Niet ver van Fattoria La Vialla, waar ik begin deze maand verbleef, ligt, boven op een met olijfbomen begroeide heuvel, een heel bijzonder plekje. Tenminste volgens de Nederlandse Esther, die sinds ze weet dat ik in de buurt ben, vindt dat ik gewoon langs moét komen bij Osteria Locanda Il Canto del Maggio. De naam alleen al doet vermoeden dat het hier ouderwets goed toeven is! Dus gistermiddag nam ik de uitnodiging aan en stapte ik vol verwachting het minidorpje met zijn wirwar van straatjes binnen. De tijd lijkt hier wel te zijn stilgezet…

Dit is de plek waar Mauro Quirini met zijn Rosi en dochter Simona een klein wondertje heeft verricht, zo vertelt Esther.  De man met de handen die alles lijken te kunnen maken wat zijn ogen zien, werkte ooit bij de hete ovens van de grote glasblazerij in de streek. Maar zijn hart lag in de keuken. ‘Als klein jongetje kon ik uren in de keuken staan met mijn vader. Van hem heb ik geleerd dat koken een spel is van alle zintuigen. Zelfs van het gehoor!’, vertelt hij met een twinkeling in zijn ogen, terwijl hij me de hand schudt. In 1990 nam Mauro een groots besluit: hij koopt een stukje van het middeleeuwse minidorpje Penna Alta, inclusief de oude dorpsoven. Feitelijk bestaat zijn aankoop uit niet meer dan een aantal overwoekerde vervallen muurtjes, maar Mauro begint vol goede moed te bouwen aan zijn droom.

Steen voor steen bouwt hij, samen met zijn gezin, alles weer op. Als eerste heeft hij zijn Osteria, zijn bistro, op orde, waar ik inmiddels als vanzelf aan een tafeltje ben beland, naast de gezellig snorrende potkachel. Er staat een geurend kopje koffie en een diepbruin stuk chocoladetaart van Simona voor me. Eet maar met een lepeltje, gebaart Esther, want hij smelt op je tong! Dit is een van de gerechten waar menig Italiaan uit de verre omgeving voor omrijdt, want ‘Il Canto’ is inmiddels vermaard. En niet alleen om Simona’s desserts en gebak.

De traditionele Toscaanse keuken, de kraakverse producten uit eigen moestuin (zoals de beroemde fagiolo zolfino boon uit Penna) en het wild en vlees van boeren uit de directe omgeving zorgen ervoor dat je echt het land om je heen op je bord proeft. Maar je proeft meer. Je proeft de verhalen die Mauro met je deelt. Want verhalen vertellen, dat kan ‘ie. Kookles krijgen van deze kok moet een regelrechte belevenis zijn.

Met weidse gebaren vertelt hij levendig de ene na de andere anekdote, zoals het verhaal over wezels in het kippenhok die iedereen in het holst van de nacht uit zijn bed deden springen om de jacht op de beesten in te zetten. Of het verhaal over een partijtje schitterend natuursteen, dat hij vond op zijn vakantie met Rosi en dat hij gewoon niet kon laten liggen. Want inmiddels heeft de familie stukje bij beetje een aantal van de kleine huisjes gerenoveerd tot eenvoudige maar charmante gastenverblijven.

Als de taart verorberd is, neemt Mauro ons mee naar buiten. We lopen de trap naar het topje van de olijfheuvel op. De rozemarijn en lavendelstruiken schuren langs mijn benen en geven, zelfs in januari, een zomerse geur af. En als ik boven ben, ben ik verkocht. Een zwembad om van te watertanden strekt zich voor me uit tussen de olijfbomen, rozenstruiken en kruidenborders.

‘Dit is de rust buiten het hoogseizoen, waar ik zo van hou,’ zegt Esther terwijl ze me een plukje tijm voorhoudt om even mijn neus in te steken. ‘Want ‘Il Canto’ is een heerlijke plek om de zomer door te brengen, maar het biedt zo buiten het seizoen ook iets unieks. Ik merkte dat ik mijn familie en vrienden die me kwamen opzoeken het liefst de kleine dagelijkse Toscaanse dingen liet meemaken. Dat maakte van hun bezoek ineens een ‘beleving’. Ik kwam al bij Simona over de vloer omdat onze zoontjes samen op school zaten, en ik voelde me er al vanaf de eerste keer helemaal thuis door haar gastvrije hartelijkheid. En toen ik eens met de olijvenpluk meehielp, wat een hele sociale gebeurtenis hier is, wist ik dat meer mensen dit moesten kunnen meemaken.’

Zo ontstond langzamerhand het idee om een eigen bedrijfje te beginnen, dat mensen laat meegenieten van alle Toscaanse belevenissen: Beleef Toscane. Esther bedacht een aantal culinaire voor- en najaarsarrangementen met net een tikje méér. Met het gevoel ‘thuis’ te zijn bij de Italianen, met heerlijk koken, eten en vertoeven in Il Canto del Maggio en met het gevoel het Toscane van achter de schermen te ontdekken. En met Esther in de buurt valt de drempel van de taal ook weg, zodat je kunt ontspannen en je tegelijkertijd niets ontgaat van het Toscaanse schoon!

Morgen licht ik wat van de voorjaarsarrangementen uit, maar als je vast eens wilt neuzen in de mogelijkheden kun je een kijkje nemen op www.beleeftoscane.com. Ik verlaat dit bijzondere plekje met een beetje heimwee, maar gelukkig weet ik dat ik er snel nog eens terugkeer!