Download gratis de Ciao tutti app!

Gemelli – een pakkende debuutroman in Siciliaanse sferen

Na een hele reeks kinderboeken heeft Josina Intrabartolo de pen ter hand genomen voor haar debuutroman Gemelli, een sfeervol verhaal over het leven van een Italiaanse gastarbeider tegen de achtergrond van het kleurrijke Sicilië.

Een onderwerp dat Josina, zelf dochter van een gastarbeider, van dichtbij heeft ervaren. Namens uitgeverij Boekenbrouwers mogen we een fragment uit Gemelli delen.

Gemelli draait om het verhaal van de ‘tweelingneven’ Antonio en Luciano, die op dezelfde dag worden geboren en samen opgroeien in een dorpje op het Siciliaanse platteland. Ondanks hun botsende karakters hebben ze een hechte band, totdat Antonio als gastarbeider naar Nederland vertrekt.

Veertig jaar later heeft Antonio zich afgezonderd in een Siciliaans hotel. Zijn schuldgevoel over het lot van zijn neef Luciano belet hem terug te keren naar zijn geboortedorp. Wanneer zijn dochter Nina hem bezoekt, roept dat een stroom aan herinneringen bij hem op.

Lees alvast een fragment
‘Antonio had het verlangen naar zijn geboorteplek al gevoeld toen hij op die dag aan het einde van de zomer op het station van Milaan wachtte op zijn trein naar Nederland. Hij stond met zijn nieuwe koffer, die zijn moeder een maand geleden van een langsrijdende venter had gekocht, op het perron tussen vijftig andere jonge Italiaanse mannen. Het opgewonden geschreeuw en gelach moest hun zenuwen verhullen.

Vanochtend vroeg was hij hier aangekomen, op hetzelfde station, na een lange, warme reis uit Sicilië. Hij had zich moeten melden bij het nabijgelegen instituut waar hij medisch gekeurd werd. Daar zou blijken of hij verder mocht reizen naar het nieuwe land of dat hij meteen weer op de trein mocht stappen, terug naar huis.

Want als je iets mankeerde, dan bliefde Nederland je niet. In de fabrieken waren alleen sterke, gezonde mannen welkom, die niet teveel moeite zouden hebben met het zware werk.

De keuring was streng, veel strenger nog dan toen hij in dienst moest. Ze vroegen hem het hemd van het lijf, namen zijn bloeddruk op, beluisterden de longen en maakten zelfs röntgenfoto’s. Daarna pikten ze sommige jongemannen eruit voor nader onderzoek. Antonio niet, hij kreeg meteen te horen dat hij gezond was en naar Nederland mocht vertrekken.

Later hoorde hij dat de mannen die niet door de keuring waren gekomen op de trein terug waren gezet met een brief voor hun dokter. Daarin stond beschreven welke afwijking de keuringsartsen in Milaan hadden geconstateerd bij de ogenschijnlijk gezonde jonge man, die nader onderzoek behoefde.

Het was een bizar idee dat hij nu op het punt stond zijn land te verlaten voor een bestemming waar hij eigenlijk niets van wist. Hij kende Nederland alleen van de beschrijvingen uit de aardrijkskundeles op school. ‘Het is een vlak land, dat voor driekwart onder zeeniveau ligt,’ had de juf hem ooit verteld.

Hoe kon hij zich voorstellen wat een vlak land was, als hij in zijn leven alleen maar bergen kende? En een land onder zeeniveau, hoe kon dat ooit bestaan? En hoe zag dat eruit? Morgen zou hij meer weten.

Toen de trein het station binnenreed, zag hij de mannen om zich heen naar hun koffers grijpen en naar de rand van het perron snellen. Nog voordat de intercity stilstond, was het al dringen geblazen bij de ingangen.

Langs alle kanten probeerden de mannen zich langs Antonio te wurmen om maar als eerste de trein in te kunnen stappen. Ze wrongen zich door de gangen langs de coupés op jacht naar een goede zitplaats, gooiden koffer in de rekken en claimden hun plek.

Tegen de tijd dat iedereen een plaats had gevonden en de bagage goed was opgeborgen, was het gevaarte krakend in beweging gekomen om het uitgelaten gezelschap twaalf lange uren te laten deinen op het ritme van de rails.

De stemming was opperbest, Antonio kon niets anders zeggen. De meeste jongens hadden er zin in. Ze lachten, zongen, kaartten. Er kwamen omeletten tevoorschijn, stukken kaas en rijpe tomaten. Iedereen had thuis zoveel toegestopt gekregen van de bezorgde mama’s die vreesden dat hun oogappels gedurende de reis zouden verhongeren, dat er meer dan genoeg was om de hele coupé mee te laten eten.

Antonio, die zich de afgelopen weken dit moment vaak had proberen voor te stellen, had nooit gedacht dat het begin van zijn avontuur zo vrolijk zou zijn. Zie je wel, het zou allemaal goed komen in dat nieuwe land.’

Lees verder in

Gemelli | Josina Intrabartolo | ISBN 9789491687785 | € 19,95 | uitgeverij Boekenbrouwers | bestel Gemelli bij je lokale boekhandel of via deze link bij bol.com

Schrijf je (gratis) in voor de Ciao tutti nieuwsbrief

Een reactie

  1. Dit van Steenbergen

    Doe graag mee met deze mooi actie!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *