Ga op pad met onze City Walks!

Geschiedenis van mijn puurheid

Zoals ik gisteren beloofde, verklap ik vandaag welk boek ik 25 maart aan een vreemde zal weggeven in het kader van het evenement Leggere, leggere, leggere! Ik heb gekozen voor een boek van een jonge Italiaanse auteur dat ik recent las en dat me erg heeft geraakt: Geschiedenis van mijn puurheid, een zowel humoristisch als warm portret van het hedendaagse Italië en de menselijke geest, in zijn meest tegenstrijdige facetten.

In Geschiedenis van mijn puurheid is de hoofdrol weggelegd voor Piero Rosini. Piero is jong, heeft een mooie vrouw, een rijke vader en een zus die hem wil introduceren in de literaire wereld. Maar al die zorgeloze, burgerlijke voorspoed doet hem niets.

Piero is ook een fanatieke katholiek. Hij is het toonbeeld van opoffering en seksuele onthouding en niets lijkt hem van het rechte pad te brengen. Maar een avond in een café, waar hij zijn schoonzus Ada ziet dansen, volstaat om Piero’s zekerheden op losse schroeven te zetten. Piero slaat op de vlucht, naar Parijs, waar hij op een fatale val afstevent.

Francesco Pacifico (1977) geeft op hartstochtelijke en ontluisterende wijze stem aan zijn antiheld: ontwapenend en magistraal onvolmaakt, maar onvergetelijk. Met Geschiedenis van mijn puurheid schreef hij een nietsontziende roman die hopelijk ook diepe indruk zal maken op de toevallige vreemdeling die 25 maart dit boek van mij krijgt.

Voor jullie vandaag alvast een fragment:

‘Aan Corrado raakte ik verknocht op een meer verstandelijk level. Die kriebel aan je speekselklieren die een nieuwe vriendschap aankondigt kwam op een middag met een lange, regenachtige wandeling met wat zon tussen de Piazza Venezia en de Via dei Fori Imperali, tot aan het Colosseum. Begonnen met mijn gebazel over hoe slecht het leven me beviel in die tweekoppige stad van Mazzini en de paus. ‘Rome: ben je nou van Jezus of van Garibaldi? Zullen we de knoop nou eens en voor altijd doorhakken? Veltroni zegt dat we allemaal gelijk zijn… Maar ik ben niet gelijk!’ Het regende en toen kwam de zon tevoorschijn en daarna regende het weer. Ik probeerde Corrado ervan te overtuigen dat Rome vóór de eenwording van Italië een droom was geweest, een christelijk paradijs.

Terwijl we de Via Nazionale afliepen knipoogden de wolken; de hemel betrok en er vielen warme druppels, we haastten ons onder de luifels van de bars, we gingen kledingwinkels binnen tot het droog werd. Omlaag lopend naar de Piazza Venezia praatten we over onze literaire hype, over het boek, over de gegarandeerde ophef. De concepten raasden voor ons uit, over het trottoir dat stikte van de mankepoten met een hoed vol muntgeld en de kantoormeisjes die slipjes stonden uit te zoeken voor goedkope modewinkels. Op de weg was het een opeenhoping van taxi’s en gelede stadsbussen, blauwe auto’s van de ministeries en bussen van touroperators die hotsend over de hobbelige kasseien reden.

Het was een absurde redenering die ik nu voor het eerst aan een ongelovige ontvouwde. Maar in het tijdperk van het menselijke typetje, van Pierone, vond ik elk woord dat uit mijn mond kwam krom klinken, sympathiek en wanhopig, irreëel. ‘Ik pik deze wanorde niet!’ ‘Rosini, jij bent gek!’ ‘… de openstaande rekeningen van Rome!’

Ik vertelde hem dat de Via Nazionale ten tijde van de Italiaanse Eenwording en de invasie van Garibaldi een straat was die omhoog voerde naar het niets ten oosten van Station Termini. Rome was destijds een carillon waaraan de noten ontbraken. In Europa vond de industriële revolutie plaats, maar Rome had geen economie: alleen maar een heleboel adellijke grootgrondbezitters, de familie Ludovisi, de familie Filonardi… De Romeinse generone: de armlastige burgerij die de voorouders waren van die paar Romeinen die echt uit Rome komen en geen incognito immigranten zijn, ze werkten in de hofhouding en zorgden voor het eten van de patriciërs en de paus. Alles was groen, het volk liet zich door de adellijken voedsel toewerpen vanuit de ramen. Rome was alleen maar het huis van de paus en het vervallen graf van een keizerrijk. ‘Ach, de Pauselijke Staat,’ zei ik tegen hen, en hij luisterde schaterlachend toe.’

Lees de hele geschiedenis van Piero Rosini in:

Geschiedenis van mijn puurheid
Francesco Pacifico
vertaald door Manon Smits
ISBN 9789041416674
€19,95
uitgeverij Anthos

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Lijkt me een interessant boek, alleen weer in het Nederlands, ach ja, dat spreek ik toch ook! Fijn weekend Saskia!

  2. Het zal hoogstwaarschijnlijk ook in de oorspronkelijk taal hier kunnen besteld worden. Ik vind het alleszins een zeer mooi en kleurrijk taalgebruik.
    In het Italiaans uitgebracht onder de naam: ‘Storia della mia purezza’ …
    Dank voor de informatie .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *