Saskia

Tutto a posto?

Vandaag zakken we nog dieper zuidwaarts, naar Sicilië. Met de beste gids die je je maar kunt wensen: Barbara Kleinbussink. Zij leerde het eiland kennen als reisleidster en is er inmiddels zo thuis, dat ze al het moois dat er te zien, te doen en te proeven is graag met anderen wilde delen. Niet alleen door tijdens reizen als gids te dienen, maar door altijd beschikbaar te zijn, als een soort van gids op afstand. Hoe je dat doet? Dat antwoord is niet zo moeilijk: door een boek te schrijven dat Siciliëreizigers altijd en op elk moment kunnen raadplegen. Onderweg …

Lees meer »

De duivel van Vico

Niet iedereen gaat, zoals ik, slechts voor zijn plezier naar Italië. In de nieuwe roman De duivel van Vico bijvoorbeeld wordt de Nederlandse sterrenkundestudent Tomaso door zijn familie voor straf naar het Zuid-Italiaanse dorp Vico del Gargano gestuurd. Als boetedoening moet hij een muur bouwen om de sinaasappelboomgaard van de familie Mastromatteo. Al snel raakt hij in de ban van de dochter des huizes, de mysterieuze Carmela, die door haar familie verborgen wordt gehouden op hun boerderij. Terwijl het dorp zich voorbereidt op de jaarlijkse processie van San Valentino, ontdekt Tomaso dat Carmela uitdrijvingsrituelen ondergaat in de dorpskerk. Ze zou …

Lees meer »

Benvenuti nel Sud!

Welkom in het zuiden van Italië! De komende dagen reizen we op Ciao tutti kriskras door het diepe zuiden van la bella Italia. Diane Kuster neemt ons mee naar een feest in Napels, haar collega Barbara Kleinbussink laat ons kennismaken met de zoete kant van Sicilië en uiteraard laat ik jullie ook meegenieten van de smaak van het zuiden, met recepten voor pizza bianca en rozemarijnijs. Maar we beginnen vandaag in Sessa Cilento, in de provincie Salerno. Daar ligt, midden in de prachtige natuur van het Parco del Cilento, tussen olijfbomen, wijngaarden en een uitgestrekt bos, een heerlijke bed & …

Lees meer »

Italiaanse illustraties voor aan de muur

Italië heeft een zwaar weekend achter de rug. De aanslag in Brindisi en de aardbeving in het noorden beheersen het nieuws. Terwijl ik naar de regelmatige updates luister, surf ik een beetje over het net, op zoek naar een mooi cadeau voor een jarige vriendin. Via via stuit ik op het weblog van Anek, een illustratrice uit Zagreb. Hoewel zij zelf niet Italiaans is, draagt ze de Italiaanse keuken een meer dan warm hart toe. Haar liefde voor verse ingrediënten en passie voor lekker koken vertaalt zich in originele illustraties die in de keuken van elke Italiëliefhebber horen te hangen. Van onderstaande illustraties word …

Lees meer »

Crumpled City Maps

Om nog even bij het thema stadsplattegronden te blijven, vandaag een tip voor iedereen die (in tegenstelling tot ondergetekende) wel graag met een kaart in de hand een stad verkent. Sinds kort zijn er namelijk de zogenaamde Crumpled City Maps, verfrommelde stadsplattegronden dus. ‘Verfrommeld?’ denk je nu misschien. ‘Wat heb ik daar nu aan?’ Toch zijn deze Crumpled City Maps verreweg de handigste stadsplattegronden. Want geeft toe: hoe vaak is het je niet overkomen dat je een plattegrond onmogelijk weer netjes opgevouwen kreeg? Hoe vaak heb je je niet geërgerd aan die voorgevouwde plattegronden, die nooit meer in hun oorspronkelijke …

Lees meer »

Verliefd op een plattegrond van They Draw & Travel

Gisteren schreef ik over mijn haat/liefdeverhouding met plattegronden. Ik wil er liever niet mee gezien worden. Deels omdat ik inmiddels in Florence (en veel andere Italiaanse steden) de weg denk te kennen, deels omdat ik liever verdwaal en per toeval op bijzondere plekken stuit en deels omdat ik wil vermijden dat ik de hele dag door wildvreemden word aangesproken als een lopend VVV-kantoor. Voor de plattegronden van They Draw & Travel maak ik echter een uitzondering. Bij toeval (ook online verdwaal ik graag en laat ik me meevoeren door wat ik onderweg tegenkom) stuitte ik op een kleurige afbeelding van …

Lees meer »

‘Vraag mij maar (niet) de weg…’

Sinds ik een zomer in Florence woonde, gebruik ik nooit meer een plattegrond als ik door de stad wandel. Niet alleen omdat ik overal de weg weet (of denk te weten), maar vooral ook omdat ik anders continu word aangeklampt door andere bezoekers van de stad. Ik weet niet wat het is, maar het lijkt alsof op mijn voorhoofd groot ‘Vraag mij maar de weg’ staat geschreven. Zo was ik zelf in 2003 nauwelijks een half uur in de stad, op weg van het station naar mijn tijdelijke thuis, toen een Duits echtpaar mij (in het Duits) de weg naar …

Lees meer »

Lady Manonna

Na alle feestelijkheden rondom de presentatie van mijn boek gaan we vandaag op Ciao tutti weer over tot de orde van de dag. Maar niet voordat ik jullie heb bedankt voor alle leuke reacties op de berichtjes van de afgelopen drie dagen. Ik glunder nog even lekker na! Hemelvaart – Giotto (te zien in de Cappella Scrovegni in Padua) Hemelvaartsdag wordt lang niet overal in Italië even groot gevierd. Veel mensen die ik dit vertel, vinden dat vreemd. Vooral omdat Maria Hemelvaart, op 15 augustus, in elk Italiaans dorp, hoe klein ook, wordt gevierd. Ik wil vandaag niet ingaan op de …

Lees meer »

Fare bella figura

De uitdrukking fare bella figura klinkt de meeste Italiëliefhebbers niet vreemd in de oren. Het is immers een kunst waar de Italianen meer dan bedreven in zijn. Voor hen betekent het dan ook veel meer dan een goed figuur slaan. Het is eigenlijk een mooie uitdrukking voor ‘goed voor de dag komen’, in alle opzichten. Daarmee gaat het verder dan alleen je kleding; je hele uitstraling werkt mee aan la bella figura. Tijdens mijn boekpresentatie van afgelopen donderdag, waarvan ik gisteren uitgebreid verslag deed, moest ik natuurlijk ook voldoen aan het fenomeen van fare bella figura. Nu is fare bella …

Lees meer »

Het begon allemaal met koffie…

Vandaag duiken we drie jaar terug in de tijd, naar het moment waarop het eerste idee voor Ciao tutti ontstond. Afgelopen donderdag vertelde ik de aanwezigen op mijn boekpresentatie hier al kort over, vandaag de extended version voor alle lezers! Na 836 Ciao tutti-blogs kon ik vorige week donderdag een deel van mijn lezers eindelijk live begroeten met de woorden Ciao tutti! Eind januari 2010 schreef ik deze welkomstwoorden voor het eerst hier op mijn blog, boven de introductie op de dagelijkse schrijfsels waarmee ik vanaf 1 februari 2010 een stukje Italië naar Nederland en België brengen. In die introductie …

Lees meer »

Amsterdam kleurde even rood-wit-groen

Ciao tutti, Afgelopen donderdag, tijdens de boekpresentatie van Ciao tutti – ontdekkingsblog door Italië, kleurde Amsterdam even rood-wit-groen. Wat was het een feest en wat heb ik genoten van alles! Iedereen die aanwezig was of van op een afstand heeft bijgedragen aan de feestvreugde, wil ik dan ook hartelijk bedanken. Grazie mille voor alle enthousiaste woorden, lieve kaartjes, vrolijke bloemen, flessen wijn en andere inspirerende cadeaus! Vandaag op mijn weblog een fotoverslag van dit feestelijke gebeuren; morgen een digitale weergave van mijn speech tijdens de presentatie, met een terugblik op het ontstaan van Ciao tutti. De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam …

Lees meer »

De couturière – het verhaal van een Italiaanse immigrante

Leestip: het hartverscheurende debuut van Pamela Schoenewaldt, De couturière. Het verhaal staat garant voor heel wat uurtjes leesplezier. De twintigjarige Irma Vitale is niet rijk en ook niet mooi genoeg om te trouwen en wanneer haar moeder sterft en haar vader zijn verlies wegdrinkt in de kroeg, wordt de situatie thuis al snel onhoudbaar, en ziet ze geen andere mogelijkheid dan haar geboortedorp Opi, in de Italiaanse Abruzzen, te ontvluchten. Na een zware en lange boottocht over de Atlantische Oceaan komt Irma in Amerika aan. Daar tracht ze, weer op zichzelf aangewezen, de gevaren voor een ongetrouwde vrouw in een …

Lees meer »

A room with a view

De afgelopen dagen werd ik in Florence wakker met een schitterend uitzicht. Ik logeerde bij Casa del Garbo, en als ik mijn bed uitstapte en uit het raam keek om te zien of de zon scheen, werd ik steeds weer verrast door de aanblik van het Piazza della Signoria. Ik zag de toren van het Palazzo Vecchio tegen een strakblauwe lucht, omhuld door mistflarden en bijna aan het oog onttrokken door een hoosbui. Ik zag Neptunus zonder toeristen om zich heen (de David staat net verscholen om de hoek), de nog lege terrassen van Rivoire, de ingang van het Palazzo …

Lees meer »

Heerlijk leesvoer: Dolci d’Amore

‘Het Toscane van Sarah-Kate Lynch’s boeken is vol liefde beschreven en bevolkt met levendige personages. Een perfecte mix van reizen en romantiek,’ aldus Publishers Weekly, waarmee ze niets teveel zeggen over deze heerlijke nieuwe roman. Lily en haar man Daniel lijken gelukkig: ze houden van elkaar, ze hebben een goede baan en een mooi huis. Maar dan vindt Lily een foto van Daniels andere gezin – vrouw, dochter en zoon – dat hij er blijkbaar op na houdt in Italië. Impulsief als nooit tevoren boekt Lily een reis naar Italië, om zelf te zien hoe het zit. In het Toscaanse …

Lees meer »

Sense Florence – de stad door de ogen van een local

Verliefd worden op een stad en die liefde met elk bezoek dieper voelen worden, het is een heerlijk maar ook een beetje vreemd gevoel. Het is soms dan ook moeilijk uit te leggen wat een stad als Rome of Florence in mij losmaakt. Elk straatje dat ik ontdek, laat de stad dieper in mijn hart doordringen. Een zonnestraal op een okerkleurige muur, de schaduw van een toren die met het verstrijken van de dag verschuift over het drukbezochte plein… Dat alles maakt de stad tot een vriend, die je onbevangen en opgetogen vanwege de nieuwe vriendschap in je hart sluit. …

Lees meer »

Aan tafel met Jamie Oliver

Dat Jamie Oliver een groot fan is van de Italiaanse keuken (want: puur, gezond en makkelijk) wisten we al. Dat je sinds afgelopen vrijdag aan tafel kunt met nieuwe Italiaanse recepten van Jamie, wist je misschien nog niet. Daarom voor deze doodgewone maandag een bijzonder Italiaans recept uit de nieuwe editie van Jamie magazine. Dan kunnen we vanavond allemaal met Jamie aan tafel! Maar eerst richt niemand minder dan Jamie Oliver zelf het woord tot jullie: ‘Ciao! We richten de blik op mijn spirituele thuisland dit nummer: het wonderschone Italië. Ik zeg al jaren dat het voelt alsof ik daar …

Lees meer »

Zuccotto uit De Zilveren Lepel Toscane

Wij zijn niet de enigen die in Toscane zijn gaan rondstruinen op zoek naar het lekkerste van deze Italiaanse regio. Het team van De Zilveren Lepel deed dit ook en bracht onlangs een nieuw kookboek in de reeks uit: De Zilveren Lepel Toscane. Toscane is de geboortegrond van de Italiaanse keuken zoals wij die kennen. De streek is over de hele wereld beroemd om zijn eenvoudige en heerlijke eten. De Zilveren Lepel Toscane bevat zowel authentieke regionale recepten als lokale tradities, klassieke wijnen en speciaalzaakjes. Het boek bestrijkt het gebied van de bergen van Massa-Carrara in het noorden tot de …

Lees meer »

Op bezoek bij de burgemeester van Florence

Gisteren maakte ik jullie al warm voor het verslag van mijn bijzondere bezoek aan het Palazzo Vecchio in Florence, waar ik de burgemeester mocht interviewen. Hoe vaak maak je nu mee dat je aan het bureau van een burgemeester mag aanschuiven? En dat wordt nog bijzonderder als je weet dat dat bureau in een met prachtige fresco’s versierde werkkamer staat, waar ooit Lorenzo de’ Medici nog heeft rondgewandeld… Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik moest me op maandag om vijf uur ’s middags melden in het Palazzo Vecchio. Aangezien ik – heel Nederlands – stipt op tijd was …

Lees meer »

Het symbool van Florence

Voor een bezoek aan Florence is er geen betere maand dan mei. Het is nog niet te warm in de stad, de musea en monumenten worden nog niet zo bestormd door drommen toeristen als tijdens de maanden juli en augustus en, last but not least, je kunt een bezoek brengen aan de iristuin, die alleen in mei geopend is. Je ziet deze bloem, het symbool van de stad Florence, in mei extra vaak opduiken. Het lijkt wel of de Florentijnen dan nog trotser zijn op deze prachtige bloem, die in het rood het wapen van hun stad siert. De iris straalt …

Lees meer »

Een nieuwe maand, een nieuw geluid

Herman Gorter bezong de maand mei in 1889 als volgt: ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid: ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit, dat ik vaak hoorde voor een zomernacht, in een oud stadje, langs de watergracht — in huis was ’t donker, maar de stille straat vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat nog licht, er viel een gouden blanke schijn over de gevels van mijn raamkozijn. Dan blies een jongen als een orgelpijp, de klanken schudden in de lucht zoo rijp als jonge kersen, wen een lentewind in ’t boschje opgaat en zijn reis begint. …

Lees meer »