Ga op pad met onze City Walks!

De wet van de haat

Stefano Guerra, de hoofdpersoon in Alberto Garlini’s rauwe roman De wet van de haat, is een van de meest fascinerende en dubbelzinnige romanfiguren met wie ik me afgelopen maanden probeerde te identificeren. Hij laat zich meeslepen door de mythe van het heldendom en raakt betrokken bij de wreedste criminele acties. Hij roept afkeer op door zijn verwerpelijke denkbeelden en extreme gewelddadigheid, maar blijkt uiteindelijk een fijngevoelige, gedesoriënteerde man te zijn die wordt geconfronteerd met zichzelf, met zijn acties, en zijn verleden – waarin alles ontspoorde.

De wet van de haat speelt zich af in de anni di piombo (de ‘loden jaren’ zestig). Tijdens de studentenopstanden in 1968 vecht neofascist Stefano Guerra in Rome tegen de communisten, en daar maakt hij een fatale fout: hij doodt per ongeluk een onschuldige jonge communist, Mauro. Deze misdaad heeft desastreuze gevolgen voor de rest van zijn leven. Franco, de leider van de neofascisten, treft Stefano aan bij het dode lichaam van Mauro, en hij gebruikt deze kennis als chantagemiddel om hem in te kunnen zetten bij de meest gewelddadige en wrede acties.

De situatie wordt nog problematischer als Stefano verliefd wordt op Antonella, de zus van Mauro. Hoe meer aanslagen Stefano pleegt om verzekerd te zijn van Franco’s stilzwijgen, hoe moeilijker hij nog kan ontsnappen aan de spiraal van geweld waarin hij terecht is gekomen.

Een fragment:

‘Na de ochtendgymnastiek gaat Stefano op zoek naar koffie. Er wordt hem een kop aangeboden door de jongens  van de Fuan uit Napels. Hij blijft een uurtje met hen slogans kalken op de spandoeken. Bij wijze van uitzondering is er een meisje bij de groep. Een knappe donkerharige die oosterse talen studeert en aan karate en judo doet. Ze is onderhoudend: ze heeft het lang over een hoogleraar van haar, ene Santo Squarzina. Een geleerde edelman, officier bij de Italiaanse SS. Iemand met wie het goed discussiëren is over de angst van Arjuna en hoe je iemand de keel afsnijdt zonder dat de belaagde een kik geeft.

Het nieuws komt dat ze in aula D de delegatie aan het organiseren zijn die met de chinezen gaat overleggen over de mars. Stefano haast zich. Groepjes mensen. Verwarring. Uit die Babylonische spraakverwarring duikt een overtuiging op die helderder is dan de andere: we moeten mensen voor de onderhandelingen sturen naar letteren en mensen voor de klappen. De rooien zijn niet te vertrouwen. Als je bepaalde dingen aanroert – het Verzet of de heilige waarden van het antifascisme – wordt het vroeg of laat knokken.

Ofschoon veel kameraden hem luidkeels roepen, is er van Franco geen spoort. Het zal Romolo, de voorman van Fuan Caravella, zijn die de onderhandelingen leidt. Je zou een zwembad vol ijswater voor zijn piemel moeten hebben om zijn opwinding te sussen. Misschien zal hij zijn rol maar een minuut of twintig spelen, maar nu is hij de baas, geen bullshit. En hij gedraagt zich als de baas. Hij zegt dat hij twaalf man escorte nodig heeft. Iemand wijst erop dat twaalf plus een dertien is en dat dertien ongeluk brengt. Hoe het ook zij, twaalf armen gaan de lucht in en de delegatie wordt geformeerd. Op de oproep reageren ook de afgekapte vingers van Marco, die Stefano wenkt zich aan te sluiten. De leider van Caravella heeft niets in te brengen. Het aantal wordt verhoogd, het ongeluk bezworen. Ze gaan ingedeeld naar buiten. Een fraaie strenge houding. Maar in de hal wacht hun een eerste verrassing. Binnen een paar minuten is de faculteit bevolkt met zo’n vijftig nieuwe elementen. Proletenkoppen. Een gemiddelde leeftijd die hoger ligt dan die van de studenten.’

Lees het vervolg van deze pulserende roman over het Italiaanse fascistische terrorisme en over een man wiens leven ontspoort en duik in het krachtig, imposante, verontrustende De wet van de haat.

De wet van de haat
Alberto Garlini
vertaald door Jan van der Haar
ISBN 9789023472759
€ 23,90
uitgeverij De Bezige Bij

Bestel De wet van de haat via deze link bij bol.com

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *