Ga op pad met onze City Walks!

Georgia’s kooklessen

Georgia Grey is de ‘rising star’ van de culinaire scene in New York. Ze werkt bij een van de meest populaire restaurants waar ze avond aan avond de sterren van de hemel kookt. Zo ook de dag dat de beroemdste recensent van de stad komt eten. De avond is een doorslaand succes en de beloning in de vorm van drie vorkjes (het hoogst haalbare resultaat) lijkt dan ook niet meer dan een formaliteit. Als de recensie wordt gepubliceerd en Georgia niet drie, maar slechts een halve vork toebedeeld heeft gekregen, zijn haar culinaire dagen in New York geteld. Als ook haar verloving verbroken wordt, vlucht ze naar Toscane.

In Toscane zorgen de positieve energie in de keuken, het prachtige landschap en de nieuwe uitdaging ervoor dat Georgia langzaam weer opkrabbelt:

Scusi, signora. Vorrei un bicchiere di prosecco e tre tartufati per favore.’ Georgia zat aan een tafeltje bij Procacci, een hippe delicatessenwinkel annex café aan de Via de’ Tornabuoni, het Florentijnse equivalent van Madison Avenue.

De twee andere tafeltjes van het piepkleine winkeltje waren bezet door een moeder met haar dochter, en een knap uitziend, grijsharig koppel in keurig overhemd, broek met vouw en mocassins, het uniseks uniform van de rijkere klasse in Florence. Voor Georgia met haar ogen kon knipperen, zette de serveerster een glas voor haar neer op een onderzettertje met geschulpte randjes.
Grazie,’ zei Georgia met een brede glimlach. Ze glimlachte al sinds haar aankomst in Italië twee dagen eerder, als een gelukzalige hippie.

En waarom ook niet? De zon scheen, de lucht voelde zwoel aan. Zelfs Georgia’s haar zag er goed uit. Ze voelde zich zo opgewekt dat het bijna griezelig was. Als ze het paranoïde type geweest zou zijn, zou ze voortdurend over haar schouder hebben gegluurd of Marco of Mercedes of haar moeder misschien ergens vanachter een marmeren standbeeld tevoorschijn zou springen om haar mee terug te nemen naar de realiteit van een halve vork en geen ring, die ze in New York had achtergelaten. Maar gelukkig had ze geen last van paranoia. Amerika, en daarmee alle akelige mensen wiens naam met een M begon, was ver weg. Misschien was karma inderdaad wel een boemerang, zoals ze ooit op een bumpersticker gelezen had, en was haar geluksgevoel gewoon de compensatie voor een heel, heel slechte week.

Wat het ook was, ze genoot ervan, net als van haar derde tongstrelend heerlijke minibrioche met truffel. De serveerster zette een prachtig opgemaakt kaasplateau neer voor de moeder en dochter naast haar, en ze wreven zich allebei vergenoegd in de handen voor ze aanvielen op een zachte robiola. Georgia kwam bijna in de verleiding om ook wat kaas te bestellen, maar deed het toch maar niet. Ze had te veel geld in haar jeanscollectie gestoken om al op haar tweede dag in Italië in haar eentje kaasplateaus te gaan zitten eten.

Qualcos’ altro?’ De serveerster wendde zich nu tot Georgia.
Sì, un caffè macchiato,’ zei Georgia, terwijl ze haar ogen losrukte van de smeltende kaas. Er reed een politieauto langs; de sirene klonk precies als die in de klassieker Roman Holiday.

De basisschool om de hoek ging uit en meisjes in blauwe rokjes en kniekousen kwamen in groepjes van vier of vijf de straat door rennen. Het was pas vroeg in het toeristenseizoen, dus de straten behoorden nog toe aan de Florentijnen. Over een paar weken zou de invasie beginnen; dan zouden de bars, cafés, kerken, musea en restaurants van de stad verstopt raken met Amerikanen, Duitsers en Japanners en hun camera’s. Maar nu was de stad nog rustig en tevreden. De winkeleigenaren glimlachten, straatvegers floten en zelfs de carabinieri waren vrolijk en tikten tegen hun pet om de oude dametjes die arm in arm over straat liepen te groeten.

De serveerster zette haar espresso en een zilveren dienblaadje met daarop de rekening op tafel. ‘Faccia con comodo.’
Georgia opende haar portemonnee en telde de knisperende eurobiljetten uit. Ze had bij de geldautomaat op het vliegveld een paar honderd euro gehaald, voldoende om haar de eerste dagen door te helpen, maar niet zo veel dat ze de shopper in haar tevreden kon stellen; diep vanbinnen zou ze niets liever doen dan op de Florentijnse boetiekjes aanvallen. Als Lo hier was, zouden haar tassen allang uitpuilen van de zwarte broeken en nog veel meer spullen die ze niet had kunnen laten liggen. Georgia bleef nog even zitten om te genieten van de eeuwenoude elegantie van Procacci en te kijken naar de parade van goedgeklede Italianen die langskwam. Toen legde ze het geld op het dienblaadje en liep naar buiten om zich bij hen te voegen.’

Maar als Gianni, een sexy wijnboer die twee deuren verder woont, haar een aanbod doet dat geen enkele chef zou weigeren, besluit Georgia tegen alle verwachtingen in haar dromen te volgen en keert ze terug naar New York. Maar of die stad zit te wachten op haar terugkomst is nog maar de vraag…

Georgia’s kooklessen
Jenny Nelson
vertaald door Merel Leene
ISBN 978 90 6112 507 5
€ 14,95
Karakter Uitgevers

Maak kans op Georgia’s kooklessen !
Benieuwd naar alle culinaire avonturen van Georgia? Ciao tutti mag van uitgeverij Karakter een exemplaar van Georgia’s kooklessen verloten. Het enige dat je moet doen is een e-mail sturen naar winnen@ciaotutti.nl o.v.v. Georgia’s kooklessen. Wie weet droom jij dan binnenkort weg bij alle heerlijks dat Georgia je voorschotelt!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

3 reacties

  1. Leuk verhaal!

  2. Heel mooi. Wanneer ik het niet win ga ik het proberen te kopen…

  3. Jouw boekbeschrijvingen prikkelen mij steeds weer om (meer) te lezen.
    Mijn dank daarvoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *