Ga op pad met onze City Walks!

Het leven in een Italiaans dorpje

Negen jaar geleden maakten Nicolas en Natascha hun Italiaanse droom waar en verhuisden ze naar Italië. Ze laten ons elke maand meegenieten van hun avonturen bij het runnen van Agriturismo Verdita. In dit derde blogbericht vertelt Nicolas ons over het wel en wee van leven in een piccolo paese, een klein dorp.

Nicolas: ‘Dat moet wel saai zijn zeker, in zo’n klein dorpje wonen waar nooooooooooooooooooit iets gebeurt? Dat dachten wij natuurlijk ook toen we negen jaar geleden naar Merana verhuisden, een onooglijk klein dorpje op de grens van Piemonte en Ligurië. Amper honderdtachtig inwoners, wat zou daar nu kunnen misgaan?

Wel, er is vooreerst natuurlijk de dorpsvete die al vele decennia aanhoudt en waardoor de ene helft nauwelijks met de andere helft spreekt. Het ‘hoogtepunt’ werd vorig jaar bereikt met de burgemeestersverkiezingen.

Vooraf waren er schriftelijke bedreiging in echte maffiastijl waarbij mensen onder druk gezet werden dat –  mochten ze overwegen om op de ‘verkeerde’ kandidaat te stemmen – hun auto of huis wel eens in brand zou kunnen vliegen. Na de verkiezingen diende de nieuwe burgemeester dan ook een aanklacht in tegen de oude burgemeester en vonden er op diverse adressen om zes uur ‘s ochtends invallen plaats door de carabinieri, die onder meer op zoek waren naar bewijzen van corruptie.

Later nog schreef de nieuwe burgemeester zelfs de paus aan om aan te klagen dat de lokale priester oproerende taal zou gebruiken in zijn politiek gekleurde preken. Praktijken die we van tevoren niet eens hadden kunnen bedenken…

Ook onze Pro Loco (de dorpsvereniging die onder andere de ‘beroemde’ raviolifeesten van Merana organiseert) kreeg na een anonieme klacht de fiscale inspectie over de vloer. Alle facturen, boekhouding en voorraden werden gecontroleerd.

Daarnaast hadden we ooit iemand aan de deur die ons allerlei ‘werkmannen’ kwam aanbieden om op onze lavendelvelden te werken. Later lazen we dat hij was aangehouden was wegens mensensmokkel. Gelukkig waren we niet op zijn aanbod ingegaan en zwoegde ikzelf tussen onze plantjes.

Ook hadden we in ons dorp onze eigen wietkweker, die tussen zijn landbouwactiviteiten en moestuin ook meerdere plantjes die iets minder koosjer waren weelderig liet groeien.

En nu hebben we een dorpsgenoot die aangehouden is wegens mensenhandel en het organiseren van reizen naar Italië met als extra animatie een inbegrepen huwelijk, louter en alleen met het oog op het verkrijgen van verblijfsvergunningen. De dames in kwestie kregen steeds een andere naam en identiteit en de heren een Italiaanse verblijfsvergunning op basis van huwelijk.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog de gewone roddels over overspel, burenruzies, echtscheidingen, onnodige gemeentelijke uitgaven, zogenaamde hangjongeren, jagers die ook buiten het jachtseizoen schieten, truffelzoekers die elkaar boycotten… Je begrijpt, we vervelen ons hier geen moment!’

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *