Toen ik bij Only Pasta in Santpoort was om de pastaworkshops door te spreken (zie Ciao tutti van 6 september), kon ik het natuurlijk niet laten om ook even in de winkel rond te neuzen. Daar vond ik een voor mij onbekende olijfolie, die ik natuurlijk meteen mee naar huis nam om te keuren.

De Colline di San Mauro, zoals de olijfolie zo mooi heet, stelde zeker niet teleur. Sterker nog, het is misschien wel de lekkerste olijfolie die ik afgelopen maanden proefde (en geloof me, dat waren er heel wat!). De olijfolie is genoemd naar de Sabijnse heuvels (colline) in de buurt van Rome. Hier ligt het San Mauro domein, waar de beste olijven van heel Italië groeien als je deze olijfolie mag geloven.

De olijfolie is gemaakt van een mix van carboncella-, frantoio-, leccino- en pendolino-olijven. Carboncella is een echt Italiaanse olijfsoort, die alleen in de Sabijnse heuvels groeit. Deze olijfsoort is wat later rijp en laat zich moeilijker plukken. De carboncella-olijven zorgen voor een krachtige olijfolie, die in combinatie met de leccino- en frantoio-olijven een mooie en licht bittere, groene smaak oplevert met tonen van pijnboompit en artisjok.

Deze olijfolie blijft goed overeind bij kruidige en zoete gerechten, zoals panforte en olijfolie-ijs, maar ook bij vleessoorten met een sterkere smaak.

De olijfolie van San Mauro wordt gemaakt op basis van de oude Romeinse tradities. De olijven worden tussen half oktober en half november geplukt en binnen 24 uur na de oogst koud geperst. De olijfolie wordt ongefilterd opgeslagen in tanks en na minimaal een maand gebotteld in kleine donkere flessen.

Om de kwaliteit te duiden, werd olijfolie in de Romeinse tijd ingedeeld in verschillende categorieën. ‘Oleum Ex Albis Ulivas’ was de classificatie voor de allerbeste olijfolie. Deze werd gemaakt van in november geplukte olijven; vroegrijpe olijven dus die een olie opleveren met een zeer lage zuurgraad, een laag gehalte peroxides en een hoog gehalte polifenolen. En dat proef je! Als de Romeinse kwalificatie nog gangbaar was, dan zou de olijfolie van San Maura zeker een ‘Oleum Ex Albis Ulivas’ opgeplakt krijgen!

Goed, een lekkere olijfolie is één ding, het is veel belangrijker wat je ermee kunt doen. De afgelopen weken heb ik dan ook flink geëxperimenteerd. Ik schonk de olijfolie bij salades, over pastagerechten, bakte er plakjes courgette en aubergine in (en nee, dat is niet zonde – je proeft echt het verschil!) en doopte er stukjes versgebakken brood in. Toen las ik het papiertje dat ik bij de fles kreeg nog eens goed, en ja, daar stond het echt (de oplettende lezer van vandaag heeft het al lang gezien): ‘Deze olijfolie blijft goed overeind bij kruidige en zoete gerechten, zoals panforte en olijfolie-ijs.’

Olijfolie-ijs, dacht ik, dat is wel omslachtig. Om nu een hele fles goede olijfolie te gebruiken voor een experiment… Gelukkig vond ik bij toeval een recept voor roomijs met olijfolie in Jamie’s Italië. Hoewel vrienden en collega’s het maar een vreemde combinatie vonden, was ik ervan overtuigd dat het een lekker toetje zou zijn en ging ik aan de slag.

Het resultaat viel niet tegen, sterker nog: het was heerlijk. Hierbij het recept voor wie het ook wil proberen, succes gegarandeerd!

gelato con olio e sale
roomijs met olijfolie en zeezout

Jamie: ‘Ik kreeg dit gerecht jaren geleden voorgeschoteld en was geschokt, maar het bleek verschrikkelijk lekker! Je kunt het alleen met succes klaarmaken met goed vanille-ijs en de beste olijfolie die er te krijgen is. Doe een paar bolletjes vanille-ijs in schaaltjes, giet er wat heel goed extra vergine olijfolie over, liefst eentje met een mooi grassige, bloemige smaak, en strooi er een klein snufje zeezout over. Ik kan niet uitleggen waar het op lijkt… je moet het gewoon zelf proberen!’

Bestel Jamie’s boek hier via bol.com!