Ga op pad met onze City Walks!

Toscaanse thriller: De mensenrover

Na mijn bezoek aan de tentoonstelling over Bronzino in het Palazzo Strozzi, besloot ik in het gezellige café op de binnenplaats van het palazzo neer te strijken om een verslag te schrijven voor Ciao tutti en om te genieten van een kopje koffie en de nieuwste Toscaanse thriller van Sabine Thiesler, De mensenrover.

Al snel werd ik gegrepen door het verhaal over de jonge kunststudente Giselle, die op klaarlichte dag door een dronken automobilist wordt aangereden en daarbij om het leven komt. Haar vader Jonathan, succesvol fotograaf en mediamanager, kan haar dood niet verwerken en zakt weg in alcoholisme, depressie en verwaarlozing. Daardoor loopt ook het huwelijk met zijn vrouw Jana op de klippen.

Op een nacht in november stapt Jonathan in zijn auto en rijdt weg; zonder doel, zonder geld en zonder hoop. Uiteindelijk strandt hij in een verwaarloosd vakantiehuisje van een Toscaanse boerenfamilie. Als Jonathan daar hun blinde dochter Sofia leert kennen, betekent dat voor hem een grote schok: ze lijkt als twee druppels water op zijn overleden dochter.

Een fragment: ‘Op de derde adventszondag was het schitterend weer. Er was zeker geen sneeuw op komst, ook niet hier op bijna zeshonderd meter hoogte. De lucht was staalblauw, het bedauwde gras glinsterde in de zon en de mist in het dal leek een pluizige dikke deken.
Jonathan had de lente al in zijn hoofd en was nog helemaal niet in de stemming voor Kerstmis.

Hij woonde nu bijna twee maanden in het kleine vakantieappartement van de Valentini’s en had zijn tijd vrijwel helemaal besteed aan Italiaans leren. Sofia was een getalenteerde en geduldige lerares, en Jonathan had inmiddels zoveel geleerd dat hij in eenvoudige zinnetjes met Amanda en Riccardo een gesprek kon voeren en het meeste van wat ze zeiden kon verstaan. Met Sofia bleef hij bijna altijd Duits spreken, omdat zij zijn Duits veel beter verstond dan hij haar Italiaans.

‘Zullen we een adventswandeling maken?’ vroeg hij haar na het ontbijt. ‘Vandaag is het zondag en hoef je geen les te geven.’
Ze knikte, terwijl er een lachje over haar gezicht gleed.
De arme Amanda sliep nog en Riccardo was naar Bucine gereden om Ugo te helpen bij de reparatie van zijn tractor, en langzaam lopend gingen ze op pad.
Ze zwegen tot ze bij de kloof kwamen, waar de weg zich splitste. Links lag de maïsakker, die nu braak lag en vol onkruid stond.

Ze liepen om de berg heen, waarbij Jonathan zoals altijd diep onder de indruk was van het adembenemende panorama. In dit hooggelegen gebied was het een stralend zonnige dag, maar in het dal lagen de dorpen, weiden en wegen zoals zo vaak in de mist.
‘Net zoals mijn allereerste ochtend op La Passarella heb ik vandaag het gevoel dat we door de zee omringd worden,’ zei hij zachtjes tegen Sofia, want het bezorgde hem een slecht geweten al te enthousiast te zijn over wat hij zag.
‘Dat weet ik,’ zei ze, zijn hand vastpakkend. ‘Ik kan me nog goed herinneren hoe het eruitzag toen Ambra in de dichte mist lag.’

‘Het lijkt wel alsof we door een juwelenveld lopen, Sofia. Aan elke grasspriet hangen honderden glinsterende bolletjes, en aan de punt van elke halm prijkt een dikke druppel die in het zonlicht schittert. Als ik langer kijk en mijn hoofd een beetje heen en weer beweeg, straalt die als een geslepen diamant in alle mogelijke kleuren.’
‘Je bent niet alleen mijn oog, maar zelfs mijn microscoop,’ antwoordde Sofia zachtjes. Jonathan streek zachtjes over haar haren.

Ze liep eropaf. Sneller dan eerst, maar de richting klopte niet helemaal, en ze liep nu recht naar de afgrond toe.
Jonathan had even staan dromen en in de richting van Cennina gekeken, dat in de verte als het verzonken Atlantis uit de mist opdook, maar op het laatste moment zag hij het dreigende gevaar, stoof op Sofia af en trok haar naar achteren.
Hij sloot haar stevig in zijn armen. ‘Pas toch eens op,’ fluisterde hij, ‘en loop niet meer zonder mij weg, al is het maar één stap!’

Ze nam de delicate geur van boomschors en kaneel waar, die ze al vanaf het eerste moment alleen met hem associeerde. Ze voelde een zweem van zijn adem. Toen hij zijn gezicht bij het hare bracht, verstarde ze.
Hij naam haar hoofd in zijn handen en drukte zijn lippen langzaam en stevig op haar mond. Ze voelde zich duizelig worden, alsof het geluk, dat ze nog nooit zo intens had beleefd, in haar hoofd ronddraaide. Ze was bang om te vallen, omdat haar knieën begonnen te knikken, maar hij hield haar stevig vast. Ze sloeg haar armen om hem heen, opende haar mond en was bereid in alles mee te gaan wat ze aan zijn zijde zou beleven.

Terug in zijn kamer opende hij zijn koffer, die hij in een donker hoekje naast de kast had neergezet. Hij haalde de rol eruit die hij steeds zorgvuldig had bewaard, maar niet meer had bekeken sinds hij naar La Passarella was gekomen.
Het was het zelfportret in olieverf van Giselle, haar cadeau, dat door een vrachtwagen was overreden op het moment dat ze stierf.

In het magazijn vond hij houten lijsten, pluggen, spijkers en schroeven. Omdat hij vroeger nogal eens schilderijen voor Giselle had ingelijst, was hij daarin aardig bedreven geraakt. Toch kostte het hem bijna vier uur voordat hij met zijn werk tevreden was. Hij hing het schilderij aan de muur, recht tegenover het bed, en ging liggen om het rustig te bekijken.

Het knappe meisje op het doek keek hem met een heldere, levendige blik aan. Ze was dicht bij hem, en dat maakte hem gelukkig. Dit was zijn tweede kans. Ditmaal zou hij voor haar zorgen, haar niet meer uit het oog verliezen en haar tegen elk onheil beschermen. Hij zou haar niet nogmaals verliezen.’

Langzamerhand hervindt Jonathan zijn levenslust. Hij trouwt met Sofia en samen toveren ze het vervallen huisjescomplex om tot een luxe vakantiepark. Als op een zekere dag een Duits stel arriveert en Jonathan erachter komt wat de man op zijn geweten heeft, worden de haat en woede in hem weer wakker. Hij zweert dodelijke vergelding, maar zelfs dat gaat hem nog niet ver genoeg…

De mensenrover
Sabine Thiesler
vertaald door Peter de Rijk
ISBN 9789061127772
€ 19,95
uitgeverij Karakter

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *