Ga op pad met onze City Walks!

Terugblik op een zomer in Bologna

Lisanne Notermans studeert in Bologna. Op Ciao tutti zal ze regelmatig verslag doen van haar belevenissen in deze bruisende stad, met vandaag haar verslag van een zinderende zomer.

‘Lisanne, wat zijn jouw plannen dan deze zomer?! Ga je een paar maanden terug naar Nederland?’ Het was eind maart, we zaten midden in de drukste tentamenperiode van het afgelopen jaar. Ik had nét het idee dat ik een beetje in het Italiaanse ritme begon te komen dus tja, een zomer plannen paste wat mij betreft niet in mijn net-geadopteerde filosofie van ‘pluk de dag’.

Mijn antwoord luidde dan ook dat ik dacht in Bologna te blijven, ik woon potverdorie eindelijk in Italië! Met veel gebaren en grote ogen keek Valeria me aan: ‘Ma sei PAZZA?! Si muore nell’estate a Bologna!’ (Ben je gék geworden? Niemand overleeft een zomer in Bologna). En zij bleek niet de enige die het me afraadde.

zomer in Bologna = de mooiste uitzichten ontdekken, met hier
de stad vanaf San Michele in Bosco, vlak bij mijn huisje

Zo schreef Jarl van der Ploeg (correspondent voor de Volkskrant in Italië) een zeer humoristisch stuk ‘Italianen mogen alleen een korte broek dragen op het strand’ (hier de link naar het artikel mochten jullie het gemist hebben). De eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat ik mijzelf eerder onder de groep Italianen schaar, dan dat ik me in zijn verhaal herken. Ik citeer: ‘Het lijkt soms alsof Italianen continue in training zijn voor een demonische hittegolf die ieder moment kan losbarsten. Als je al met 25 graden je jas uittrekt, zo is dan de redenatie, wat blijft er dan nog over als het straks 45 graden is?’

Challenge accepted! Naar mijn weten ligt Bologna nog altijd redelijk noordelijk in Italië en bovendien roep ik al mijn hele leven dat ik qua klimaat in een verkeerd land geboren ben want ik begin pas echt goed te functioneren boven de twintig graden. Jullie begrijpen het, ik was het aan mezelf verschuldigd, maar vooral aan mijn vrienden en familie die deze klaagzang al zevenentwintig jaar aanhoren.

zomer in Bologna = gelato en naar een bierfestival
met je Iraanse, Amerikaanse en Italiaanse vrienden

In juni diende de eerste hittegolf zich aan. Studiegenootjes boekten de eerste de beste trein richting ouderlijk huis, waar wél airconditioning aanwezig was, om de laatste hand te leggen aan de papers die we moesten inleveren voor de studie. Ik, tot die tijd nog niet in het openbaar in korte broek verschenen, was klaar om mijn zomeroutfits uit de kast te trekken en me tegoed te doen aan liters ijswater met munt. Kom maar op met die deadlines.

zomer in Bologna = studeren in de zon totdat het ondraaglijk wordt
en genieten van de zonsondergang in de Colli Bolognesi

Het was zondagochtend. Met mijn slaperige ochtendhoofd trok ik mijn kamerdeur open om de drie meter naar de badkamer af te leggen toen ik mijn huisgenootje Simone onhandig op twee benen zag hinken. Wellicht moet ik erbij vermelden dat ik mijn huisgenootjes heb ‘aangeleerd’ niet tegen me te praten in de ochtend totdat ik mijn eerste kop koffie achter de kiezen heb.

Ik keek Simone dus met een don’t-talk-to-me-het-is-ZONDAGochtend-gezicht aan en hij zegt ‘Lies abbiamo un problema’. ‘Ok Siem ik moet heel nodig plassen, kan het even wachten?’ ‘Ehh, dat is nou juist het probleem, we zijn afgesloten van het water’. Ik denk dat het echt wel een paar seconden duurde voordat dat tot me door drong. We zijn WAT?!

Er was een rioolleiding gesprongen bij ons in de straat. Een groot deel van het wegdek was omhoog gekomen en spuwde met grote kracht bruine vloeibare drab de heuvel af richting de stad: het kon nog wel even gaan duren voor dit gerepareerd was. Helaas was ik ten tijde van dit voorval iets te paniekerig en chagrijnig om hier een foto van te nemen, want het was (achteraf) een leuk aandenken geweest.

Ik had een deadline die avond, de bibliotheken bleken bomvol, bloedheet en bovendien waren we te laat om nog ergens een plekje te bemachtigen. Adem in adem uit, water hebben is een luxe.

zomer in Bologna = wandelen naar de San Luca in de heuvels rondom de stad
en eten na elke fysieke inspanning of cultureel bezoek

We eindigden die dag één studeerplek delend, Simone zittend op een krukje met drie poten, in een ‘aula di studio’ (studeerzaal letterlijk vertaald) van de geneeskundestudenten in de buurt van het ziekenhuis. Die deadline haalde ik natuurlijk niet en ik begreep ineens waarom mijn medestudenten zo haastig hun tassen hadden gepakt. Binnenkort zal ik een blog schrijven over de studeercultuur en de wél prachtige bibliotheken hier in Bologna, een totaal andere wereld dan waar ik het die zondag mee moest doen…

Er volgden die zomer nog drie hittegolven en de binnenstad veranderde langzaam maar zeker in een Turks stoombad. De luchtvochtigheidsmeter bereikte de honderd procent en zelfs ik ben een weekend in augustus mijn huis niet uit geweest omdat ik voor het eerst het gevoel had dat ik geen adem kon halen buiten.

De geur en het gevoel van frisse lucht inademen na een grote storm en regenbui hier is iets wat ik nooit meer zal vergeten. Daarnaast heb ik de wind op Vlieland deze zomer voor het eerst niet vervloekt en gewoon lekker een trui aangetrokken toen het ’s avonds wat frisjes werd.

zomer in Bologna = pasta met vongole en een plekje op een piazza bemachtigen
om Juventus de Champions League-finale te zien spelen

Ja, het is dus echt waar, Bologna wordt heeeel erg heet in de zomer, maar ik heb een zomer gehad om nooit te vergeten. Het ‘geklaag’ gaat gepaard met een hele grote grijns op mijn gezicht.

Ik heb natuurlijk wel een beetje vals gespeeld met een (tijdelijke) auto aan mijn zijde en een hoop lieve vrienden uit Nederland die me zijn komen opzoeken. Eindeloze tripjes naar zee, natuur, stadjes en ander (verkoelend) moois in de regio (zie alle foto’s in dit stuk!) maakten de hitte meer dan draagbaar.

zomer in Bologna = wandelen op (ongeschikte) slippertjes op steile stenen paadjes

Ik heb niet hoeven werken in een kantoor waar de airco stuk (of afwezig) is en bovendien ben ik ten tijde van Ferragosto net als alle Italianen (maar dan ook echt alle Italianen) op het strand liggen, Bologna ontvlucht en toch even hoi gaan zeggen tegen mijn lieve Nederlandse vriendjes en familie. Helaas hebben mijn plantjes deze hete zomer níet overleefd maar inmiddels doen nieuwe plantjes zich net als ik tegoed aan nazomerse avonden.

nazomer in Bologna = prachtige avondluchten vanaf mijn balkon

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *