jul 27

Als fervent soepliefhebber zet ik ook ‘s zomers graag soep op tafel – maar dan wel koud!

Gazpaccio Caprese
met mozzarella en croutons

Ingrediënten
(voor 4 personen)

1 kilo rijpe, geurige tomaten, in blokjes
200 gram wortelen, in kleine stukjes
100 gram bleekselderij, in kleine stukjes
2 theelepels zout
1 theelepel witte peper, fijngemalen
2 theelepels rodewijnazijn
½ eetlepel basilicum-knoflookolie
olijfolie
4 sneden oud brood
2 bollen buffelmozzarella
2 eetlepels basilicum, fijngesneden

Pureer de groenten in een keukenmachine, samen met het zout, de witte peper en de azijn. Wrijf de verkregen puree door een middelgrote zeef. Roer er de basilicum-knoflookolie doorheen. Verhit een beetje olijfolie in een koekenpan en bak hierin het in blokjes gesneden brood droog en krokant. Maak met een meloensteker kleine balletjes van de mozzarella.

Vul vier gekoelde glazen of borden met de koude soep en verdeel de mozzarellaballetjes over de vier porties. Garneer met de croutons en de fijngehakte peterselie. Schenk er nog een beetje basilicum-knoflookolie over en serveer direct.

Lekker met een frisdroge witte wijn. A tavola!

Dit zomerse recept is afkomstig uit het kookboek La vita è bella! – Italiaans vegetarisch van Jolande Burg. Jolande Burg woont, net als Frans van Munster (zie Ciao tutti van 10 juli) in Puglia, waar ze inspiratie opdeed voor de recepten in dit boek.  

Jolande: ‘Sinds een jaar of anderhalf hebben mijn man en ik een tweehonderd jaar oude villa in een van de meest onbedorven stukken van Italië, Apulië. Een gebied met eeuwenoude olijfbomen, landhuizen en trulli, oude koepelwoningen in de olijfgaarden te midden van citroen- en amandelbomen, cactussen en wilde bloemen. Het is superromantisch allemaal en aangezien het gebied in de volksmond ‘de moestuin van Italië’ heet, is dit een inspiratiebron geworden voor mijn manier van vegetarisch koken.’

En inspirerend zijn de recepten in La vita è bella! zeker. Bij het zien van gerechten als carpaccio met bietjes en gorgonzoladressing, caponatataartjes, auberginekroketten of limoen-honing panna cotta duik ik in elk geval snel de keuken in. Si, la vita è bella!

jul 05

Vlak voor de Toscaanse kust ligt het onbekende eiland Giglio, dat in het nieuwe nummer van De Smaak van Italië een ereplaatsje heeft gekregen. Terecht, want de felle kleuren en intense geuren van Giglio vragen om een ontdekkingstocht. Wandelen is de beste manier om het eiland te proeven, te ruiken en te bewonderen. Je komt langs de mooiste inhammen en baaien die in de zomer als diamanten glinsteren in de zon.

© Matteo Carassale

Over het eiland loopt een netwerk van wandelpaden. De meeste paden beginnen in Castello en lopen richting de haven en de mooie stranden van Cannelle, Caldane of Campese. Smaakredacteur Eleonora Turbiani maakte dit voorjaar twee wandelingen van ongeveer vijftien kilometer. Omgeven door de geur van de maquis, de glinstering van het water en de weelderige natuur, zijn dit echte aanraders.

Maar er liggen meer eilandjuweeltjes langs de Italiaanse kust. Voor De Smaak van Italië reden genoeg om van het bekende Sardinië over te steken naar het onbekende San Pietro.

© Matteo Carassale

In de hoofdstad, Carloforte, vind je een snufje Genua, een vleugje Arabië en een zweempje Sardinië. Neem de cascà, de plaatselijke variant van de Noord-Afrikaanse couscous op basis van groenten. De pastaspecialiteiten in dit gebied hebben echter een Ligurisch tintje; je eet er de heerlijkste trofie, cassulli of zampe di gatto (kattenpootjes), met een unieke pesto.

Uit Ligurië komt bovendien de focaccia die de plaatselijke bakkers iedere ochtend vroeg bakken. De geur hangt dan urenlang in de straten en steegjes. Tenslotte vind je in Carloforte nog Sardijnse zoetigheden zoals padule, tilicas of mostaccioli: koekjes met honing, amandelen en rozijnen. Of de heerlijke culurgiones, die qua vorm erg op ravioli lijken, gevuld met munt van het eiland.

Kijk voor meer informatie en voor de leukste en lekkerste adresjes op beide eilanden in het zomernummer van De Smaak van Italië, dat vanaf vandaag in de winkel ligt. Met van mijn hand een artikel over Ferrara, waar ze overigens – net als in Siena – elk jaar een Palio houden!

Getagd met:
preload preload preload