Ga op pad met onze City Walks!

Een eigen wijngaard

Emie is een van de gastbloggers op Ciao tutti. Ze woont zeven maanden per jaar in Italië en geniet dan zo optimaal mogelijk van la dolce vita. Samen met haar man legt ze zelfs een eigen wijngaard aan. Over dat wijngaardavontuur vertelt ze vandaag:

wijngaard-Umbrie (1)

‘Ergens op ons terrein was nog een fraaie strook waarop uitstekend een kleine wijngaard zou passen. Maar hoe begin je zoiets? Zo links en rechts bij buren eens rondvragen. ‘Je kunt beter olijfbomen planten, daar heb je veel minder omkijken naar,’ werd er gezegd. Maar we willen juist bezig zijn, dus informeerden we verder.

Is de grond geschikt? En wonen we niet te hoog, zo’n zevenhonderd meter boven de zeespiegel? We gingen naar het Consorzio Agricultura, een soort adviesbureau voor land- en tuinbouw. ‘Wie zijn jullie buren?’ vroeg men. Na het noemen van de namen werd onze plek geschikt geacht. Men kent elkaar en elkaars grond.

Stokken
De beoogde strook was een soort wildernis. Dus charterden we een buurman met ploeg, die voor ons de boel eens flink omwoelde. Dat zag er meteen al een stuk beter uit. Nu naar de leverancier voor wijnstokken. Maar niet nadat Adriano mijn echtgenoot, die hier zijn naam voor het gemak veritaliaanst heeft, zich goed in had gelezen. En zijn eigen smaak mee liet wegen.

Rode druiven moesten het zijn en de keuze viel op drie Italiaanse rassen. De Sangiovese, de Sagrantino en de Montepulciano werden besteld bij een tuincentrum. Mijn voorstellingsvermogen loopt niet altijd gelijk op met de werkelijkheid. Het hele gedoe om een wijngaard aan te leggen vind ik sowieso nogal romantisch en ik keek dan ook vrij beteuterd toen we met een bosje van tachtig kale stokken na vijf minuten weer buiten stonden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

De eerste oogst
Uren was de verse wijnboer bezig met het uitzetten en planten. Minstens vier jaar gaat het vervolgens duren voor de eerste oogst een feit kan zijn. Eerst moeten de wijnstokken goed wortelen. Dus werd drie jaar lang elk druifje dat zijn kop op stak, de nek weer omgedraaid . Dat een wijngaard veel zorg nodig heeft, weten we nu dus ook uit eigen ervaring. Dit jaar zou de eerste oogst moeten plaatsvinden, maar we hebben een slechte zomer en het ziet er niet echt florissant uit. Als we een heuse wijnoogst binnenhalen, kom ik er zeker in een volgend gastblog op terug. Maar ik vrees dat ik alleen nog maar over olijven wil schrijven…’

Meer lezen?
Emie schrijf ook elke dag op haar eigen blog, waar je al haar verhalen kunt teruglezen en haar belevenissen op de voet kunt volgen.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Een reactie

  1. Een olijfboom groeit langzaam en het kan wel tien jaar duren voordat hij een goede oogst begint op te leveren. Volgend jaar al met de druiven nieuwe ronde nieuwe kansen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *