nov 02

Op 9 oktober schreef ik al over de Kookboek van het Jaar-verkiezing, waarvan de winnaar vanmiddag bekend wordt gemaakt. Deze prijsuitreiking is tevens de aftrap van de Kookboeken7daagse, een landelijk kookboekenevenement waarbij de genomineerde en winnende kookboeken van de Kookboek van het Jaar-verkiezing extra in het zonnetje worden gezet. Daarnaast worden er natuurlijk ook rondom alle andere  kookboeken, oud, nieuw, dik of dun, activiteiten georganiseerd, van kookworkshops tot signeersessies en gratis lekkere hapjes tijdens het winkelen…

Ciao tutti geeft vandaag 7 kookboekentips, zodat je gedurende de Kookboeken7daagse elke dag snel, makkelijk maar vooral lekker Italiaans kunt eten! Uiteraard doen we er ook alvast twee recepten bij als voorproefje!

1 Voor vanavond: Het grote pastakookboek

‘Mijn’ kookboek blijft natuurlijk favoriet! Nu ik regelmatig thuiskom na een stormachtige herfstbui getrotseerd te hebben, smaakt niets beter dan een stevige pasta met pompoen, zoals deze linguine met pompoen en ricotta:

Ingrediënten
(voor 6 personen)

500 g linguine
250 g ricotta
600 g pompoen
½ ui
een takje rozemarijn
5 eetlepels extra vergine olijfolie
peper en zout

Verhit de olijfolie in een koekenpan en fruit de gesnipperde ui. Voeg na een paar minuten de in kleine stukjes gesneden pompoen toe. Bak even mee en schenk er dan een glas warm water bij. Laat even zachtjes koken, maar zorg ervoor dat de pompoen geen puree wordt. Voeg de verbrokkelde ricotta toe en breng op smaak met de rozemarijn. Kook in de tussentijd de linguine volgens de aanwijzingen op de verpakking in voldoende water met zout al dente. Giet de pasta af en roer de pompoen-ricottasaus erdoor.

2 Voor morgen: Hartige taart

Hoewel hartige taart van oorsprong natuurlijk een Frans gerecht is, kun je ook met Italiaanse ingrediënten een overheerlijke quiche op tafel zetten. Probeer bijvoorbeeld de courgettetaart, de paddenstoelentaart met fontina of de mozzarellataart met tomaat en basilicum.

3 Voor donderdag: Risotto

Als het buiten donker en guur is, gaat er niks boven een kommetje risotto met bijvoorbeeld pompoen, paddenstoelen, venkel of gorgonzola. Neem wel de tijd om de risotto te bereiden, dan geniet je des te meer van je risotto!

4 Voor vrijdag: Lasagne

Tijdens een Italiaanse week mag lasagne natuurlijk niet op het menu ontbreken! Denk aan een variant met andijvie en sint-jakobsschelpen, lasagne met gamba’s en eekhoorntjesbrood of – iets luxer – saffraanlasagne met zalm, gember en asperges.

5 Voor zaterdag: Iets zoets

Italianen zijn echte zoetekauwen, vandaar dat deze recepten voor bij de koffie vast in de smaak zullen vallen. Maak zaterdag een grote pan soep en serveer een dikke plak amandel-pistachenotencake, baci di dama of chocolade-amandeltaartjes als toetje!

6 Voor zondag: Iets lekkers voor bij de borrel!

Bloemkoolkroketjes, zelfgebakken focaccia, spinaziecrêpes, doperwtenpuree met munt… Met de recepten uit La cucina verde waan je je echt even in Italie!

7 Voor maandag: een snelle pasta als afsluiting.

En wel uit De Zilveren Lepel Pasta, die vanmiddag wellicht de Gouden Garde Publieksprijs wint. Wat is dan toepasselijker dan gouden spaghetti?

Ingrediënten
(voor 4 personen)

350 g spaghetti
2,5 dl slagroom
3 eetlepels Parmezaanse kaas, geraspt
mespunt saffraandraadjes
40 g boter
zout

Kook de spaghetti in veel kokend water met zout beetgaar. Meng de slagroom intussen met de kaas en saffraan in een kom. Smelt de boter in een pan, voeg het roommengsel toe en zet de pan terug op het vuur. Giet de spaghetti af, roer de pasta door de saus en warm een paar minuten mee.

Buon appetito komende week!

aug 24

Dankzij Davide, eigenaar van de Italiaanse delicatessenwinkel Today’s in Amsterdam, staan mijn potten en pannen enkele dagen in de week onaangeroerd in de keukenkastjes. Hij weet me elke keer als ik even langs kom omdat ik iets echt Italiaans nodig heb voor een recept te verleiden met zijn heerlijke zelfgemaakte lasagne, focaccia, melanzane alla parmigiana, ovenschotels, salades, broodjes en taarten. Natuurlijk moet ik eerst een beetje van alles proeven, en als ik dan goedkeurend knik worden er heerlijke doosjes voor me gemaakt, die ik thuis alleen nog maar even in de oven hoef te schuiven of op een bord moet rangschikken.

Zo zette ik tijdens picknicks met vrienden gedurende de hete juliweken herhaaldelijk koude melanzane alla parmigiana van Davide op het kleed neer. ‘Juist lekker als je het niet meer opwarmt,’ verzekerde hij me. En inderdaad, een instant-succes, zeker in combinatie met een fles koele witte wijn of limonata, de beetje zurige sinaasappellimonade van San Pellegrino die Davide ook verkoopt.

Al snel kreeg ik een vast plekje in Davides winkel, op het bankje bij de toonbank. We praatten over Italië, Rome, recepten, ingrediënten en Amsterdam. Af en toe speelde ik voor tolk, als Davide echt niet begreep wat een klant wilde. Maar de meeste tijd at ik. Davide bracht me een stuk versgebakken focaccia met sappige kerstomaatjes. Terwijl ik genoot van deze zoute lekkernij hield hij een gloedvol betoog over de echte focaccia, die ‘heel anders is dan de Nederlandse bakkers je willen doen geloven’. Ik was nog niet uitgegeten of hij toverde een tiramisu bianco tevoorschijn, een witte tiramisu, zonder cacao.

Toen Davide de afgelopen weken in Italië was om vakantie te vieren, heb ik hem – en zijn kookkunsten – dan ook erg gemist. Gelukkig is hij nu weer terug in Amsterdam. Gelijk de eerste avond heb ik groot ingeslagen: pakken Faella-pasta, risottorijst, tomatenpuree, limonata, chocolade, kaas, tiramisu… Een hele voorraad Italiaanse producten bevolkt nu mijn keukenkastjes, maar ik heb eerlijk gezegd nog niet achter het fornuis gestaan. Nu Davide terug is en ik mijn plaats op het bankje weer ingenomen heb, krijg ik weer de lekkerste Italiaanse gerechten voorgeschoteld om te proeven. En tja, dat smaakt elke avond weer naar meer!

Wil je Davides gerechten ook proeven? Je vindt Today’s op de hoek van de Saenredamstraat en de Frans Halsstraat in Amsterdam. Tot ziens bij Today’s!

Getagd met:
jul 24

Terwijl ik mijn boterhammen voor de lunch smeer, denk ik met heimwee terug aan mijn Italiaanse lunchpauze van vorige week. Of lunchpauze, zo mag je het eigenlijk niet noemen. Denk aan een terrasje met uitzicht op het Piazza del Campo, een heerlijk zonnetje en een groot stuk torta della nonna, oftewel grootmoeders taart, en je kunt je vast wel een voorstelling maken van mijn heimwee.

Mijn Italiaanse lunchpauze…

Daarom ging ik eenmaal thuis direct op zoek naar het lekkerste recept voor deze torta della nonna. Het is een echt Toscaans recept en weer eens wat anders dan alle koekjes die we tot nu toe gebakken hebben deze maand. Rose Gray en Ruth Rogers hielpen me met hun nieuwe kookboek The River Cafe – Klassiek Italiaans Kookboek uit de brand:

Torta della nonna is een zoete pastei die wordt afgedekt met een lekker boterdeeg. De bodem is cakeachtig en wordt gemaakt van heel veel eieren, boter, geraspte citroenschil en suiker. De vulling is een mengsel van losgeklopte schapenricotta en vanillevla, op smaak gebracht met citroen. Diverse vrienden in Toscane hebben deze taart voor ons gemaakt. De originele en lekkerste werd gemaakt door mijn overgrootmoeder Lisa Contini Bonacossi uit Capezzana. We hebben haar recept gebruikt als basis voor deze lichte, romige versie die niet al te zoet is en bestrooid wordt met pijnboompitten.’

Torta della nonna

Ingrediënten:
(voor 12 personen)

voor het deeg:
500 gram kristalsuiker
7 middelgrote biologische eieren
500 g zachte boter
1 kilo bloem
1 eetlepel poedersuiker
1 eetlepel bakpoeder
geraspte schil van 2 citroenen
20 gram pijnboompitten

voor de roomvulling:
200 ml melk
schil en sap van 1 citroen
1 vanillestokje, in de lengte gespleten
250 gram kristalsuiker
3 middelgrote biologische eieren
4 eetlepels bloem
350 gram ricotta, losgeklopt met een vork

Klop voor het deeg de suiker en 6 eieren door elkaar. Meng lepel voor lepel de zachte boter erdoor, gevolgd door de bloem, de poedersuiker, het bakpoeder en de citroenrasp. Meng alles snel, dek het af met plastic folie en zet het 30 minuten in de koelkast.

Breng voor de vulling in een pan met dikke bodem de melk met de citroenschil en het vanillestokje tegen de kook aan. Verwijder de citroenschil, schraap het merg uit het vanillestokje en gooi het stokje weg.

Meng in een kom de suiker met de bloem. Klop de eieren er een voor een door, schenk dit mengsel bij de melk en verwarm alles roerend op laag vuur tot je een dikke vla hebt; dat duurt zo’n 5 minuten. Het is belangrijk dat je de vla verwarmt tot de smaak van de bloem is verdwenen, maar wees voorzichtig: als je het mengsel te snel laat koken, zal de vla schiften. Schenk de vla in een kom en laat hem afkoelen. Roer de ricotta en het citroenrasp door de afgekoelde vla.

Verwarm de oven voor tot 180 °C, beboter een ondiepe taartvorm van 30 cm in doorsnee en bestuif hem met bloem. Rol de helft van het deeg op een met bloem bestoven werkvlak uit tot een lap van 1 cm dik en met ongeveer dezelfde diameter als de vorm. Leg de deeglap in de vorm en druk hem uit, zodat de hele bodem ermee bedekt wordt.

Schep er een dikke laag van de roomvulling op; laat rondom een rand vrij van 1,5 cm. Rol de tweede portie deeg uit. Maak die iets dunner dan de eerste (circa 5 mm) en 2 cm breder in doorsnee. Leg de lap voorzichtig in de vorm, zodat de hele vulling bedekt wordt, en druk hem langs de rand aan met je vingers, tot op het deeg op de bodem van de vorm.

Klop in een kommetje het resterende ei los en bestrijk daarmee de bovenkant van de taart. Bestrooi hem licht met 1 eetlepel kristalsuiker en strooi de pijnboompitten erover. Zet de taart 40 minuten in de voorverwarmde oven.

In dit Klassiek Italiaans Kookboek van het Londense River Cafe nemen Rose Gray en Ruth Rogers je mee naar de authentieke Italiaanse familiekeuken. Tijdens de afgelopen twintig jaar verzamelden ze tijdens hun reisjes naar Italië de klassieke recepten die de Italiaanse keuken haar wereldwijde reputatie hebben gegeven. Daarnaast wisten ze oude Italiaanse familierecepten te achterhalen die van generatie op generatie zijn doorgegeven, maar eigenlijk nooit in een restaurant te krijgen waren. Samen met de schitterende foto s en de prachtige vormgeving maakt dit het kookboek tot een gepassioneerde gids voor iedereen die echt Italiaans wil koken.

Vooral de gebaksectie is om van te watertanden! Je vindt er een recept voor ricciarelli (zie Ciao tutti van 3 juli), crostata (jamtaart), ciambella (een soort cakekrans), torta di Capri (chocoladetaart), florentines, castagnaccio (kastanjetaart), zabaglione en natuurlijk ontbreken ook de cantuccini niet. En dan heb ik het nog niet eens over alle gelati die erin staan – of over wat je naast al die zoetigheid nog kunt eten: pasta, gnocchi, risotto, pizza, vis, vlees, salades… Met recht een klassiek Italiaans kookboek! Klik hier om het boek te bestellen bij bol.com.

apr 29

De lekkerste adresjes voor een heerlijke tijd in Napels!

caffè o tè – koffie of thee

1 Gran Caffè Gambrinus
Via Chiaia 1 (op de hoek van Piazza Trieste e Trento), Napels


Dit klassieke café stamt uit 1860 en vormt al tientallen jaren een gewilde ontmoetingsplaats voor schrijvers en andere artistiekelingen. Tussen de goudomlijste spiegels, roodfluwelen stoelen en camerieri in wit kostuum waan je je even in het literair Napels van een eeuw geleden.
www.caffegambrinus.com

2 Caffè del Professore
Piazza Trieste e Trento 46, Napels
Een eenvoudiger, maar minstens zo lekker kopje koffie drink je aan de overkant van het Piazza Trieste e Trento, bij Caffè del Professore.

3 Caffè Letterario Intra Moenia
Piazza Bellini 70, Napels
Dit literaire café is wat minder pretentieus dan Gran Caffè Gambrinus, maar heeft net zo lekkere koffie. Bovendien is het heerlijk toeven op het terras onder de pergola, met uitzicht op Piazza Bellini.
www.intramoenia.it

4 Gran Caffè La Caffettiera
Piazza dei Martiri 30, Napels
Aan de met leer beklede bar smaakt een Napolitaanse espresso nog lekkerder! Ook als je wilt genieten van een uitgebreid ontbijt kun je hier terecht. Bestel een versgeperste jus, een bord vol zoetigheden en een grote pot koffie en zet koers naar het terras.
www.lacaffettieraonline.com

 

torta, biscotti & cioccolato – taart, koekjes & chocolade

5 Scaturchio
Piazza San Domenico Maggiore 19, Napels
Bij dit kleine, altijd drukke bakkerijtje eet je de lekkerste Napolitaanse specialiteiten: sfogliatelle, babà, cannoli of ministeriali.

Het allerlekkerst vind ik de sfogliatelle, envelopjes van bladerdeeg gevuld met ricotta, vruchtjes, vanille en kaneel. Heel kleverig en superzoet, maar erg lekker! Babà zijn kleine cakejes in de vorm van een hoge koksmuts, gedrenkt in rum. In Napels bestrijken ze de baba vaak ook nog met sinaasappelmarmelade, extra zoet dus! Cannoli zijn kleine gevulde deegrolletjes (zie het recept van 18 april) met een vulling van ricotta en gekonfijte vruchtjes. Volgens de Sicilianen is het een Siciliaanse uitvinding, maar de Napolitanen bestrijden dit ten zeerste. En als je eenmaal de Napolitaanse cannoli hebt geproefd, ga je op zijn minst twijfelen aan de Siciliaanse herkomst…

Hoe lekker al deze zoetigheden ook zijn, met de ministeriali, kleine pure chocolaatjes met een crème van ricotta en rum, is Scaturchio pas echt beroemd geworden. Nu worden ze door de hele stad gemaakt, maar Scaturchio heeft nog steeds de lekkerste!
www.scaturchio.it

6 Pasticceria Mignone
Piazza Cavour 145, Napels
Bij deze bakker vind je al het Napolitaanse lekkers in een miniversie: mini sfogliatelle, mini cannoli, mini torte alla frutta… Het grote voordeel is dat je hierdoor alles kunt proeven!

7 Gay Odin
Via Toledo 427, Napels

In deze chocoladeboetiek maken ze al sinds 1894 heerlijke Vesuvius-bonbons: een heuse chocolade-explosie die je in één keer in je mond moet stoppen om het vulkanische effect te ervaren. Gelukkig is Caffè del Professore vlakbij, zodat je de Vesuvius kunt blussen met een sterke espresso.
www.gay-odin.it

8 Dolce Idea
Via Solitaria 7, Napels
Een heel koffieservies, glaasjes voor de limoncello… je kunt het zo gek niet bedenken of het is hier te koop. Maar dan wel van chocolade!

 

gelato – ijs

9 La Scimmia
Piazzetta Nilo 4 / Piazza della Carità 4, Napels
Het aapje wijst je de weg naar de oudste ijssalon van Napels. Sinds 1933 vind je hier een keur aan ijssoorten. Neem ’s winters een lekker dikke ijswafel en ga deze zomer voor de smaak ‘Forza Azzurro’, zeker op de dagen dat het Italiaanse voetbalelftal moet aantreden.

10 Chalet Ciro
Via Caracciolo 31, Napels
Een wandeling langs de boulevard besluit je met een heerlijk bord spaghetti-ijs bij Ciro: lange slierten ijs overgoten met dikke aardbeiensaus.
www.chaletciro.it

 

aperitivo – aperitief

11 Limonè
Piazza San Gaetano 72, Napels
Hier word je helemaal ingewijd in de kunst van het maken van limoncello, een citroenlikeur. De enthousiaste eigenaren leggen je het hele proces van citroen tot likeur uit en laten je uiteraard ook proeven van het uiteindelijke resultaat.
www.limoncellodinapoli.it

12 Enoteca Belledonne
Vico Belledonne 18, Napels
Met deze naam (letterlijk: ‘mooie vrouwen’) en een selectie van meer dan 400 wijnen en grappa’s geraak je hier na je eerste glas wijn niet snel weg. Ook leuk om na het eten nog een grappa te drinken!
www.enotecabelledonne.com

13 Terrazza Calabritto
Piazza Vittora 1, Napels
In dit loungecafé met heerlijk zachte banken kijk je uit over de baai van Napels. Met een beetje geluk kun je onder het genot van een cocktail de contouren van Capri aanschouwen.

Als je het hier naar je zin hebt, hoef je niet te verhuizen voor het diner. Ze serveren hier namelijk de heerlijkste visspecialiteiten. Vooral leuk voor een bijzonder etentje, want Terrazza Calabritto is wel een beetje prijzig.
www.terrazzacalabritto.it

 

pranzo o cena – lunch of diner

14 Da Michele, Di Matteo, Sorbillo… voor de tien lekkerste pizzeria’s in Napels en omstreken verwijs ik naar mijn stukje van 8 april.

15 Antica Osteria Pisano
Piazzetta Crocella ai Mannesi 1, Napels
Deze kleine osteria wordt gerund door een Napolitaanse familie, hetgeen al snel duidelijk wordt door de luidruchtige onderlinge communicatie. De gerechten zijn stuk voor stuk subliem in hun eenvoud: nooit eerder at ik zo’n smaakvolle scialatielli (een pastasoort die vooral in Napels en Sorrento wordt gemaakt) met courgette en garnaaltjes. Ook de bijgerechten zijn hier uitzonderlijk lekker.

 

Scialatielli

16 Ristorante Bellini
Via Costantinopoli 79-80, Napels
Bestel hier de linguine al cartoccio, een pakketje linguine met allerlei soorten vis dat je op je bord mag uitpakken. Een klein feestje op je bord!
www.ilbelliniristorante.it

17 Mimì alla Ferrovia
Via Alfonso d’Aragona 19, Napels


Als voorgerecht zijn de peperoni alla Mimì onovertroffen: gevulde paprika’s waarvoor de hele stad met enige regelmaat naar Mimì komt. Bewaar wel genoeg plek voor een van de vele pasta’s, van bucatini alla puttanesca tot paccheri alla Schumacher.
www.mimiallaferrovia.it

18 Un sorriso integrale
Vico San Pietro a Maiella 6, Napels
Dit vegetarische restaurantje ligt een beetje verborgen, aan een kleine binnenplaats vlakbij Piazza Bellini. De gerechten zijn allemaal macrobiotisch, een gezond alternatief voor alle verorberde pizza’s en fritti.
www.sorrisointegrale.com

19 Donna Teresa
Via Kerbaker 58, Napels
Signora Anna houdt samen met haar dochter Teresa de osteria die haar tante in 1913 opende in ere. Er zijn slechts negen tafeltjes en die zijn met name voor de lunch erg gewild. Ga dus op tijd en laat je verrassen door Anna en Teresa!

20 Marino
Via Santa Lucia 118, Napels
Vanaf de tafeltjes buiten ruik je nog net de zee; een goede gelegenheid om vis te eten dus! Ik probeerde met mijn reisgenoot de gefrituurde visjes, risotto met scheldieren en zwaardvis – allemaal heerlijk! Voor wie geen trek heeft in vis is sciallatielli con melanzane, mozzarella e pomodoro (pasta met aubergine, mozzarella en tomaat) een absolute aanrader.

21 La Stanza del Gusto
Via Costantinopoli 100, Napels
Chef Mario laat je kennismaken met lokale, seizoensgebonden producten. Het is dus vaak een verrassing wat je voorgeschoteld krijgt, maar bijzonder is het altijd. La Stanza del Gusto omvat ook een wijnbar (met naast wijn ook bier en likeur) en een heuse kaasbar, Squisitezze genaamd – voor een lekker hapje tussendoor en culinaire souvenirs.
www.lastanzadelgusto.com

22 Ristorante Radici
Riviera di Chiaia 268, Napels

De naam van dit restaurant, Radici, betekent ‘wortels’, een verwijzing naar de lokale wortels van de menukaart. Een echte aanrader is de ravioli met ricotta, citroen en mosseltjes.
www.ristoranteradici.it

23 Antonio & Antonio
Via Partenope 24, Napels
Antonio en Antonio maken de lekkerste melanzane alla Parmigiana. Geniet van deze Italiaanse lekkernij en van het grandioze uitzicht op de Vesuvius en de Golf van Napels. Heel romantisch!
www.antonioeantonio.net

24 Attori e Spettatori
Via Santa Lucia 21, Napels
Net als bij Marino eet je hier op een steenworp afstand van de zee. Bestel daarom de overheerlijke linguine con frutti di mare, met zeevruchten die slechts een paar uur eerder door lokale vissers uit de zee zijn gevist.
www.attoriespettatori.it

25 Culti Spa Cafè
Via Carlo Poerio 47, Napels
Restaurant, koffiebar, parfumerie, spa en luxewinkels ineen! Hier kun je je de hele dag lekker laten verwennen en bijkomen van een paar dagen slenteren door Napels. Als aanrader voor de lunch: verse tagliolini met ricotta en munt, met een klein chocolaatje en espresso na.
www.culti.it

Buon viaggio e buon appetito!!!

Getagd met:
apr 23

Elk jaar op 5 februari gaat Agatina naar haar oma Agata, die haar leert hoe ze de gebakjes bereidt ter ere van de heilige naar wie ze beiden zijn vernoemd. Terwijl ze de lekkernijen in de vorm van vrouwenborsten, de minne, aan het kneden zijn, vertelt oma over de vrouwen uit hun Siciliaanse familie; trots of bekrompen, verlegen of hartstochtelijk als ze zijn.

Agatina groeit op met de verhalen over haar oma’s, overgrootmoeders en tantes. Hun borsten hebben voor elk van hen een speciale betekenis: ze zijn groot of vrijwel afwezig, ongevoelig of uiterst vruchtbaar, ze worden schaamteloos bemind of juist verwaarloosd door onverschillige mannen, ze zijn gezond of ziek, en ze vormen de sleutel tot het onthullen van de intiemste geheimen van de vrouwen met hun trots en hun buitengewone vermogen zich te onderwerpen aan de keiharde wetten van de mannenwereld.

De som van de minne – oma Agata blijft het zeggen – moet altijd even zijn: twee borsten, twee gebakjes voor elk meisje. Maar het leven is onvoorspelbaar en in de borsten, die een zachte bron van vreugde en voeding kunnen zijn, kunnen ook ziekte en liefdeloosheid verscholen liggen…

Speciaal voor de lezers van Ciao tutti stelde uitgeverij Orlando het recept van de minne beschikbaar. Na een uurtje in de keuken en met koffie en twee minne binnen handbereik geniet je des te meer van het bijzondere verhaal van een Siciliaanse familie!

MINNE DI SANT’AGATA
voor acht gebakjes

Kruimeldeeg
600 gram meel, type 00
120 gram reuzel
150 gram poedersuiker
vanillearoma
2 eieren

Snijd de reuzel in blokjes en kneed deze met het meel tot een geheel. Voeg de poedersuiker, de eieren en de vanille toe. Kneed de massa tot een bal. Als het mengsel zacht en elastisch is, alsof je met je vinger in een weelderige borst prikt, dek het dan af en laat het rusten.

Glazuur
350 gram poedersuiker
2 eetlepels citroensap
2 eiwitten

Klop de eiwitten los met een snufje zout. Doe de poedersuiker en het citroensap erbij en blijf roeren tot er een witte, glanzende en schuimende crème ontstaat.

Vulling
500 gram ricotta van schapenkaas
100 gram gekonfijte vruchten (pompoen, cederappel en sinaasappel)
100 gram schaafsel van pure chocolade
80 gram suiker

Meng de ricotta en de suiker tot een gladde crème zonder klontjes. Doe de gekonfijte vruchten en de chocolade erbij. Laat in de koelkast ongeveer een uur rusten.

Vet ronde bakvormpjes in met boter en bestuif ze met bloem. De gebakjes moeten de vorm van een vrouwenborst krijgen. Rol het kruimeldeeg uit tot een dunne lap. Bekleed de bakvormpjes ermee, vul ze met de crème en bedek ze met een plakje deeg. Zet ze omgekeerd op een ingevette en met bloem bestoven bakplaat. Bak ze 25-35 minuten in de oven op 180 °C.

Haal ze uit de oven en laat ze afkoelen op een rooster. Haal de gebakjes voorzichtig uit de vormpjes, bestrijk ze gelijkmatig met glazuur (dit stolt snel). Verander de eenvoudige gebakjes als bij toverslag in ondeugende borsten, volle minne, door de prachtige, witte, geurige ronde vormen te decoreren met een gekonfijte kers.

Veel kook- en leesplezier!

Getagd met:
apr 18

Over de maffia en de camorra zijn niet alleen serieuze boeken geschreven; sinds kort is er ook Het Maffia Kookboek, vol met stoere recepten voor echte mannen waarmee je twaalf pikante menu’s kunt maken uit het Little Italy van New York in de jaren twintig. Wat denk je van risotto Don, ravioli di Barone of roodgloeiende macaroni? De recepten worden gelardeerd met smeuïge verhalen over de meest beruchte maffiabazen. Grappig detail: het kookboek is door een kogel doorboord – eruit koken is dan ook op eigen risico!

Het eerste menu bestaat uit spaghetti Greaseball (een ouder lid van de maffia, dat in Italië is geboren en de oversteek naar de Verenigde Staten heeft gemaakt) als primo (eerste gang), gehaktbrood als secondo (tweede gang), bleekselderij als contorno (bijgerecht) en cannoli als dolce (nagerecht). Herinner je je nog wat Peter Clemenza (in The Godfather) tegen Rocco zegt wanneer die Pauli heeft neergeschoten? ‘Leave the gun. Take the cannoli.’ Een mooie aansporing voor vandaag!

Cannoli capofamiglia

Ingrediënten:
250 g bloem
2 theelepels cacaopoeder
¾ theelepel oploskoffie
1 snufje zout
1 theelepel suiker
15 g zachte boter
1 klein glas witte wijn
250 g ricotta
100 g poedersuiker
1 ei
1 eetlepel likeur
2 eetlepels fijngesneden citroensnippers
250 g pure chocolade, in kleine stukjes
olijfolie
frituurvet

Voor het bakken van de cannoli heb je stokjes van hout of buisjes van blik nodig, van circa 15 cm lang en 2,5 cm doorsnee. Je steekt rondjes uit het deeg en wikkelt ze om de buisjes, zodat je ze tot pijpvormige koekjes kunt bakken. Dit kan van tevoren, mits je de koekjes tot gebruik bewaart in een luchtdicht afsluitbare trommel. Vul de cannoli pas vlak voor het serveren, anders worden ze papperig.

Zo maak je het deeg: houd een beetje bloem apart en strooi de rest samen met 1 theelepel cacaopoeder, de oploskoffie, het zout en de suiker op het werkvlak. Vermeng alles goed en maak een kuiltje in het midden. Snijd de boter in blokjes en kneed ze erdoor. Voeg precies zoveel wijn toe dat je een soepel deeg krijgt. Kneed dit ongeveer 4 minuten, vorm het tot een bal, omwikkel die met een doek en laat 1 uur rusten.

Maak intussen de ricottavulling: druk de ricotta door een zeef in een kom, voeg ¾ van de suiker plus de likeur toe en roer alles tot een glad mengsel. Roer er de citroensnippers en de stukjes chocolade door. Schep de helft van dit mengsel in een andere kom en voeg hieraan de resterende theelepel cacaopoeder toe. Zet beide kommen in de koelkast.

Vet de houten stokjes of de metalen buisjes in met een beetje olijfolie en rol het deeg dun uit. Steek hieruit rondjes van 10 cm doorsnee en rol deze een beetje ovaal uit. Wikkel ze om de vormpjes, zodat de randen elkaar overlappen. Maak de openingen aan de beide uiteinden iets wijder. Bestrijk ze met wat losgeroerd eiwit, zodat ze niet opengaan tijdens het bakken.

Verhit een (frituur)pan met vet tot het vet bijna dampt. Frituur hierin de cannoli met hooguit twee tegelijk tot ze goudbruin zijn, laat ze uitlekken op keukenpapier en verwijder als ze afgekoeld zijn de vormpjes.

Laat de cannoli volledig afkoelen en vul ze vervolgens aan de ene kant met het cacaomengsel en aan de andere kant met het ‘gewone’, witte ricottamengsel. Schik de cannoli op een schaal, bestrooi ze met de resterende poedersuiker en serveer ze met de woorden: ‘Take the cannoli!’

Kijk voor de bijbehorende gangen en de andere 11 menu’s in Het Maffia Kookboek. Wil je je gasten helemaal verrassen, trek dan een speciaal cannoli-shirt aan uit de collectie van Cafe Press. Bestellen kan via www.cafepress.co.uk. Succes gegarandeerd!

Getagd met:
mrt 31

Voor wie de colomba pasquale van gisteren toch een beetje te bewerkelijk vond, geef ik vandaag het recept voor een iets minder bewerkelijk paastaart, de pastiera napoletana. Zo geef ik meteen een voorproefje van de stad die komende maand op Ciao Tutti in de schijnwerpers zal staan: Napels. Zoals de naam pastiera napoletana al aangeeft is dit de traditionele taart die door Napolitaanse moeders en oma’s wordt gebakken voor de paasdagen. Giorgio Locatelli is voor zijn vuistdikke culinaire bijbel Made in Italy op zoek gegaan naar het originele recept van deze taart.

Locatelli: ‘De combinatie van ingrediënten lijkt misschien wat vreemd, maar ze houden verband met de oude Romeinse rite rond het begin van de lente: bloemen, eieren voor nieuw leven, ricotta van de ooien, tarwe en bloem van het land – hoewel men ook zegt dat de taart zoals wij die kennen door een non in een plaatselijk klooster is ontwikkeld. In een van de vele legenden rond dit gerecht komt een zeemeermin voor, Partenope. Een van de mooiste verhalen is dat ze in de Golf van Napels woonde, en elk jaar aan het begin van de lente tevoorschijn kwam om voor de inwoners van de stad te zingen. In een bepaald jaar wilden ze haar bedanken voor haar liederen en gaven ze haar plaatselijke producten cadeau: ricotta, bloem, eieren, tarwe, geurige oranjebloesem en specerijen. Zij was zo verrukt dat ze alles meenam naar haar koninkrijk onder de zee, waar de goden er een taart van maakten.’ Een goddelijke taart dus, deze pastiera napoletana!

Ingrediënten
(voor 8-10 personen)

Voor het korstdeeg:
225 g boter
150 g poedersuiker
2 eieren
450 g bloem

Doe de boter in een kom en mix tot hij zacht is. Voeg dan de suiker toe en blijf mengen tot de massa bleek is. Doe de eieren er een voor een bij en, als ze helemaal zijn opgenomen, ook de bloem. Blijf mixen tot alle ingrediënten gemengd zijn tot een homogene deegmassa.

Voor de taart:
een beetje boter
450 g korstdeeg
poedersuiker om te bestuiven

Voor de vulling:
110 g tarwekorrels
2,5 dl melk
1 citroen
2 snufjes kaneel
100 g fijne kristalsuiker
snufje zout
250 g verse ricotta
4 theelepels oranjebloesemwater
40 g gekonfijte citroen en sinaasappelschil, fijngehakt
3 eieren, gesplitst

Doe de tarwekorrels in een pan, overgiet ze met water en laat ze 20 minuten koken. Laat ze in het kookwater afkoelen en dan in een zeef uitlekken.

Boen de citroen goed schoon. Snijd de helft van de citroenschil in reepjes en rasp de andere helft. Breng de melk in een pan aan de kook. Voeg de uitgelekte tarwekorrels, de reepjes citroenschil, 1 snufje kaneel, een eetlepel suiker en het zout toe. Laat alles zachtjes koken tot de melk volledig is opgenomen (dat duurt ongeveer een uur). Vis de reepjes citroenschil eruit en spreid het mengsel op een schaal uit om af te koelen.

Laat de ricotta in een zeef uitlekken. Meng de overgebleven suiker, de geraspte citroenschil, 1 snufje kaneel, het oranjebloesemwater en de gekonfijte vruchtjes erdoor. Roer er geleidelijk de eidooiers door, gevolgd door het afgekoelde tarwekorrelmengsel.

Klop 2 eiwitten stijf en spatel het schuim door het ricottamengsel.

Vet een ronde taartvorm van 32 cm doorsnee en 5 cm diepte in met een beetje gesmolten boter. Verdeel 450 g korstdeeg in twee porties, de ene iets groter dan de andere. Rol de grootste uit tot een ronde lap en bekleed de taartvorm ermee. Schep de ricottavulling erin en snijd het deeg langs de rand van de vorm glad af. Zet 30 minuten in de koelkast.

Verwarm de oven voor tot 180 °C (gasstand 3). Rol het resterende deeg uit en snijd de deeglap in repen. Leg deze repen kruiselings over de vulling zodat er een vlechtwerk ontstaat en druk de randen goed aan. Bak de taart ongeveer 1 uur tot hij gekleurd is, schakel dan naar 120 °C (gasstand ½ – ¾) en bak de taart tot hij helemaal gaar is. Dit duurt ongeveer 10 minuten. Je kunt controleren of de taart echt helemaal gaar is door er een prikker in te steken. Als deze er helemaal schoon en droog uitkomt, is de taart gaar. Laat de taart in de vorm afkoelen en bestuif hem met een ruime hoeveelheid poedersuiker.

In Made in Italy combineert Giorgio Locatelli familieverhalen en -recepten met de eigentijdse, onmisbare gerechten uit zijn veelgeprezen Londense restaurant. Locatelli’s passie voor eten straalt van elke pagina van dit boek af. Of hij nu herinneringen aan de gerechten uit zijn geboortestreek Lombardije ophaalt, een voorgerecht presenteert waarvoor hij eenvoudige en verse ingrediënten gebruikt of uitlegt hoe je de ultieme risotto moet maken, Locatelli neemt je mee naar zijn eigen keuken en laat je de echte smaken van Italië proeven. Giorgio Locatelli: ‘Italianen willen mensen verwelkomen door te delen wat ze hebben, hoe eenvoudig dat ook is, in overvloed. Het levensdoel van een Italiaan is om mensen te eten te geven. En veel. We kunnen het niet helpen.’

Getagd met:
mrt 19

Op 19 maart wordt in Italië het feest van San Giuseppe (Sint-Jozef) gevierd. Als beschermheilige van families, armen en verwaarloosden is San Giuseppe een van de meest geliefde heiligen in Italië. In de meeste Italiaanse families vind je dan ook minstens één jongen of man die de naam Giuseppe draagt of een variant die daarvan is afgeleid, zoals Peppino, Pino of Beppe.

De naamdag van San Giuseppe wordt overal in Italië uitgebreid gevierd. In Bologna zijn de bakkers vanochtend al voor dag en dauw opgestaan om ravioli di San Giuseppe te maken: zoete, gefrituurde gebakjes die zijn gevuld met jam of met amandelspijs. Op Sicilië worden sfingi di San Giuseppe bereid: schelpen van bladerdeeg met een vulling van ricotta en sinaasappel- of citroenschilletjes. In andere delen van Italië worden vandaag de traditionele zeppole di San Giuseppe (soesjes van Sint-Jozef) verorberd. Met onderstaand recept uit La Cucina d’Abruzzo kun je al je familieleden op een bijzondere lekkernij trakteren. Houd wel een flinke hoeveelheid zeppole apart voor je vader, schoonvader en opa, want in Italië wordt op de feestdag van San Giuseppe, die immers de vader van Jezus was, ook Vaderdag gevierd. Tot enkele jaren geleden was dit een nationale feestdag, maar de Italiaanse papà moet de festiviteiten dit jaar uitstellen tot na zijn werkdag. Alleen meubelmakers en timmerlieden houden de officiële feestdag van hun patroonheilige nog in ere. Zij kunnen zich al vroeg te goed doen aan deze heerlijke zeppole en de onverdeelde aandacht van vrouw en kinderen…

Ingrediënten
(voor 25 stuks)

*voor de soesjes
500 ml water
200 g boter
300 g bloem
8 eieren
geraspte schil van 1 (liefst biologische) citroen
snufje zout
snufje suiker

*voor de vulling
1 liter melk
8 eidooiers
300 g suiker
100 g bloem

*voor de garnering
25 kersen (eventueel op sap)
poedersuiker

*andere benodigdheden
keukenmachine
spuitzak met stervormig spuitmondje
vierkante bakplaat, bekleed met bakpapier

Breng het water met de boter aan de kook in een pan met dikke bodem. Zeef de bloem erbij en roer het goed door met een houten lepel. Haal de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Doe het mengsel in de keukenmachine en voeg de eieren al kloppend één voor één toe. Klop het mengsel daarna nog 5 minuten door.

Verwarm de oven voor op 180 °C. Doe het deeg in de spuitzak. Spuit op de bakplaat steeds een dichte spiraal met een doorsnede van 6-7 cm. Begin vanuit het midden met spuiten. Laat tussen de spiralen steeds 4 cm ruimte. Bak de soesjes 20 minuten in de oven, draai dan de temperatuur naar 160 °C en bak ze nog 30-40 minuten, totdat ze goudbruin en krokant zijn. Laat ze afkoelen op een taartrooster.

Verwarm voor de vulling de melk in een grote pan met dikke bodem. Klop intussen de eidooiers met de suiker en de bloem. Voeg de helft van de melk toe en klop nog even door. Giet alles bij de melk terug in de pan en verwarm het mengsel al roerend tot een dikke, stevige room. Laat de room afkoelen.

Hol elk soesje aan de bovenkant een beetje uit en spuit hier met de spuitzak wat room in. Spuit nog wat meer room in en op de soesjes, zodat de bovenkant bijna helemaal bedekt is met room. Versier elk soesje met een kers en bestrooi alle soesjes met poedersuiker.

Meer lekkere recepten uit de Abruzzen vind je in La Cucina d’Abruzzo. In dit prachtige kookboek vol foto’s staan het leven en vooral de culinaire roots van Giancarlo Acciavatti en Gemma Mirabilio centraal, de eigenaren van het veel geprezen cateringbedrijf Mondo Mediterraneo in Amsterdam. Giancarlo en Gemma groeiden beiden op in de Abruzzen, hij in de stad en zij op het platteland. Dit verschil in achtergrond vind je terug in de receptuur. Gemma’s culinaire benadering is no-nonsense; ze werkt met eerlijke, traditionele ingrediënten. Giancarlo gerechten worden vooral gekenmerkt door verfijning en mondaine flair. Zo combineren ze in bijna 300 pagina’s de warmte van het land met de stijl van de stad.

Getagd met:
feb 28

Op 18 februari vierde ik mijn verjaardag al in Rome,  maar vanmiddag vier ik een Italiaans feestje met alle mensen die daar niet bij konden zijn. Voor wie mij of anderen in het Italiaans wil feliciteren hierbij een lijstje met gelukwensen en andere feestelijke woorden!

auguri! gefeliciteerd!
tanti auguri! hartelijk gefeliciteerd!
fare gli auguri iemand feliciteren
tanti auguri a te! lang zal je leven!
bacio kus, zoen
biglietto di auguri wenskaart
buon divertimento! veel plezier!
compleanno verjaardag
buon compleanno! fijne verjaardag!
compiere gli anni jarig zijn
candeline kaarsjes
spegnere le candeline sulla torta de kaarsjes op de taart uitblazen
festa feest
festeggiare feesten, vieren
fare una festicciola een feestje bouwen
festeggiato feestvarken, jarige
festone slinger
festoso feestelijk
fiori bloemen
un mazzo di fiori een bos bloemen
ho 30 anni ik ben 30 jaar
invitare uitnodigen 
invito uitnodiging
palloncino ballon
gonfiare palloncini ballonnen opblazen
regalo  cadeau
regalo di compleanno verjaardagscadeau
sorpresa verrassing
torta del compleanno verjaardagstaart
trambusto feestgedruis

Getagd met:
feb 04

Hoewel de Italianen hun espresso meestal in één teug achteroverslaan, houd ik er stiekem wel van om op de Nederlandse manier koffie te drinken: met iets lekkers erbij dus. Meestal vraag ik in een barretje om een klein stukje pure chocolade voor bij mijn caffè, maar eigenlijk gaat er niks boven een versgebakken stuk taart. Aangezien ik ‘pas’ over twee weken weer op een terras in Rome zit, troost ik mezelf vanavond met een groot stuk

chocolade-perentaart uit Caffè Italia: Crostata di pere e cioccolato

 voor het deeg heb je nodig:

175 g zachte boter
50 g fijne kristalsuiker
1 eierdooier
250 g bloem

de chocolade-perenvulling maak je met:

200 g boter
200 g fijne kristalsuiker, plus een beetje om over de taart heen te strooien
3 eieren, losgeklopt
200 g amandelmeel (te koop bij de natuurwinkel)
30 g bloem
100 g pure chocolade, gesmolten
4 rijpe maar stevige peren

Verwarm de oven voor tot 180 °C.

Klop boter en suiker glad. Voeg de eierdooier toe en klop die er goed doorheen. Meng de bloem erdoor tot je een glad deeg hebt dat niet plakt. Deel het deeg in tweeën en vries één helft in voor later*.

Rol het deeg uit op een licht met bloem bestoven werkvlak en bekleed een springvorm (met een doorsnede van 23 cm) met het deeg. Zet de springvorm een half uurtje in de koelkast.

Klop voor de vulling de boter en suiker licht en luchtig. Voeg de eieren, amandelmeel en bloem toe en klop alles tot een gladde massa. Roer de chocolade erdoor.

Schep het mengsel in de springvorm en strijk het glad. Schil de peren, snijd ze in de lengte doormidden en verwijder het klokhuis. Snijd ze horizontaal in plakjes van 5 mm en verdeel ze mooi over het chocolademengsel.

Begin in het midden en werk dan in een waaiervorm naar de randen. Bak de taart ongeveer 45 minuten op 180 °C.

Als je kunt wachten tot de taart is afgekoeld, bestrooi hem dan met fijne kristalsuiker en dien hem mooi op. Zoals ik al schreef past deze heerlijke taart uitstekend bij een goede espresso, maar hij kan natuurlijk ook prima dienen als een onweerstaanbaar lekker nagerecht, zeker als je er flink wat vanille-ijs bij serveert!

* NB Deeg is makkelijk in een keukenmachine te maken. Met bovenstaand recept krijg je een dubbele hoeveelheid, maar vanwege die eierdooier is het een beetje moeilijk een kleinere hoeveelheid te maken. Vries de helft dus in en bewaar het voor een volgende keer. Na het proeven van deze taart zul je vast snel weer je schort voorbinden!

Klik hier om Caffè Italia te bestellen via bol.com

Getagd met:
preload preload preload