Wie Verona zegt, zegt Romeo en Julia, oftewel Romeo e Giulietta zoals ze in Italië zeggen. Dit bekende drama van William Shakespeare gaat over de onmogelijke liefde tussen twee telgen van rivaliserende adellijke families uit Verona, Romeo Montecchi en Giulietta Capuleti. In het Italiaans luiden de beginregels:

‘L’azione si svolge nella bella Verona,
dove fra due famiglie di uguale nobiltà,
per antico odio nasce una nuova discordia
che sporca di sangue le mani dei cittadini.
Da questi nemici discendono i due amanti,
che, nata sotto contraria stella,
dopo pietose vicende, con la loro
morte, annientarono l’odio di parte.
Le tremende lotte del loro amore,
già segnato dalla morte, l’ira spietata dei genitori,
che ha fine soltanto con la morte dei figli,
ecco quello che la nostra scena vi offrirà in due ore.
Se ascolterete con pazienza, la nostra fatica
cercherà di compensare qualche mancanza.’

De families Montecchi en Capuleti voeren al eeuwenlang strijd met elkaar. De koning van Verona heeft beide heren al meermalen gewaarschuwd dat hij niet van zins is hun onderlinge rivaliteit te dogen, maar daar lijken beide families zich weinig van aan te trekken.

Als graaf Paride om de hand van Giulietta vraagt, de op dat moment dertienjarige dochter van de Capuleti’s, voelt haar vader daar nog niet zoveel voor. Hij vindt zijn dochter nog veel te jong om uitgehuwelijkt te worden. Paride dringt echter aan en Capuleti ziet zich voor het blok gezet. Hij organiseert diezelfde avond nog een feest. Zijn knecht krijgt de opdracht persoonlijk een uitnodiging te bezorgen bij een select gezelschap mannen, wiens namen door Capuleti zorgvuldig op een perkamenten rol zijn geschreven.

De knecht kan echter niet lezen. Om zijn gezicht niet te verliezen, vraagt hij hulp aan iemand die toevallig voorbij wandelt; niemand minder dan Romeo Montecchi. Romeo heeft eigenlijk niet veel zin om de knecht te helpen met de uitnodigingen, aangezien zijn geliefde hem net de deur heeft gewezen. Als hij echter ziet hoe wanhopig de knecht is, besluit hij hem toch te helpen en de genodigden voor te lezen. Als dank zegt de knecht toe dat Romeo ook welkom is op het feest, mits hij geen lid is van de rivaliserende Montecchi-familie.

Hoewel wij als lezers inmiddels weten dat Romeo wel degelijk tot deze familie behoort, doet Romeo zelf net of zijn neus bloedt en maakt hij ’s avonds zijn opwachting bij de familie Capuleti. Het feest is in volle gang en iedereen amuseert zich, ook Romeo. Vooral als hij eenmaal een blik heeft opgevangen van Giulietta, kan de avond voor hem niet meer stuk. Zeker als Giulietta hem opmerkt en laat blijken onder de indruk te zijn van deze gast…

Helaas wordt Romeo later die avond herkend door Tibaldo, een neef van Julia. Die vertelt het nieuws van de aanwezigheid van een Montecchi direct door aan de gastheer, maar die besluit het feest niet te laten verpesten. Romeo kan dus blijven en raakt steeds meer in de ban van Giulietta. Als het feest bijna ten einde loopt, verklaart hij haar zijn liefde – tegen beter weten in. Beiden weten ze immers dat Giulietta’s vader Romeo geen toestemming zal geven met zijn dochter te trouwen, gezien de langdurige vijandschap tussen de Montecchi’s en de Capuleti’s.

Romeo wil zich daar echter niet bij neer leggen. Hij gaat naar zijn biechtvader Lorenzo om hem te vragen of hij hen vandaag nog in de echt kan verbinden. Via via laat hij Giulietta weten dat ze elkaar ’s middags bij Lorenzo moeten zien, en zo geschiedde…

Na het huwelijk stuit Romeo op straat echter weer op Tibaldo, die hem voor schurk uitmaakt en uitdaagt. Romeo laat dit niet op zich zitten en beide mannen raken slaags. Ook een aantal vrienden van Romeo raakt erbij betrokken, en een van hen moet dit zelfs met de dood bekopen. Bij het zien van zijn dode vriend daagt Romeo Tibaldo uit tot een duel. Hij is zo uitzinnig van woede, dat hij Tibaldo doodt.

Door al deze gebeurtenissen wordt Romeo uit Verona verbannen. Hij vlucht naar Mantua. Ondertussen maken de Capuleti’s plannen voor Giulietta’s huwelijk met Paride, dat al over drie dagen moet plaatsvinden. Wanneer de familie het huwelijk bij Lorenzo meldt, slaat bij de priester de vertwijfeling toe: hij weet immers als een van de weinigen dat Giulietta al is getrouwd. Hij besluit haar een sterk slaapmiddel te geven, zodat het lijkt alsof ze is overleden.

Zo gezegd, zo gedaan. De festiviteiten worden afgeblazen en in plaats van een feestelijk huwelijk te vieren, verzamelt de familie zich in de grafkelder om Giulietta de laatste eer te bewijzen. Lorenzo besluit een bode op weg te sturen om Romeo te verwittigen, maar deze kan vanwege een uitgebroken epidemie zijn bestemming niet bereiken. Via via komt Romeo echter toch het droeve nieuws ter ore. Hij keert onmiddellijk terug naar Verona om afscheid van Giulietta te kunnen nemen.

Eenmaal aangekomen bij de grafkelder van de familie Capuleti, stuit Romeo op Paride, die eveneens de laatste eer wil bewijzen aan zijn geliefde. De twee mannen gaan wederom op de vuist. Vlak voor het moment dat Romeo Paride doodt, vraagt Paride hem of Romeo hem naast Giulietta wil leggen. Romeo willigt zijn verzoek in en maakt dan zelf een einde aan zijn leven, door vergif in te nemen.

Als beide mannen zijn overleden, verschijnt Lorenzo in de grafkelder omdat het slaapmiddel van Giulietta bijna is uitgewerkt. Hij wil Giulietta meenemen en haar bij zich houden tot Romeo haar kan komen halen. Hij schrikt van de twee lijken en beseft dat zijn plan heel anders heeft gewerkt dan hij voor ogen had. Hij weet niet hoe snel hij zich uit de voeten moet maken. Als Giulietta ontwaakt en de twee dode mannen naast haar ziet liggen, pakt ze een dolk. Ze steekt hem diep in haar hart, want zonder Romeo wil ze niet meer leven…

En zoals de Italiaanse versie dan eindigt, kippenvel!

‘Questo giorno porta con sé una grigia pace,
il sole per il dolore nasconde la sua faccia.
Andiamo: parleremo ancora di questi fatti dolorosi,
perché fra coloro che vi parteciparono,
alcuni saranno perdonati, altri puniti.
Certo non vi fu mai una storia più infelice
di quella Giuliettae del suo Romeo.’