Ga op pad met onze City Walks!

Italiaans leren in Perugia

Emie, een van de gastbloggers op Ciao tutti, woont samen met haar man zeven maanden per jaar in Italië. In haar Italiaanse leven werkt ze in de moestuin, legt ze een wijngaard aan en geniet ze zo optimaal mogelijk van la dolce vita. Ook schrijft ze elke dag op haar eigen blog, waar je al haar verhalen kunt teruglezen en haar belevenissen op de voet kunt volgen. Vandaag vertelt ze ons over haar studie Italiaans:

Universita-per-Stranieri-Perugia

Natuurlijk volgden we in Nederland al taalcursussen vóór we ons vestigden in Gubbio. Bij Dante Alighieri, een vereniging die zich richt op de Italiaanse taal en cultuur, zaten we twee seizoenen in de klas met een groep enthousiaste Italiëgangers.

Universiteit voor vreemdelingen
Maar eenmaal in Italië wil en moet je toch wel wat meer dan het toeristen-Italiaans praten… We besloten ons daarom aan te melden bij l’Università per Stranieri di Perugia. Het was eind oktober toen we dat wilden gaan regelen voor april het jaar daarop. Maar zo werkt dat helemaal niet. ‘Wanneer willen jullie die cursus volgen? Kom dan maar gewoon op 1 april langs met een paar pasfoto’s, dan helpen we jullie verder.’ Dat deden we – en we verbaasden ons.

In een rommelig aandoend halletje mét loket dromden groepen buitenlanders samen. Eén voor één meldden we ons aan door het invullen van talloze formulieren. We kregen zes A4-tjes mee met wat later een taaltest bleek te zijn en werden in een zaal neergezet. Daar begon je gewoon op blad 1 ontbrekende woorden in te vullen. Halverwege blad 2 kon ik niet verder, het ontbrak me aan kennis. Adriano bracht het tot blad 3. Na het inleveren en het onvermijdelijke langdurig wachten, werd er nog een individuele spreekvaardigheidtest afgenomen, waarna ons niveau werd vastgesteld. En zo zaten we de volgende dag op respectievelijk niveau 2 en 3 in een klasje. Op verschillende locaties en met verschillende  lestijden.

Burenpraatjes
Logistiek werd het een aardige puzzel en uiteindelijk brachten we samen  meer dan veertig uur in de week door in Perugia. Onze studie werd een dagtaak. Huiswerk mee, dus niks geen tuinwerk of andere leuke dingen doen. Maar leuk en leerzaam dat het was!

De taallessen werden en worden in het Italiaans gegeven, het is verboden Engels te spreken. De lessen zijn afwisselend met veel aandacht voor uitspraak en klemtoon. En passant kwamen we ook veel te weten over gewoonten en gebruiken in Italië. We vonden het een fantastische leerzame ervaring in vele opzichten en alle twee rondden we onze intensieve cursus van een maand met goed gevolg af. Dat is inmiddels tien jaar geleden.

In winkels en restaurants kunnen we ons wat de taal betreft prima redden. Adriano beheerst bovendien het technische jargon na gesprekken met loodgieters, zwembadmeneren en de elektricien. Maar échte gesprekken voeren met de buren blijft lastig. Ja, over de moestuin kan ik nog wel meepraten, maar verder voel ik me vaak tekort schieten. Ik denk nog steeds in het Nederlands en ben tijdens een gesprek aan het vertalen. Dat schiet dus niet op.

We zochten iemand die ons gedurende het verblijf in Italië bijpraat, conversatielessen geeft en dus ons Italiaans op gang houdt. We vonden Elisa, een schat van een vrouw en prima docente.

Elisa-lerares-Italiaans

Met haar zitten we elke week een uurtje aan de tuin- of keukentafel en na afloop krijgen we huiswerk. Mijn idee dat ik de taal in de praktijk wel op zou pikken, heb ik in de loop der tijd grondig moeten bijstellen. Wie als volwassene een andere taal wil leren, zal moeten studeren. Maar in het geval van het Italiaans, krijg je er wel een prachttaal bij!’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Leuk! Ik volgde een zomercursus in Perugia en zo nonchalant zijn ze bij de inschrijving nog steeds. Ik kreeg niet eens de datum door van de test dus ik ging maar op goed geluk naar de universiteit! Ik schreef er kort geleden een paar blogs over http://www.italieuitgelicht.nl/wat-je-moet-weten-studeren-aan-de-universita-per-stranieri-di-perugia/

  2. Echte gesprekken voeren met de buren blijft lastig. Heel herkenbaar. Ik woon nu sinds 2003 in Toscane en het blijft lastig als je ‘in campagna’ woont. Vorig jaar een privecursus gevolgd bij het ‘Instituto Italiano’ in Firenze. Was ik erg enthousiast over, maar een taaltest heb ik niets gehad 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *