mei 21

Italië heeft een zwaar weekend achter de rug. De aanslag in Brindisi en de aardbeving in het noorden beheersen het nieuws. Terwijl ik naar de regelmatige updates luister, surf ik een beetje over het net, op zoek naar een mooi cadeau voor een jarige vriendin. Via via stuit ik op het weblog van Anek, een illustratrice uit Zagreb. Hoewel zij zelf niet Italiaans is, draagt ze de Italiaanse keuken een meer dan warm hart toe. Haar liefde voor verse ingrediënten en passie voor lekker koken vertaalt zich in originele illustraties die in de keuken van elke Italiëliefhebber horen te hangen. Van onderstaande illustraties word je niet alleen weer een beetje vrolijk na al dat slechte nieuws, maar ook een beetje hebberig. Ik althans!

Wie ook een illustratie van Anek aan de muur wil hebben hangen, kan haar werk kopen via de website van Etsy. Zien wat Anek maakt, kan via haar eigen weblog. Laat de Italiaanse zomer maar b(eg)innen!

mei 07

Dat Jamie Oliver een groot fan is van de Italiaanse keuken (want: puur, gezond en makkelijk) wisten we al. Dat je sinds afgelopen vrijdag aan tafel kunt met nieuwe Italiaanse recepten van Jamie, wist je misschien nog niet. Daarom voor deze doodgewone maandag een bijzonder Italiaans recept uit de nieuwe editie van Jamie magazine. Dan kunnen we vanavond allemaal met Jamie aan tafel!

Maar eerst richt niemand minder dan Jamie Oliver zelf het woord tot jullie: ‘Ciao! We richten de blik op mijn spirituele thuisland dit nummer: het wonderschone Italië. Ik zeg al jaren dat het voelt alsof ik daar écht op mijn plek ben en zo is het nog steeds. Het eten, de cultuur, de hele manier van leven: ik heb ze in mijn hart gesloten.

Dit nummer staat bol van Italiaanse smaken, geuren en kleuren. Ik ben op zoek gegaan naar nieuwe manieren om lasagne te maken, onze Georgie Socratous heeft de meest uiteenlopende gerechten gemaakt met bekende én minder bekende Italiaanse kazen en mijn culinaire maatje Pete Begg ging aan de slag met artisjokken. In Italië draaien ze er hun hand niet voor om, bij ons hebben ze nog altijd het imago dat ze ‘lastig’ zijn. Maar als je onze stap-voor-stap én Petes recepten hebt bekeken, zal dat verleden tijd zijn.

Ieder jaar maken we met de Fifteen-studenten een reis naar Toscane, om hen daar alles te leren over olijfolie. Lees het verhaal en ik weet zeker dat je opnieuw gegrepen wordt door dit vloeibare goud. Verder nemen we je mee naar een van Italiës best bewaarde geheimen: de regio Le Marche. Om daarna te flaneren door de straten van Verona, waar geweldig eten en onvervalste romantiek hand in hand gaan. Zei ik zojuist dat dit nummer bol staat van lekkers? Volgens mij klapt het bijna uit elkaar.’

Net als de tomaatjes in onderstaand recept voor rigatoni met salsa van geroosterde tomaten en ricotta. Samen met de ricotta toveren ze vanavond zomaar de zon op je bord. De tomatensaus in dit recept wordt voor de volle, zomerse smaak namelijk twee keer bereid – eerst in de oven en dan op het fornuis. Het resultaat is een heerlijk zoete, rijke saus die aan de rigatoni blijft hangen. Rasp er aan het eind wat ricotta salata over en je weet niet wat je proeft. Buon appetito!

Ingrediënten
(voor 4 personen)

1,5 kg rijpe trostomaten
4 tenen knoflook, ongepeld
3 laurierblaadjes
5 takjes tijm
een scheutje rodewijnazijn
400 g gedroogde rigatoni
80 g ricotta salata (harde, licht zoute ricotta)
blaadjes van 1 bosje basilicum (optioneel)

Verwarm de oven voor op 200 ºC. Spreid de tomaten uit op een grote bakplaat en bestrooi ze met zout en peper. Verdeel de knoflooktenen, laurierblaadjes en takjes tijm erover. Schuif in de oven en rooster ze 25 minuten, tot ze uit hun vel barsten.

Laat de tomaten een minuut of twee afkoelen, trek ze van de trossen en doe ze in een koekenpan met de rodewijnazijn en een snuf zout en peper. Prak met een lepel en laat 15 minuten zacht koken, tot je een dikke, bijna romige saus hebt.

Kook de rigatoni in ruim water met wat zout. Giet af, bewaar een kopje van het kooknat. Voeg de pasta met wat kooknat voor de smeuïgheid toe aan de saus. Giet er een scheut olijfolie bij en serveer met geraspte ricotta. Strooi er eventueel basilicumblaadjes over.

Elke avond omtoveren tot een zomers Italiaans diner? Laat je inspireren door de meer dan 75 recepten in Jamie magazine. Het grote Italiënummer is tot en met 25 juni te koop in de supermarkt, boekhandel en tijdschriftenkiosk. Jamie magazine kost € 5,95.

Geen nummer van Jamie magazine missen? Een proefabonnement op Jamie magazine is nu extra smakelijk: 4 nummers voor maar 20 euro! Daarmee haal je het beste van Jamie Oliver een half jaar lang in huis. Met Jamie magazine ontdek je hoe lekker gezond eten is, en hoe simpel het is om het zelf op tafel te zetten. Als abonnee heb je elke nieuwe Jamie voordat hij in de winkel ligt en ben je nog voordeliger uit ook. Daarnaast zijn er voor abonnees regelmatig exclusieve aanbiedingen van Jamie Oliver producten. Trek in dit aanbod? Bedien jezelf snel op www.jamiemagazine.nl.

mei 04

Vandaag mag ik jullie dan (eindelijk) een voorproefje geven uit de nieuwe reisgids De smaak van Florence, waaraan ik afgelopen maanden heb ‘gewerkt’. Want laten we eerlijk zijn, al dat proeven mag je eigenlijk geen werk noemen, net zomin als schrijven over een van de mooiste plekken op aarde. Eerst maar eens een impressie van een aantal pagina’s uit de gids:

Aangezien jullie die kleine lettertjes waarschijnlijk niet kunnen ontcijferen, mijn persoonlijke top 5 in deze wijk, rondom de Duomo, het Piazza della Signoria en het Palazzo Vecchio:

*Rivoire, hoek Piazza della Signoria / Via Vacchereccia
Een van de oudste koffiezaken van de stad, met niet alleen goede koffie, overheerlijke chocolademelk en aanlokkelijke taartjes en chocolaatjes, maar ook nog eens een prachtig uitzicht op het Piazza della Signoria.

*Carapina, Via Lambertesca 18r
Verstopt in een straatje achter Piazza della Signoria wordt misschien wel het lekkerste ijs van Florence gemaakt. Het vanille-ijs wordt bereid volgens authentiek recept van Artusi, maar ook smaken als quattro formaggi en ricotta met peer zijn het proberen waard.

*I Due Fratellini, Via dei Cimatori 38r
De twee broertjes zijn echt een begrip! In hun kleine winkel, niet meer dan een gat in de muur, beleggen ze de lekkerste broodjes. Doe net als de Florentijnen en eet staand, op de stoep.

*Gustavino, Via della Condotta 37r
Modern restaurant annex wijnbar waarin Toscane op handen gedragen wordt. Authentieke gerechten met een eigenwijze, eigentijdse touch.

*Coquinarius, Via delle Oche 15r
Bij deze enoteca kun je terecht voor een enorme keuze aan wijnen en simpele, originele gerechten. Je geniet tot in de late uurtjes van de ongedwongen sfeer.

De smaak van Florence
Wie al mijn favoriete culinaire adressen in Florence wil leren kennen, kan met De smaak van Florence op pad. Voor slechts 15 euro ontdek je de gezelligste wijnbarretjes rondom de Santa Croce, de kleurrijke ijssalons in de buurt van de Duomo, de lekkerste lokale trattoria’s rondom de Mercato Centrale in de wijk San Lorenzo en eindeloos veel andere gouden adresjes van Florence en Fiesole.

Bovendien geven enkele inwoners van de stad prijs waar zij het liefst naartoe gaan voor hun dagelijkse cappuccino, een lekkere pasta of een goed glas wijn. Vermijd met dit boek in de hand de gebaande toeristische paden en valkuilen, en geniet van de echte smaak van Florence!

De smaak van Florence
Saskia Balmaekers
ISBN 9789025751418
€ 15,00
uitgeverij Dominicus | Uitgeeftak
bestel De smaak van Florence via deze link bij bol.com

De smaak van Florence ook als app
De smaak van Florence is er ook als app, met alle gouden adressen die in de gids zijn opgenomen. Dankzij het unieke offline navigatiesysteem weet je precies hoe je moet lopen naar al die adressen en hoeveel meter je verwijderd bent van een kop koffie, een ijsje of dat heerlijke bord pasta.

Als je de app gedownload hebt, heb je alle adressen en bijbehorende informatie altijd bij de hand. Je betaalt dus géén extra kosten voor gebruik van internet in het buitenland, tenzij je buiten de app naar de website van het restaurant surft of Google Maps wilt bekijken. De smaak van Florence-app is nu al te downloaden in de Appstore en zeer binnenkort ook als Android-app verkrijgbaar.

Ci vediamo a Firenze !

apr 28

‘Het leven op Sardinië is misschien het beste dat een mens zich kan wensen: vierentwintigduizend kilometer bossen, platteland, en kusten die zich onderdompelen in een wonderbaarlijke zee stemmen overeen met datgene wat ik aan een goede God zou adviseren om ons cadeau te doen als Paradijs,’ aldus Fabrizio De André.

Loes Janssen Miraglia, die de lezers van Ciao tutti regelmatig van een heerlijk recept voorziet, kan dit alleen maar beamen. Met haar nieuwe boek, Culinair Sardinië – een eerlijke en eenvoudige eilandkeuken, brengt ze het eiland bij je thuis.

Loes: ‘Sardinië is wellicht een van de best bewaarde geheimen van Europa: een schitterend, ongerept eiland met een geschiedenis en culinaire gebruiken die teruggaan tot in de prehistorie. Een zuiver eiland van grote schoonheid dat slechts mondjesmaat is aangetast door het hectische, moderne leven en waar je ruimte, rust en stilte vindt en in direct contact staat met de overweldigende natuur. Sardinië heeft een lange, culinaire traditie die sterk verschilt van de andere Italiaanse regiokeukens en waarin eenvoud en eerlijkheid sleutelwoorden zijn. In Culinair Sardinië heb ik deze eetgewoonten en gebruiken vastgelegd.’

Vandaag op Ciao tutti een voorproefje uit Loes’ nieuwe kookboek, met het recept voor malloreddus allo zafferano, typische Sardijnse pasta met saffraan.

‘De malloreddus mogen als het neusje van de Sardijnse zalm worden beschouwd, al is het alleen maar omdat het onnoemelijk veel tijd en aandacht kost om ze te maken. Malloreddus zijn een soort koffieboonschelpvormige pasta die tot op de dag van vandaag op ambachtelijke wijze gemaakt wordt van harde durumtarwe, lauwwarm water en eventueel saffraan en op verschillende wijzen wordt geserveerd, bijvoorbeeld met vlees- of visragout of verse pecorino of een saus op basis van ricotta.

De kunst van het maken van deze pasta zit hem niet zozeer in de bereiding van het deeg, maar vooral in het krijgen van de gewenste vorm. Als het deeg gebruiksklaar is, wordt de pasta handmatig bewerkt met behulp van een gecanneleerde snijplank en een rieten mand. Malloreddus worden, zowel vers als gedroogd, op heel Sardinië gegeten en elk gebied heeft zijn lokale specialiteit.

Ingrediënten
(voor 4 personen)

Voor de malloreddus
300 gr semola di grano duro (harde durumtarwe)
lauwwarm water
bloem

Voor de saus
1 zakje saffraan
150 gram groene, pikante olijven (kunnen ook vervangen worden door groene olijven en een halve chilipeper)
handjevol bieslook
200 gram geraspte pecorino
2 eetlepels olijfolie
zout en witte peper

Maak een bergje van de harde durumtarwe met een kuiltje in het midden. Voeg lauwwarm water toe en kneed net zolang totdat een soepel en glad deeg ontstaat (minstens 10 minuten). Maak een lange slang van het deeg (met een diameter van ongeveer 1 centimeter) en laat deze afgedekt ongeveer 15 minuten rusten.

Snijd de slang vervolgens in gelijke stukjes van ongeveer een duimbreedte. Haal ze door de bloem en rol ze vervolgens al drukkend met de duim over een canestro (ciuliri in het Sardijns). Dit is een dik houten plankje met groeven en een handvat zodat ze de vorm van koffieboonschelpjes aannemen. Vroeger werd voor dit doel een gevlochten mand gebruikt. Laat de malloreddus vervolgens minstens 2 uur drogen.

Kook de malloreddus al dente in een royale hoeveelheid water met een snufje zout. Giet de malloreddus af, maar bewaar een paar lepels kookvocht. Laat de malloreddus afkoelen onder stromend koud water.

Los de saffraan op in een paar eetlepels kookvocht en giet dit over de malloreddus. Schep net zolang om totdat de malloreddus allemaal een gele kleur hebben gekregen.

Ontpit de olijven en snijd ze klein. Snijd ook de chilipeper en de bieslook fijn. Rasp de pecorino grof. Schenk de olijfolie over de malloreddus. Voeg de olijven en de ricotta toe.

Bestrooi de malloreddus met een beetje zout en peper en verdeel de porties over borden. Garneer met de bieslook en serveer het gerecht meteen.’

Buon appetito, ook namens Loes!

Culinair Sardinië
Wie nog meer wil genieten van de Sardijnse keuken vindt in Culinair Sardinië – een eerlijke en eenvoudige eilandkeuken volop inspiratie!

Culinair Sardinië – een eerlijke en eenvoudige eilandkeuken
Loes Janssen Miraglia
ISBN 9789045200545
€ 24,95
uitgeverij Karakter

jan 27

Loes Janssen Miraglia geeft ons vandaag een verrukkelijk recept voor zelfgemaakte cannelloni op Siciliaanse wijze. Cannelloni komen oorspronkelijk uit Emilia-Romagna maar worden inmiddels in heel Italië bereid. De recepten verschillen sterk van elkaar, niet alleen per regio maar ook per huishouden. De betekenis van cannelloni in het Italiaans is letterlijk ‘grote pijpen’. Cannelloni zijn een gewaardeerde primo piatto waar ook Italiaanse kinderen (mijn zoontje vormt daarop geen uitzondering) dol op zijn. Cannelloni volgens onderstaand recept verschijnen op Sicilië met Kerst op tafel, maar smaken natuurlijk ook in januari heerlijk!

Ingrediënten
(voor 6 personen)

Deeg:
300 gram bloem
3 eieren
snufje zout
15 ml water

Vulling:
een halve ui
1 teentje knoflook
3 eetlepels olijfolie
dikke plak gekookte ham (circa 150 gram)
4 gekookte eieren
200 gram rundergehakt
100 gram gekookte erwten
zout en peper
8 eetlepels tomatensaus

50 gram geraspte pecorino (harde schapenkaas)
1 eetlepel broodkruim

Bereid het deeg: zeef de bloem en maak er een berg van met een kuiltje in het midden. Breek de eieren boven het kuiltje en klop ze met een vork los, waarbij de bloem vanuit de randen beetje bij beetje wordt meegeklopt. Voeg ook een snufje zout toe.

Kneed het deeg vervolgens circa 15 tot 20 minuten op een met bloem bestoven oppervlak totdat het soepel en elastisch is. Draai er een bal van en bedek deze met een schone theedoek of wikkel deze in plastic huishoudfolie en laat het circa 30 minuten rijzen.

Rol het deeg hierna met een deegroller uit op een met bloem bestoven werkvlak.* Rol vanuit het midden naar de buitenkant en draai het deeg steeds. Vouw het deeg dubbel als het een dikte heeft gekregen van circa 5 mm. Daarna begint het uitrollen weer van vooraf aan. Herhaal deze handelingen een keer of 8. De uiteindelijke lap deeg moet een dikte van 2,5 mm hebben.

Snijd de lappen pasta vervolgens in vierkanten van 10 bij 10 cm. Breng een royale hoeveelheid water met zout in een grote pan aan de kook. Kook de pastavellen, een paar per keer, al dente. Verwijder ze met een schuimspaan uit de pan, houd ze onder stromend koud water en leg ze op een schone theedoek te drogen. Bedek de lappen pasta met een extra theedoek om uitdroging aan de randen te voorkomen.

Warm de oven voor op 180 graden.

Bereid de vulling: hak de ui en knoflook fijn en fruit ze in olijfolie. Snijd de ham in blokjes en de eieren in plakjes. Voeg het gehakt, de ham, de erwten, de eieren, zout en peper aan de ui en knoflook toe. Bak alles enkele minuten op hoog vuur. Roer regelmatig en voeg dan de tomatensaus toe. Laat het geheel nog eens circa 5 minuten op hoog vuur staan (of totdat de tomatensaus voldoende is ingedikt) en schep regelmatig om.

Schep vervolgens een beetje van de vulling op elk vierkantje deeg en rol de cannelloni op. Leg ze in een ingevette ovenschaal. Strooi de kaas en het broodkruim erover en plaats de schaal circa 25 minuten in de oven. Dien het gerecht onmiddellijk op.

*verdeel het deeg eventueel in twee porties om het uitrollen te vergemakkelijken en herhaal bovenstaande instructies voor beide porties deeg

recept & foto: Loes Janssen Miraglia

jan 22

Als ik bij vrienden ga eten, durven ze me vaak geen Italiaanse maaltijden voor te schotelen. De reden? Ze denken dat ik al die pasta wel moe zal zijn en graag eens iets anders eet. Of ze durven het niet aan omdat ze denken de kwaliteiten van een Italiaanse kok niet te kunnen evenaren. Gelukkig ben ik niet zo’n lastige eter en laat ik me ook graag boerenkoolstamppot of couscous voorschotelen, maar het is wel bijzonder te merken dat ik – een enkele uitstekende uitzondering daargelaten – nooit een bord pasta of risotto geserveerd krijg.

Of ik zo kritisch ben? Tja, het perfect al dente koken van pasta luistert natuurlijk ook nogal nauw en wie me ooit een cappuccino voorschotelde na het avondeten doet dat geen tweede keer meer ;-) Maar eten bij vrienden gaat toch vooral om het gezellig samen eten, en dan neem ik veel meer voor lief dan als ik in Italië rondreis om trattoria’s, wijnbarretjes en ijssalons te beoordelen.

En bovendien, achter mijn fornuis gaat er ook wel eens iets mis. Ik herinner me nog een tagliatelle met room waar toch echt iets te veel peper overheen was gedraaid (mea culpa). Zelf verse pasta maken en die dan groen kleuren met spinazie; don’t try this at home.

Soms duurt het ook even voor je iets onder knie hebt. De eerste keer dat ik arancini, gefrituurde risottoballetjes, maakte (iets waar ik inmiddels gelukkig bedreven in ben, want ze zijn zóó lekker) staat me ook nog goed voor de geest. Ik was veel te ongeduldig en liet de risotto niet goed afkoelen, waardoor de balletjes eenmaal in de olie uit elkaar vielen en elke korrel gefrituurd werd.

Maar goed, terug naar het eten bij vrienden. Twee weken geleden werd ik uitgenodigd door mijn ‘oppaskinderen’ (inmiddels 20, 19 en 17 jaar oud) om Italiaans te komen eten. Tijdens het oppassen lang geleden, toen de rollen nog omgedraaid waren en ik ze stukjes brood, pap en andere voedzame dingen probeerde te laten eten, waren ze al dol op samen in de keuken staan en ‘lekkere dingen’ maken. We maakten ooit een tiramisù die ik zonder de slagkracht van de jongste niet meer zo lekker krijg.

Tijdens het etentje zou er iets op het menu staan dat ik nog nooit had gegeten. Toen ik dit de laatste keer hoorde, kreeg ik pens en uier voorgeschoteld (zie mijn blog van 1 november 2011), dus ik was op zijn zachtst gezegd een beetje wantrouwend. Maar deze noviteit was gelukkig een stuk onschuldiger: pasta van een meter lang!

Deze ‘superspaghetti’ is afkomstig uit de Abruzzen en via een biologische winkel in de keuken van Vivianna, Hellen en Edouard beland. Hier lag hij trots te pronken, te midden van allemaal lekkere hapjes die de eerste honger na een lange reis konden stillen.

Maar eigenlijk waren we veel te ongedurig om die spaghetti nog langer te laten wachten. Voor het geval het mis zou gaan tijdens het koken en de spaghetti zou breken of wonderbaarlijk zou krimpen, legden we de lengte van deze spaghetti (die zoals Vivianna terecht opmerkte wel iets wegheeft van een wichelroede) op de gevoelige plaat vast, waarvan akte:

De mouwen werden opgestroopt, een flinke pan water werd aan de kook gebracht en daar ging de meterslange spaghetti… Heel voorzichtig lieten we hem in de pan zakken en zijn draai vinden, zodat alle slierten van een meter goed gaar konden worden. De aanbevolen kooktijd was 10 minuten, maar we bleven er met onze neus bovenop staan om ervoor te zorgen dat er geen dikke spaghettibrij ontstond.

Wonder boven wonder kwam de pasta nog heel uit het vergiet en konden we ook de verse pesto erdoorheen roeren zonder de magische lengte van een meter te verbreken. Waar we echter geen rekening mee hadden gehouden: de pasta moet vanuit de schaal dan ook een beetje leuk op een bord worden geschept. Dankzij de enorme lengte en de zwaartekracht was dat bepaald geen sinecure.

De spaghettislierten die je bovenop pakte, liepen immers door tot helemaal onderin de schaal. Uiteindelijk moest zelfs de schaar eraan te pas komen om iedereen van een portie te voorzien. En dan hebben we het maar niet eens over het draaien van de spaghetti aan je vork, wat zoals onderstaande foto’s laten zien Lady en de Vagebond-achtige taferelen opleverde. Ook was een behoorlijk elastische mond vereist…

Al met al een experiment dat zeker voor herhaling vatbaar is, die meters pasta. Ik zal de komende tijd in Florence goed uitkijken naar deze superspaghetti!

Getagd met:
jan 21

Pasta is hét favoriete eten van veel Nederlanders. Maar vaak ook een van de eerste gerechten die worden geschrapt tijdens een dieet. En dat is zeer onterecht. Mits op de juiste manier bereid, kan het eten van pasta dé manier zijn om gezond en verantwoord af te vallen. De Italianen weten dit natuurlijk al generaties lang, maar voor veel mensen buiten Italië die willen afvallen, is het nog een goed bewaard geheim.

Daarom is er nu het boek Het pastadieet van Anne Dufour. Deze Franse auteur is een absolute grootheid op het gebied van afvallen. Zij heeft al zo’n 120 titels op haar naam staan. Voor Het pastadieet is Frankrijk massaal (af)gevallen!

Pasta bevat niet zoveel calorieën. Pasta heeft een laag GI gehalte (glycemische index). Producten met een lage GI (waaronder fruit, groenten, vlees, vis) worden ook wel de ‘langzame koolhydraten’ genoemd. Zij zorgen voor een lang verzadigd gevoel en een gelijkmatige bloedsuikerspiegel.

Het probleem zit hem vaak in de saus die bij de pasta geserveerd wordt. In Het pastadieet dus geen vette en onverantwoorde sauzen met room, maar bijzonder smaakvolle, gezonde gerechten die niet meteen doen denken aan een dieet. Probeer bijvoorbeeld de verrukkelijke ‘light’ pesto, waarbij in plaats van olie gebruik is gemaakt van sojaroom, een veel minder vet alternatief, en minstens zo lekker!

Niet raar dus dat het pastadieet al snel de koosnaam dolce vita dieet kreeg. Het dieet is makkelijk vol te houden en past perfect in een gezond en gevarieerd eetpatroon. Naast uitgebreide en heldere voedingsinformatie bevat dit boek praktische en vooral lekkere weekmenu’s. De ruim honderd heerlijke recepten zorgen voor veel variatie tijdens het afvallen, maar ook daarna. Kortom: met Het pastadieet wil iedereen wel aan de lijn.

Vandaag alvast een klein voorproefje uit Het pastadieet, met een slanke tagliatelle carbonara. In deze slanke versie van de klassieke pasta carbonara gaat geen room, dat scheelt flink calorieën. Voor een pittiger smaak kun je er wat fijngeknipte bieslook doorheen mengen.

Ingrediënten:

400 gram verse tagliatelle
300 gram ham (in dikke plakken)
4 eidooiers
50 gram fijngeraspte Parmezaanse kaas
versgemalen peper en zout

Kook de tagliatelle volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar. Snijd de ham in blokjes en bak ze in een antiaanbakpan (zonder boter of olie) rondom bruin. Giet de pasta af en meng in de pan met de ham en Parmezaan. Verdeel het gerecht direct over warme pastaborden. Maal er flink zwarte peper over. Laat in het midden van de pasta voorzichtig een eidooier glijden, die iedereen aan tafel door de pasta kan roeren. Lekker met veldsla.

Kijk voor alle andere recepten, de weekmenu’s en handige scorecards in

Het pastadieet
Anne Dufour
ISBN 9789089895035
€ 17,95
uitgeverij Terra Lannoo

dec 24

Leon, een superleuke restaurantketen in Groot-Brittannië, staat voor eten waar je blij van wordt! De enthousiaste oprichters startten met één restaurant in Londen, maar breiden gestaag uit. Hun belangrijkste doel: lekker én gezond eten. Nu is er ook een kookboek, dat het eten van Leon naar je eigen keuken brengt. Het staat vol met gerechten die je smaakpapillen een trap onder hun achterste geven. Dankzij de recepten met superfoods behaal je extra bonuspunten als het aankomt op gezonde stofjes.

Het boek bestaat uit twee delen. In het ingrediëntendeel komen alle culinaire bouwstenen van de maaltijd tot leven. Je leest de paspoorten van kruiden als basilicum, oregano en rozemarijn en zoekt op de kaart op waar welke kaas wordt gemaakt. Je ziet wat er niet mag ontbreken in een voorraadkast en wat in welk seizoen verkrijgbaar is.

In het receptendeel vind je de verrukkelijke gerechten die je met al die ingrediënten kunt samenstellen, zoals Leons spaghetti milanese, dat ik – samen met het inleidende verhaal – met jullie mag delen.

Allegra McEvedy vertelt: ‘Waarom Leon?’ vragen mensen ons weleens. Dat zal ik jullie nu vertellen. We konden indertijd wel wat hulp gebruiken bij het verzinnen van een goede naam voor ons idee, dus nodigden we wat vrienden uit. Een paar zeiden dat er beslist een ‘&’ in moest zitten, anderen deinden mee op de holistische golven van die avond en weer anderen zaten een beetje glazig voor zich uit te staren.

Na afloop lopen Henry, John en ik naar huis met het intrieste woord nutrilicious in ons hoofd. Opeens vraagt John wat we van Leon vinden, de naam van zijn vader. Een paar dagen hebben we rondgelopen met zinnen als ‘Ik zie je bij Leon met de lunch’ en ‘Zin in Leon?’ op onze lippen. En we waren het er alle drie over eens dat het lekker bekte.

Dit hier is het oerrecept van Leon in zijn eigen kookboek. Het is hopeloos gedateerd; niet het soort recept dat je nu nog hoopt tegen te komen in een kookboek. We zijn tegenwoordig nu eenmaal enorm verwend met een enorme keuze aan ingrediënten en snelle pastasauzen. Maar misschien is dat ook wel de reden dat we van dit recept houden. Oorspronkelijk had deze geen knoflook, want dat zagen ze bij Leon thuis als orale anticonceptie!’

Leons spaghetti milanese

Ingrediënten
(voor 6 personen)

8 dikke plakken rugspek
3 vrij grote uien
1 teentje knoflook, gehakt (Allegra: ‘Het voelde toch niet goed zonder.’)
2 eetlepels olijfolie
150 gram geconcentreerde tomatenpuree
1 glas rode wijn
1 dessertlepel suiker
mespuntje gedroogde kruiden (een mengsel van bijvoorbeeld oregano, tijm, laurier)
hand basilicum, gehakt
Parmezaanse kaas, geraspt
500 gram spaghetti

Snij de buitenrand met vet en zwoerd van het spek af. Snij vet en zwoerd van elkaar los en leg beide in een ruime steelpan op een middelgroot vuur.

Snijd de uien in dunne ringetjes en het spek in vierkantjes ter grootte van een postzegel. Haal het zwoerd nu uit de steelpan en sauteer ui en knoflook lichtbruin in het overgebleven vet. Voeg olijfolie toe en hussel de spekblokjes er 2 minuten door, tot ze hard, maar nog niet bruin zijn.

Schep de tomatenpuree erdoor met een ruime kop water. De wijn, suiker en gedroogde kruiden mogen er nu ook in. Alles goed schudden in de pan en 5 minuten laten koken. Zet het vuur laag met de deksel er ietsje schuin op. Minstens 2 uur laten sudderen en dan basilicum toevoegen.

Nadat je de gekookte pasta hebt afgegoten, doe je die in een mooie dekschaal met de helft van de saus. Na het uitserveren schep je de rest van de saus met de Parmezaanse kaas boven op de porties.

Allegra: ‘Dit recept heb ik van mijn vader, die het weer heeft van zijn moeder die in 1906 uit Toscane via Marseille naar Londen kwam. Ik weet nog dat hij dit elke donderdagavond maakte, als hoofd- en enig gerecht, maar dat het bij de zondagse lunch van mijn oma steevast een primo piatto was, met antipasti ervoor en gebraad erna.

Met het naoorlogse tekort aan van alles en nog wat waren veel ingrediënten niet of alleen op rantsoen verkrijgbaar. De hoeveelheid spek (toen een inferieur stuk vlees) in dit recept was veel minder dan nu. Bakvet was ook op rantsoen, vandaar het zwoerd om de uien te karameliseren. Olijfolie kwam pas veel later in zwang, net als de gedroogde kruiden.’

Meer lezen over de lekkerste ingrediënten en de lekkerste recepten ermee maken? Met Leon ben je niet snel uitgelezen, uitgekeken en uitgegeten, wat een prachtkookboek! Dankzij de extraatjes als stickers, uitklappagina’s, kaaskaart, leeslinten en de vele foto’s echt een boek om uren zoet mee te zijn. En dan heb ik het nog niet eens over de recepten, die je stuk voor stuk wil uitproberen. Grazie mille Allegra, voor dit inderdaad leukste kookboek van de wereld!

Leon – Het leukste kookboek van de wereld
Allegra McEvedy
ISBN 9789077330180
€ 34,99
uitgeverij Van Dishoeck

Getagd met:
dec 10

Volop inspiratie voor Italiaans getinte cadeaus voor onder de kerstboom. Van spelletjes tot boeken, van design tot speelgoed!

Italy in a Box
Met deze Italiaanse blokkendoos tover je zo de skyline van een Italiaanse stad tevoorschijn. Zuilen, koepels, het Colosseum, gondels en toch ook de wolkenkrabbers die aan de rand van Italiaanse zakensteden oprukken. Bij de blokken krijg je een canvas zakje waar je de blokken in kunt bewaren – en waarin je ze mee op reis kunt nemen. Naar Italië uiteraard, zodat de kinderen tijdens de vakantie direct de Italiaanse sferen na kunnen bouwen. Verkrijgbaar bij Muji (een soort Japanse Hema – helaas nog niet in Nederland, maar wel in een aantal Italiaanse steden). Bestellen kan via hun webshop.

Pizzapuzzel
Laag in calorieën maar hoog in vermaak, deze pizzapuzzel! Deze frustrerende onmogelijke puzzel zal je honger stillen zonder je eetlust te verpesten. En zeg nou zelf, waar vind je nog een pizza die uit 400 stukjes bestaat? Ook de verpakking mag er zijn: de puzzel wordt geleverd in een klein pizzadoosje. Verkrijgbaar via iCadeau.nl


Het kleine pastaboekje
Als tegenwicht tegen het gebrek aan calorieën bij de pizzapuzzel: een mini-editie van Het grote pastakookboek, dat ik vorig jaar vertaalde. Deze handzame editie van Het grote pastakookboek bevat de lekkerste recepten uit het grote boek. En door de prijs van een tientje een ideaal cadeau! Verkrijgbaar via de boekhandel en bol.com

Toren van Pisa
Het bekende spel met de scheve toren van Pisa. Wie durft er nog één mannetje op de toch al wankele toren van Pisa te plaatsen? Een razend spannend actiespel waar je nooit genoeg van krijgt! Nu ook als reiseditie, ideaal voor op de camping komende zomer! Verkrijgbaar via Intertoys en bol.com

Kerst by Alessi
Deze Italiaanse designer verrast ons elk jaar opnieuw met winterse hebbedingetjes. Ik werd helemaal verliefd op deze vallende ster, Stella Stellina geheten, maar ook het sneeuwpopje uit de header van vandaag mag er zijn. Uiteraard doen ook al Alessi’s andere artikelen het goed onder de boom! Verkrijgbaar via Alessi’s webshop

Crumpled City Map
Deze Engelstalige stadsplattegronden vouw je in 2 seconden uit en frommel je ook net zo snel weer tot een prop in je tas of jaszak. De Crumpled City Map kan tegen regen, scheurt niet, weegt (bijna) niks en ziet er leuk uit. En niet onbelangrijk: hij is overzichtelijk en de makers hebben er hun favoriete plekken op aangegeven. De Crumpled City Maps zijn er o.a. van Rome en Milaan. Verkrijgbaar via de 100% travel webshop

Italian Coffee Handbags
Een origineel cadeau voor elke koffieliefhebber! Deze tassen zijn gemaakt van lege (gebruikte) zakken van koffiebonen of gemalen koffie. Elk model en exemplaar is daarom uniek! Verkrijgbaar via Italian Coffee Handbags
Het barbiehuis
Nee, ik bedoel niet het roze poppenhuis dat op zoveel verlanglijstjes zal staan. Het barbiehuis is de net verschenen roman van Ascanio Celestini. Hij laat een Italië zien dat je nooit in de reisgidsen tegenkomt: een maatschappij waarin pin-ups politici worden en waarin geen ruimte is voor talentvolle jongeren, hoe hard ze ook werken. Het barbiehuis is een ontroerend, hilarisch en hoopvol portret van jonge mensen in Rome. Verkrijgbaar via de boekhandel en bol.com

Romeinse Playmobil
Playmobil heeft een vrij uitgebreide keuze aan Romeinen in de collectie. Een arena, een commandopost, strijdwagens, legionairs en dit prachtige schip. Verkrijgbaar in de speelgoedwinkel of de online Playmobil-shop


Zingende pastatimer
Met deze speciale kookwekker kan je pasta niet meer mislukken! Als het water kookt, doe je, samen met de pasta, dit maffiamannetje in het water. Na 7, 9 en 11 minuten ‘zingt’ de maffioso een aria uit een Italiaanse opera, zodat je weet dat je – afhankelijk van het type – de pasta eruit moet halen. De maffioso zingt uit Aïda, Nabucco en Rigoletto. Verkrijgbaar bij Het Italiëpunt


Ilovecooking
Met deze pakketten kan elke Italiëliefhebber zijn lievelingskostje maken! Of je nu houdt van bruschetta, pasta, pizza, risotto of Nutella: er is voor iedere smaak wel iets lekkers! Verkrijgbaar via I love cooking

Hopelijk heb ik jullie hiermee nog een beetje inspiratie kunnen geven voor de kerstcadeaus. Op Italiaans getinte feestdagen!

dec 09

Vandaag verrast Loes Janssen Miraglia ons met een recept voor pasta met pesto uit Trapani. Loes: ‘Dit verrukkelijke gerecht komt uit Sicilië (waar mijn partner vandaan komt, waar wij een aantal jaren hebben gewoond en waar ook ons zoontje geboren is). Het is typerend voor de provincie Trapani (in het westen van het zonovergoten eiland).

Niets is met zekerheid te zeggen, maar hoogstwaarschijnlijk is deze pesto ontstaan nadat koopmannen uit het Noord-Italiaanse Genua, waar pesto op basis van basilicum en pijnboompitten oorspronkelijk vandaan komt, op hun zeereizen zijn neergestreken in het West-Siciliaanse Trapani. Tongstrelend deze versie met amandelen!’

Ingrediënten
(voor 4 personen)

4 teentjes knoflook
een bos verse basilicumblaadjes
4 rijpe, middelgrote tomaten
60 gram amandelen
100 ml olijfolie van de eerste persing
zout en peper
350 gram ‘busiate’ (bucatini)

Pel de knoflook en stamp de teentjes met de basilicum fijn in een vijzel.

Breng een middelgrote pan water aan de kook. Maak kruisvormige inkepingen aan de onderkant van de tomaten en blancheer ze circa 30 seconden in kokend water (totdat de schil aan de onderkant loslaat). Haal de tomaten met een schuimspaan uit het water, verwijder de schil en de zaden.

Blancheer de amandelen circa 30 seconden in kokend water, verwijder de vliezen en hak ze vervolgens fijn. Voeg de tomaten, de olijfolie, het zout en de peper en de amandelen toe aan de knoflook en basilicum in de vijzel en wrijf alle ingrediënten net zo lang totdat een egale pesto ontstaan is.

Kook de pasta al dente. Giet de pasta af en roer de pesto erdoorheen. Serveer het gerecht onmiddellijk.

© recept en foto: Loes Janssen Miraglia, uit haar succesvolle kookboek Sicilicious

preload preload preload