apr 10

Pizza napoletana da portare via

Culinaria - Italiaanse keuken Geen reacties »

Bij mij om de hoek zit de lekkerste pizzabakker van heel Amsterdam: Da Portare Via. Letterlijk betekent dit ‘om mee te nemen’, maar gelukkig staan er in de kleine pizzeria ook wat tafeltjes waaraan je je versgebakken pizza kunt verorberen. En dat is maar goed ook, want zoals Johannes van Dam in het Parool schreef: ‘Met de afhaalpizza van Da Portare Via kun je thuiskomen. Het valt alleen niet mee te wachten tot thuis. De geur van de gebakken bodem en de verse basilicum verleiden je onderweg al te knabbelen. Eenmaal thuis kun je de overgebleven helft opsmikkelen zonder overvallen te worden door het gevoel van spijt dat je vaak krijgt bij afhaaleten.’

Eigenaar en bedenker Tijs van Ballegoijen de Jong haalde zijn houtovens helemaal uit Italië, om er zeker van te zijn dat de pizza’s van Da Portare Via net zo lekker zijn als die van zijn collega-pizzabakkers in het thuisland van de pizza. Ook krijgen de pizza’s zo die perfect dunne, knapperige bodem die zo eigen is aan de Napolitaanse pizza en misschien wel het belangrijkste kenmerk van de overheerlijke pizza’s die dagelijks bij Da Portare Via worden gebakken.

Het idee voor een authentieke Italiaanse pizzeria kreeg Tijs echter niet in Napels, maar iets noordelijker, in Rome. Toen hij daar een tijdje woonde, genoot hij het meest van twee dingen die in Nederland (nog) schaars waren: goede koffie en een echt lekkere pizza, zonder zompige korst en met verse tomatensaus in plaats van met tomatenpuree uit blik. Tijs ging op onderzoek uit – geen straf als je bedenkt dat hij daarvoor vaak de lekkerste pizza’s mocht proeven. Hij ontfutselde de pizzabakkers de kneepjes van het vak en sloeg aan het experimenteren. De eerste vestiging van Da Portare Via, aan de Leliegracht in Amsterdam, was al snel zo’n succes dat een tweede pizzeria volgde, ditmaal aan de Frans Halsstraat. Sinds kort is de derde zaak, aan de Copernicusstraat, een feit.

Het enige nadeel is dat het zo moeilijk kiezen is uit het lijstje pizza’s. De laatste keren zwichtte ik steeds voor de pizza Sofia, met tomaat, mozzarella, ricotta, pancetta, spinazie en nootmuskaat, of de pizza bianca, met alleen mozzarella en wat peper en zout. Gisteravond besloot ik echter geheel in stijl van deze maand een pizza napoletana te bestellen.

De pizza’s worden pas na bestelling bereid, dus ik kon stiekem over de schouder van de pizzabakker meekijken om te zien waarmee de pizza nu precies wordt belegd. Eerst werd de bodem uiteraard bestreken met verse tomatensaus en belegd met mozzarella. Vervolgens werden hier ansjovisjes, zwarte olijven en kappertjes op gerangschikt en werd de pizza bestrooid met tijm. Volgens het traditionele recept van de Napolitaanse pizzabakkers zou dit oregano moeten zijn, maar een kniesoor die daarop let. De pizza smaakt er in elk geval niet minder om!

Na een Napolitaanse pizza kun je overigens ook een meer dan Napolitaans kopje koffie drinken, van het merk Kimbo. De koffie wordt niet alleen bereid volgens de richtlijnen van een barista uit Napels, ook de koffie zelf komt uit Napels.

Kimbo kent een lange Napolitaanse traditie. Na de Tweede Wereldoorlog hielpen de broers Franseco, Gerardo en Elio Rubino hun vader in zijn levensmiddelenwinkel annex koffiebar in Napels. Ze brandden daar ook hun eigen koffie, die door de buurtbewoners zo werd gewaardeerd dat de broers besloten deze koffie door heel Napels te gaan verspreiden. Ze gingen koffie verkopen aan verschillende Napolitaanse barretjes, cafés, restaurants en winkels. In 1963 startten zij hun branderij en brachten ze hun koffie op de markt onder de naam Caffè Kimbo. Binnen tien jaar was Kimbo marktleider in Napels. Sindsdien heeft de koffie van de broers ook de rest van Italië veroverd. Het bedrijf wordt nog altijd geleid door de familie Rubino en heeft inmiddels ook buiten Italië een sterke positie in de koffiemarkt. Desondanks wordt de koffie nog steeds gebrand waar het begon, in Napels. Na ruim een halve eeuw staat Caffè Kimbo nog steeds symbool voor de authentieke Napolitaanse espressocultuur, waar kwaliteit, pure smaak en temperament voorop staan. De perfecte afsluiting van een perfecte pizzamaaltijd dus!

Da Portare Via
Frans Halsstraat 63 / Leliegracht 34 / Copernicusstraat 49
www.daportarevia.nl

Getagd met: • • • • •
apr 09

Pizza uit eigen oven

Ricetta - Recepten Geen reacties »

Uiteraard kun je ook thuis zelf een lekkere pizza maken volgens het echte Napolitaanse recept. Met slechts een paar ingrediënten waan je je vanavond in Napels! Je kunt kant-en-klare pizzabodems gebruiken, maar als je even de tijd neemt maak je je eigen bodem, volgens het traditionele recept van de Napolitaanse pizzabakkers.

Pizzadeeg
(voor 4 pizza’s)

400 g tarwebloem
25 g gist
2,5 dl lauw water
1 theelepel zout

Maak allereerst een papje van de gist door het op te lossen in 0,25 dl lauw water. Meng er voorzichtig 2 eetlepels bloem doorheen, zodat er een gladde pasta ontstaat. Laat ongeveer een half uur rijzen onder een schone theedoek.

Vorm een hoopje van 350 g bloem. Maak in het midden een zo diep mogelijk kuiltje. Giet de gistpasta, het zout en de rest van het lauwe water in het kuiltje. Kneed in ongeveer 10 minuten alles goed door elkaar. Wanneer het deeg elastisch is, maak je er een rol van. Snijd de rol in 4 gelijke delen. Rol elk deel tot een bal en laat deze deegballen ongeveer 2 uur rijzen onder een schone theedoek. Ze moeten na 2 uur in omvang verdubbeld zijn.

Gebruik één bal per pizza. Kneed elke bal nog een paar minuten en druk hem dan met de palm van je hand plat, zodat je een dunne cirkel krijgt. Gebruik een deegroller om de deegplak nog dunner te maken – volgens de Napolitanen geldt immers: hoe dunner, hoe lekkerder. Druk met je knokkels kuiltjes in de pizzabodem, op ongeveer 2 centimeter vanaf de buitenrand. Zo krijg je de perfecte opstaande rand, de zogenaamde cornicione. De bodem is nu klaar voor het beleg.

Je kunt je pizza natuurlijk beleggen met wat je maar wilt, al zullen Napolitanen bij sommige voor ons heel gewone combinaties raar opkijken. Zo zal hij zijn pizza nooit beleggen met ham en ananas, of met shoarma. Dat is voor een Italiaan niet alleen onmogelijk, maar ronduit walgelijk. Ook al staat pizza buiten de Italiaanse grenzen vooral gelijk aan een snelle hap, dat betekent nog niet dat je er niet respectvol mee moet omgaan. Alleen de allerbeste ingrediënten zijn goed genoeg voor een Italiaan, ook waar het pizza betreft!

Daarom geef ik vandaag het recept voor de koningin der pizza’s, de pizza margherita!

Ingrediënten
(wederom voor 4 pizza’s)

4 pizzabodems
800 g tomaten (bij voorkeur San Marzano-tomaatjes, maar andere langwerpige Italiaanse tomaatjes kan ook)
20-25 blaadjes basilicum
200 g buffelmelkmozzarella of fiordilatte (mozzarella van koemelk), in plakjes
4 eetlepels extra vergine olijfolie
zout

Snijd de tomaatjes in de lengte in plakjes van ongeveer 0,5 cm. Doe de plakjes in een vergiet en druk ze voorzichtig aan, zodat er zoveel mogelijk vocht uitloopt. Doe hetzelfde met de plakjes mozzarella.

Doe de plakjes tomaten in een kom en meng er 8 in stukjes gescheurde blaadjes basilicum door. Laat een paar minuten staan, zodat de tomaten de smaak van de basilicum op kunnen nemen.

Verdeel de plakjes tomaat gelijkmatig over de pizzabodems. Laat de cornicione (ongeveer 2 cm vanaf de rand) vrij. Besprenkel de tomaten met wat olijfolie en bestrooi met peper en zout naar smaak. Leg de plakjes mozzarella op de pizza, waarbij je met name het midden van de pizza goed belegt, zodat de kaas tijdens het smelten niet over de rand heen loopt.

Bak de pizza’s 10 tot 12 minuten in een voorverwarmde oven (275 °C). Garneer met de overgebleven blaadjes basilicum en serveer direct. Buon appetito!

Getagd met: • •
apr 08

De lekkerste pizzeria’s

Culinaria - Italiaanse keuken Geen reacties »

Na het stukje van gisteren kun je vast niet wachten om een vera pizza napoletana te eten. Daarom vandaag een lijstje met de tien lekkerste pizzeria’s in Napels!

Brandi
Salita Sant’Anna di Palazzo 1, Napels


Deze pizzeria is volgens het bord aan de zijkant de enige echte thuishaven van de pizza. Hier maakte Raffaele Esposito in 1889 namelijk de allereerste pizza margherita. De huidige eigenaar loopt nog elke dag trots te stralen en kan het niet nalaten om aan elke bezoeker de geschiedenis van zijn pizzeria uit de doeken te doen. Ook zal hij je bestoken met namen van bekende Italianen en Amerikanen die zijn pizzeria hebben bezocht, hetgeen uiteraard is vastgelegd op de gevoelige plaat. Eet hier tijdens je bezoek aan Napels in elk geval één keer een pizza margherita, al is het maar om deel uit te maken van een klein stukje culinaire geschiedenis!

Da Michele
Via Cesare Sersale 1-3, Napels
Van de inrichting moet je het hier niet hebben: je zit op witte tuinstoelen aan witte tafeltjes in een wit betegelde ruimte. De keuze is beperkt tot de authentieke Napolitaanse pizza’s, de margherita en de marinara dus. Ondanks het gebrek aan de sfeer eet je hier de lekkerste pizza’s!

Di Matteo
Via dei Tribunali 94, Napels
Volgens de eigenaar is Bill Clinton hier kind aan huis – alsof je dit nieuws gezien de vele foto’s aan de muur waarop de Amerikaanse ex-president staat afgebeeld zou hebben kunnen missen. Welke pizza zou zijn favoriet zijn? Ik at hier ooit de pizza alla melanzana, met aubergine, en ga er elke keer als ik in Napels ben voor terug. Helaas hangt er nog geen foto van mij aan de muur maar misschien verandert dit als ik hem de vertaling van mijn blog van vandaag opstuur. Voor wie eens wat anders wil proberen: bij Di Matteo serveren ze ook een pizza fritta, een gefrituurde pizza. De pizza wordt belegd met ingrediënten naar keuze, dan net als een calzone dubbelgevouwen en vervolgens gefrituurd in wat hete olie. 

De’ Figliole
Via Giudecca Vecchia 39, Napels
De naam van deze pizzeria betekent letterlijk ‘jongedames’, maar in Napels staat De’ Figliole gelijk aan gefrituurde pizza. Meer nog dan bij Di Matteo houden de eigenaressen vast aan deze echt Napolitaanse traditie. Het recept is al vele jaren hetzelfde: de pizza wordt belegd met worst en friarelli (een soort kruising tussen broccoli en raapsteeltjes) en dan gefrituurd. Ook de zoete variant, een gefrituurde pizza met Nutella, vindt gretig aftrek.

Sorbillo
Via dei Tribunali 35, Napels
In deze kleine pizzeria is er bijna geen ruimte om je pizza in alle rust op te eten. De pizzabakkers schieten heen en weer tussen het met bloem bestoven aanrecht en de houtoven – een fascinerend schouwspel. De krantenknipsels vertellen hier niet alleen over beroemde gasten, maar vooral over de eigen familie. Luigi Sorbillo, die de pizzeria ooit startte, had namelijk maar liefst 21 kinderen. In de tijd van Mussolini was dit bijna een heldendaad. Gelukkig hebben enkele zonen de pizzaschieter van hun vader overgenomen, zodat je op deze plek nog wel even terecht kan voor een authentieke pizza.

Capasso
Via Porta San Gennaro 2, Napels
Ook hier hangen de muren vol met krantenknipsels, dit keer over de goede daden van de eigenaars. Dat de fresco van San Gennaro, die nu vanuit de pizzeria te bewonderen is, er nog hangt is namelijk te danken aan deze doortastende pizzafamilie. De Capasso’s doneerden een percentage van hun pizzaopbrengsten aan de stichting die de restauratie van de fresco op zich had genomen. Daar profiteren ze nog elke dag van, want al zijn de pizza’s net zo lekker als elders, het uitzicht op de fresco (en het verhaal dat erachter zit) is meer dan bijzonder.

7 Soldi
Vico Tre Re 6, Napels
In dit nauwe steegje net achter de Via Toledo schuilt een van Napels bestbewaarde geheimen. Pizzabakker Francesco leerde van zijn grootvader hoe hij een pizza 7 soldi moest maken, met zeven verschillende ingrediënten. Het precieze recept en de verdeling van deze zeven ingrediënten over de krokante bodem houdt Francesco voor zichzelf en wisselt ook nog wel eens naar gelang de tijd van het jaar. Zo ga ik altijd graag terug om te kijken wat Francesco nu weer voor me in petto heeft.

La Fila
Via Nazionale 6, Napels
Ook bij La Fila weet je niet altijd wat je op je pizza krijgt. Donna Elvira, die hier de boel bestiert, beslist namelijk liever zelf wat ze je voorschotelt. Als je geluk hebt krijg je een fila completa, met verse tomaten, mozzarella, ham, champignons en een heel bijzondere korst. Die is namelijk gevuld met ricotta – wat een uitvinding!

Trianon
Via Pietro Colletta 44-46, Napels
Hier at ik de grootste ronde pizza ooit: de Gran Trianon, met een diameter van wel 60 centimeter! Ook een aanrader voor wie niet kan kiezen uit de vele soorten beleg, want de Gran Trianon is verdeeld in acht punten die elk anders zijn belegd. Kun je geen pizza meer zien, ga dan toch even een kijkje nemen, want alleen al de schitterende toonbank en de enorme Baai van Napels daarachter zijn de moeite waard!

Gigino
Via Nicotera 15, Vico Equense
Zo’n 30 kilometer ten zuiden van Napels ligt Vico Equense, waar de zogenaamde Pizza-universiteit gevestigd is. Toen ik tijdens een bezoekje aan dit dorp verbaasd vroeg wat zo’n universiteit hier deed, antwoordde oprichter Gigino mij meer dan trots dat hij deze universiteit heeft opgericht om zijn uitvinding te vervolmaken. Ik was vast heel benieuwd naar zijn uitvinding, toch? Dat was ik inderdaad, al wenste ik na een paar minuten dat ik niet zo gretig was geweest. Gigino is namelijk de uitvinder van de pizza per meter… Het bezoek aan Gigino was onvergetelijk, maar ik raad je aan niet meer dan 20 centimeter pizza te bestellen. Wees in elk geval niet overmoedig door een hele pizza te bestellen, want die meet zo’n twee meter!

Getagd met: • •
apr 07

De geschiedenis van de pizza

Italianita - Italiaans nieuws Geen reacties »

Pizza is de culinaire trots van Napels. Hoewel de oorsprong van de pizza niet met harde feiten valt te bewijzen, gaan de Napolitanen er prat op dat de pizza in Napels is uitgevonden. Het feit dat de Etrusken al platte broden aten die zij picea noemden en dat we dankzij het Griekse pitta en in het Turkse pide vermoeden dat de pizza de Italiaanse versie van de zeer oude, mediterrane traditie van platte broden betreft, doet niets af aan de Napolitaanse trots. Zoals Mimmo, de eigenaar van de bed & breakfast waar ik verbleef stellig herhaalde: ‘Noi Napoletani abbiamo inventato la pizza’ (‘Wij Napolitanen hebben de pizza uitgevonden’).

In Delizia! schrijft John Dickie dat de term pizza in de achttiende eeuw in Napels werd gebruikt om allerlei soorten platte broden en pasteien aan te duiden. De pizza napoletana bestond toen al wel, maar dat was een zoete amandeltaart en had dus nog helemaal niets van doen met de pizza zoals we die nu kennen. Een van de eersten die over de pizza met tomaat en kaas berichtte, was Alexandre Dumas, de auteur van De drie musketiers, die na 1830 een bezoek bracht aan Napels:

Pizza is een soort talmouse (driehoekige kaaspastei) zoals ze ook in Saint-Denis maken. Pizza’s zijn rond en worden van hetzelfde deeg gekneed als brood. […] Er zijn pizza’s met olie, pizza’s met verschillende soorten spek, pizza’s met kaas, pizza’s met tomaten en pizza’s met een klein beetje vis.

Pizza voor Margherita
In eerste instantie was pizza echt armeluisvoedsel, dat eigenlijk alleen op straat werd gegeten. Pas in 1889 werd de pizza ook een gewild gerecht in de hogere kringen, met name dankzij het bezoek van koning Umberto I aan Napels. De vrouw van Umberto, Margherita van Savoye, was voor de gelegenheid meegekomen omdat ze graag een keer een pizza wilde eten, hetgeen toen in Turijn nog niet mogelijk was. De beroemde pizzabakker Raffaele Esposito, die een kleine pizzeria in de Spaanse Wijk runde, was de gelukkige. Hij werd ontboden op het paleis van Capodimonte en mocht in de koninklijke keuken aan de slag. Raffaele maakte drie verschillende soorten pizza: een pizza met olijfolie en kaas, een met kleine zeevisjes en een met tomaat, mozzarella en gescheurde blaadjes basilicum, naar de kleuren van de Italiaanse vlag. Koningin Margherita liet zich de laatste pizza het beste smaken en Raffaele doopte de pizza ter ere van haar tot de pizza margherita. In de pizzeria van Raffaele, die inmiddels Pizzeria Brandi heet, hangt nog steeds de aanbevelingsbrief die het koninklijk paar als dank voor de heerlijke pizza liet bezorgen:

CASA DI S.M.Capodimonte, 11 Giugno 1889Ispezione Ufficio di Bocca

Pregiatissimo Sig. Raffaele Esposito Brandi

Le confermo che le tre qualità di Pizze da Lei confezionate per Sua Maestà la Regina vennero trovate buonissime.
Mi creda di Lei.

Devotissimo,
Galli Camillo
Capo dei Servizi di Tavola della Real Casa
Paleis van Hare MajesteitCapodimonte, 11 juni 1889Ispezione Ufficio di Bocca
(Inspectie van het Kantoor van de Mond)

Zeer geachte heer Raffaele Esposito Brandi,

Hierbij bevestig ik dat de drie soorten pizza die u voor Hare Majesteit hebt gemaakt, zeer in de smaak zijn gevallen.

Uw meest toegewijde dienaar,
Galli Camillo
Capo dei Servizi di Tavola della Real Casa
(Hoofd Tafelbediening Koninklijk Paleis)

Ook kreeg de pizzeria de officiële titel Fornitore della Real Casa (Hofleverancier). Je kunt je voorstellen dat de pizza vanaf die dag steeds populairder werd en al lang niet meer werd gezien als voedsel voor de arme inwoners van de stad. Langzaam maar zeker veroverde de pizza ook de rest van Italië. Al gauw volgde de sprong naar het buitenland.

Pizzawet
Toen de pizza langzamerhand de hele wereld veroverde, hielden de Napolitanen hun hart vast. Voor de inwoners van Napels bestaan er namelijk maar twee soorten pizza, de margherita en de marinara. De rest is allemaal troep, met name de pizza’s belegd met ananas, worst of – nog erger – shoarma. Ook de dikke bodem die onder Amerikanen zo geliefd is wordt door de Napolitanen verafschuwd. Vandaar dat de echte pizzaliefhebbers van de stad zich hebben verenigd in de Associazione Vera Pizza Napoletana, die strijdt voor het behoud van de enige echte, originele pizza.

Er is zelfs een wet opgesteld die voorschrijft waar een pizza napoletana aan moet voldoen. Worden al deze voorschriften nageleefd, dan krijgt de pizza het kwaliteitsmerk STG (Specialità Tradizionale Garantita).

Volgens deze pizzawet zijn er maar drie soorten pizza die überhaupt in aanmerking kunnen komen voor dit kwaliteismerk: de pizza marinara, de pizza margherita en de pizza margherita extra. Deze pizza’s moeten vervolgens aan allerlei strenge eisen voldoen: de pizza moet rond zijn, met een maximale diameter van 35 cm. Het deeg moet met de hand worden gekneed en gevormd. Het gebruik van hulpstukken zoals een deegroller en een bakvorm is streng verboden. Ook moet het deeg tenminste zes uur hebben kunnen rusten. De pizza moet – heel belangrijk! – op traditionele wijze in een houtoven worden gebakken, op 480 °C. De pizza mag overigens niet langer dan 90 seconden in de oven blijven. Zo kan een ervaren pizzabakker (pizzaiolo in het Italiaans) wel zestig pizza’s per uur bakken. Om ervoor te zorgen dat de pizzeria’s met een kwaliteitsmerk de regels ook naleven, is er een heuse ‘pizzapolitie’ in het leven geroepen, die de pizzabakkers controleert.

Pizzaschool
In Cattolica (Rimini) kun je een opleiding tot pizzabakker volgen. Je leert alles over de geschiedenis van de pizza, de juiste ingrediënten, allerlei kneedtechnieken en natuurlijk hoe je een pizza moet beleggen en bakken. Na het afronden van de opleiding krijg je uiteraard een certificaat waarmee je in Napels kunt gaan solliciteren… Mocht je de kunst van het pizzabakken onder de knie willen krijgen, kijk dan op www.pizzascuola.com voor meer informatie.

Getagd met: • • • • •
feb 19

30 indirizzi deliziosi – 30 heerlijke adresjes

Culinaria - Italiaanse keuken 4 reacties »

Al drie dagen lang loop ik watertandend door Rome. Elke keer als ik een koffiebarretje, delicatessenwinkel, trattoria of wijnbar verlaat, noteer ik dit adresje in mijn notitieboekje, voor een volgend bezoek of als tip voor vrienden die het geluk hebben binnenkort een paar dagen in dit Luilekkerland te vertoeven. Voor vandaag kon ik niet kiezen uit al mijn haastig opgetekende notities, dus daarom krijgen jullie van mij een lijst met de 30 lekkerste adresjes in Rome!

prima colazione – ontbijt
Als je wilt ontbijten met meer dan alleen een cappuccino en een croissantje, kun je bij deze winkeltjes je hart ophalen!

1 Pasticceria Bella Napoli
Corso Vittorio Emanuele 246
Naast (zoete) broodjes bakken ze elke dag allerlei verschillende mierzoete Napolitaanse gebakjes. Natuurlijk hebben ze ook allerlei lekkernijen die de terugreis naar Nederland weten te overleven!

2 Pasticceria Cinque Lune
Corso Rinascimento 89
Sinds 1902 worden hier dagelijks de lekkerste taarten en taartjes gebakken. Van de overheerlijke mille foglie tot kastanjetaartjes, van beignets met carnaval tot panettones met Kerstmis.
www.5lune.com

al mercato – naar de markt
Een bezoek aan Rome is niet compleet zonder een uurtje over een van de vele markten geslenterd te hebben. Laat je verleiden door sappige perziken en vuurrode aardbeien of koop verse artisjokken of courgettebloemen als je de gelegenheid hebt zelf een schort voor te binden!

3 Il mercato del Campo de’ Fiori
Piazza Campo de’ Fiori 

4 Mercato di Testaccio
Piazza Testaccio

caffè – koffie
5 Caffè Sant’Eustachio
Piazza Sant’Eustachio 82
Met misschien wel de lekkerste koffie van Rome. Als de koffie je bevalt, kun je zowel koffie, servies als lekkers meenemen voor thuis!
www.santeustachioilcaffe.it

6 Tazza d’Oro
Via degli Orfani 84
Hier drink je niet alleen een perfect bereide cappuccino, maar ook een heerlijk dorstlessende granita (geschaafd koffie-ijs).
www.tazzadorocoffeeshop.com

tè – thee
7 Il Giardino del Tè / A Tavolo con Tè
Via del Boschetto 107 / 112a
Op nummer 107 kun je allerlei soorten thee voor thuis kopen, op nummer 112a kun je al die soorten proeven. Hier vind je bovendien het allereerste theerestaurant ter wereld, met een speciale selectie aan gerechten en bijpassende thee. In het weekend kun je hier ook gezellig brunchen!
www.ilgiardinodelte.it

biscotti & cioccolato – koekjes & chocolade
8 Biscottificio Innocenti
Via della Luce 21
Hier maken ze voor je neus de lekkerste koekjes van Rome. Je kunt ze direct vanaf de lopende band uitkiezen. Neem de brutti ma buoni (lelijk maar lekker) en de amandelkoekjes sowieso!

9 Moriondo & Gariglio
Via del Pie’ di Marmo 22
Al sinds 1870 werken ze in deze winkel aan lekkernijen van chocolade. De chocolade smaakt goddelijk en bovendien worden alle aankopen voor thuis (als je er tenminste zo lang van af kunt blijven) prachtig verpakt!

10 Boccione
Via del Portico d’Ottavia 1
Dit bakkerijtje ligt een beetje verscholen in het oude getto. Geen grote uithangborden, geen tafeltjes op de stoep. Binnen lacht het brood en gebak je echter toe. Probeer de honingbroodjes!

11 Dolce Idea
Via San Francesco a Ripa 27
Misschien wel de lekkerste winkel van de hele stad! Chocolade in alle soorten en maten. Laat je verleiden en koop iets lekkers voor bij de eerstvolgende cappuccino!
www.dolceidea.com

Voor degenen die niet van chocolade houden: bij I Supplì aan de overkant haal je een overheerlijke hartige snack: supplì, oftewel risottokroketjes met kaasvulling.

pranzo – lunch
12 Obika
Via dei Prefetti 28
Als je een keer iets anders wilt dan een broodje of pizza voor de lunch, moet je zeker deze mozzarellabar eens proberen!
www.obika.it

13 GiNa
Via San Sebastianello 7A
Een stijlvolle lunchspot om de hoek van de Spaanse Trappen. Naast heerlijke pasta’s en salades maken ze hier ook een goed gevulde picknickmand met broodjes, zoetigheden, fruitsalade, koffie en wijn. Natuurlijk krijg je ook een deken mee, zodat je zo kunt neerstrijken in het park van Villa Borghese
www.ginaroma.com

14 Lo Zozzone
Via del Teatro Pace 32
Hier eet je voor zo’n drie euro de lekkerste pizza bianca, gevuld met bijvoorbeeld tonijnsalade, artisjokken, ham of gebakken mozzarella! 

15 Il Matriciano
Via dei Gracchi 55
De ideale plek om de eenvoud van de Romeinse keuken te proeven! Vraag niet naar de kaart, maar bestel het gerecht waarnaar het restaurant vernoemd is: pasta all’amatriciana. Deze pasta met spek en tomaten verveelt nooit en legt een stevige bodem voor een lange middag slenteren! 

16 Il Forno al Campo de’ Fiori
Piazza Campo de’ Fiori 22
De grootste keuze aan brood en pizza. Met vers fruit van de markt als toetje een snelle, op-en-top Romeinse lunch!
www.fornocampodefiori.com

gelato – ijs
17 Giolitti
Via Uffici del Vicario 40
De familie Giolitti maakt al meer dan honderd jaar ijs. Je kunt kiezen uit meer dan vijftig smaken: van aardbei en ananas tot zabaglione en zwarte bes!
www.giolitti.it

18 Il Gelato di San Crispino
Via della Panetteria 42
Volgens kenners is dit de beste ijssalon van Rome (al staat bij mij Giolitti op nummer 1, zij het met een zeer kleine voorsprong). Proef in elk geval een keer il gelato di San Crispino, gemaakt van honing van Sardinië!
www.ilgelatodisancrispino.it

aperitivo – aperitief
19 Gusto
Piazza Augusto Imperatore 9
Hier kun je de hele dag door terecht, voor koffie, bonbons, pizza, kaas, kookboeken, stijlvol eten en… een goed glas wijn!
www.gusto.it

20 Salotto 42
Piazza di Pietra 42
Literair café, wijn- en cocktailbar ineen. Je kunt hier voor of na het eten neerploffen in een van de fauteuils om een borrel te drinken en te genieten van de muziek, de magazines en de mensen om je heen!
www.salotto42.it

21 L’angolo divino
Via dei Balestrari 12
Dit ‘goddelijke hoekje’ (of met een andere spatiëring ‘het hoekje van de wijn’) bevat een donkere, romantische wijnbar met een uitgebreide keuze aan Italiaanse en buitenlandse wijnen.

22 Caffè delle Arance
Piazza Santa Maria in Trastevere 2
Op het terras van dit ‘sinaasappelcafé’ geniet je van een niet-alcoholisch aperitief: reusachtige cocktailglazen met verse jus. Met prachtig uitzicht op de Santa Maria in Trastevere en het levendige pleintje voor de kerk.

delizie – delicatessen
23 Pastificio Ditta Guerra Massimiliano di Sini Massimiliano
Via della Croce 8
De grootste keus in zelfgemaakte pasta in alle soorten, kleuren en maten!

24 Antica Caciara
Via San Francesco a Ripa 140 a/b
Haal Italië in huis met een bezoek aan deze delicatessenzaak! Allerlei soorten kaas, wijn en paddenstoelen zorgen ervoor dat je thuis extra lang kunt nagenieten van je vakantie in Rome!
www.anticacaciara.it

cena – diner
25 Ditirambo
Via della Cancelleria 74
Bij Ditirambo worden klassieke Romeinse gerechten geserveerd, die stuk voor stuk zijn voorzien van een eigenwijze, eigentijdse touch. Er wordt grotendeels met biologische ingrediënten gewerkt; de inkopen komen namelijk vooral van de markt op het Campo de’ Fiori, hier om de hoek.
www.ristoranteditirambo.it

26 Maccheroni
Piazza delle Coppelle 44
De simpele spaghetti carbonara is onovertroffen, maar ook de ravioli met gevulde courgettebloemen is erg bijzonder. Vergeet niet te reserveren, want Maccheroni is erg populair bij de Romeinse bevolking, zelfs op maandagavond zit het vol.
www.ristorantemaccheroni.com

27 Da Giggetto
Via del Portico d’Ottavia 21a
Met op de kaart een mix van Romeinse en joodse gerechten. Bestel hier de carciofi alla giudea (gefrituurde artisjokken op joodse wijze): je weet niet wat je proeft!
www.giggetto.it

28 Da Baffetto
Hier serveren ze volgens velen de beste pizza’s van Rome. Los van de culinaire ervaring is de belevenis van een etentje hier aan te raden. Om te beginnen moet je in de rij staan voor een plekje, en als je eenmaal zit word je geregeld gemaand op te schieten. Ook de aankleding laat nogal wat te wensen over (al ontbreken ook hier de foto’s van beroemdheden die je voorgingen niet). Verwacht dus geen beleefdheden, maar wel lekkere pizza’s en spektakel!
www.pizzeriabaffetto.it

29 Checchino dal 1887
Via di Monte Testaccio 30
Checchino is wereldberoemd om zijn cucina romana, met veel orgaanvlees. Persoonlijk houd ik er niet zo van, maar onder het motto dat je alles een keer geprobeerd moet hebben…
www.checchino-dal-1887.com

30 Antonio al Pantheon
Via dei Pastini 12
Een eeuwenoud familierestaurant, met de geweldige Antonio aan het hoofd. Op verzoek maakt hij een speciaal diner klaar als je iets te vieren hebt, maar ook doordeweeks serveert hij de lekkerste Romeinse specialiteiten.

Buon viaggio e buon appetito!!!

Getagd met: • • • • • • • •
Nieuwere berichten
preload preload preload