Ga op pad met onze City Walks!

De Ezel met het standbeeld

Vandaag geen verhaal over de os en de ezel die bij het kribje staan, maar een fabel over de Ezel met het standbeeld, uit de prachtige nieuwe fabelbundel van Imme Dros, met vrolijke illustraties van de bekende Italiaanse kunstenaar Fulvio Testa.

Waar moet je voor oppassen?
Lees Aesopus.
Wie moet je nooit geloven?
Lees Aesopus.
Hoe win je een wedstrijd?
Hoe troggel je iets af van een ander?
Hoe zit de wereld in elkaar?
Lees Aesopus. Zijn fabels zijn al 2500 jaar een reisgids voor het leven.

Maar wie is die Aesopus? Imme Dros: ‘Er zijn veel mensen die de fabels van Aesopus kennen, maar Aesopus zelf kennen ze niet. Wie was hij en waar kwam hij vandaan? Alles wat we van Aesopus denken te weten, werd lang na zijn dood opgetekend. Aesopus leefde misschien tussen 620 en 560 voor onze jaartelling. Hij kwam misschien uit Thracië, misschien van Samos, of heel misschien zelfs uit Athene. Hij was een vrijgemaakte slaaf en hij zou uiteindelijk op een gewelddadige manier zijn vermoord in de stad Delfi.

Aesopus had de reputatie dat hij afzichtelijk lelijk was. Toch vereeuwigde de beroemde beeldhouwer Lysippus hem tweehonderd jaar na zijn dood als een indrukwekkende verschijning. In de geschriften van Plato en Aristoteles wordt Aesopus voor het eerst met name genoemd, en later vermeldt ook Herodotus hem als ‘een schrijver van fabels’.

Of Aesopus eigenlijk wel kon schrijven is de vraag. Waarschijnlijk heeft hij, zoals toen de gewoonte was, zijn fabels bij allerlei gelegenheden voorgedragen. Er wordt aangenomen dat de eerste verzameling fabels van Aesopus ongeveer in 320 voor Christus op schrift is gesteld. Daarvan is niets bewaard gebleven. Het heeft tot de eerste eeuw na Christus geduurd voordat Phaedrus, een Griekse slaaf aan het hof van keizer Augustus, de oude fabels van Aesopus vastlegde in het Latijn. De fabel werd een literair genre en vanaf de middeleeuwen verschenen er overal vertalingen.

De fabels zoals we ze nu kennen zullen in veel opzichten afwijken van de oorspronkelijke verhalen, dat kan haast niet anders. Maar de naam Aesopus blijft er voor altijd aan verbonden.’ Over de Ezel en het standbeeld vertelde hij:

‘De Ezel liep te zeulen met een zwaar standbeeld.
Het stelde een god voor en moest naar de tempel.
In de stad zag hij dat mensen bogen als hij langskwam.
Die mensen buigen allemaal voor mij, dacht de Ezel. En van trots verloor hij zijn laatste restje verstand.
Als ze voor me buigen, dacht hij, dan ben ik belangrijk. Waarom zou zo’n belangrijke ezel als ik dan nog sjouwen?
Hij zette zijn hoeven stevig in het zand en bleef staan.
Zijn baas wist eerst niet goed wat de Ezel bezielde. Maar toen hij dacht dat hij het wist, gaf hij hem een klap.
‘Dom beest. Denk je dat die mensen een ezel vereren? Ze buigen niet voor jou maar voor wat er op je rug ligt!’

PRONK NIET MET VREEMDE VEREN
JE ZULT JEZELF BLAMEREN’

Meer fabels lezen? In De fabels van Aesopus vind je de belevenissen van nog veel meer dieren en mensen: de vos en de kraai, de haas en de schildpad, de krekel en de mieren, de vos en de ooievaar en de ezel en de herder. Ideaal voor de kerstvakantie!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *