Ga op pad met onze City Walks!

Een zomers feest op La Fenella

Ciao tutti! Gastblogger Jeannette Kalfsterman (50) vertelt ons elke maand over haar Italiaanse avontuur in Le Marche. Centraal in haar blogreeks staat de historische watermolen La Fenella, een magische plek voor vakantie- en businessinspiratie.

La-Fenella-vakantiehuis-Le-Marche La-Fenella-waterval

Jeannette: ‘Mijn man en ik houden van historische huizen met een uniek karakter, waar je als vanzelf van onder de indruk raakt. Huizen die je mag koesteren en restaureren voor het nageslacht. En die je in ruil daarvoor een rijk gevoel geven, omdat jij deel mag uitmaken van hun lange historie’.

Na een lange en intensieve zoektocht door Le Marche kwamen we uit bij de oude watermolen La Fenella. We werden direct verliefd op de uitstraling, de ruimte, de muurschilderingen en de prachtige omgeving. Later hoorden we dat deze vecchia signora (‘oude dame’) een zeer rijke en lange historie heeft en van bijzonder grote betekenis is voor de streek.

Ons landgoed maakt deel uit van het slaperige, middeleeuwse dorpje Caudino (niet ver van de stad Arcevia). Caudino bezit een van de negen historische kastelen van de Rocca Contrada, een groot cultureel erfgoed, oorspronkelijk gemaakt voor de verdediging van het hele centrale gedeelte van Le Marche. Hier zijn in de middeleeuwen vele oorlogen gevochten.

La-Fenella-Le-Marche-2 (3)La-Fenella-Caudino

Het castello van Caudino ligt op de top van de berg en kijkt uit op de vallei van La Fenella. In de jaren vijftig, toen de hier gevestigde sulfaatmijn werd gesloten, trokken de bewoners van Caudino weg uit de streek. Ze zochten werk aan de kust bij Senigallia of emigreerden naar België.

In de winter wonen er in Caudino slechts drie mensen en een hond, Pepito. Elke zomer keren de families weer terug en komt het gehuchtje voor een paar maanden tot leven. Aan lange tafels voor het kasteel wordt dan uitgebreid geluncht en bijgepraat.

In de zomer van 2013 kwam La Fenella in ons bezit. De watermolen had vijftien jaar leeg gestaan en was bedolven onder grote lagen vuil. Onze molen gaf riante huisvesting aan bewoners als schorpioenen en vleermuizen. De vleermuizenfamilie had het – tot onze komst – erg naar haar zin: een lekker ruime, donkere en rustige zolder. Ze waren beslist niet van plan te verkassen. En waarom zouden ze ook?

Na weken van proberen, lukte het ons ze zachtaardig te overtuigen dat ze beter elders in de buurt asiel konden zoeken. De familie vleermuis gaf niet zomaar op en zodra wij meerdere dagen met de klusbus op pad gingen om spullen voor de molen te zoeken, kwamen ze weer terug. La Fenella is rijk aan openhaarden en door de schoorstenen was het gemakkelijk om binnen te komen. Na het afdekken en blokkeren van schoorstenen lukte het uiteindelijk niet meer en gaven ze het op.

Helemaal schoon en met heldere ramen (en dan hebben we het hier niet over een klein aantal) stond La Fenella te blinken. Het werd tijd voor een kennismaking met de buurt.

La-Fenella-Francesco

Boer Francesco, onze toeverlaat en van onschatbare waarde bij alles waar we maar hulp bij nodig hadden, wilde wel helpen met de uitnodigingen. We besloten tot het uitnodigen van de inwoners van de drie buurt-dorpen Caudino, Costa en Palazzo. Francesco plakte de uitnodigingen op kerken en gemeentehuizen.

De betreffende dag zaten wij met vrienden aan de caffè. Daar kwam Francesco met een grote krat vol met heerlijke groenten. Hij zei: ‘Je zult het wel druk krijgen met alle voorbereidingen en koken. Ik verslikte me in mijn espresso en vroeg: ‘Hoeveel mensen komen er dan?’ Francesco gebaarde dat hij dat ook niet precies wist. ‘Maar wel veel, ik denk zo’n negentig mensen…’

zomerfeest2013_groentevanfrancesco

Daar ging mijn nieuw geadopteerde levensstijl van piano, piano. De stress sloeg toe: we waren nog aan het kamperen op La Fenella en hadden alleen koud water en een kampvuur. Alle hens aan dek dus. Snel naar de plaatselijke mercato in Pergola om groots inkopen te doen en voorbereidingen te treffen. Een misto van Italiaanse en Nederlandse antipasti zou het worden.

Aan het einde van de middag was de molen versierd en waren alle voorbereidingen getroffen. Om zes uur was het zover: een grote karavaan van auto’s verscheen op de oprijlaan. Na veel getoeter, Italiaanse kreten en handgebaren vond uiteindelijk iedereen een parkeerplek.

zomerfeest-La-Fenella (4)

Allereerst arriveerden de inwoners van het dorp Caudino. Jong en oud was op zijn paasbest gekleed en bracht lieve attenties voor ons mee. Het terrein van de molen was nog erg ruw en met de nodige voorzichtigheid en ondersteuning kwamen de oudjes aan op het grote terras, beneden achter de molen. Met veel ceremonie werd de vlag van Caudino aan ons uitgereikt. Een prachtig symbool en een gebaar dat we officieel bij Caudino hoorden.

zomerfeest-La-Fenella (3) zomerfeest-La-Fenella (7)La-FenellaCaudino-vlag

Vervolgens arriveerden inwoners van de andere dorpen, aangevuld met i stranieri (‘de buitenlanders’). Zoals Francesco al had aangegeven waren er veel, heel veel mensen. Te midden van al deze mensen gaven Rene en ik in het Italiaans onze welkomstspeech, die met applaus werd ontvangen. Vooral toen we vertelden dat we de molen en de gebouwen open stelden voor een rondleiding.

zomerfeest-La-Fenella (8)zomerfeest-La-Fenella (1) zomerfeest-La-Fenella (9)

We spreken samen nog vaak over dit feest, over de ontroerende mensen en momenten. De hele feestavond werden we aangesproken door streekgenoten die zelf voor de molen hadden gewerkt als boer, naaister. Of hun ouders/voorouders hadden er gewerkt, of ze kenden weer iemand die er gewerkt had. Na de eerste drankjes kwamen de verhalen los, soms in een voor ons nog lastig verstaanbaar dialect, maar de intentie en het gevoel er achter begrepen we.

We waanden ons die avond weer terug in de tijd. Zo vertelde Ardegno, gepensioneerd professore, dat hij in het mijnwerkershuisje vlak bij de molen was opgegroeid. Zijn vader werkte op de molen en als kleine jongen kwam hij er graag. Het was een sport om samen met de andere kinderen ratten te vangen in het magazijn waar de voorraad meel lag opgeslagen.

Hij vertelde ook dat de vallei van La Fenella een bijzonder microklimaat heeft, belangrijk voor de functie van de molen. Hierdoor is het er in de warme zomer een stukje koeler. Dit klimaat zorgt ervoor dat op ons landgoed bijzondere flora en fauna groeien en bloeien. Prachtige bloemen, vlinders, speciale kruiden, groene asperges en de witte truffel zijn er te vinden.

La-Fenella-wilde-asperges

Bij menig oudje kwam er een sprankeling in de ogen toen er werd verhaald over de oogstfeesten op de molen. Als de oogst binnen was gehaald, was er elk jaar een groot feest. De molen bezit een prachtige ruimte met (naar het schijnt) de grootste haard uit de omgeving. De padrone stelde dan de molen open en met een groot vuur op de achtergrond werd er tot in de late uurtjes gefeest en gedanst.

Tijdens de rondleiding door de molen werd ons verteld dat in de originele keuken op de tweede verdieping een joodse familie onderdak had gevonden tijdens de Tweede Wereldoorlog. De eigenaar van de molen, signor Caverni, stelde zijn huis ter beschikking aan de joodse familie Alcalay. Mede dankzij hem overleefde het hele gezin de oorlog. Zoon Albert Alcalay werd een wereldberoemd kunstenaar met exposities in het Guggenheim en andere belangrijke musea. Hij heeft een boek geschreven over zijn leven (getiteld The persistence of hope) waarin een vijftigtal bladzijden over het verblijf in de molen gaan.

zomerfeest-La-Fenella (5) zomerfeest-La-Fenella (6) zomerfeest-La-Fenella (6a)

Na afloop van het feest zaten we tussen de smeulende resten van het kampvuur en keken gelukzalig voor ons uit. Wat een bezit, wat een historische rijkdom, wat een lieve mensen…

Op verzoek van velen werd dit eerste feest de start van de beroemde zomerfeesten op La Fenella: voor de inwoners van de drie dorpen én voor de gasten van La Fenella. Deze feesten doen de oogstfeesten uit het verleden herleven. Lange tafels vol met eten, Italianen en buitenlanders zij aan zij, levende muziek en tot in de kleine uurtjes dansen onder de sterren. Soms heb ik het gevoel dat La Fenella even glimlacht en goedkeurend knikt.’

La-Fenella-Le-Marche-2 (1) La-Fenella-Le-Marche-2 (2)

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Een reactie

  1. Jacqueline van Tol ( Brunst)

    Lieve Jeannette,, werd vanmorgen wakker met hoofdpijn tegen migraine aan en ging in alle vroegte eens kijken op FB. Op de een of andere manier werd ik getriggerd om eens naar jouw tijdlijn te gaan. Ik wist van La Fanelle maar had me er nooit in ” verdiept” cq nooit je verhalen gelezen.. Wat schrijf je beeldend!! En wat een werkelijk FANTASTISCHE omgeving waarin jij/ jullie leven en jij in mei heen gaat om je droom verder te verwezenlijken… Het klinkt als een warm, nostalgisch verhaal: de inwoners van de 3 dorpen, jong en oud bijeen op de jaarlijks terugkerende zomerfeesten… De verhalen van vroeger, de oogsten en het “doorvertellen” over hoe t wás… Geweldig… Ik zie én hoor het voor mij. Je laaft me met deze verhalen, autobiografisch nog wel.. Door jullie inzet en persoonlijkheid is jullie gezin volledig geintegreerd daar…Wat een warm bad krijgen jullie van de mensen om je heen maar jullie geven hen ook een warm bad door de watermolen weer te laten leven met alles en alle verhalen die daarbij om de hoek komen kijken. Jammer dat ik nú pas achter jouw verhalen en foto’s kom.. Waartoe een, in de nacht begonnen, hoofdpijn al niet toe kan leiden.. Ik heb nu een verhaal achter jouw persoonlijkheid en die van je man, zoon en dieren… Van gezicht kende ik je al (meestal andersom met FB) hoe leuk is het nu over je leven te lezen. Ik heb respect, bewondering en passie voor wat jullie zagen, deden en nu bekeven.. Hoe was t ook weer? Veni, vidi, vici?
    Dikke kus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *