Ga op pad met onze City Walks!

De laatste regel van het sprookje

‘Deze roman is een soort spoedcursus in geluk, een duik in de wereld van sprookjes.’ Zo berichtte La Stampa, een Italiaanse krant, laatst over het boek L’ultima riga delle favole. Dat klonk veelbelovend, dus ik noteerde de titel op mijn verlanglijstje voor mijn volgende bezoek aan een Italiaanse boekhandel.

Gelukkig is het boek vanaf vandaag ook in Nederland verkrijgbaar, dus nu kan ik jullie eindelijk deelgenoot maken van de belevenissen van Tomàs, een mens als ieder ander. Net als zoveel mensen is hij onzeker en denkt hij dat hij niet bij machte is zijn leven te veranderen. Zijn leven is dan ook een continue vlucht, maar op een avond bevindt hij zich opeens in de mysterieuze Thermen van de Ziel, waar in hem weer de vonk van nieuwsgierigheid ontsteekt die in elk kind sluimert. Is hij dood, droomt hij, of is hij terechtgekomen in een magisch parallel universum?

Zo begint een symbolische reis waarbij Tomàs door bijzondere ontmoetingen met zeer uiteenlopende personen geconfronteerd wordt met zijn denkwijze, zijn verleden en toekomst, zijn ziel, en met zijn ultieme verlangen: het vinden van een  zielsverwant. Na een reeks avontuurlijke beproevingen komt hij uiteindelijk tot de laatste regel van het sprookje, het ogenschijnlijk simpele ‘ze leefden nog lang en gelukkig’.

Om jullie alvast een beetje te laten meegenieten vandaag de eerste regels uit De laatste regel van het sprookje:

‘Arianna was precies het soort meisje waarop hij verliefd zou kunnen worden. Hij moest de benen nemen en verdwijnen eer het te laat was.
Over nog geen uur was de afspraak en bij de gedachte alleen al moest hij niezen. Hij zou haar dus bellen om mee te delen dat een besmettelijke verkoudheid zijn neus verhinderde om met haar uit eten te gaan.

Hij diepte een bankbiljet op dat onder in zijn broekzak verging van de eenzaamheid. Aan de rand had hij in zijn hanenpotenhandschrift een telefoonnummer gekriebeld, maar bij het intoetsen van de cijfers kwam de onvermijdelijke aarzeling en het toestel begon in zijn handen te rinkelen.

‘Vanavond kan ik niet met je uit…’ begon het soort meisje waarop hij verliefd zou kunnen worden.
Hij werd er verliefd op.
‘Heb je navraag naar me gedaan?’
‘Ik had al een andere afspraak… Dat was ik vergeten…’
‘Ik begrijp het.’
‘Dat kun je niet begrijpen en ik kan het niet uitleggen… Er zit iemand tussen…’

Arianna liet een langere stilte vallen dan tevoren, waarin ze totaal vergat adem te halen. ‘Misschien… de komende dagen…’
‘Tuurlijk, de komende dagen.’
‘Welterusten, Tomàs… Heb fijne dromen…’ en ze hing op.

Tomàs bleef met de hoorn aan zijn oor zitten een ongeladen pistool. Het bankbiljet stopte hij onder in zijn broekzak en hij begon weer te niezen.’

Massimo Gramellini (Turijn, 1960) laat Tomàs een sprookjesachtig verhaal beleven dat tot de laatste regel blijft boeien. Gramellini is journalist, columnist en adjunct-hoofdredacteur van La Stampa. De laatste regel van het sprookje is zijn eerste roman, die sinds publicatie onafgebroken in de Italiaanse bestsellerlijsten staat en wereldwijd in vertaling zal verschijnen.

De laatste regel van het sprookje
Massimo Gramellini
vertaald door Jan van der Haar
ISBN 9789023458555
€ 19,90
uitgeverij Cargo

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *