Ga op pad met onze City Walks!

Laat het feest beginnen! – Niccolò Ammaniti

Ondanks het feit dat ik altijd erg blij ben in Rome te zijn, heb ik vandaag toch wel een beetje heimwee. Niet dat ik terugverlang naar de Nederlandse kou, maar een van mijn favoriete Italiaanse schrijvers, Niccolò Ammaniti, is deze week in Nederland om de verschijning van zijn nieuwe roman te vieren. En dat terwijl hij de rest van het jaar op zijn motorino door Rome scheurt…

Gisteravond werd zijn nieuwe boek, Laat het feest beginnen!, officieel gepresenteerd tijdens een Nightwriters Special in Amsterdam. In Italië is Laat het feest beginnen! vorig najaar al verschenen. Het stond binnen enkele dagen op nummer 2 in de Italiaanse bestsellerlijst (met Dan Brown op nummer 1). Toen ik in november in Italië was heb ik Laat het feest beginnen! dan ook direct gekocht en van begin tot einde verslonden, maar ik zal nog niks verklappen.

Niccolò Ammaniti
Niccolò Ammaniti is een van de grote namen in de hedendaagse Italiaanse literatuur. Zijn eerste boek, Branchie (Kieuwen), verscheen in 1994. In 1995 publiceerde Ammaniti samen met zijn vader het essay Nel nome del figlio (In naam van de zoon), in 1996 gevolgd door Fango, een verhalenbundel die in Nederland verscheen onder de titel Het laatste oudejaar van de mensheid. Deze bundel is nu in een nieuwe uitvoering verkrijgbaar, waarin ook een aantal nieuwe verhalen is opgenomen.

In 1996 verscheen ook de bloemlezing Gioventù cannibale (Kannibalistische jeugd), een jaar later gevolgd door nog een verzameling verhalen, Tutti i denti del mostro sono perfetti (Alle tanden van het monster zijn perfect). In 1999 schreef hij Ti prendo e ti porto via (Ik haal je op, ik neem je mee) – mijn persoonlijke favoriet.

Het verhaal speelt zich af in een klein, fictief dorp aan de Italiaanse Rivièra, door Ammaniti Ischiano Scalo genoemd. Dit dorp is het decor voor twee adembenemende liefdesverhalen, dat van Graziano Biglia (een veertigjarige playboy met geblondeerd haar, zonnebankteint en strakke leren broek) en dat van Gloria en Pietro.

Gloria en Pietro zitten in dezelfde klas: zij is van goede komaf, mooi en zelfbewust. Hij is een schuchtere, onzekere en dromerige jongen, die lijdt onder het explosieve karakter van zijn vader. Pietro is het mikpunt van de treiterijen van andere jongens uit zijn klas. Wanneer hij door drie van zijn kwelgeesten gedwongen wordt in te breken in de school, en later ook thuis bij zijn lerares Flora – die een geheime verhouding blijkt te hebben met Graziano – raken de levens van de hoofdpersonen op dramatische wijze met elkaar verbonden.

In 1999 werd tevens Ammaniti’s allereerste bestseller, Io non ho paura (Ik ben niet bang), gepubliceerd. In 2001 kreeg hij voor dit hartverscheurende verhaal de prestigieuze Premio Viareggio. In Italië ging Io non ho paura dan ook meer dan een miljoen keer over de toonbank. Ammaniti bewerkte het verhaal, samen met Francesca Marciano, tot een filmscript. Regisseur Gabriele Salvatores wist de essentie van het verhaal zo goed te vangen dat de film werd genomineerd voor een Oscar voor beste buitenlandse film.

Dan is het lange tijd stil rond Ammaniti. In 2005 schreef hij een kort verhaal met de titel Sei il mio tesoro (Jij bent mijn schat), maar dat had hij voor mij net zo goed achterwege kunnen laten – het is het minst lezenswaardig van al zijn verhalen. Pas in 2006 verschijnt zijn langverwachte nieuwe roman, Come Dio Comanda (Zo God het wil).

Gelukkig weet Ammaniti mij dit keer wel weer vanaf de eerste pagina te boeien. Come Dio Comanda is opnieuw een meesterlijke roman vol suspense, liefdesperikelen, humor en tragiek. Met dit boek won Ammaniti in 2007 de belangrijkste literaire prijs van Italië, de Premio Strega. Ook Come Dio Comanda is verfilmd door Gabriele Salvatores.

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *