Ga op pad met onze City Walks!

Brindisi – Liefde op het eerste gezicht

Carlijn de Nijs woont sinds kort in Brindisi, in de hak van de laars. Voor Ciao tutti doet ze regelmatig verslag van dit prachtige stukje Italië, waar de zon (bijna) altijd schijnt. Vandaag vertelt ze over haar kennismaking met Brindisi, haar nieuwe liefde:

‘Ik wil weer een keertje naar Italië,’ zei mijn vriendin Rosanne, die een half jaar Italiaans had gestudeerd in Siena en dolgraag weer eens wilde kletsen met Italianen. Ik ging wel mee, waarom niet. Als kind was ik vaak in Italië geweest en ik houd erg van Italiaans eten. We woonden allebei in Eindhoven, dus besloten we gewoon te kijken waar we vanuit daar naartoe konden. Rome was te duur en beide vliegvelden liggen een uur buiten het centrum: we wilden maar een weekendje weg, dus dat vonden we niet handig. Uiteindelijk kwamen we uit bij Brindisi, in Puglia, in de hak van de laars. In juni al mooi weer én we waren er nog nooit geweest. Let’s go!

Rosanne-Carlijn-vliegtuig

We werden opgehaald door de eigenaar van B&B del Teatro, die we hadden geboekt: Remo. Hij kwam samen met zijn beste vriend, Luca, aanscheuren in zijn BMW. Op z’n Italiaans een half uur te laat natuurlijk. Wij maakten ons al zorgen en waren op internet aan het kijken waar we anders konden slapen.

Of we nog wat wilden eten, vroeg Remo nadat we allebei twee kussen hadden gekregen. Nou, het was al half elf ‘s avonds, dus wat ons betreft hoefde dat niet meer. Een drankje dan maar. We reden in tien minuutjes naar het centrum van Brindisi en belandden in een klein kroegje in het centrum, waar we wat dronken én waar ik voor het eerst kennis maakte met taralli.

Carlijn-drankje-aan-bar

Remo en Luca praatten amper Engels. Gelukkig sprak Rosanne wat Italiaans, maar onze jongens kwamen oorspronkelijk uit het plaatsje Mesagne (vlak bij Brindisi), waar een behoorlijk dialect wordt gesproken. En volgens mij deden ze het ook expres, praten in dialect, zodat Rosanne hen niet kon verstaan en ze over ons konden roddelen.

Het werd een uur of een ’s nachts en Rosanne en ik wilden wel gaan slapen. Morgen weer een dag. De jongens wilden ons met de auto naar de B&B brengen, een stukje verder in het centrum, maar dat vonden wij na al dat bier niet verantwoord. We liepen liever. Zo gezegd, zo gedaan.

De B&B bestond uit twee onafhankelijke studio’s: oude panden die helemaal waren opgeknapt. Wij sliepen in ‘de groene’. We zeiden de jongens gedag, deden de airco aan en kropen onder de wol. Nou ja… het laken.

We hadden heerlijk geslapen en werden de volgende dag, natuurlijk wéér een halfuur of wat later dan afgesproken, opgehaald door Luca en Remo, die ons mee naar het strand namen. Het was een fijn ontspannen dagje en we waren onder de indruk van hoe mooi Puglia is. ’s Avonds gingen Rosanne en ik met z’n tweeën op pad in Brindisi.

Naar-zee-met-de-jongens

Over deze stad was, bijvoorbeeld in de Lonely Planet, niet veel goeds te lezen. Maar wij vonden het mooi: de Duomo, het eindpunt van de Via Appia en bovenal de boulevard aan zee.

Dit-schreven-we-op-trap

We aten een hapje en belandden vervolgens in een bar met prachtige tuin. We zaten aan een tafeltje, maar bedachten dat als we wat aanspraak wilden hebben, we beter aan de bar konden gaan staan. Dat hebben we geweten: binnen nog geen vijf minuten waren we omringd door minstens acht Italianen. Met ze praten konden we niet echt, maar dat was voor hen geen probleem. Ze praatten over ons, boden ons drankjes aan… We wisten niet zo goed wat ons overkwam.

Later besefte ik dat wij blondines in het zuiden heel ‘zeldzaam’ zijn. In Puglia komen nog weinig toeristen, dus wij vielen behoorlijk op. Niets mis mee, maar op het einde van de avond kregen we het toch een beetje benauwd. Wij twee en, inmiddels, twaalf gladde Italianen. Hmmm…

We hebben ze gedag gezegd (waarbij ieder van hen ons na de tweede kus een derde op de mond probeerde te drukken) en zijn weggehold. We wilden namelijk niet dat zij wisten waar we sliepen. Stel je voor: midden in de nacht twaalf Italianen voor je deur. Liever niet.

Toen we opgelucht bij onze studio aankwamen, kwam daar ineens Remo aanlopen. Tot op de dag van vandaag, weet ik nog steeds niet waarom hij daar was. Zijn huis was niet boven of naast de B&B. Hij heeft beloofd dat hij, wanneer we gaan trouwen, hij het me vertelt… Remo deed de deur voor ons open en vertrok weer.

Maar even later, toen Rosanne en ik allebei in bed lagen, werd er op de deur geklopt. Rosanne hoorde niets, ik was nog wakker en opende de deur: het was Remo. Mét een fles bubbels. We gingen zitten op de rand van het bed, Rosanne nog steeds slapend in onze rug. We kletsten wat in gebrekkig Engels en ook hij probeerde me te kussen.

Ik was huiverig. Ik kende hem amper en het was geen liefde op het eerste gezicht. Maar hij bleef volhouden, dat vond ik wel wat hebben. En ach ja, ik was single én in Italië, why not… Dus ik gaf toe: we kusten. Het was inmiddels vier uur in de ochtend en ik viel om. Remo legde me in bed en vertrok. Rosanne moest ik de volgende ochtend bijpraten, ze moest lachen.

We hebben de rest van het weekend genoten van de omgeving (Brindisi en Lecce) en hebben zondagavond met de jongens wijntjes gedronken aan de boulevard, met onze voetjes in de zee. Maandagochtend zei ik mijn vakantieliefde-voor-een-weekendje gedag en eenmaal in het vliegtuig moesten we bijkomen.

We hadden gerekend op een relax-weekend: uit eten, naar zee, lekker chillen. Het was alles behalve dat. We voelden ons zestienjarigen die net in Rimini waren geweest. Het was een crazy weekend.

Maar ook het begin van iets: een nieuwe liefde en uiteindelijk een nieuw leven. Al had ik dat toen natuurlijk niet zo bedacht. Hoe het verder ging tussen Remo en mij, lees je in de volgende blogs.

Remo-Carlijn-zondag-aan-boulevard

Hoe overleef je als lange blonde dame in het zuiden? Je leest het op Carlijns website Bionda in Italia (letterlijk vertaald: ‘blondje in Italië’). 

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Leuk om te lezen Carlijn. Ik ben inderdaad benieuwd hoe het verder gaat!

  2. Looooooove dit verhaal!!! ♡♡♡

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *