Eigenlijk zou ik vandaag mijn blog wel willen openen met tromgeroffel, maar helaas ben ik niet zo muzikaal. Jullie moeten het spannende muziekje er zelf maar even bij denken terwijl ik met enige trots aan jullie onthul dat het eerste nummer van De Smaak van Italië waaraan ik echt als redacteur heb meegewerkt vanaf vandaag in de winkel ligt!
In dit nummer vooral veel aandacht voor Toscane. Al even geleden bedachten we op de redactie wat we dit voorjaar zouden gaan schrijven over de regio die iedereen eigenlijk al kent. Is het niet van de glooiende heuvels, dan wel van die scheve toren of van de cipressen. Toscane is een must voor beginners maar blijft ook gevorderden boeien, want er blijft eindeloos veel te ontdekken. Zoals de rijke aardewerktraditie van Impruneta, het oude en het nieuwe Lucca en de stad Florence door de ogen van Dante Alighieri. Wij zijn gelukkig nog lang niet uitgeschreven over de regio die iedereen kent, of denkt te kennen.
Een voorproefje van Toscane in de nieuwe Smaak van Italië:
‘Impruneta ligt een beetje verstopt tussen Florence en de Chiantistreek. Tegenwoordig roept deze plaatsnaam niet meteen associaties op, maar in vroegere tijden was dat wel anders. Toen Florence tussen de middeleeuwen en renaissance een grote artistieke ontwikkeling doormaakte, stond ook Impruneta volop in de schijnwerpers. Het verhaal gaat dat architect Filippo Brunelleschi voor het dak van het baptisterium en de domkoepel in Florence enkel bakstenen uit Impruneta gebruikte.
De technieken die toentertijd gebruikt werden voor het vervaardigen en bewerken van terracotta worden tot op de dag van vandaag doorgegeven van vader op zoon. Het ambacht is dan ook een belangrijk deel van de sociale en culturele identiteit in dit deel van Toscane. Maar niet alleen de ambachtelijke tradities worden liefdevol gekoesterd. Ook de aarde is de ambachtslieden van Impruneta heilig. Water, klei en hout; het biedt hen al wat nodig is om het mooiste terracotta te produceren.’
‘Lucca, een charmante stad omringd door dikke muren, vind je op zo’n vijftig kilometer van Florence. Je komt de stad binnen via een van de poorten in de vestingmuur. Eenmaal binnen de muren tref je een netwerk aan van straatjes, steegjes en pleinen met middeleeuwse paleizen, kerken uit verschillende perioden en diverse renaissancebouwwerken.
Vooral aan de hoofdstraat, Via Fillungo, liggen talloze winkels en ateliers. De inwoners van Lucca zijn van oorsprong handelaren: hun producten waren eeuwenlang wereldberoemd. Het groot aantal fietsers wordt verklaard door het feit dat het centrum van Lucca is afgesloten voor alle autoverkeer. Natuurlijk kun je het centrum te voet ontdekken, maar sla ook een rondje over de vestingmuur niet over. Op verschillende plekken heb je een mooi uitzicht over de stad.’
‘Je kunt in het centrum van Florence langs alle hoogtepunten van de stad lopen, reisgids in een hand, camera in de ander, en zo alles in relatief korte tijd hebben gezien. Of je kunt Florence echt beleven. Je kunt je, terwijl je het toeristische centrum van de stad dwars doorkruist, een aantal eeuwen terug in de tijd wanen. Hoe? Het is eigenlijk heel eenvoudig: door met andere ogen te kijken. De Smaak van Italië neemt je mee op pad door het Florence zoals Dante dat nog kende.
We beginnen in het hart van de stad, bij het Baptisterium. Hier werd Dante in het voorjaar van 1266 gedoopt. Dante droeg het Baptisterium een warm hart toe, zoals hij laat blijken in zijn beroemde werk La Divina Commedia. Dantes bewondering voor de mooie doopkerk is meer dan terecht; vooral het mozaïekplafond is indrukwekkend.’
Meer over Impruneta, Lucca en Florence lees je in de nieuwe Smaak, met daarnaast ook een kijkje bij Martin Simek in Calabrië, 24 uur in Rome, Italiaanse voorjaarsrecepten en zalige dolci, alles over Pinokkio, het nieuwe album van Zucchero en de lekkerste rosés. Alvast veel lees-, kijk- en kookplezier, ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
