Ga op pad met onze City Walks!

Buitenlander in Italië

Isaac is Brabander van geboorte maar voelt zich inmiddels ook een echte Romein. Hij deelt zijn ervaringen, zowel de leuke als de minder leuke, voortaan elke twee weken met ons.

‘In een week waarin veel is gesproken over Geert Wilders en allochtonen in Nederland stond ik even stil bij het feit dat ik ook een allochtoon ben, hier in Italië.

Toen ik nog in Nederland woonde, heb ik een seizoen lang gevoetbald met alleen maar Turkse en Marokkaanse jongeren. Ik kwam in dat elftal terecht omdat ik vele Turkse vrienden heb. Ik was de enige ‘kaaskop’ in het geheel. De tegenstanders viel dat overigens niet op, ook ik werd voor ?#@*&%-Turk of ?#@*&%-Marokkaan’ uitgemaakt. Ik heb erg genoten dat jaar, van die mix van culturen. Die mix van culturen was ook een mix van jongens met verschillende soorten banen. Van schoonmaker tot politieagent en van student tot journalist en advocaat.

Goed, terug naar mijn situatie nu, hier in Italië. Ik praat altijd Nederlands met mijn zoon Daniel, maar hij reageert altijd in het Italiaans. Dit komt natuurlijk omdat hij weet dat papa Italiaans begrijpt. Wij proberen Daniel op te voeden met Nederlandse en Italiaanse normen en waarden. Sommige mensen hier vragen mij waarom ik in het Nederlands met Daniel spreek? Om er daarna aan toe te voegen: je woont toch in Italië?!?!

Daniel

Maar wat denken ze dan? Als opa en oma, tante of vrienden komen, dan moet er toch echt wel Nederlands gesproken worden want Italiaans is nou eenmaal niet zo’n gemakkelijke taal. Ik integreer helemaal hier, maar ik zal altijd Nederlands blijven praten met mijn kinderen en mij ook Nederlander blijven voelen.

Ik had het hierover in een telefoongesprek met een Turkse vriend. Hij begon te lachen. Dan weet je ook eens wat ik altijd moet horen. En eigenlijk is dat ook zo. Maar waarom? Het is toch prachtig als een kind twee talen leert en ook de waarden van twee culturen meekrijgt? Of dat nu Turks en Nederlands is of Italiaans en Nederlands.

In Nederland zeggen veel mensen altijd dat je moet integreren. Maar als mijn Turkse vriend zijn dochter Turks wil leren aangezien zijn familie in Turkije woont en dus in de bus Turks praat, wordt dat dan niet geaccepteerd? Waarom niet? Het is toch geweldig als een kind van jongs af aan twee talen leert? Juist op die leeftijd pikken ze dat snel op en gaat het wisselen van taal voor het kind vaak ongemerkt.

Ik doe precies hetzelfde. Als ik met Daniel in een winkel ben, in de trein of in de bus zit, praat ik ook Nederlands met hem. Wij hebben Nederlandse televisie thuis en hebben dus zelfs een schotel op het dak. Ben ik dan een Turk of Marokkaan in Italië?

Daniel is deze week ook begonnen met Nederlandse lessen. Vanaf nu komt er elke week een juffrouw om anderhalf uur lang spelenderwijs Nederlands te leren aan Daniel. Op deze manier hopen wij dat hij straks als opa, oma, tante en vrienden op bezoek komen zich steeds beter kan uitdrukken in het Nederlands. Met af en toe een Italiaanse tongval, va bene…’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

3 reacties

  1. Heel herkenbaar. Ook ik blijf Nederlands spreken met mijn zoontje die inmiddels op de tweede klas zit (in NL tegenwoordig groep 4, geloof ik). Hij leest tegenwoordig ook Nederlands. Italiaans blijft zijn eerste taal, maar Nederlands gaat hem goed af en die italiaanse tongval, wel ja. Is toch charmant? Ik word er niet op aangesproken dat ik Nederlands blijf spreken met mijn zoontje, maar woon niet in de grote stad. Wellicht zijn de ervaringen van mensen die in een grote stad wonen, ondanks of juist doordat ze meer buitenlanders om zich heen hebben, anders. Blijf vooral volhouden. Het is fantastisch hoe kinderen twee talen zomaar door elkaar spreken, zonder daar enige moeite voor te moeten doen.

  2. Hoi Saskia, Ik blijf inderdaad volhouden. Ik hoor van alle kanten dat dat het belangrijkste is. Later zal hij er veel aan hebben. Fijn dat jij er niet op wordt aangesproken trouwens!

  3. Dani Vandecasteele

    Geweldig dat je je moedertaal doorgeeft aan je kind, het is het beste wat je je kind kunt leren want het blijft toch altijd de taal die je het meest diepgaand beheerst. Mijn zoon groeit ook tweetalig op, het is een enorme rijkdom een extra taal te kennen. En het schijnt ook te helpen om later meer talen te leren ! Dus niet opgeven en trek je van het gezeur van anderen maar niets aan ! Succes !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *