Ga op pad met onze City Walks!

‘Convivialità’ – het Italiaanse eten volgens Locatelli

Ook gastblogger Sofie zocht voor Food Revolution Day een toepasselijk onderwerp om over te bloggen – en dat vond ze in haar eigen boekenkast!

‘Zo eens in de zoveel tijd struin ik mijn eigen bescheiden boekenkastje af, op zoek naar een boek dat zich er al wel genesteld heeft maar nog niet door mij gelezen is (foei!) of naar een titel waarvan ik spontaan zin krijg om het te herlezen of simpelweg om te checken of het nodig is mijn stofdoek weer eens boven te halen…

Deze keer viel mijn oog op een sinterklaascadeautje:  Giorgio Locatelli’s Made in Italy – Recepten & verhalen. Giorgio Locatelli is een bekende Italiaanse chef kok die al ruim 25 jaar in Engeland woont en werkt en die in het bruisende Londen zijn, meerdere malen met een Michelinster bekroonde, Locanda Locatelli runt.

Giorgio Locatelli heeft, zoals de meeste succesvolle chef-koks tegenwoordig, ook verschillende kookboeken geschreven, waaronder dus het prachtige, volumineuze exemplaar dat al een tijdje in mijn kast staat Made in Italy. Het is echter het onderschrift dat mij vandaag ineens het meest intrigeert: ‘Recepten & verhalen’. Want als ik ergens dol op ben met betrekking tot kookboeken zijn het wel de achterliggende verhalen, weetjes en feitjes bij een recept.

Al bij het lezen van de eerste pagina’s verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Even waan ik me in de wereld van de jonge Giorgio. De chef-kok vertelt over de plek waar hij is opgegroeid, het Noord-Italiaanse dorpje Corgeno, waar iedere dorpsbewoner een neef of nicht lijkt. Hij vertelt over  zijn familie en het familiebedrijf, hotel en restaurant La Cinzianella. Hij deelt zijn visie over eten en vertelt waar hij naar streeft in zijn eigen restaurant.

italy_lake1_1000_640

Corgeno aan de oever van het Comabbio-meer 

Vervolgens begint het boek met de antipasti, een gang die ze eigenlijk nergens anders ter wereld kennen en die typerend is voor de Italianen. Voorafgaand aan de recepten legt Locatelli uit:

“Italianen zijn erg ongeduldige mensen. We willen niet langer dan een minuut vastzitten in verkeer en weigeren op ons eten te wachten. Daarom hebben we de antipasti (letterlijk: ‘voorafgaand aan de maaltijd’) uitgevonden. Toen ik voor het eerst in Engeland was, vond ik het vreemd om mensen op recepties en bruiloften staande te zien drinken voordat ze aan tafel gingen. Italianen willen altijd zo snel mogelijk gaan zitten, want dan kan het brood op tafel komen. En niet alleen brood, maar ook salami, rauwe ham en misschien wat gemarineerde artisjokjes, een paar olijfjes… We willen een lekker glas wijn en we willen praten en discussiëren, want alles wat we op een dag doen, is een klein drama en iedereen heeft er een mening over – maar intussen moeten we natuurlijk wel iets te eten hebben. Als de antipasti eenmaal op tafel staan, is dat het teken dat we ons kunnen ontspannen. We komen in de stemming en reageren op elkaar, want iedereen moet schalen doorgeven en vragen: ‘Hé, wat is dat?’ ‘Mag ik daar een beetje van?’ Zoals ik al zei: het gaat om de convivialità, om goedgeefsheid en om samen eten.”

Antipasti

Aangezien ik de laatste tijd nogal fan ben geworden van soepjes blader ik gelijk door naar dit deel van het boek op zoek naar nieuwe inspiratie. En ja hoor, weer bingo! De sectie over soep begint met deze leuke Italiaanse uitdrukking ter introductie:

Sette cose fa la zuppa,
cava fame e sete attuta,
empie il ventre, snetta il dente,
fa dormire, fa smalire,
e la guancia fa arrossire.

Soep doet zeven dingen,
hij stilt de honger en lest de dorst,
vult de maag, reinigt de tanden,
maakt je slaperig, maakt je slank,
en brengt kleur op je wangen.

Zuppa di lenticchie, zuppa di borlotti e farro, zuppa di cannellini… Wat klinkt het toch allemaal heerlijk en zo smaakt het vast ook. Recepten genoeg om mee aan de slag te gaan voor mij, maar het zal nog wel even duren voordat ik in de keuken in een verse pan soep sta te roeren. Ik heb me ook hier weer laten afleiden door Locatelli’s verhalen over de soepen van nonna Vincenzina en alle uitleg tussen de recepten door over de perfecte minestrone, het kopen van de juiste tomaten en wat je allemaal wel niet met prachtige verse knoflook kunt doen (soep maken bijvoorbeeld!).

Locatelli heeft niet alleen talent in de keuken, door het mixen en mengen van de juiste woorden weet hij ook nog is mooie verhalen te creëren. Een echte aanrader voor iedereen die houdt van een kookboek dat meer is dan alleen recepten.’

Sofie Steylaerts is 25 jaar en al ruim tien jaar Italiëgek. De liefde voor Italië is begonnen met het horen van de (toen nog onbegrijpelijke) teksten van Eros Ramazzotti vanaf de achterbank van de auto en na mijn eerste vakantie in Toscane was ik helemaal verkocht. Jaren later vertrok ze voor acht maanden naar het prachtige Firenze  om daar de taal te leren. Na dit avontuur was ze echter nog niet uitgeleerd, zo vond ze zelf, en heeft ze in Amsterdam de bachelor en master Italiaanse taal & cultuur behaald. Nu is Sofie op zoek naar een leuke, uitdagende baan die aansluit bij haar passie voor Italië. 

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *