jul 08

Koken in Toscane

In Viaggio - Op reis 2 reacties »

Nu loop ik nog fluitend door Siena, geniet ik van de zwaluwen, de warme kleuren van de huizen en daken, de zon en al het lekkers dat Siena – en de rest van Toscane – biedt. Maar straks, straks is de zinderende zomer weer voorbij, de lucht ruikt naar aarde en op de velden branden ’s avonds vuren. De natuur trekt zich terug en schenkt haar laatste kleuren in de vorm van pompoenen, paddenstoelen, kastanjes, druiven en olijven.

Eigenlijk is het nog veel te vroeg om daar aan te denken, maar tijdens de eerste cappuccino van de dag, in mijn vaste barretje waar ze de lekkerste dolci van de stad serveren, vang ik toevallig een gesprek van twee Nederlandse vrouwen op, die druk overleggen over wat er in de Toscaanse keuken allemaal te doen valt met de producten van de herfst.

 Joyce toost met Annemieke, een tevreden gast, op la bella vita in Toscane!

Nieuwsgierig draai ik me in de richting van hun gesprek en algauw vertellen ze me waar ze zo enthousiast over brainstormen. Joyce en Inger, zoals de vrouwen heten, organiseren dit najaar een kookcursus in Toscane. Net buiten de de muren van het Etruskische stadje Volterra, in de authentieke en familiaire sfeer van een Toscaanse podere, laten ze je die herfstkleuren proeven en beleven, tijdens een week vol culinaire hoogtepunten.

Het boerenhuis Podere Fraggina kan voor deze gelegenheid acht gasten herbergen, ondergebracht in vier sfeervolle appartementen. Samen bereiden en samen eten gebeurt in de taverna, die gelegen is in de oude hooischuur. Het koken wordt afgewisseld met landelijke en culinaire uitstapjes, een bezoek aan Siena, een wandeling door de adembenemende natuur en bovenal staat dit alles in het teken van gezelligheid en genieten van datgene wat de Toscaanse herfst te bieden heeft.

Het enthousiasme voor dit initiatief is geboren uit de passie waarmee Joyce in Nederland met Hapjezz! Kookworkshops organiseert en de gastvrijheid die Inger te bieden heeft in haar Toscaanse boerderij, waar zij nu al bijna twintig jaar woont. Een voorproefje in beeld:

Voor een gedetailleerd programma kun je contact opnemen met Joyce Vonk van Hapjezz! via info@hapjezz.nl. De reis vindt eind oktober plaats en duurt in totaal zes dagen. Bij veel animo zal half november een tweede reis plaatsvinden. Reserveren voor de reis in oktober kan tot uiterlijk 15 september 2011.

Details van de reis:
*aankomst: zaterdag 29 oktober
*vertrek: donderdag 3 november
*prijs: € 795,00 p.p.
*inclusief: 5 overnachtingen, 5x ontbijt, 4x kleine lunch, 5x diner (op Podere Fraggina, waarvan één avond o.l.v. een lokale kok), kookworkshops en recepten, wijnarrangement en water tijdens de maaltijden, transfer van en naar vliegveld Pisa, stadsrondleiding in Volterra, bezoek aan Siena, bezichtiging schapenboerderij en olijvenpers, wandeling door de uitbundige natuur.
*exclusief: reiskosten, reis- en annuleringsverzekering en privé-uitgaven

Voor meer informatie over Podere Fraggina kun je de website bezoeken: www.fraggina.it

Getagd met: • • • • • • • •
sep 05

Ciao buurman!

Letteratura - Boeken 2 reacties »

Zeventien jaar geleden zijn Renée de Haan en Matthijs Pronker met hun drie kinderen Marijn, Marije en David verhuisd naar Volterra. Daar begonnen ze bijna vanuit het niets een nieuw bestaan op te bouwen. Hun huis verkeerde in bijna ruïneuze staat en er moesten bergen werk worden verzet.

‘Vier uur. We blijven achter het hek staan en kijken, kijken alsof er een toekomst te zien valt. Hoe groot is dit huis eigenlijk? Groot genoeg? Ik ken alleen de keuken en de wankele meubels, de vergane balken. Anna gooit even later haar door de jaren goed gevette armen om mijn middel: “Bella, come sei bella” en ze troont me haar vertrouwde keuken in, waar binnen vijf minuten een open haard knettert.’

Het Nederlandse gezin voelt zich echter al snel thuis in hun nieuwe onderkomen. Ze maken nieuwe vrienden, worden keer op keer gastvrij onthaald door hun nieuwe buren en genieten van al het goede dat het Toscaanse platteland hen te bieden heeft. De kinderen zitten op Italiaanse scholen en maken hun ouders steeds meer deelgenoot van de Italiaanse taal, cultuur en gebruiken. Langzamerhand gaat er steeds meer Italiaans bloed door de Nederlandse aderen stromen…

Renée de Haan wilde de ervaringen in dit eerste jaar graag met vrienden, familie en andere geinteresseerden delen en tekende haar ervaringen regelmatig op. Ze schreef uiteraard over alle frustrerende zaken, zoals de ontelbare spinnen in de huiskamer, de niet werkende elektriciteit, de problemen die op school ontstaan door de gebrekkige communicatie en de keer dat het flink sneeuwde terwijl er nog geen dak op het huis zat. Gelukkig maakte Renée ook aantekeningen op vrolijke momenten, zoals de vele gezellige etentjes bij de buren, de hulp die van alle kanten komt toestromen, de olijvenoogst en de enorme verbondenheid met zowel de Italianen als de Nederlanders die net als het gezin van Renée in en om Volterra zijn gaan wonen.

Het boek en de bijbehorende cd geven zo een eerlijk en authentiek beeld van wat het betekent een totaal nieuw bestaan op te bouwen in Toscane. De romantiek schuilt in de omgeving, in de warmte van de Italiaanse vriendenkring – niet in wat het gezin elke dag meemaakt. Al verandert dit naarmate het Nederlandse gezin zich thuis gaat voelen in de hechte gemeenschap van Volterra:

‘Gigi pakt zijn gitaar in om twee uur ’s nachts. Salvo lacht dat het tijd wordt om naar huis te gaan, Piero vraagt waarom ze dat ene liedje niet gespeeld hebben en de uren kabbelen voort. In een ledigheid die te vol is om op te schrijven. Die mag je meemaken. Tot er ergens iets van zonlicht gloort en het laatste liedje heel teder een afscheid in zich draagt. Nou ja, afscheid. Iedereen kust iedereen en spreekt af: morgen zitten we hier weer. Zelfde tijd, zelfde plaats. Ook al gaat het niet door, in gedachten zijn we bij elkaar en overmorgen delen we weer echt. Of volgende week. Met altijd dat woordje: Ciao!’

Getagd met: • • • • • • •
preload preload preload