Ga op pad met onze City Walks!

Italiaanse toestanden

Sophie Kruijsdijk woont en werkt in Florence. Nu het eerste stof na de verkiezingen is neergedwarreld en de aandacht even is verlegd naar de schoorsteen van de Sixtijnse Kapel, blikt ze terug op de verkiezingen van afgelopen februari en probeert ze met deze gastblog de Italiaanse toestanden ietwat begrijpelijker te maken, voor zover dat überhaupt mogelijk is.

Italiaanse toestanden

‘Ik kijk uit m’n raam en zie il tabaccaio het stoepje voor zijn winkel schoonvegen. Hij kijkt wat links, hij kijkt wat rechts en hij gaat weer naar binnen om mensen van hun sigaretten en lottotickets te voorzien. Dit tafereel symboliseert voor mij de Italiaanse mentaliteit; iedereen zorgt ervoor dat zijn eigen stoepje schoon is en voor de rest kan het hen gestolen worden. Dit klinkt misschien wat kort door de bocht, maar jammer genoeg komt het er hier wel vaak op neer. Je hoeft slechts te kijken naar de uitslagen van de afgelopen verkiezingen en het is glashelder; je kunt zo corrupt, crimineel en pervers zijn als de pest, maar je wordt gewoon weer vrolijk herkozen door 30% van de stemmers.

Perché? Waarom? Dat vraag ik aan mijn studenten, mijn schoonfamilie en mijn vrienden. Hoe kan het dat deze clown, zoals hij door velen wordt genoemd, wederom meedingt naar die felbegeerde scepter die Italië uit het slop moet zwaaien? Het is niet zo dat hij de afgelopen twintig (!) jaar nu zoveel bergen heeft verzet. Mussolini zei trouwens ooit over bergen ‘Het is het geloof dat bergen verzet omdat het de illusie geeft dat de bergen daadwerkelijk worden verzet. Illusie is waarschijnlijk de enige waarheid in het leven.’ Berlusconi heeft die les tot de letter opgevolgd en vooral een mooie show opgevoerd, vol met mooie vrouwen en met illusies. In plaats van vooruitgang te boeken, heeft hij het land eerder tot stilstand gebracht en daarna rechtstreeks de afgrond in gedirigeerd. Hoe kan het dan toch dat nog steeds zoveel mensen hem vertrouwen en hem als Il Cavaliere, de ridder, op het witte paard zien?

Het antwoord zit hem in een aantal aspecten, heb ik uit verschillende bronnen weten te vernemen. Ten eerste is hij een geweldige charmeur; met zijn sympathieke lach en succesvolle voorkomen windt hij een hoop Italianen die uiterlijke verschijning boven aan hun prioriteitenlijst hebben staan om zijn vinger. En dat zijn er nogal wat. Als je vervolgens maar vaak genoeg op televisie komt (wat niet zo moeilijk is aangezien hij praktisch de televisie is) en jezelf in een goed daglicht zet, dan doet het woord propaganda de rest. Ten tweede wordt hem zijn, op z’n zachtst gezegd, wilde privéleven vergeven en zegt men dat hij wat hij in zijn eigen tijd doet vooral zelf moet weten. Deze vergevingsgezinde mentaliteit heeft twee verklaringen. De ene is de katholieke kerk die tot het extreme toe vergiffenis predikt (zie hier het resultaat). De tweede is dat men als volgt redeneert: hij is tenslotte ‘ook maar een mens’ en iedereen maakt fouten. Hier komt nog bij dat hij in de Italiaanse machocultuur door een hoop mannen als voorbeeld wordt gezien en zij precies hetzelfde zouden doen in zijn positie. Dus wat kun je hem eigenlijk kwalijk nemen?

Nu zijn ook nog twee van zijn tegenstanders, Bersani en Monti, een stelletje saaie pieten vergeleken bij hem en dat geeft hem direct weer een stapje voor. Men wil spektakel en iets om naar te kijken hebben, ook al slaat het nergens op. ‘Hij mag dan wel onverantwoordelijk zijn, maar dat zijn immers alle politici, Silvio is daar niet per se een uitzondering in. Hij luistert tenminste naar onze pijn en zorgt ervoor dat we minder belasting hoeven te betalen,’ aldus de Berlusca-stemmer. Nu was zijn truc om de huizenbelasting terug te betalen, mits hij tot premier werd verkozen, een uiterst intelligente stap. Men is klaar met al die belastingen en het doel lag open voor Berlusconi om deze verlossende bal er op het juiste moment in te trappen. Hoera, hoera! De redder is herrezen.

Zijn die mensen dan echt zo dom? Nee, sommigen zijn ook vooral heel arm en worden betaald voor ’n stem op die gouwe ouwe. In de must-see documentaire Girlfriend in a Coma legt Roberto Saviano, auteur van Gomorra, uit dat een stem je in het zuiden rond de €50 oplevert. Makkelijk verdiend, nietwaar? Waarom wordt die man dan niet een keer opgepakt? Omdat hij alle wetten naar zijn eigen hand probeert te zetten en zo onaanraakbaar wordt. Slimme jongen, die Silvio.

Is Grillo dan het antwoord? Een man die de frustratie en kwaadheid van een hele grote groep Italianen vertolkt in zijn verhitte zeepkist-speeches die steevast op internet te volgen zijn. Men is bang voor wat er gebeurt als hij daadwerkelijk het stokje mag overnemen. Een concreet en haalbaar stappenplan om het land weer de juiste koers te laten varen lijkt te ontbreken. Een hoop wind voor de zeilen is er echter wel genoeg. Op de vraag wat Grillo ervan vindt dat hij beschuldigd wordt van het alleen maar verder vernietigen van het land, antwoordt hij: ‘Hoe kunnen wij iets vernietigen dat allang vernietigd is?’ Fair enough.

Wat ik hier nog doe? Nou, ik sta erbij en ik kijk ernaar. Zoals alle Italianen. Niemand voelt dat het tijd is voor een ‘Italiaanse zomer’ en dus gebeurt er ook eigenlijk niks. Iedereen gaat rustig door met zijn dagelijkse leventje en roept af en toe hoe schandalig het allemaal wel niet is. Maar daar blijft het bij. Aangezien ik in mijn leven niet zoveel merk van de politieke chaos, ga ik ook gewoon verder met waar ik mee bezig ben en zorg ik op deze manier dat mijn eigen stoepje tenminste ook lekker schoon blijft.’

Sophie Kruijsdijk

Ondanks dat er nog geen sprake is van een politieke Italiaanse zomer, is de lente in aantocht. Florence schittert als nooit te voren! Ga mee op een tour door deze geweldige stad en laat je verrassen door al het moois dat Florence te bieden heeft. Kijk voor meer informatie op www.facebook.com/SenseFlorence.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *