mei 21

Italiaanse illustraties voor aan de muur

Culinaria - Italiaanse keuken 4 reacties »

Italië heeft een zwaar weekend achter de rug. De aanslag in Brindisi en de aardbeving in het noorden beheersen het nieuws. Terwijl ik naar de regelmatige updates luister, surf ik een beetje over het net, op zoek naar een mooi cadeau voor een jarige vriendin. Via via stuit ik op het weblog van Anek, een illustratrice uit Zagreb. Hoewel zij zelf niet Italiaans is, draagt ze de Italiaanse keuken een meer dan warm hart toe. Haar liefde voor verse ingrediënten en passie voor lekker koken vertaalt zich in originele illustraties die in de keuken van elke Italiëliefhebber horen te hangen. Van onderstaande illustraties word je niet alleen weer een beetje vrolijk na al dat slechte nieuws, maar ook een beetje hebberig. Ik althans!

Wie ook een illustratie van Anek aan de muur wil hebben hangen, kan haar werk kopen via de website van Etsy. Zien wat Anek maakt, kan via haar eigen weblog. Laat de Italiaanse zomer maar b(eg)innen!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • •
apr 30

Aperol Spritz – een oranje toost op z’n Italiaans

Ricetta - Recepten 5 reacties »

Speciaal voor iedereen in Nederland die vandaag Koninginnedag viert, zetten we de Aperol Spritz in het zonnetje, een heerlijk oranje drankje, dat in Italië niet meer weg te denken is tijdens l’aperitivo. Na vandaag zal het vrolijke oranje van de Aperol Spritz hopelijk ook vaak opduiken op Nederlandse terrassen.

Of gewoon thuis, tijdens een heerlijk luie zomerdag, in de tuin, op het balkon of op het dakterras. Een Aperol Spritz is namelijk heel makkelijk zelf te maken. Schenk eerst drie eenheden prosecco (ongeveer 60 ml) in een mooi groot glas, schenk er vervolgens twee eenheden Aperol (ongeveer 40 ml) bij en één eenheid sodawater (20 ml). Voeg ijsblokjes en een schijfje sinaasappel toe.

De groeiende populariteit van Aperol Spritz
Het Italiaanse aperitivo Aperol bestaat al bijna honderd jaar, maar wint pas sinds kort ook buiten de Italiaanse grenzen aan populariteit. Aperol werd voor het eerst op de markt gebracht in 1919. Het was een uitvinding van de gebroeders Barbieri, die in Padua een distilleerderij hadden. Tijdens een internationale beurs in Padua lanceerden zij het drankje – met succes.

In het begin werd Aperol vooral in de markt gezet als een drankje voor vrouwen. Dankzij het relatief lage alcoholpercentage van 11 procent (ter vergelijking: het alcolholpercentage van Campari is bijna het dubbele) zette men vooral in op het feit dat het drankje goed voor je figuur zou zijn – iets waarvoor vrouwen ook in die tijd gevoelig waren.

Inmiddels heeft de familie Barbieri Aperol overgedaan aan Campari, waar het aperitief op basis van onder andere bittere sinaasappel, gentiaan, rabarber en kina nu wordt geproduceerd. Campari zet al lange tijd hoog in op het oranje drankje en maakt er veel reclame voor. Zo ontwierp de Italiaanse kunstenaar Lorenzo Mattotti tijdens de jaren negentig een reeks echte kunstwerken voor het drankje:

© Easy Art - waar een aantal Aperol posters ook te koop is

De toevoeging Spritz is overigens niet afkomstig van de Italianen, maar van de Habsburgers. Tijdens de bezetting van het noordoosten van Italië door Oostenrijk, vonden de noorderlingen wijn namelijk veel te sterk om zo te drinken. Ze deden letterlijk water bij de wijn. Zo ontstond Spritz, dat letterlijk dan ook niets meer of minder betekent dan toevoeging of injectie. Een Aperol Spritz is dus letterlijk Aperol met de toevoeging van water. Alleen zouden de Italianen hun volksaard geen eer aandoen als ze niet ook wat lekkers zouden toevoegen, in de vorm van prosecco. Salute!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • •
aug 25

La prima cosa bella

Italianita - Italiaans nieuws Geen reacties »

De beste remedie tegen het regenachtige weer in Nederland is de nieuwe film La prima cosa bella. De perfecte manier om toch nog een zwoele zomeravond in de agenda te kunnen schrijven en het vakantiegevoel nog even vast te houden!

Zomer, 1971. Bruno en Valeria zijn getuigen van de lotgevallen van hun moeder, Anna, die door haar jaloerse echtgenoot op straat is gezet nadat ze was verkozen tot ‘mooiste mama van het strand’. Vanaf dat moment leidt Anna samen met haar kinderen een onzeker bestaan met talloze verhuizingen en verschillende minnaars.

2011. Het einde van het leven van de nog altijd strijdlustige en vrolijke Anna nadert. Valeria haalt Bruno over om terug te keren naar hun geboortestad Livorno en voor hun moeder te zorgen. Deze hereniging haalt een hoop emoties naar boven en zorgt voor onverwachte gebeurtenissen: een huwelijk, een verloren zoon, een scheiding en een verzoening. Een voorproefje in beeld:

Klik hier voor de trailer van La prima cosa bella.

Paolo Virzi is geboren op 4 maart 1964 in Livorno, de stad waar La prima cosa bella zich afspeelt. Vijfentwintig jaar geleden vertrok hij er, maar echt weg is hij nooit geweest. De stad is voor hem nog steeds een plek die bruist van de buitengewone verhalen van heel gewone mensen. Filmen in zijn geboortestad bleek een bijzondere ervaring, die hem diep raakte. La prima cosa bella heeft dan ook een heel andere toon dan zijn vorige film, Tutta la vita davanti. ‘Ditmaal wilde ik geen kritiek op de maatschappij leveren. Ik wilde schuilen in de warmte van het verhaal, me verliezen in de personages. Deze film heb ik met heel mijn hart gemaakt.’

Iedereen die La prima cosa bella ziet, kan niet anders dan zijn hart verliezen aan de personages die Virzi opvoert. Toch is ook Tutta la vita davanti een aanrader, niet in het minst omdat Smaak-collega Willemijn van Dijk daar een rol in speelt. Tijdens haar studie in Rome belandde ze zomaar ineens op het witte doek. Speciaal voor Ciao tutti vertelt ze hoe de regisseur haar ‘ontdekte’:

‘Iedere dag steek ik iets voor elven de Viale delle Belle Arti over naar de indrukwekkende Galleria Nazionale d’Arte Moderna – een van de weinige musea voor moderne kunst in Rome. Niet om de prachtige collectie te bewonderen, maar om een cappuccino te drinken en van de ochtendzon te genieten aan de charmante (buiten)bar die bij het museum hoort. Soms alleen, soms met anderen. Vandaag zijn we met z’n vieren.

Het was verder geen Italiaan nog opgevallen, het groepje hoogblonde, net-wat-langere mensen dat bijna dagelijks het kleine stukje door het park van de Villa Borghese richting het museum bewandelt. Maar vandaag ontsnapte dat beeld niet aan het cinematografisch oog van Paolo Virzì, gevierd regisseur van onder andere Caterina va in città en Baci e abbracci. Hij is bezig een scène op te nemen voor zijn nieuwe film Tutta la vita davanti, precies op onze route naar de dagelijkse museumcappuccino. De scène? Hoofdrolspeelster Isabella Ragonese – Marta in de film – loopt al pratend met een vriendin een stuk van, zeg, 100 meter naar beneden. Is die scène niet compleet zoals het is? Nee, aldus meneer Virzì. Die blonde mensen die zojuist voorbij liepen, díe gaan de scène pas echt compleet maken.

Virzì stuurt de assistent-regisseur vanuit zijn Hollywoodklapstoel naar ons toe om te peilen of we hier zin in hebben. ‘Ragazzi, scusate…’ Of we door de scène wilden lopen, in de achtergrond. Of we dan wat Nederlands konden brabbelen (‘De film komt ook uit in Rotterdam, dat is léuk, dan horen de kijkers iets in hun eigen taal!’). Alsof het nodig is ons over te halen… Natuurlijk willen wij figureren in deze film! Je moet alles een keer geprobeerd hebben, toch?

Na de hand van de meester te hebben geschud kunnen we beginnen. De filmklapper klapt. We lopen in de schaduw van Isabella naar beneden, één keer, twee keer, drie keer… ‘Cut!’, horen we iedere keer na een seconde of 30, 40. Niet goed? Niet goed. Je moet het meneer Virzì nageven: hij houdt de scène tot in de puntjes in de hand. Het moet en zal perfect worden. Gelukkig ligt het steeds aan Isabella zelf, niet aan die onhandige blonde figuranten in de achtergrond.

Isabella is daar minder blij mee. Na de tiende keer beginnen we alle vier zwijgzaam lichte spijt te krijgen van ons enthousiasme van ruim een halfuur geleden. ‘Cut!’ Alweer? Ja, alweer. Of we kunnen doen alsof we ontzettend geanimeerd worden door de enige blonde man in ons gezelschap, alle drie de vrouwen. Ligt het toch aan ons. Nou, vooruit. En of we er misschien ook wat meer bij kunnen gebaren?

Pure bezigheidstherapie, bleek achteraf. Maar dat mocht de pret niet drukken: na 13 (!) takes zit, of eigenlijk staat, het erop. We bekijken de scène (van ongeveer een minuut) op een miniatuurscherm en ik bereken in mijn hoofd hoe lang het maken van deze film duurt als we the making of deze scène als gemiddelde nemen.

Isabella en Paolo gunnen ons geen blik meer waardig maar dat maakt ons weinig uit: we glunderen van de pret omdat we op deze vrijdagochtend zomaar ineens in een Italiaanse film zijn beland. We bespreken dat we ja, echt heel blij zijn dat we dit toch hebben gedaan en nee, echt niet van plan zijn het filmfestival in Rotterdam te missen en dat we natuurlijk alsnog die cappuccino gaan halen aan de overkant.

Om ons nogmaals te bedanken, en omdat Italianen nu eenmaal zijn zoals ze zijn, worden we meteen namens de gehele crew uitgenodigd voor een groot feest die avond. Het was de laatste opnamedag geweest van de film. Ik begrijp ineens waarom meneer Virzì zo streng was (de laatste opname!) en ik begrijp ook weer waarom ik zo houd van leven in Rome: op weg naar iets bijzonders kom je hier altijd weer iets bijzonders tegen.’

Getagd met: • • • • • •
aug 07

Zomerlezen – 10 keer Italiaans leesplezier

Letteratura - Boeken 2 reacties »

Afgelopen maanden zijn zoveel boeken van Italiaanse auteurs of over Italië uitgekomen dat ik ze helaas niet allemaal zo uitgebreid kan bespreken als ik zou willen. Om jullie toch helemaal op de hoogte te houden van alle titels die zijn verschenen, en om genoeg inspiratie te bieden voor lange vakantiedagen (of voor regenachtige zondagen in eigen land), hierbij tien Italiaanse boeken waar je veel plezier aan zult beleven. Van alles wat, dus voor ieder wat wils! En uiteraard geven we ook weer eens wat boeken weg!

Assassin’s Creed – Renaissance
Florence, 1476. Lorenzo de Medici leidt de stad, die wordt beheerst door rivaliteit tussen de bankiersfamilie Vieri en de familie van marktkooplui Auditore. De zeventienjarige Ezio Auditore stelt alles in het werk om een opstand tegen de Vieri’s te ontketenen. De sfeer wordt explosief wanneer Ezio met de beeldschone Cristina Calfucci in haar slaapkamer wordt aangetroffen. Vieri de Pazzi heeft namelijk een serieus oogje op deze adembenemende Christina.

Ezio’s vader besluit dat zijn zoon tijdelijk moet verdwijnen en stuurt hem op een belangrijke missie: hij moet cruciale documenten bezorgen bij Lorenzo de Medici. Onderweg ontmoet Ezio invloedrijke wijzen als Leonardo da Vinci en Niccolò Machiavelli. Hij weet dat hun kennis voor hem van het grootste belang is om te overleven. Voor zijn bondgenoten ontwikkelt Ezio zich tot een kracht van hoop en verandering, voor zijn tegenstanders is hij een nachtmerrie. De waarheid zal in bloed geschreven worden.

Assassin’s Creed – Renaissance
Oliver Bowden
ISBN 9789026128400
€ 19,95
uitgeverij De Fontein

Villa Magdalena
Toscane, 1968. Van buiten de imposante muren van Villa Magdalena probeert een klein, in vodden gehuld meisje een glimp op te vangen van het huis en de schitterende tuinen van een van de machtigste families van Italië. Voor Floriana is het spieden naar het huis een dagelijks ritueel ” en een manier om de ellende en armoede van alledag te vergeten. Maar op een warme zomerdag wordt ze betrapt door Dante Bonfanti, de knappe zoon des huizes. Floriana en Dante weten beiden niet hoe hun toekomst door deze ontmoeting zal veranderen.

Devon, 2009. Marina Turner is de geliefde tweede vrouw van Grey Turner, en de gehate stiefmoeder van zijn dochter Clementine. Al jaren beheren Marina en Grey het Hotel Polzanze, maar de zaken gaan de laatste tijd erg slecht. Als laatste redmiddel om nieuwe gasten te trekken huurt Marina een artist-in-residence in: Rafa Santoro. Met zijn knappe uiterlijk en Latino charme zal deze Argentijnse schilder het hotel weer tot leven moeten wekken, en misschien heeft hij ook een helende invloed op de onrustige Clementine. Maar Rafa zal meer doen dan dat: hij heeft zijn eigen redenen om in het hotel te werken. Zijn komst zal Marina en Clementine terugvoeren naar Villa Magdalena van vele jaren geleden.

Villa Magdalena
Santa Montefiore
ISBN 9789022559178
€ 19,95
uitgeverij De Boekerij

Sinaasappels en engelen
In 2007 mocht Ingo Schulze met zijn gezin de Villa Massimo in Rome betrekken. In dit boek zijn de verhalen verzameld die hij toen over Italië schreef. Hij bericht vanuit Rome over de uitstapjes en reizen naar Napels, Apulië en Sicilië. Maar je kunt je niet aan tempels, kerken, fresco’s en schilderijen laven zonder dat illegale immigranten, prostituees en toeristen in beeld komen. Aan de hand van negen toevallige ontmoetingen vertelt Schulze bijzondere verhalen die een kleurrijk beeld geven van het hedendaagse Italië.

Sinaasappels en engelen
Ingo Schulze
ISBN 9789029087407
€ 19,95
uitgeverij Meulenhoff

De volmaaktheid van het tijdelijke
Advocaat Guido Guerrieri wordt op een dag geconfronteerd met het gebroken echtpaar Ferraro, wier dochter Manuela na een weekend met vrienden aan zee spoorloos is verdwenen. Als het onderzoek van de carabinieri na zes maanden nog geen enkel bruikbaar resultaat heeft opgeleverd, wil het Openbaar Ministerie de zaak seponeren. Ten einde raad wenden de ouders zich tot hun laatste strohalm: Guido Guerrieri.

Aanvankelijk aarzelt Guerrieri, omdat het eerder werk voor een privédetective is dan voor een advocaat. Toch gaat hij op het verzoek in. Hij reconstrueert de laatste dagen van Manuela en dringt steeds dieper door in een ambiance van verdorven jongeren, pushers zonder scrupules en mooie, maar corrupte meisjes. Een sleutelrol is weggelegd voor Manuela’s beste vriendin, de mooie, uitdagende en schaamteloos spontane Caterina. Heen en weer geslingerd tussen gêne en fascinatie laat de advocaat zich door haar leiden bij de reconstructie van Manuela’s geheime wereld en het motief van haar verdwijning.

De volmaaktheid van het tijdelijke is de nieuwe literaire thriller van het Italiaanse thrillerfenomeen Gianrico Carofiglio, wiens opmars over het Europese continent onstuitbaar lijkt.

De volmaaktheid van het tijdelijke
Gianrico Carofiglio
ISBN 9789044616880
€ 19,95
uitgeverij Prometheus

Tot de regen komt
Het is pas juni, maar de thermometer ligt al weken rond de veertig graden. Het leven in de stad raakt ontwricht. Drie mannen en een vrouw besluiten de hitte te ontvluchten. Emidio, welbespraakt kok, die ooit als pianowonder gold maar pijnlijke nederlagen leed; de dirigent Lentini, kloostermonnik totdat hij door de begeerlijke Française Neva werd bevrijd; en de oude Mondo, die zijn leven als toneelmeester tussen de coulissen slijt. Ze willen hun heil zoeken bij Michele Casale, die als achttiende-eeuws patriciër huist in een vervallen rotsstadje.

Wat let hen, nu het kunstenfestival dat de Italiaanse provinciestad internationale faam bezorgde ter ziele is? Maar op de ochtend van vertrek blijkt Neva verdwenen. De drie mannen vertrekken zonder haar.

Op de rots dringen herinneringen, ergernissen en vragen zich op. Emidio’s verleden, zijn ongedurige kwaadheid en de dubbelzinnige liefde voor Neva omsingelen hem en langzaam sluit de ongedurige kwaadheid hem in. De extreme omstandigheden zetten de verhoudingen steeds verder onder druk. Tegen een apocalyptisch decor komt het tot een groteske confrontatie…

Tot de regen komt
Wil Boesten
ISBN 9789045704579
€ 18,95
uitgeverij Augustus

De Tinseltown-maffia
De Tinseltown-maffia is een groots opgezette, knap geschreven en meeslepende roman; een wervelwind van emoties over de veranderlijkheid van het leven. De Tinseltown-maffia speelt zich af in Amerika tegen de achtergrond van de opkomst van de filmindustrie en zit bomvol personages en hun levensgeschiedenissen, die op ingenieuze wijze met elkaar verweven zijn.

Cetta Luminita is het zoveelste kind uit een arm boerengezin en leidt een uitzichtloos leven in het Italiaanse dorpje Aspromonte. Als ze op haar veertiende zwanger blijkt te zijn van een bastaardzoon, besluit ze naar Amerika te vertrekken. Ze betaalt met haar lichaam voor de overtocht per boot. Eenmaal in de Verenigde Staten aangekomen, registreert de immigratiedienst haar zoontje Natale als ‘Christmas’.

De kleine Christmas groeit op in de smerige straten van Lower East Side in Newy York. Samen met zijn vriend Santo richt hij een bende op, de Diamond Dogs. Als de jongens op zekere dag een meisje redden dat slachtoffer is geworden van een brute verkrachting, neemt Christmas’ leven een andere wending. Het meisje – Ruth Isaacson – is de enige dochter uit een rijke joodse familie, die bezig is zich in de filmindustrie in Hollywood in te kopen. Er bloeit iets moois op tussen deze twee zo verschillende jonge mensen. Maar wanneer Ruth met haar ouders naar Californië verhuist, verliezen de twee elkaar uit het oog.

De Tinseltown-maffia
Luca di Fulvio
ISBN 9789061126089
€ 22,95
uitgeverij Karakter

De bloedakker
Commissaris Montalbano, een van de beroemdste speurders uit de hedendaagse misdaadliteratuur, krijgt te maken met een gruwelijke, mysterieuze moordzaak. Op een kleiveldje net buiten het plaatsje Vigáta wordt na een hevige regenbui een plastic zak aangetroffen met daarin het lichaam van een man. Hij is om het leven gebracht met een nekschot, onherkenbaar verminkt en in precies dertig stukken gezaagd. Wie is hij en waarom is hij vermoord?

Op het eerste gezicht lijkt het om een typische maffiamoord te gaan, maar Montalbano voelt dat er meer aan de hand is. De zaak vertoont opvallend veel overeenkomsten met het Bijbelverhaal van Judas. Die kreeg voor het verraden van Jezus dertig zilverlingen betaald, die na zijn zelfmoord werden gebruikt om het land van een pottenbakker te kopen, dat zou dienen als begraafplaats voor vreemdelingen. Montalbano moet enorme risico’s nemen om zichzelf en zijn collega’s te redden van het besmettelijke verraad rond het kleiveld.

De bloedakker
Andrea Camilleri
ISBN 9789044617535
€ 18,95
uitgeverij Prometheus

Gravin van de hemel
Drie zussen bewonen ieder een van de drie overgebleven appartementen van een statig palazzo in Cagliari, dat ooit in zijn geheel eigendom was van hun adellijke familie. Noemi, de oudste zus, droomt ervan het verloren bezit terug te kopen en te restaureren. Maddalena, de middelste, droomt van een zoon maar raakt niet zwanger, terwijl de jongste alleen van de liefde droomt.

Gravin van de hemel
Milena Agus
ISBN 9789044516852
€ 14,95
uitgeverij de Geus

Het strand van de romantische honden
Elk jaar vanaf februari overwintert een groep aantrekkelijke Argentijnse jongemannen aan de Spaanse Costa, gelokt door de vele blonde vrouwen, de goedkope drugs, de hitsige discotheken en het snelle geld. Het lijkt idyllisch, maar in werkelijkheid is het een ruig en gewelddadig leven. De mooie jongens uit Zuid-Amerika zuigen hun prooien genadeloos uit.

Renata van Duin van de commerciële zender RTM 21 gaat op onderzoek uit als ze een programma maakt over tal van oudere Hollandse toeristes die nog eenmaal hun grote vakantieliefde van toen willen ontmoeten. Wat is er van de gigolo’s van destijds geworden?

De professionele televisiemaakster blijkt niet ongevoelig voor de charmes van deze beroepsverleiders op leeftijd. Maar tijdens haar onderzoek ontrafelt ze het geheim van een aantal mysterieuze strandmoorden van bijna dertig jaar geleden, moorden waar de betrokkenen zich nog steeds niet van hebben kunnen losmaken.

Het strand van de romantische honden
Marino Magliani
ISBN 9789044617900
€ 18,95
uitgeverij Prometheus

De proefster
En, last but not least, een boek waarvan ik in augustus al een vooraankondiging met fragment plaatste: De proefster. Wanneer haar echtgenoot ervandoor gaat, blijft de Siciliaanse Anciluzza achter met twee kleine kinderen. Ze gooit noodgedwongen het roer om en begint, om in haar levensonderhoud te kunnen voorzien, een winkeltje met typisch Siciliaanse producten. In de ruimte achter de winkel kookt ze vissoep, kneedt ze het deeg voor ricottataartjes, laat ze de blanc-manger met amandelen inkoken en frituurt ze aubergines voor de ratatouille. Anciluzza verwelkomt dorpsbewoners en toeristen in haar winkel en ze stilt hun honger, in alle opzichten. Zo ontdekt onze hartstochtelijke winkelierster zowel voor als achter de toonbank de smaak van heerlijke, vluchtige liefde.

De proefster
Giuseppina Torregrossa
ISBN 9789022959978
€ 18,95
uitgeverij Orlando

Een heleboel Italiaans leesvoer dus! Wil je kans maken op een van deze tien boeken? Mail dan voor 21 augustus 2011 naar winnen@ciaotutti.nl en laat weten welke van deze tien titels je graag zou willen lezen en waarom. In bocca al lupo, en alvast veel leesplezier!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • •
jul 02

IJS! IJS! IJS!

Culinaria - Italiaanse keuken 4 reacties »

Tot voor kort riep ik herhaaldelijk: ‘Voor ijs mag je me altijd wakker maken!’ Ik kon er geen genoeg van krijgen, en zodra de eerste zonnestralen zich lieten zien, genoot ik van het eerste ijsje buiten. In Italië ken ik zo ongeveer elke ijssalon – en elke smaak. Toen bij De Smaak van Italië het idee voor een Italiaanse ijs-test ontstond, was ik dan ook meteen enthousiast. Alle Italiaanse ijssalons van Nederland testen? Count me in! Ik droomde al van bollen pistache-, chocolade- en aardbeienijs…

Vol goede moed maakten mijn collega’s en ik een lijst van alle gelateria’s binnen onze landsgrenzen. We prikten een aantal dagen in onze agenda’s en telden de nachtjes tot het dan eindelijk zover was. Tijdens etentjes en borrels met vrienden was onze ijstest natuurlijk hét onderwerp van gesprek en ik kreeg regelmatig de vraag of er niet een extra proefpersoon nodig was. Lachend wees ik dat van de hand, en ook mijn collega’s waren veel te blij met al dat ijs in het vooruitzicht.

Met het vooruitzicht van ijs, ijs en nog meer ijs togen we op de eerste dag naar het zuiden van het land. Helaas werkte het weer niet mee: het was ijskoud voor mei, het waaide hard en de donkere lucht beloofde niet veel goeds… De eerste stop was in Den Bosch, waar de verleiding eerst een Bossche Bol met een kopje thee te nemen groot was. Maar ja, er stonden meerdere Bossche adressen op onze ijslijst – met heel andere bollen die geproefd moesten worden. Hier en daar viel dat nogal tegen, maar bij Frezzo werden we verrast door de royale porties en de heerlijk verse smaken. Ondanks ons goede voornemen alleen te proeven (en dus niet steeds het hele ijsje op te eten), ging het ijs tot het laatste uit het bakje geschraapte restje schoon op.

Op naar de volgende ijsadressen op het lijstje, maar niet voordat we een hartige pasta met ansjovis hadden gegeten bij wijze van late lunch. Na al dat ijs kregen we een enorme trek in iets hartigs, iets wat we tijdens de rest van de ijstestdagen vaak met frietjes of soep oplosten. Gelukkig vonden we de eerste dag een gelegenheid die geheel op Italiaanse wijze ’s middags een warme lunch serveert, zodat we weer een beetje in de stemming kwamen voor de gelati.

Want, eerlijk is eerlijk, het was nog niet zo gemakkelijk om zoveel ijs op een dag te eten. Al na een bolletje of zes hielden we ons aan ons voornemen: alleen proeven, een paar kleine hapjes, en als we het niet eens konden worden, vooruit, nog een hapje, maar zeker geen hele bolletjes meer – laat staan een heel bakje.

Dat hielden we prima vol, daar in het zuiden, tot we in Nederweert belandden. Onderweg hadden we veel geproefd, maar eigenlijk niet echt een ijssalon gevonden die boven de rest uitstak. In Nederweert vonden we zo’n adresje gelukkig wel. Op een paar minuten van de snelweg lag daar ijssalon Florence, een ruime salon met niet alleen een groot terras voor degenen die graag een ijscoupe eten, maar ook een paar bankjes voor het verorberen van je hoorntje of bakje.

Maar voordat er gegeten ging worden, moesten we eerst kiezen. Dat viel nog niet mee, ondanks het feit dat we sowieso overal het vanille- en aardbeienijs proefden. De keuze aan smaken was groot, en dan hadden veel smaken ook nog eens een prijs in de wacht gesleept. Uiteindelijk bestelden we van alles en nog wat, en genoten we buiten in het zonnetje, dat inmiddels was doorgebroken, van puur, vers ijs dat in Italië niet zou misstaan. Het enige nadeel: het ijs was zo lekker, dat we ons voornemen weer naast ons neerlegden en elk bolletje verrukt naar binnen lepelden.

Om niet direct rechtsomkeert te maken en ook nog de rest van de Limburgse Italiaanse ijssalons te kunnen testen, brachten we onze smaakpapillen tot rust met een sterke espresso – waardoor we tot aan Maastricht prima konden proeven. Dit keer wel zoals bedoeld, met een paar hapjes per smaak per ijssalon. Nu moet ik wel zo eerlijk zijn om te zeggen dat de kwaliteit van Florence in Nederweert bij lange na niet werd gehaald, dus het was vrij makkelijk om niet te smokkelen.

Tot we in Maastricht kwamen. Het was inmiddels bijna etenstijd en mijn collega-ijstester en ik konden eerlijk gezegd geen ijs meer zien. Toch moest er in Maastricht nog goed geproefd worden. Voor de zekerheid schakelde ik wat hulptroepen in. Gelukkig was mijn voormalig oppaskindje (die inmiddels zelf al bijna afgestudeerd is en Maastricht op haar duimpje kent) direct enthousiast; ijs proeven wilde ze wel.

Ze nam ons mee naar alles adressen van ons lijstje en stelde zich meer dan behulpzaam op. Waar wij met veel pijn en moeite twee smaken wisten te kiezen, was zij bereid om meer te proeven. Natuurlijk konden wij het niet laten om van elke smaak toch iets te proeven, maar echt bekoren kon het ons niet. Bij een van de laatste ijssalons van de dag, Luna Rossa, werden we echter alleen al enthousiast door het interieur, door de enorme bergen ijs in de vitrine, met Italiaanse benamingen en de meest waanzinnige combinaties.

We keken elkaar aan en dachten allemaal: ‘Ach, het is de laatste van vandaag’. We leefden ons uit en kozen allemaal verschillende smaken, die in een flinke portie in een bakje werden geschept. Op een muurtje genoten we van elke hap – even vergetend dat we de komende dagen nog veel ijs zouden moeten proeven. Het ijs in mijn geboortestad smaakte onovertroffen, en we besloten unaniem dat deze in elk geval vermeld moest gaan worden.

We liepen nog een keer langs de vitrine om alle smaken in ons op te nemen en eindigden toen op de Markt, met een grote zak friet om al dat zoet te compenseren. Op de terugweg naar Amsterdam, evalueerden we alle geproefde smaken en stelden we een lijst met onze favorieten uit de zuidoostelijke provincies op, die ik – met trots en nog steeds een beetje buikpijn – ook aan jullie mag presenteren:

Luna Rossa
Hoogbrugstraat 45 & Graanmarkt 4, Maastricht

Luna Rossa is zo’n ijssalon die zelfs in Italië in positieve zin zou opvallen. Alles klopt hier; het ijs is huisgemaakt, de smaken worden bij de Italiaanse naam genoemd en je ijsbakje wordt royaal gevuld met een spatel. We proefden Amadeus (kersenijs) en tartufo bianco (ijs van witte chocoladetruffel), die beide naar meer smaakten. Met een charmante vestiging aan het Onze Lieve Vrouweplein én een in het gezellige Wijck heeft Luna Rossa bovendien twee toplocaties te pakken.

Frezzo
Visstraat 52, ’s-Hertogenbosch

In de kleine salon van Frezzo in ’s-Hertogenbosch is het alsof je midden in Milaan staat, dankzij de grote foto’s aan de muur. Nergens in Nederland proefden we zulk lekker vanille-ijs, maar ook de smaak ciambella (citroencake) was heerlijk. De bollen zijn royaal en de prijzen redelijk. Goed nieuws dus dat Frezzo ook in Breda een vestiging heeft!

Florence
Brugstraat 23, Nederweert

Florence in Nederweert is typisch zo’n ijssalon waar je nog graag even voor omrijdt. De ijsvitrine is overvol met verschillende smaken, terwijl de muur vol hangt met talloze prijzen voor het huisgemaakte ijs. Het personeel heeft kennis van zaken en smaken en de prijzen zijn meer dan schappelijk.

Na onze ijsdag in het zuiden volgden uitstapjes naar alle uithoeken van het land. Van Joure tot Roosendaal, van Haarlem tot Groningen; we proefden en beoordeelden alle Italiaanse ijssalons in Nederland. In het zomernummer van De Smaak van Italië, dat vanaf gisteren overal te koop is, vind je alle winnende ijssalons. Als je bij een van deze ijssalons een ijsje haalt, weet je zeker dat je de échte smaak van Italië proeft! Ze zijn allemaal herkenbaar aan dit ijsvignet:

We hebben de winnaars ingedeeld per regio, zodat je gemakkelijk kunt opzoeken waar het lekkerste ijs bij jou in de buurt te vinden is. Maar de genoemde salons zijn stuk voor stuk het omrijden waard, dus als ijsliefhebber moet je ze eigenlijk allemaal wel een keer met een bezoekje vereren. Het is alleen wel aan te raden het wat meer te spreiden dan wij deden, want na onze ijstest heb ik nog geen ijsje gegeten…

Getagd met: • • • • • • • • • • • • •
jul 01

Zin in een Italiaanse zomer!

Italianita - Italiaans nieuws 1 reactie »

Vandaag is het dan eindelijk zover: het extra dikke zomernummer van De Smaak van Italië, waaraan mijn collega’s en ik de afgelopen weken hebben gewerkt, ligt in de winkel! Eindelijk mogen we verklappen waar we al die tijd mee bezig waren, eindelijk mogen we laten zien wat voor moois er allemaal te zien en te lezen valt in deze zonnige editie!

De eerste redactievergadering over dit zomernummer begon twee maanden geleden eigenlijk direct al met een dilemma. Zoals Marcel Molenbeek, de uitgever, al in zijn voorwoord vermeldt, was het voor ons een hele uitdaging om voor alle onderwerpen die we jullie wilden voorschotelen binnen de beschikbare pagina’s een goede plek te vinden: ‘Voor al dat moois leek De Smaak van Italië al snel een maatje te klein. Dat onze redactie creatief is, is me inmiddels duidelijk – alleen pakte dat voor mij, als uitgever, dit keer verkeerd uit. Anders dan de naam van mijn functie doet vermoeden, probeer ik juist de kosten in bedwang te houden, hetgeen me, niet tot ieders plezier en genoegen, in de loop der jaren steeds beter afgaat.

Maar het redactionele aanbod van al dat moois leidde tot de uitzondering die de regel bevestigt: met 24 pagina’s extra is dit een zomernummer in XL-formaat! En zeg nu zelf: deze Smaak met een maatje meer is toch een echt zomernummer geworden waar niet alleen de zon maar ook het zoute water van afspat!’

Wat heeft de nieuwe Smaak zoal voor jullie in petto?

De mooiste stranden van Italië
Zon, zee… en strand! Voor velen is het vakantiegevoel pas compleet als ze de zandkorrels tussen hun tenen voelen en de eerste zeelucht opsnuiven. Italië is – met bijna 8000 kilometer kustlijn – het ideale land voor strandliefhebbers en zonaanbidders. Die lange kuststrook maakt het alleen wel moeilijk kiezen… Om je op weg te helpen zocht de Smaakredactie de absolute pareltjes voor je uit. Andiamo al mare!

Chiavari – schitterend pronkstuk aan de Ligurische kust
De Italiaanse rivièra is een walhalla voor aanbidders van zon, zee en strand. Er zijn badplaatsen te over aan deze smalle, groene kuststrook, allemaal even verfijnd. Maar een pot nat, dat zijn ze allerminst! Neem nu Chiavari. Wie van antiek en bijzonder huisraad houdt, staat hier een hoop verrassingen te wachten.

Chiavari heeft een eersterangs positie aan de Golf van Tigullio aan de Ligurische kust. Het ligt maar een paar kilometer van de befaamde badplaats Portofino aan de ene en de Cinque Terre aan de andere kant. Met in het achterland een zacht glooiend heuvellandschap, kijkt Chiavari uit op een helderblauwe zee waar vissersboten en plezierjachten af en aan varen. De boulevard ligt er uitnodigend bij met zijn felgekleurde huizen.

Het hart van Chiavari wordt gevormd door Piazza Mazzini. ’s Morgens, als de groente- en fruitmarkt wordt gehouden, is het hier een drukte van belang. Vanaf dit plein strekt zich een aangenaam voetgangersgebied uit met chique boetiekjes, barretjes en restaurants. Vis is in deze kustplaats natuurlijk niet van de menukaart weg te denken. Het is heerlijk om Chiavari te voet te verkennen en te wandelen langs de lanen die omzoomd zijn met palmbomen, oleanders en sinaasappelbomen. De Smaak neemt je mee naar de mooiste plekken in dit havenstadje!

Bergamo – Tussen berg en dal
Bergen en valleien, middeleeuwse plaatsjes en trendy winkelgebieden: in Lombardije vind je het allemaal. Toch is er maar één plek in deze regio waar dit alles echt bij elkaar komt. Die plek is Bergamo. Hier gaan alle kwaliteiten van de regio moeiteloos in elkaar op.

Bergamo is het hart van Lombardije, een stad vol contrasten. Met uitzicht op de bergen in het noorden en valleien in het zuiden heeft Bergamo een fantastische ligging. Deze stad, op slechts veertig kilometer ten oosten van Milaan, bestaat eigenlijk uit twee steden. De Città Bassa ligt in een dal en vormt het moderne Bergamo met zijn brede lanen en trendy winkels. De oude kern, de Città Alta, met middeleeuwse steegjes en karakteristieke torentjes ligt bovenop een heuvel en is omringd door een dikke vestingmuur.

Italiaanse zomerlunch – Recepten voor een Siciliaanse zomer
Evenals haar landschap heeft de keuken van Sicilië ook een eigen karakter en een bijzondere variëteit. Tijdens een Siciliaanse reis ontdekte Manuela Darling-Gansser, geboren in Lugano, de culinaire rijkdom van het eiland. Geïnspireerd door familietradities kookt zij al heel haar leven met passie. Het liefst voor de hele familie, en het liefst buiten: ‘Voor het huis is een breed terras dat uitkijkt over de tuin met uitzicht over de haven erachter. Op het terras, in de schaduw van een met blauweregen begroeide pergola, staat een lange eettafel. Wanneer het maar mogelijk is, eten we daar. We hebben vooral een traditie van zondagse familielunches.’

Voor de lezers van De Smaak van Italië onthulde Manuela een aantal van haar favoriete recepten. Alle recepten staan in het pas verschenen kookboek Lente in Sicilië, dat je nu cadeau krijgt als je een abonnement neemt. Op Ciao tutti schreef ik al eerder over dit prachtige kookboek, en gaf ik het recept voor gevulde koekjes van Lipari.

Thuis in Umbrië – Vijf Nederlandse vriendinnen in Perugia
Carla, Aafke, Caroline, Dorrie en Willemijn. Vijf Nederlandse vrouwen in Perugia. Ze hebben allemaal een eigen zaak en werken hard aan hun ‘Italian way of live’. Regelmatig spreken ze samen af. Dan wordt er gelachen, gedronken en gepraat. Vooral over de Italianen, want wie anders dan je Nederlandse vriendinnen begrijpen de rariteiten van de Italiaan? De Smaak van Italië ging een dag met hen op stap en leerde hen een voor een kennen.

De vriendinnen spreken af bij hun favoriete restaurant L’Officina. Het restaurant ligt in de wijk Borgo XX Giugno (‘Borgo Bello’ genoemd door locals). Een populaire wijk bij de bewoners van Perugia, omdat je hier met de auto kunt komen. Italianen lopen liever niet. De dames worden enthousiast verwelkomd door de kok, waarna we plaatsnemen aan een lange tafel. De wijn wordt ontkurkt, de grissini gegeten en de gesprekken komen op gang. ‘Het is nooit ons idee geweest om een vriendinnenclub bestaande uit Nederlandse vrouwen op te richten,’ vertelt Willemijn. ‘We kwamen elkaar toevallig een voor een tegen.’

Nog meer Italië
In deze zomerse editie vind je natuurlijk nog veel meer Italiaanse inspiratie dan ik hier vandaag noem. Wat dacht je bijvoorbeeld van het Italië van Anna Drijver, 24 uur in Venetië, het verhaal achter Oliviero Toscani, de fotograaf van de Benetton-campagnes, de 55 Italiaan-ste boeken voor op vakantie, een extra lang leesverhaal uit het boek Italië voorgoed, de column van Martin Simek over hindernissen, een interview met Giuseppina Torregrossa over haar nieuwe culinaire roman (waarover binnenkort meer) en, als uitsmijter, de uitslag van de grote Italiaanse ijs-test die we op touw hebben gezet.

Van Joure tot Maastricht, van Roosendaal tot Groningen; met de hele redactie hebben we het aanbod van de Italiaanse ijssalons in Nederland geproefd en beoordeeld. Trots presenteren we in de zomerse Smaak de winnende ijssalons, waar je volgens ons de échte smaak van Italië proeft! Over hoe die ijstest in zijn werk ging, vertel ik jullie morgen meer!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • •
jun 15

Panzanella – Toscaanse tomatensalade

Ricetta - Recepten 2 reacties »

Zomer in Toscane, dat roept beelden op van donkergroene cipressen, afgetekend tegen goudgele heuvels, van zwaluwen die over het dorpsplein scheren en van borden vol panzanella, de Toscaanse salade met tomaat en oud brood die met elke hap de zomer in Toscane in je mond tovert.

De keren dat ik deze simpele maar heerlijke salade at kan ik me bijna allemaal nog herinneren als de dag van gisteren, van de eerste keer op het kleine terrasje in een van de straatjes achter de Dom in Florence tot de laatste keer, gisteravond op het terras van vrienden in Siena. De salade maakt, net als Toscane zelf, keer op keer een onuitwisbare indruk (dat zoiets simpels zo lekker kan zijn) en verveelt nooit.

Het is een ideaal gerecht voor een lome zomeravond thuis, maar smaakt ook op de camping heerlijk. Moeilijk is het niet, en in de tijd dat de salade even moet staan, kun je alvast genieten van een glaasje Italiaanse wijn en een paar kleine hapjes. Bovendien heb je de ingrediënten altijd wel in huis, en ook op vakantie zijn ze op elke markt en bij elke dorpskruidenier verkrijgbaar. Tenslotte is het een prima manier om oud brood te gebruiken, een goed excuus dus om ruim in te slaan bij de bakker!

Ingrediënten
(voor 4 personen)

400 g boerenbrood
100 g ansjovis, in blik
5 stevige, rijpe tomaten
1 rode ui
2 eetlepels wittewijnazijn
een paar blaadjes basilicum
extra vergine olijfolie
peper en zout

Snijd het brood in blokjes en laat deze enkele minuten weken in een schaal met koud water. Knijp de blokjes brood goed uit en doe ze in een diepe schaal. Voeg de afgespoelde en in stukjes gesneden ansjovis, de in plakjes gesneden tomaten en de in ringetjes gesneden rode ui toe en meng alles goed door elkaar. Schenk er een beetje olijfolie en de wittewijnazijn overheen en breng op smaak met peper en zout. Garneer met de fijngesneden blaadjes basilicum. Laat de salade voor het serveren 20 minuten staan, zodat de smaken goed in kunnen trekken.

Uiteraard kun je de panzanella naar eigen voorkeur aankleden met olijven, mozzarella, tonijn of wat je maar lekker vindt, maar het originele recept is zo rijk van zichzelf, dat moet je minstens een keer geprobeerd hebben. Buon appetito!

Getagd met: • • • • • • •
jun 07

Bella Italia

Letteratura - Boeken Geen reacties »

Vandaag verschijnt Bella Italia, de nieuwe thriller van Suzanne Vermeer. Wat een vakantieparadijs op aarde had moeten zijn, verandert in een hel als de zoon van een Nederlands echtpaar op een camping verdwijnt…

Als de zomervakantie voor de deur staat, besluiten Hans en Petra om met hun elfjarige zoon Niels te gaan kamperen aan het Gardameer in Italië. Niels maakt er snel vrienden en struint algauw de hele dag met hen over de camping. Totdat hij op een avond niet op de afgesproken tijd terug is… Hans gaat ongerust op zoek en doet een verschrikkelijke ontdekking. In de bosjes vindt hij het lichaam van een jongen. Het is niet Niels. Die zit er vlakbij en is in shock.

Omdat de vermoedelijke dader na een achtervolging verdronken is in het Gardameer, beschouwt de politie de zaak al snel als afgerond. Totdat er een paar maanden later in hetzelfde gebied weer een moord wordt gepleegd…

Een fragment:

‘Kwart over drie,’ sprak Hans vergenoegd. ‘Dat noem ik nog eens op schema.’
Tweehonderd meter nadat ze op de snelweg de afslag naar Peschiera del Garda hadden genomen, zagen ze tussen de vrijstaande huizen en bomen flarden van het Gardameer.
‘Onze camping moet vlak bij dit dorpje liggen.’

Toen ze een rotonde naderden, wees Niels naar een bord langs de kant van de weg waarop een aantal namen onder elkaar stonden.
‘Daar!’ riep hij enthousiast. ‘Regina di Garda.’
Hans sloeg af en even later remde hij af voor de ingang van de camping en draaide de verharde oprit op. Een paar honderd meter verderop stopte hij naast een jongeman in een korte broek en een wit T-shirt waarop in zwarte letters  STAFF REGINA DI GARDA stond.

Petra had haar raampje nauwelijks geopend toen hij haar al op vriendelijke wijze in het Engels met een zware Italiaanse tongval uitlegde waar ze de auto moesten parkeren en konden inchecken. Na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats liepen ze het kantoor binnen dat groter was dan het aanzicht van buitenaf deed vermoeden. Er waren twaalf aaneengeschakelde balies. Tien vrouwen en twee mannen, die dezelfde kleding droegen als de jongeman buiten, hielpen vakantiegangers op weg naar hun onderkomen voor de komende weken. Er stonden minstens dertig mensen voor hen, schatte Hans. Om zich heen hoorde hij Engels, Duits, Italiaans en Nederlands.

‘Komen de Rolling Stones soms naar Verona en houden ze hier voorverkoop?’ mompelde hij spottend. ‘Hadden we onze slaapzakken maar meegenomen.’
Niels keek hem met zijn grote blauwe ogen niet-begrijpend aan.
‘Ach, laat ook maar,’ reageerde Hans. Hoewel de drukte en de omvang van deze camping hem een beetje benauwden, vond hij het ook een goed teken dat die zo populair was.

De baliemedewerkers verstonden hun vak. Ze bleven vriendelijk en werkten snel. Binnen een halfuur stonden ze voor een jongedame van rond de twintig die volgens de badge op haar shirt Jennifer heette en naast Duits ook Italiaans en Engels sprak. Petra gaf haar de voucher en niet veel later waren ze ingecheckt.

‘Uw mobile home ligt aan de Bardolino nummer 27. U kunt de auto op de plek zelf parkeren.’ Met haar nagel tikte ze op een plattegrond die voor haar lag. Ze gaf hem samen met de sleutel en drie blauwe polsbandjes aan Petra en wenste hen een prettige vakantie.

Toen ze weer in de auto zaten zei Hans: ‘Zonder plattegrond zou je je hier helemaal gek zoeken.’ Hij gaf de kaart aan Petra en wees de plek aan waar hun stacaravan stond. Ze reden de parkeerplaats af en het park binnen.
‘Dit is de Corso Copenhagen,’ zei Petra terwijl ze afwisselend naar de plattegrond en de omgeving keek. ‘Op dit stuk staan alleen tenten.’ Ze knikte. ‘Rechtdoor blijven rijden tot de kruising met de Viale Bruxelles. Dan rechtsaf en de derde straat links is de Bardolino…

Het lijkt inderdaad wel een stad, maar dan heel geordend. Het is alsof ze er een liniaal langs hebben gelegd, geen bocht of weggetje zonder naam te bekennen.’ Hans sloeg op de kruising rechts af. ‘Als iemand ooit beweert dat Italianen chaoten zijn, sla ik hem persoonlijk met deze plattegrond om zijn oren.’

Petra grijnsde. Zijn enthousiasme beviel haar. Ondanks zijn goede bedoelingen vooraf, had ze toch haar twijfels gehad over zijn reactie als ze eenmaal op deze camping waren aangekomen. Gelukkig bleken de foto’s op internet een waarheidsgetrouwe weergave van de werkelijkheid. Dit park kon je niet vergelijken met de campings die zij en Hans in hun kinderjaren hadden bezocht. Ze hoopte dat ze niet te vroeg had gejuicht.

‘Bardolino,’ las Hans van een straatnaambordje. ‘Hier is het, op naar nummer 27.’ Stapvoets reed hij verder en stopte bij de derde caravan aan zijn linkerhand. Ze stapten uit en Petra opende de deur van hun vakantiewoning. Na een snelle inspectie van het zitgedeelte, het toilet en de douches, legde Hans zijn hand op de schouder van Niels en trok een tevreden gezicht.
‘Dat ziet er keurig uit, nietwaar? Hier hebben we meer ruimte en luxe dan in een tent en het is knusser dan een bungalow of hotelkamer.’ Petra wist niet of hij het meende, maar zelf was ze aangenaam verrast.

Hans en Niels liepen naar de auto en pakten er twee koffers uit. ‘Waar wil je dat we ze neerzetten, schat?’ Petra knikte naar de ingang van hun slaapvertrek. ‘Leg ze maar op het bed neer. Dan kan ik ze zo op mijn gemak uitpakken.’

Niels keek haar met smekende ogen aan. ‘Mag ik mijn zwembroek al pakken, mam? Ik heb ’t zo warm en wil graag naar het zwembad.’ Ze streek met haar hand door zijn blonde haren. ‘Dat moet je aan papa vragen, want hij moet met je mee en ik weet niet of hij daar nu al zin in heeft.’

Hans knikte gemoedelijk. ‘Ik vind het prima, maar… moet ik je niet eerst even helpen met het uitpakken van die koffers?’ Petra schudde haar hoofd en ritste beide koffers open. Even later hield ze triomfantelijk twee zwembroeken omhoog. ‘Aantrekken en wegwezen,’ sprak ze quasi-streng. ‘Yes!’ Niels begon zich meteen om te kleden.

Het blijft echter niet zo gezellig, maar dat hadden jullie ook vast verwacht tijdens de Maand van het Spannende Boek… Wie de spanning nu al te veel is geworden, bestel Bella Italia snel en geniet van een spannende zomerthriller in Italiaanse sferen!

Bella Italia
Suzanne Vermeer
ISBN 9789022999875
€15,00 (tot 1 september 2011, daarna €17,50)
A.W. Bruna Uitgevers

In elk exemplaar van Bella Italia is een ansichtkaart ingestoken. Hierop kun je aangeven waarom je zo graag de boeken van Suzanne Vermeer leest. De allerleukste inzending wint een jaar lang rijden in een Fiat 500! De actie loopt tot 31 augustus 2011.

Bella Italia is ook verkrijgbaar als e-book:
ISBN 9789044963403
€14,00

 

Ciao tutti voor de tweede keer genomineerd voor de Travvies Award
Ja, je leest het goed, ik kreeg woensdag 25 mei het heuglijke nieuws dat Ciao tutti voor de tweede keer (!) genomineerd is voor de Travvies Reiswebsite Awards! 

De Travvies Awards zijn een nieuwe websiteverkiezing, waarbij 99 geweldige reiswebsites meedingen naar een award. Er zijn zes verschillende categorieën. Ciao tutti is genomineerd in de categorie Reisverslagen. De Travvies Awards worden uitgereikt door StedenTripper.com. 

Tot en met 7 juni kun je je stem uitbrengen (liefst op Ciao tutti natuurlijk) via http://www.stedentripper.com/travvies/ 

Grazie mille enne… zeg het voort! 

Saskia

Getagd met: • • • • • • • • • •
apr 05

De Zomer van de Zilveren Lepel

Ricetta - Recepten 1 reactie »

Stel je voor, echt Italiaans eten aan een lange houten tafel, in een heerlijke avondzon. Dat is precies het gevoel dat deze zomerse uitgave van de makers van De Zilveren Lepel oproept…

De 400 (!) recepten in De Zomer van De Zilveren Lepel maken optimaal gebruik van het geweldige aanbod van groente en fruit die de zomer te bieden heeft, zoals tomaten, verse kruiden, aubergines, aardbeien en frambozen. De prachtige en kleurige foto’s van Italiaanse landschappen, ingrediënten en gerechten brengen je helemaal in de sfeer van het land – en de heerlijke recepten zullen alle thuiskoks inspireren tot het maken van smaakvolle seizoensgerechten.

Dit boek brengt de smaak van Italië naar je eettafel, of je nu op een Italiaanse camping zit of aan je eigen tuintafel! Uiteraard biedt De Zomer van de Zilveren Lepel ook volop inspiratie voor picknicks, barbecues en allerlei andere zomerse eetfestijnen, met recepten voor onder andere tapenade en frittata, een keur aan salades, gegrilde vis en zomerse drankjes.

Om het zomerse gevoel al even in huis te halen vandaag op Ciao tutti het recept voor aardbeienrisotto, oftewel risotto alle fragole:

Ingrediënten
(voor 4 personen)

1 liter groentebouillon
80 gram boter
1 ui, fijngehakt
320 gram risottorijst
400 ml droge witte wijn
300 gram aardbeien, kroontjes verwijderd
250 ml slagroom
zout en versgemalen witte peper

Giet de bouillon in een pan en breng aan de kook, temper vervolgens het vuur en laat zachtjes koken.

Smelt ondertussen de helft van de boter in een andere pan. Voeg de ui toe en bak deze op laag vuur onder af en toe roeren in circa 5 minuten zacht. Doe de rijst erbij en bak al roerend tot alle korrels glanzen van de boter.

Voeg de wijn toe en laat circa 5 minuten pruttelen. Roer een soeplepel hete bouillon door de rijst en blijf roeren tot al het vocht is opgenomen. Voeg dan een nieuwe soeplepel bouillon toe en ga zo door tot alle bouillon is opgenomen. Dit duurt 18 tot 20 minuten.

Leg ondertussen een paar aardbeien opzij voor de garnering. Prak de rest fijn in een kom. Voeg de geprakte aardbeien 10 minuten voor het einde van de kooktijd (dus ongeveer als de helft van de bouillon is opgenomen) toe aan de risotto.

Roer vlak voor het einde de slagroom erdoor en breng op smaak met zout en peper. Garneer de risotto met de achtergehouden aardbeien en serveer direct.

Buon appetito en een smakelijke zomer!

Kijk voor meer zomerse recepten in

De Zomer van de Zilveren Lepel
ISBN 9789077330128
€ 35,00
uitgeverij Van Dishoeck

De Zomer van de Zilveren Lepel Live
Zelf proeven hoe lekker zomers de gerechten uit De Zomer van de Zilveren Lepel zijn, zonder eerst in de keuken te hebben gestaan? Dat kan tijdens de pranzo (lunch) die boekhandel H. de Vries te Haarlem samen met uitgeverij Unieboek / Het Spectrum op zondag 17 april organiseert. Schuif aan aan de mooi gedekte, lange houten tafels in de binnentuin van de winkel en geniet van een aantal gerechten uit De Zomer van de Zilveren Lepel, verzorgd door Staal Catering.

De kosten voor de pranzo bedragen € 45,00. Dat is inclusief drie drankjes en natuurlijk een exemplaar van De Zomer van de Zilveren Lepel (ter waarde van € 35,00). De lunch begint om 14.00 uur en zal ongeveer twee uur duren.

Op zondag 17 april is de boekhandel alleen geopend voor de mensen die komen lunchen. Het aantal plaatsen is beperkt, dus twijfel niet te lang! Kaarten zijn te bestellen via deze link. Let wel; de reservering is pas definitief na betaling. Je kunt op de site met IDEAL betalen, maar natuurlijk kun je de kaarten ook vooraf in de winkel komen betalen.

Getagd met: • • • • • • • • • •
aug 18

Estate Romana – Romeinse zomer

Citta - Stad 1 reactie »

Nu ik zo onverwacht nog een weekje in Rome ben beland, geniet ik volop van alle festiviteiten die worden georganiseerd ter ere van de Estate Romana, de Romeinse zomer.

Voor alle Romeinen die de zomerhitte trotseren en voor iedereen die de stad gedurende de zomermaanden bezoekt, heeft Estate Romana veel leuks in petto. Van begin juni tot 17 september kun je door de hele stad genieten van film, theater, muziek, dans, literatuur, kinderactiviteiten, kunst en vele andere openluchtevenementen. De meeste evenementen vinden plaats in en rond de bekende toeristische trekpleisters als Villa Borghese, het Forum Romanum en de Thermen van Caracalla. Een unieke gelegenheid om deze Romeinse bezienswaardigheden in een heel ander licht te zien!

Een kleine greep uit het aanbod voor de komende weken:

Ara Pacis in Colori
Tot 8 september kun je elke woensdagavond de Ara Pacis, het vredesaltaar van keizer Augustus, aanschouwen in de kleuren die het ooit moet hebben gehad. Een geavanceerde digitale projectie zorgt ervoor dat je een betoverende stap terug in de tijd kunt doen. Een geweldig initiatief, dat ze eigenlijk op meer plaatsen in Rome zouden moeten kunnen uitvoeren. Stel je eens voor hoe het Forum Romanum er in kleur uit zou zien…

Films aan de Tiber
Het Tibereiland verandert elk jaar in een grote openluchtbioscoop. Tijdens het zomerse filmfestival, dat bekend staat onder de naam Isola del Cinema, worden bekende en minder bekende films vertoond. Daarnaast zijn er wervelende modeshows, spectaculaire optredens en heerlijke (wijn)proeverijen.

Piranesi, Rembrandt delle Rovine
Hoe zag Rome eruit in de tijd van Goethe? Het Casa di Goethe neemt je mee terug in de tijd, naar een Rome dat er niet meer is, ook al zijn er nog steeds veel sporen van terug te vinden. De expositie is gewijd aan het werk van Giovanni Battista Piranesi. Zijn Vedute di Roma laten de antieke en klassieke monumenten van de Eeuwige Stad vaak net even van een andere kant zien dan wij nu gewend zijn.

In zijn werk over Piranesi’s leven noemde Giovanni Ludovico Bianconi Piranesi ook wel ‘Rembrandt delle Rovine’ – de Rembrandt van de puinhopen. Dit was overigens bedoeld als compliment, aangezien Bianconi vond dat Piranesi de dode gebouwen en hopen steen weer een ziel wist te geven. Het Piazza del Popolo, het Colosseum, het Piazza Navona – alle hoogtepunten van Rome bezie je even door andere ogen.

La Dolce Vita – Stars and celebrities in the Italian fifties
Nu het precies veertig jaar geleden is dat de film La Dolce Vita voor het eerst in de bioscoop te zien is, wordt de film en het gevoel dat deze voor veel mensen vertegenwoordigt geëerd met een grootse expositie. De Mercati di Traiano bieden onderdak aan meer dan honderd foto’s uit de periode 1950-1960. De foto’s brengen de tijd van La Dolce Vita weer tot leven – je zou er zo in willen duiken. Droom lekker weg bij het Italië waarin alles mogelijk leek, waar de cinema hoogtijdagen beleefde en waar de komst van Coca Cola een grote belofte leek voor de toekomst…

Villa Celimontana Jazz Festival
Het park van Villa Celimontana is ongetwijfeld het mooiste decor voor jazzmuziek! Het licht van honderden kaarsen en fakkels geven de plek een magische uitstraling. Een wijntje erbij, wat lekkere hapjes van de volop aanwezige eetkraampjes en je wilt nooit meer terug naar huis! Houd je meer van klassieke muziek, dan kun je terecht bij het Theater van Marcello waar bijna elke avond een klassiek stuk wordt opgevoerd.

Cisterna delle Sette Sale
Dat de Romeinen hun tijd ver vooruit waren, wisten we natuurlijk al wel. Hun bouwwerken zaten zo ingenieus in elkaar dat ze de eeuwen zo goed hebben doorstaan dat wij er nog elke dag van kunnen genieten. Ze waren ook meesters in het aanleggen van riolering, waterleidingen en aquaducten.

Deze enorme ‘waterput’ is daar misschien wel het best bewaarde voorbeeld van: een fascinerend systeem van communicerende vaten van enorme omvang (ze konden wel 8 miljoen liter water bevatten) moest het nabijgelegen thermencomplex van Trajanus van vers water voorzien. De Cisterna delle Sette Sale is normaal nooit toegankelijk voor publiek, dus grijp je kans!

Ook in de zomermaanden hoef je je in Rome dus zeker niet te vervelen! Ik zou er bijna een weekje voor bijboeken…

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •
Oudere berichten
preload preload preload