Het indrukwekkende Palazzo Strozzi, dat ik vorige week bezocht naar aanleiding van de tentoonstelling over Bronzino, grenst deels aan de Via de’ Tornabuoni, een van de meest luxe winkelstraten van Florence. In zijn Firenze – Anekdotische reisgids voor Florence beschrijf Luc Verhuyck de Via de’ Tornabuoni in al haar glorie:

‘In de Via de’ Tornabuoni, die zich uitstrekt van de Ponte Santa Trinita tot de Piazza Antinori, zijn zeer exclusieve modehuizen en juweliers gevestigd en ook voor wie niet van plan is om er aankopen te doen, is het een boeiende straat om etalages en vitrines te bekijken. Tussen de Arno en het Palazzo Strozzi zijn er onder andere winkels van Giorgio Armani, Cartier, Trussardi, Louis Vuitton, Gucci, Prada, Dior, Bulgari, Ferragamo, Versace, Tiffany, Yves Saint Laurent, Max Mara en Hermès.

Sommige zijn gevestigd in fraaie oude paleizen. Zo is vlak bij de Arno op nummer 1 Versace gevestigd op de eerste verdieping van het dertiende-eeuwse Palazzo Gianfigliazzi en daar recht tegenover op nummer 2 Salvatore Ferragamo in het eveneens dertiende-eeuwse Palazzo Spini (daarover overmorgen meer, SB). In de hal van Ferragamo hangt een fraai marmeren reliëf en in de boetiek van Max Mara zijn zestiende-eeuwse fresco’s te zien.

In de Via de’ Tornabuoni moet de destijds beroemde Britse schrijfster Ouida (1839-1908), pseudoniem van Marie Louise de la Ramée, en bekend, vooral in Japan, door haar A Dog of Flanders (1872), ooit bedreigd zijn geweest door een rivale. Een zekere markies Della Stufa zag wel wat in de ongehuwde Ouida, maar was al geruime tijd de minnaar van een getrouwde dame, Janet Ross, zelf de schrijfster van onder andere Old Florence and Modern Tuscany. De eerste zag in de markies een potentiële huwelijkskandidaat, de tweede vreesde het verlies van haar minnaar en beide vrouwen konden elkaars bloed wel drinken.

Mevrouw Ross zou beschoten zijn toen ze voor het raam van haar slaapkamer stond en toen de dames elkaar per koets in de Via de’ Tornabuoni passeerden, zou Janet Ross geprobeerd hebben om Ouida met de koetsierszweep te slaan. Ouida, wier pseudoniem terugging op een verbastering van haar tweede voornaam, schreef over hun rivaliteit de roman Friendship, waarin Janets alter ego haar minnaar door chantage aan zich weet te binden. Op haar beurt legde Janet de roman, nadat ze hem uit zijn band had gerukt, in haar gastentoilet als wc-papier.

Tegenover het Palazzo Strozzi is, op de hoek van de Via della Vigna Nuova, een gedenkplaat te zien die in herinnering brengt dat de Engelse schrijfster George Eliot, pseudoniem voor Anna Maria Evans, daar in 1860 verbleven heeft, in het vroegere hotel Londres et Suisse. Ze schreef een roman over het leven en de tijd van Savonarola, Romola (1863), waarvoor ze heel wat onderzoekswerk diende te doen. In het San Marco-klooster, waar Savonarola prior was geweest, werden vrouwen toen echter nog niet toegelaten, zodat ze het veldwerk daar aan haar man G.H. Lewes moest overlaten.

De componisten Donizetti, Rossini, Verdi en de Russische auteur Dostojevski hebben hier eveneens verbleven, maar worden niet met naam genoemd, de plaquette heeft het enkel over ‘belangrijke musici’. Het ‘Pension Suisse’, zoals het hotel werd genoemd, was bij buitenlanders vooral geliefd omdat het netjes, rustig en relatief goedkoop was.’

Vlak naast het hotel, bij het palazzo met huisnummer 77r, wordt het waterpeil van de Arno op 4 november 1966, toen de Arno ver buiten zijn oevers trad, aangegeven. Net voorbij de Via Strozzi vind je het voormalige Palazzo Corsi Salviati, dat nu ook wel Palazzo Tornabuoni wordt genoemd en waar ik morgen uitgebreid op terugkom vanwege de onbekende geheimen die dit palazzo herbergt.