aug 31

Olijfolie-ijs met olijvenkoekjes

Ricetta - Recepten 1 reactie »

Augustus was een maand vol ijs, dat is jullie vast niet ontgaan. In september dacht ik daarom maar een gezonder culinair product op Ciao tutti centraal te zetten, en wel olijfolie. Vandaag een goddelijke combinatie van beide producten: olijfolie-ijs.

Ingrediënten:
300 cc goed vanille-ijs
2 eetlepels sterk geurende extra vergine olijfolie
150 gram suiker
200 gram zwarte olijven, zonder pit
1 eetlepel maïzena
1 ei
50 amandelen
gedroogde rozemarijn
zout

Laat het ijs een beetje zacht worden. Meng de olijfolie erdoor en laat het in de vriezer weer hard worden.

Verwarm 100 gram suiker met een glas water. Laat zachtjes op laag vuur smelten. Voeg de helft van de olijven toe en laat 10 tot 15 minuten zachtjes pruttelen.

Giet af en rol de nog natte olijven door de suiker. Hak de olijven grof.

Meng de maïzena met het ei, de rest van de suiker, de fijngehakte amandelen en de gedroogde rozemarijn. Maak er kleine hoopjes van en leg deze op een ingevette bakplaat. Bestrooi met de gehakte olijven.

Bak de koekjes in een matig hete oven in 5 minuten lichtbruin. Laat de koekjes in een holle vorm afkoelen, zodat ze een mooie vorm krijgen.

Serveer een bolletje olijfolie-ijs met of in een olijvenkoekje. Bestrooi het geheel met de gekonfijte olijven.

Dit recept is afkomstig uit Olijfolie, geschreven door kok en olijfolie-importeur Manfred Meeuwig. Bestel het boek hier via bol.com!

In zijn winkel in Amsterdam vind je een keur aan olijfolie; uit Italië natuurlijk, maar ook uit Spanje, Portugal, Griekenland, Turkije en Frankrijk. Meeuwig verkoopt zijn olijfolie vanuit roestvrijstalen tanks. Daardoor kan hij de echt bijzondere olijfolie kopen, geproduceerd door kleine boeren die geen eigen flessen en distributielijn hebben. Natuurlijk kun je elke olijfolie eerst proeven en je kunt zelf kiezen hoeveel olijfolie je mee naar huis wil nemen. Zo kun je naast je eigen vertrouwde olijfolie ook steeds een nieuwe soort proberen!

Aangezien Manfred Meeuwig na al die jaren olijfolie importeren een enorme kennis heeft opgedaan, werd het tijd om deze kennis te delen met zijn klanten en andere olijfolieliefhebbers. Vandaar het boek Olijfolie, waarin hij niet alleen de lekkerste recepten met olijfolie prijsgeeft, maar ook vertelt over hoe olijfolie nu precies gemaakt wordt, waar olijfolie vandaan komt en hoe je olijfolie nu het beste kunt proeven. Na het lezen van dit boek heb je niet alleen een enorme trek, maar weet je ook nog eens heel veel meer over het groene goud dat ook buiten Italië zo geliefd is. Dus, zoals Meeuwig zou zeggen, check your oil!

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • •
jul 26

Julia – intrigerende familiegeschiedenis met Siena in de hoofdrol

Letteratura - Boeken Geen reacties »

‘Terwijl ik in de kathedraal opging in de herinnering aan dat zeldzame, emotionele gedweep van Umberto, kwam er een groep Britse toeristen achter me staan; hun gids vertelde geanimeerd over de vele mislukte pogingen om de oude grafkelder van de kathedraal te vinden en op te graven, die naar verluidt in de middeleeuwen had bestaan maar kennelijk voorgoed verloren was gegaan.

Ik luisterde een poosje geamuseerd naar de sensationele draai die de gids aan het verhaal gaf, voordat ik de kathedraal weer aan de toeristen overliet en de Via del Capitano afslenterde om, tot mijn grote verrassing, weer op de Piazza Postierla te belanden, recht tegenover de espressobar van Malèna.

De andere keren dat ik er was geweest, was het druk op het pleintje, maar vandaag was het aangenaam rustig, misschien omdat het siëstatijd was en gloeiend heet. Tegenover een sokkel met een gebeeldhouwde wolf en twee zogende baby’s erop stond een kleine fontein, waar een vervaarlijk ogende metalen vogel boven hing. Twee kinderen, een jongen en een meisje, waren elkaar met water aan het bespatten en renden heen en weer, joelend van plezier, terwijl een rij oude mannen op korte afstand in de schaduw zat, zonder jas maar met hun hoed op, die met milde blik hun eigen onsterfelijkheid beschouwden.

‘Hallo daar!’ zei Malèna toen ze me zag binnenkomen. ‘Luigi heeft goed werk gedaan, nietwaar?’
‘Hij is een genie.’ Ik liep naar haar toe en voelde me op een vreemde manier thuis toen ik over de koele toog leunde. ‘Ik ga nooit meer uit Siena weg zolang hij hier is.’

Ze lachte hardop, een hartelijke, speelse lach waardoor ik me weer afvroeg wat het geheime ingrediënt in het leven van deze vrouwen was. Wat het ook was, het ontbrak mij ten enenmale. Het was zoveel meer dan gewoon zelfvertrouwen; het leek de kunst te zijn jezelf lief te hebben, gul en geestdriftig, met lichaam en ziel, waaruit op natuurlijke wijze de overtuiging voortvloeide dat iedere man op de hele planeet er hevig naar verlangde om hetzelfde te mogen doen.

‘Hier…’ Malèna zette een espresso voor me neer en legde er met een knipoogje een biscotto naast: ‘Eet meer. Daar krijg je… je weet wel, karakter van.’
‘Wat een woest ogend schepsel,’ merkte ik op over de fontein buiten. ‘Wat voor vogel is het?’
‘Dat is onze adelaar, aquila in het Italiaans. De fontein is onze… o, wat is het ook alweer?’ Ze beet op haar lip, zoekend naar het woord. ‘Fonte battesimale… ons doopvont? Ja! Hier brengen we onze baby’s zodat ze aquilini worden, kleine adelaartjes.’
‘Is dit de contrada van de Adelaar?’ Ik keek rond naar de andere klanten, plotseling helemaal kippenvellig.’

De Amerikaanse Julie Jacobs is in Siena om de geheime erfenis van haar overleden moeder te zoeken. In een bankkluis treft ze de oerversie van Romeo en Julia’s liefdesgeschiedenis aan, waarin wordt verteld over de vete tussen twee Toscaanse families: de familie Salimbeni en de familie Tolomei. Dan stuit Julie op een waarschuwing die aan haarzelf is gericht: ‘Er rust een vloek op jouw familie en daarmee ook op jou, want je echte naam is Giulietta Tolomei.’ Julie duikt de geschiedenis van beide families in, en stuit al gauw op een intrigerend verhaal.

Na een bloedige aanval van de familie Salimbeni op de familie Tolomei, in 1340, blijkt Giulietta Tolomei de enige overlevende te zijn. Dankzij Lorenzo, een monnik, weet ze naar de stad te vluchten. Onderweg wordt ze echter aangevallen door handlangers van de familie Salimbeni. Een jonge Sienese edelman, Romeo Marescotti, redt Giulietta en Lorenzo van hun belagers. Romeo wordt verliefd op Giulietta, en zij op hem. Maar hun heimelijke liefde wordt wreed verstoord wanneer Giulietta gedwongen wordt te trouwen met Messer Salimbeni.

Tijdens de zoektocht naar haar familiegeschiedenis merkt Julie dat niet iedereen blij is met haar aanwezigheid in Siena. Hoe ver strekt de vloek uit het verleden zich uit?

Julia is een adembenemende historische roman, die je bijna 500 pagina’s lang meevoert naar het veertiende-eeuwse Siena. Heerlijk herkenbaar voor wie er verblijft, maar degenen die het boek gewoon in de tuin of op de camping lezen niet getreurd: je waant je echt even in de straatjes en op de pleinen van Siena. Alleen het boekomslag met het prachtige Piazza del Campo laat je al wegdromen…

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • • • • •
jul 10

Lekkerissimo!

Culinaria - Italiaanse keuken 1 reactie »

Zijn de cantuccini in combinatie met de vin santo van gisteren de perfecte manier om de dag af te sluiten, een ontbijtje met un caffè en een handvol amaretti zorgt voor een heel ontspannen begin van de dag. Niks is lekkerder dan op een terrasje in het zonnetje de ronde zachte koekjes in je koffie dopen, genietend van de ietwat bittere maar tegelijkertijd zoete nasmaak van deze amandelkoekjes.

Frans van Munster denkt daar in Puglia, helemaal in het zuiden van Italië, volgens mij net zo over. Sterker nog, hij bedacht er een heel nieuwe term voor: lekkerissimo, een combinatie van het Nederlandse lekker en het Italiaanse buonissimo. Dubbel lekker dus! De term wordt inmiddels ook volop gebruikt door Frans’ Italiaanse vrouw Anna, zelfs als Frans kookt – ook al doet hij dat volgens Anna niet altijd op de traditionele manier.

Het volgende recept voor de echte Italiaanse amandelkoekjes, amaretti genaamd, is door Anna goedgekeurd om te worden opgenomen in Frans’ culinaire boek, dat hij uiteraard de titel Lekkerissimo heeft gegeven.

Frans: ‘Op Anna’s land staan de meest uiteenlopende gewassen. Natuurlijk zijn daar de olijfbomen, een stuk of vijftig. Verder staan er honderden kersenbomen. Ons deel van Puglia is beroemd om zijn kersen, omdat we op 350 meter hoogte zitten. Het is er minder warm dan bijvoorbeeld in het gebied richting de zee, dat veel lager ligt. Daar groeien de vijgen weer beter.

We hebben amandelbomen, kastanjebomen, hazelnoten, kweeperen, granaatappels, peren, mispels, druiven, vijgen, kaki, fichi d’India (een reuzencactus met eetbare vruchten), moerbeien en ik vergeet waarschijnlijk nog allerlei andere soorten. Eind februari beginnen de amandelbomen te bloeien. De glooiende groene heuvels worden versierd met duizenden witte pruiken.

De amandelen zijn rijp in september. We slaan ze met lange stokken uit de boom en net als olijven vallen ze op netten die onder de boom zijn gelegd. Daarna wordt de buitenste grove schil eraf gehaald en blijven de noten met hun harde bast over. Deze worden in de zon gedroogd.

Daarna brengen we ze naar een man die een vooroorlogse machine heeft, speciaal gemaakt om amandelen te breken. Met een oorverdovende herrie slaan kleine hamertjes de amandelen stuk, waarna ze gesorteerd worden op grootte. Voor amaretti worden behalve de gewone amandelen ook een kleine hoeveelheid bittere amandelen gebruikt. Dat mogen er echter niet te veel zijn, want in hoge doses zijn deze bittere amandelen giftig.’

Amaretti

Ingrediënten:
250 gram gepelde amandelen
30 gram bittere amandelen
200 gram suiker
3 eiwitten
schil van 1 citroen, geraspt

Breng 2 deciliter water aan de kook, kook de amandelen daar een minuut in en spoel ze af onder koud water. Je kunt nu heel makkelijk het schilletje eraf knijpen.

Laat een koekenpan heet worden en rooster de amandelen daarin tot ze een beetje kleur krijgen. Laat ze afkoelen.

Hak de amandelen zo fijn mogelijk in een keukenmachine of stamp ze fijn in een vijzel. Sla de eiwitten stijf.

Meng amandelen, suiker, eiwitten en citroenrasp goed door elkaar. Maak er balletjes ter grootte van een bitterbal van en leg ze op een ingevette en met meel bestoven bakplaat. Druk ze iets plat en zet ze in een voorverwarmde oven (150 °C). Zodra ze wat kleur krijgen, zijn de amaretti klaar.

Als ze afgekoeld zijn, kun je ze eten. Als er nog wat overblijft, kun je ze bewaren in een luchtdichte verpakking.

Nog meer culinaire belevenissen en lekkere recepten van Frans van Munster lezen en uitproberen? Met Lekkerissimo waan je je een aantal uren in Puglia. Risico is wel dat je meteen wilt afreizen naar de hak van de Italiaanse laars, om met eigen ogen de vismarkt in Bari en de witte stad Ostuni te zien, of om de bijzondere bewoners te ontmoeten die je door Frans’ verhalen in korte tijd leert kennen. Heerlijk voor een zomers (gedachten)reisje naar Puglia. Wat zeg ik, heerlijk? Nee, het is meer dan dat, het is om met Frans’ woorden te spreken lekkerissimo !

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • •
jul 09

Cantuccini in Vin Santo

Ricetta - Recepten 1 reactie »

Vorige week schreef ik al over de uitgebreide selectie koekjes die je in Siena op elke hoek van de straat kunt kopen. Allemaal even vers, allemaal even lekker en heerlijk om bij een kopje koffie weg te knabbelen.

Gistermiddag at ik echter de meest goddelijke koekjes ooit. Dat kwam ook wel een beetje door het glaasje Vin Santo (letterlijk: ‘heilige wijn’) dat we erbij geserveerd kregen, maar ook zonder deze hogere macht waren de koekjes niet anders te omschrijven dan hemels.

Tijdens een verkenningstochtje door de nabije omgeving van Siena kwamen we terecht op het uitgestrekte domein van Poggio Antico (‘oude heuvel’), een restaurant met Michelin-ster. Maar dat wisten we op dat moment nog niet. We stapten dan ook onbevangen uit en bewonderden de wijn- en olijfgaarden die tot zover het oog reikten de omgeving domineerden.

Terwijl we dit idyllische Toscaanse vergezicht op film en foto probeerden vast te leggen, werden we hartelijk welkom geheten door Roberto Minnetti, naar later bleek de chef-kok van het restaurant, en – dat hoorde ik direct aan zijn accent – een rasechte Toscaan. Vol trots wees hij ons op ‘zijn’ wijndomein en vertelde hij hoe de druiven verwerkt worden tot wijn en grappa.

Toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen, duwde hij ons richting de keuken. Zelf verdween hij naar de kelder, om na korte tijd tevoorschijn te komen met een bord koekjes en een paar glaasjes lichtbruin vocht. ‘Vin Santo,’ fluisterde Roberto, met iets van ontzag in zijn stem. Heilige wijn, dat belooft wat, dacht ik.

Roberto schuift met zijn ene hand de tafel vrij en zet koekjes en wijn neer. Hij vertelt dat de combinatie van cantuccini, amandelkoekjes, en Vin Santo, eigenlijk een traditionele afsluiting is van een Toscaans diner. ‘Je moet de harde koekjes even in de zoete dessertwijn drenken,’ legt hij uit. ‘Maar waarom dan Vin Santo?,’ vraag ik. Hij grijnst breed en antwoordt: ‘Omdat deze wijn vroeger als miswijn werd gedronken, kreeg hij de naam Vin Santo, heilige wijn. De pastoor at er alleen geen koekjes bij…’ Genietend doopt hij zijn cantuccini in de Vin Santo, en wij volgen zijn voorbeeld.

Na deze goddelijke rustpauze moet Roberto weer aan de slag, en wij keren terug naar de auto om in een dorpje verderop cantuccini en Vin Santo in te slaan voor de thuisblijvers. Voor wie zelf aan de slag wil, volgt hier het recept van de enige echte cantuccini, dat Roberto nog snel voor ons opschreef:

Hemelse cantuccini

Ingrediënten:
500 gram bloem
200 gram amandelen
4 eieren
350 gram suiker
1 druppeltje vanille-essence
1 eetlepel honing
½ zakje gedroogde gist
zout

Verwarm de oven voor tot 100 °C en laat de amandelen in 10 minuten goed warm worden. Haal ze dan uit de oven en hak ze in grove stukken.

Klop de eierdooiers met de suiker en de vanille-essence. Klop de eiwitten stijf en spatel de eiwitten door het suikermengsel. Roer er ook de honing en de stukken amandel door.

Zeef de bloem en roer deze samen met een snufje zout door het amandelmengsel. Voeg dan de gedroogde gist toe en kneed alles tot een stevig deeg.

Maak van het deeg een lange rol van ongeveer 30 cm lang en 3 cm breed. Bak de rol een kwartiertje in een voorverwarmde oven (180 °C).

Haal de rol uit de oven en snijd er diagonaal stukjes van ongeveer 1 cm breed af. Laat ze even afkoelen en bak ze daarna nog eens 10 minuten in de voorverwarmde oven (150 °C).

Laat de koekjes voor gebruik een dag rusten. Bewaar ze in een luchtdicht afgesloten pot, zodat de cantuccini lekker knapperig blijven.

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • •
jul 03

La dolce città

Culinaria - Italiaanse keuken 2 reacties »

Siena is niet alleen de stad van paarden, maar ook van de lekkerste koekjes! Als je door de middeleeuwse straatjes loopt ruik je de zoete geur van versgebakken koekjes of de kruidige tonen van panforte die net uit de oven wordt gehaald. Ideaal voor bij een kopje koffie, en als je lang genoeg in Siena blijft kun je elke ochtend andere koekjes uitproberen.

Het meest bekend zijn waarschijnlijk de cantuccuni, langwerpige amandelkoekjes die net als beschuit twee keer gebakken worden. De koekjes bevatten naast amandelen ook meel, suiker, amaretto en enkele specerijen als kardemom, kaneel, kruidnagel en steranijs. Soms worden er ook nog stukjes chocolade aan het deeg toegevoegd. De cantuccini zijn de traditionele lekkernij van de Toscaanse provincie Prato (ten noorden van Siena), en daarom worden ze ook wel Biscotti di Prato (koekjes van Prato) genoemd. Ze worden in Italië vaak geserveerd als toetje, samen met een glaasje Vin Santo.

Ook de zachte, ronde amandelkoekjes, amaretti genaamd, worden vaak geserveerd als toetje, vergezeld van een glaasje likeur of een zoete dessertwijn. Amaretti houden het midden tussen kleine makarons en bitterkoekjes, maar zijn veel zachter van structuur. Volgende week een recept!

Weer een andere soort amandelkoekjes zijn de ricciarelli, die qua vorm lijken op de amandelvormige ogen van de Maria’s die worden afgebeeld op de prachtige schilderijen van de meesters van de Sienese school. De koekjes worden gemaakt van amandelen, suiker en eiwit en worden na het bakken royaal bestrooid met poedersuiker. Het verhaal gaat dat de Sienees Ricciardetto della Gherardesca, deze koekjes heeft geïntroduceerd toen hij na een lange reis terugkeerde van de kruistochten tegen de Turken. Op zijn kasteel bij Volterra zou de kok nachtenlang bezig zijn geweest om te weten te komen hoe deze koekjes nu precies gemaakt werden. Gelukkig wist hij het recept te achterhalen en kunnen we dankzij Ricciardetto en zijn kok ook nu nog genieten van de ricciarelli.

Als je dacht dat we nu de variatie aan amandelkoekjes hebben gehad, dan heb je het mis. De Sienezen kunnen op ontelbaar veel manieren variëren met suiker, amandelmeel, eieren en her en der wat extra toevoegingen. Zo wordt aan het amandeldeeg noten, kruiden, honing en soms gekonfijte vruchtjes toegevoegd om de traditionele cavallucci te bakken. Deze cavallucci hebben een lange geschiedenis; ze werden volgens de Sienezen al gebakken ten tijde van de heerschappij van Lorenzo il Magnifico (vijftiende eeuw). Ze heten toen alleen nog Biriquocoli; de naam cavallucci kregen de koekjes in de loop der tijd omdat ze vooral werden gebakken in de osterie op het platteland, waar de postkoetsen en reizigers te paard even stopten voor een drankje en een versnapering. Letterlijk betekent cavallucci namelijk ‘kleine paardjes’. Hoewel de cavallucci heerlijk zijn bij een kopje koffie, vormen ook deze koekjes een perfecte combinatie met een zoete dessertwijn.

De komende maand zal ik uiteraard van verschillende soorten koekjes het traditionele recept op Ciao tutti plaatsen, met wat leuke wetenswaardigheden, maar voor wie niet zo lang kan wachten en deze maand toch in de buurt van Siena is, volgen hier de lekkerste bakkers van de stad:

Antica Drogheria Manganelli
Via di Città 71-73, Siena

Consorzio Agrario Siena
Via Piangiani 9, Siena

Forno delle Campane
Via Salicotto 23, Siena
www.fornodellecampane.it

La Terra di Siena
Via Giovanni Dupré 32, Siena

Panificio Il Magnifico
Via dei Pellegrini 27, Siena
www.ilmagnifico.siena.it

Panificio San Girolamo
Via di San Girolamo 11, Siena

Pasticceria Bini
Via dei Fusari 9-13, Siena

Pasticceria Peccati di Gola
Via Piccolomini 43-45, Siena
www.pasticceria-peccatidigola.it

Pasticceria Sinatti
Via della Sapienza 36, Siena
www.pasticcerie-sinatti.it

Pasticceria Nannini
o.a. Via Banchi di Sopra 22-24
www.grupponannini.it

Pasticceria Nannini is de oudste bakkerij van Siena, met verschillende vestigingen door de hele stad. De etalages zijn altijd prachtig versierd, in juli en augustus uiteraard met vaandels in de kleuren van de verschillende contrada. Nu smaken de cavallucci, de ‘kleine paardjes’, extra lekker!

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • • • •
jun 27

Sicilicious

Ricetta - Recepten 1 reactie »

We blijven vandaag nog even op Sicilië, dankzij het prachtige kookboek van Loes Jansen Miraglia, Sicilicious. Aan de hand van authentieke, streekgebonden recepten, informatie over regionale producten en mythologische, cultuurhistorische, religieuze en folkloristische verhalen neemt Loes je mee op een culinaire ontdekkingstocht over het eiland dat ze als geen ander kent. Direct na haar huwelijk met de Siciliaanse Alessio werd ze door diens familie (en door hem zelf!) ingewijd in de geheimen van de Siciliaanse keuken. Nonna Tina gaf haar het recept van haar wereldberoemde limoncello, terwijl andere familieleden hun succesrecepten voor onder andere caponata, risotto en cassata met haar deelden. Zio Sebastiano tekende voor alle wijnadviezen en zoontje Thomas fungeerde graag als hulpkok en als eerste proefpersoon. Loes woont samen met haar Siciliaanse gezin aan de voet van de Etna, maar op zoek naar traditionele recepten reist ze vaak en graag het eiland over.

In Monreale, een op de punt van een berg gelegen stadje ten zuidwesten van Palermo, vond ze het recept voor biscotti di Monreale, koekjes uit Monreale. Tomasi di Lampedusa schreef in zijn roman Il Gattopardo al dat deze koekjes gegeten werden tijdens het ontbijt, vergezeld van een sterk kopje koffie. Ook nu nog worden de koekjes vaak vroeg in de ochtend gegeten. In de zestiende eeuw werden de koekjes gebakken door de nonnen van het benedictijner klooster in Monreale, San Castrense. Nu zijn het niet de nonnen die elke nacht het deeg kneden, maar de plaatselijke bakkers. Maar met het recept van Loes haal je deze lekkernij heel gemakkelijk naar Nederland!

Biscotti di Monreale

Ingrediënten:
(voor circa 18 koeken)

voor het deeg:
1 eierdooier
1 kg bloem (van het Italiaanse type 00)
300 ml melk
200 g suiker
200 g reuzel, plus wat extra om de bakplaat in te vetten
1 zakje vanillesuiker

voor het glazuur:
1 eiwit
1 eetlepel citroensap
175 g poedersuiker
1 flinke eetlepel water

Verwarm de oven voor op 200 °C. Meng de bloem met de eierdooier, de melk, de suiker, de reuzel en de vanillesuiker. Kneed net zo lang totdat er een stevig deeg ontstaat. Maak koeken in de vorm van een S (circa 2 cm breed en 12 cm lang) en leg deze op een met reuzel ingevette bakplaat. Bak de koeken 10 tot 15 minuten in de voorverwarmde oven.

Klop voor het glazuur het eiwit met het citroensap op. Verhit de poedersuiker al roerend met 1 flinke eetlepel water op matig vuur, totdat de suiker gesmolten is. Haal het pannetje van het vuur en roer de poedersuiker snel door het eiwitmengsel heen.

Haal de koeken uit de oven en bestrijk ze met het glazuur. Laat de koeken daarna afkoelen en serveer ze als ontbijt, bijvoorbeeld met een kom warme melk, of als laat-op-de-middag-tussendoortje met een glaasje moscato.

Mocht je trouwens in Monreale zijn, neem dan vooral even een kijkje in de monumentale kathedraal, het hoogtepunt van de Arabisch-Normandische bouwkunst op Sicilië. Het hele schip, de zijbeuken, het koor, het transept en de apsis zijn bedekt met de schitterendste mozaïeken, met episoden uit het Oude en Nieuwe Testament en in de apsis Christus Pantocrator. Bezoek ook de kloostergang van het naastgelegen klooster, met maar liefst 228 dubbele zuilen in Normandische stijl.

Kun je na het lezen van Ciao tutti van vandaag maar geen genoeg krijgen van Sicilië maar heb je je vakantieplannen al gemaakt? Geen probleem, met Sicilicious creëer je de sfeer van het eiland ook heel gemakkelijk in je eigen keuken. De Siciliaanse eetcultuur, met Griekse, Romeinse, Arabische, Spaanse en Scandinavische invloeden, is heel gevarieerd. Eenvoudige boerengerechten als matarocco (koude tomatensoep) staan tegenover de aristocratische overdaad van timballo di maccheroni (macaronitaart); eeuwenoude recepten als maccu (tuinbonenpuree uit de Romeinse tijd), pasta con le sarde (pasta met sardines uit de tijd van de Arabische overheersing) worden afgewisseld met modernere recepten als risotto con le fragole (aardbeienrisotto). De verrassend originele recepten (seizoensgebonden en met verse ingrediënten gemaakt), de achtergrondinformatie bij de gerechten en de ingrediënten, de wijnadviezen en de zonnige fotografie maken Sicilicious net zo fascinerend als het eiland in het hart van het Middellandse Zeegebied…

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • • • • • •
mrt 12

30 Bolognese adresjes om van te smullen

Culinaria - Italiaanse keuken Geen reacties »

Op een heerlijke strooptocht door de culinaire hoofdstad van Italië mogen de volgende adresjes niet ontbreken!

caffè, tè, dolci e cioccolato – koffie, thee, zoetigheid & chocola

1 Zanarini
Piazza Galvani 1
De beste start voor een dag in een Italiaanse stad: een brioche met vanilleroom of chocolade uit de vitrine kiezen, een cappuccino bestellen en deze staand aan de bar opdrinken, tussen druk gebarende Italiaanse zakenmannen die zich nauwelijks de tijd gunnen hun espresso te drinken.
www.caffezanarini.com

2 Morandi
Piazzetta Morandi 1
Volgens de Bolognesi drink je hier de beste cappuccino: vol en romig, met een flinke schuimlaag! Na 11 uur ’s ochtends kun je hier uiteraard ook terecht, bestel dan simpelweg een caffè of een caffè macchiato.

3 Stregate Tea Shop
Via Porta Nova 7a
Je ruikt het al als de winkeldeur openzwaait: de 160 soorten thee verspreiden een heerlijke geur. Voor wie even geen koffie wil (al schenken ze dat hier ook)!
www.stregate.it

4 Voor echte zoetekauwen: Le Palais, Roccati en Laganà
In het piepkleine barretje Le Palais (Via de’ Musei 4) vind je een scala aan gebakjes waarvan het water je in de mond loopt. In het chocoladelaboratorium van Roccati (Via Clavature 17a) verzinnen ze elke keer waanzinnige combinaties met chocolade. Vooral de bonbons met cognacvulling waren een schot in de roos! Pasticceria Laganà (Via Santo Stefano 112) is eveneens een bezoekje waard. Voor de aardbeiengebakjes maak je graag een flinke wandeling!
www.cafelepalais.com
www.roccaticioccolato.com
www.pasticcerialagana.it

5 Majani
Via de’ Carbonesi 5
Al sinds 1796 heersen deze chocolademakers over de stad. Je kunt er de enige echte Scorza-chocolade kopen, genoemd naar de Italiaanse schilder Scorza en gemaakt volgens het allereerste Italiaanse recept voor een reep chocolade (dat dateert uit 1832). De Cremino Fiat, speciaal gemaakt ter gelegenheid van de lancering van de Fiat type 4, is een van mijn favorieten. Ook bijzonder: bonbons in de vorm van tortellini.
www.majani.it

delizie – delicatessen

6 Via Drapperie
Een waar Luilekkerland vind je in de Via Drapperie, de Via Caprarie en de Via Pescherie. Je struikelt letterlijk over de uitgestalde lekkernijen. Eigenlijk zijn alle winkeltjes in deze buurt niet te versmaden, maar de volgende vier mag je écht niet missen.

7 Tamburini
Via Caprarie 1
Deze delicatessenzaak bestaat al sinds 1932 en biedt de grootste keuze aan versgemaakte tortelloni, ravioli en gnocchi. Daarnaast een keur aan vleessoorten, kazen, olijfolie, balsamicoazijn en wijn. Ideaal om je eigen lunchpakket samen te stellen of om inkopen te doen voor thuis – met al dat lekkers van Tamburini krijgt heimwee naar Italië de eerste weken na thuiskomst geen kans!
www.tamburini.com

8 Paolo Atti & Figli
Via Caprarie 7
Je stapt bij deze bakker niet alleen binnen voor een certosino (traditioneel gebak uit Bologna), maar ook voor een meterslange soepstengel, een schitterende chocoladetaart of voor het liefdesbrood in de vorm van een ster. Neem echter ook nog een paar ons tortellini mee, die maakt Paolo net zo lekker als Tamburini.
www.paoloatti.com

9 La Drogheria Gilberto
Via Drapperie 5
Naast de meer traditionele delicatessen verkoopt de Gozzoli-familie hier al meer dan een eeuw snoepjes, toffees en chocolaatjes in alle soorten en maten. Helemaal achteraan bevindt zich een klein barretje, waar je een espresso kunt bestellen en je je aankopen direct kunt proeven.

10 La Baita Formaggi
Via delle Pescherie Vecchie 3a
Acht soorten mozzarella, 6 verschillende soorten ricotta en maar liefst 21 varianten pecorino (schapenkaas)… En dan praat ik nog niet eens over de enorme collectie vleeswaren! Ik begin te begrijpen waarom Bologna ook wel la grassa wordt genoemd, als je niet oplet neem je niet alleen extra kilo’s in je koffer mee…

11 Bruno e Franco
Via Guglielmo Oberdan 16
Ook hier bergen zelfgemaakte pasta, verse hammen, ontelbaar veel soorten kaas en de echte balsamicoazijn. Mocht je al meer dan genoeg hebben aangeschaft om mee naar Nederland te nemen, ga dan toch even bij Bruno en Franco langs voor de arancini al riso, letterlijk sinaasappeltjes van rijst. Deze gefrituurde risottoballetjes zijn (bijna) nergens zo lekker als hier!
www.la-salumeria.it

gelato – ijs

12 Gianni
Via San Vitale 2
Zoals Gianni het zelf zegt: ‘Io vivo per la passione e la mia passione è il gelato!’ Oftewel: ik leef voor de passie, en mijn passie is ijs. Deze passie proef je in elk van de 40 smaken, van aardbei tot zabaglione, van banaan tot watermeloen. Van ijs met smaken als Tentazione paradiso, Luna rossa en Come sono io kunnen we in Nederland alleen maar dromen, Gianni maakt die dromen in een handomdraai waar…
www.gelateriagianni.com

13 Sorbetteria Castiglione
Via Castiglione 44
Hier ontmoette ik een groepje studenten dat elke dag helemaal van de andere kant van de stad naar Castiglione kwam om een ijsje te halen. Wat vreemd, dacht ik nog, er zijn vast meer gelaterie in Bologna. Maar na de eerste lik van mijn ijsje begreep ik hen volkomen. Zowel de klassieke smaken als stracciatella en vaniglia als de eigen fantasierecepten zijn inderdaad overheerlijk. Wat dacht je bijvoorbeeld van mascarpone-ijs met gekarameliseerde pijnboompitten? Al genietend van je ijsje moet je trouwens echt even langs de etalage van de buren lopen: in deze snoepwinkel kun je de twee scheve torens van Bologna van chocolade kopen, leuk als souvenir voor de thuisblijvers.
www.lasorbetteria.it

14 Gelatauro
Via San Vitale 98
Volgens Umberto Eco de beste ijssalon van de stad. Ze maken hier biologisch ijs, in unieke smaken als jasmijn en sinaasappel. Het citroenijs is hier onovertroffen, maar dat kan ook bijna niet anders: de eigenaren komen uit Calabrië, waar ze nog steeds hun eigen citroenboomgaarden hebben. Na één hap kun je niet anders dan Eco gelijk geven!
www.gelatauro.com

aperitivo – aperitief

15 Enoteca Italiana
Via Marsala 2b
In een oude kapel verzamelden Franco Casini en Marco Nannetti de beste Italiaanse wijnen. 35 wijnen zijn ook per glas te bestellen, dus daarmee kun je een lange proeverij op touw zetten. Bestel tussendoor wat mortadella, salami en brood om je honger te stillen!
www.enotecaitaliana.it

16 Le Stanze
Via Borgo di San Pietro 1
Deze lounge bar is gevestigd in de oude kamers (le stanze) van het paleis dat ooit toebehoorde aan de familie Bentivoglio, die in de 15de en 16de eeuw over Bologna heerste. De huidige eigenaren hebben de originele fresco’s in ere hersteld, maar in combinatie met de bizarre inrichting levert dit misschien wel de bijzonderste locatie van de stad op. Ben je zo onder de indruk van de inrichting, dan kun je na je cocktail blijven hangen om allerlei Italiaanse specialiteiten te proeven.
www.lestanzecafe.com

17 Opera Caffè e Tulipani
Via Alessandrini 7
Met een geweldig terras waar de levensgenieters van Bologna hun dagelijkse glas spumante komen drinken. De grote piano in het midden van het Opera Caffè staat niet vaak werkloos te wezen: muzikanten uit de buurt zorgen voor een klassieke of jazzy sound tijdens het aperitief. De echte zoetekauwen moeten ook al wat eerder op de dag een van de tafeltjes zien te veroveren, want het assortiment aan gebakjes is ongeëvenaard.

18 Naso e Gola
Via Porta Nova 18
Je zult je direct thuis voelen in deze wijnbar van Rino Senatore, met romantisch kaarslicht, heerlijke wijn en bijpassende hapjes komen je neus (naso) en je keel (gola) niets tekort!

19 L’Infedele
Via Gerusalemme 5
Wanneer je hier naar binnen wandelt voor een aperitief zul je pas diep in de nacht terug naar je hotel wankelen. Naast een enorme lijst Italiaanse wijnen schenken ze hier namelijk de beste cocktails van de stad. Die leveren, samen met de verschillende soorten stuzzichini (kleine hapjes), bruschette en crostini, de jazzy muziek en het gemengde publiek, de ingrediënten voor een onvergetelijke avond in Bolognese sferen.
www.linfedele.it

20 Enoteca Alto Tasso
Piazza San Francesco 6
Hier schenken ze wijn uit het vat (vino sfuso) in plaats van uit de fles. Maar dat is lang niet alles: hier worden ook lezingen, concerten, voordrachten en boekpresentaties georganiseerd – uiteraard wel steeds onder het genot van een goed glas wijn…
www.altotasso.com

scuola di pasta – pastaschool

21 La Vecchia Scuola Bolognese
Via Malvasia 49
Tijdens een drie uur durende cursus leren ze je op deze ‘pastaschool’ hoe je verse pasta moet maken. Uiteraard komen met name de tortellini aan bod. Naderhand is er volop gelegenheid om je eigen creaties te proeven, ook voor medereizigers die de kunst van het pastamaken al onder de knie hebben. Wel even van tevoren reserveren!
www.lavecchiascuola.com

pranzo o cena – lunch of diner

22 Ex Forno del Pane
Via Don Minzoni 14
Deze artistieke bar maakt deel uit van het MAMbo (Museo d’Arte Moderna di Bologna), het museum voor moderne kunst. Nestel je in een hoekje van de sofa voor een goed glas wijn en bestel daarna een heerlijke risotto of pizza voor de lunch.
www.mambo-bologna.it

23 Al Pappagallo
Piazza della Mercanzia 3
Vele beroemdheden van over de hele wereld gingen je voor en aten hier een simpele tortellini al brodo of andere lokale specialiteiten. Vrij prijzig, maar zeker de moeite waard als je je overdag nog niet te buiten bent gegaan aan de voorgaande adresjes.
www.alpappagallo.it

24 Trattoria La Montanara
Via Augusto Righi 15
Authentieker dan dit kan een trattoria niet zijn, met droogbloemen en servies aan het plafond! Laat je hierdoor echter niet afschrikken: het menu is ook echt authentiek Bolognees, en dat is meer dan een compliment! Bewaar wel nog een plekje voor de huisgemaakte torta tenerina (met chocola!), een espresso uit de blinkende Faema-machine op de toonbank en een van de vele soorten grappa’s.

25 Cantina Bentivoglio
Via Mascarella 4b
In deze middeleeuwse kelder, die vroeger deel uitmaakte van het naastgelegen Palazzo Bentivoglio, worden Bolognese specialiteiten geserveerd. Uiteraard ontbreekt ook hier de uitgebreide Italiaanse wijnkaart niet, maar er is meer: vrijwel elke avond worden hier live jazzoptredens georganiseerd. Voor als je na een dag met veel te veel lekkers alleen nog maar achterover wilt leunen om met een goed glas wijn de dag te besluiten.
www.cantinabentivoglio.it

26 Da Cesari
Via de’ Carbonesi 8
Een echt Bolognees familierestaurant, dat al sinds 1955 wordt gerund door Ilario Cesari en zijn zoon Paolino. Hier kun je nogmaals je hart ophalen aan tortellini in brodo (tortellini in bouillon), tortellini gevuld met ricotta of aan de tagliatelle alla Bolognese, maar ook aan ravioli gevuld met pompoen of ravioli verdi met konijn en geitenkaas. Probeer ook de seizoensgerechten met truffel of asperges!
www.da-cesari.it

27 Benso
Vicolo San Giobbe 3
Midden in het oude joodse getto ligt een restaurant met veranda verscholen! Vraag om een tafeltje op de veranda en dineer, als het weer het toelaat, al fresco. Naast de typisch Bolognese specialiteiten staat Benso met name bekend om de overheerlijke toetjes, zoals gelato ripieno alla frutta (ijs gevuld met vers fruit).
www.anticobenso.com

28 Diana
Via dell’Indipendenza 24
Hier eet je te midden van de Bolognese bevolking een onvervalste affettato misto con mortadella; verschillende plakjes koud vlees met mortadella in de hoofdrol. Ook hier versgemaakte tortellini, met ricotta bijvoorbeeld, en overheerlijke lasagne voor wie eens iets anders wil.
www.ristorantedianabologna.com

29 Da Nello al Montegrappa
Via Montegrappa 2
Bij Nello mag je de klassieke tortellini in brodo even laten voor wat ze zijn. Hier bestel je de tortellini Montegrappa, de bekende tortellini in een nieuw jasje van romige vleessaus! Wil je helemaal geen tortellini meer, kies dan voor de graminia, dunner dan dunne spaghetti met room, paddenstoelen en truffel. Ook de salades zijn hier erg smakelijk, dus als je een dagje op je gewicht wilt letten in la grassa Bologna…
www.ristorantedanello.com

30 E’ Cucina
Piazza Aldrovandi 21c
E’ Cucina is opgezet door de ontwerper Cesare Maretti, chefkok van het culinaire programma ‘La prova del cuoco’ op Rai Uno. Eigenlijk kun je dit etablissement geen restaurant meer noemen – het is design dat toevallig geschikt is om in te eten. Datzelfde geldt voor het eten. Maretti, die afkomstig is uit Florence, trok de hele wereld over om de beste recepten te achterhalen. De menukaart is daarom eigenlijk meer een verzameling verhalen en gevoelens dan een lijst gerechten.

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • • • • • • •
mrt 10

Bologna, la grassa

Citta - Stad Geen reacties »

Vorige week maandag schreef ik al dat een van de bijnamen van Bologna la grassa is, ofwel de vette. De Bolognese keuken is namelijk de rijkste en vetste van heel Italië. Bolognese koks werken veel en graag met rijke producten als boter, room, vlees en kaas. De faam van Bologna als culinaire stad gaat terug tot diep in de middeleeuwen. De culinaire traditie van Bologna is direct verbonden met de universiteit van de stad, een van de oudste van de wereld. Door de aanwezigheid van professoren en studenten uit alle landen van Europa werd de gastronomische horizon keer op keer verlegd. Bovendien zorgden alle bezoekende academici voor een zeer gastvrije reputatie van de stad, die de Bolognesi tot op de dag van vandaag hebben weten te behouden. Liflafjes krijg je in Bologna niet voorgeschoteld: uitgebreid en stevig tafelen is hier aan de orde van de dag. Alle specialiteiten van de stad en de streek proeven gaat je tijdens een paar dagen Bologna niet lukken – zelfs niet als je de hele dag door aan tafel zit. Daarom een paar culinaire hoogtepunten die je tijdens een bezoek aan Bologna zeker moet proberen!

Tagliatelle en andere eierpasta
Een van de typisch Bolognese lekkernijen is versgemaakte eierpasta. Met name tagliatelle, lasagne en tortellini worden in de Bolognese keukens tot in perfectie bereid. Volgens een eeuwenoud verhaal werden de eerste borden tagliatelle al in 1487 opgediend, ter gelegenheid van het huwelijk van Annibale Bentivoglio, de zoon van prins Giovanni II, de heer van Bologna, en zijn bruid, Lucrezia Borgia. De kok liet zich voor dit gerecht inspireren door de lange, vlaskleurige haren van Lucrezia. Hij noemde zijn nieuwe creatie tagliolini di pasta e sugo, alla maniera di Zafiran (tagliolini van deeg met saus, volgens de manier van Zafiran). Hij had vast niet kunnen vermoeden dat zijn inventiviteit de Bolognese keuken nog tot op de dag van vandaag beheerst! Mocht je tijdens je bezoek aan Bologna verslaafd zijn geraakt aan de gevulde tortellini, neem dan een doosje mee naar huis. Zo kun je nog een paar dagen nagenieten, en als cadeautje voor de thuisblijvers is het weer eens wat anders dan wijn, olijfolie of koekjes. Onder de portici (arcades) van de stad vind je ontelbaar veel kleine winkeltjes die de lekkerste pasta verkopen. Alleen de delicatessenwinkel van Giovanni Tamburini is al een waar Luilekkerland! Je kunt kiezen uit maar liefst meer dan 95 verschillende soorten pasta. Daarnaast biedt Tamburini meer dan 150 soorten worst en 90 soorten kaas. Gevaarlijk lekker!

Mortadella
Een andere Bolognese specialiteit is de mortadella, een grote, ronde worstsoort. Mortadella bestaat voor ongeveer 60 procent uit varkensvlees, dat meerdere keren is gemalen om een gladde structuur te verkrijgen. De worst bevat witte stukjes vet, afkomstig uit de keel van het varken. Soms worden peperkorreltjes, pistachenootjes, knoflook of olijven toegevoegd. In Bologna kun je echt joekels van deze worsten aanschouwen, ik zag ooit een mortadella van wel 40 cm doorsnee! De worst schijnt zijn naam te danken te hebben aan de vroegere bereidingswijze. Het varkensvlees dat werd gebruikt voor de worst werd namelijk fijngemaakt in een vijzel, un mortaio della carne di maiale* – kortweg mortadella.
De mortadella is nog ouder dan de tagliatelle: in 1376 kende men in Bologna al een gilde van worstenmakers. Volgens de Larousse Gastronomique staat het oudste overgeleverde recept voor mortadella in het boek Hoogstaand genot van Platina, maar ook Platina had zo zijn bronnen. Hij schijnt het recept ontleend te hebben aan het kookboek van Martino de Rossi. Platina laat in zijn recept de saffraan achterwege en voegt er een twijfelachtige verklaring van de naam en een medisch advies bij: ‘Het volk noemt deze worst mortadella, omdat het ietwat rauw zeker aangenamer is dan te zeer gekookt. Daarom wordt het langzaam verteerd, maakt het versperringen, creëert het steen, maar helpt het toch het hart en de lever.’ De échte mortadella is overigens voorzien van het IGP-predicaat, hetgeen betekent dat het product alleen in de provincie Emilia-Romagna mag worden gemaakt. Dat de mortadella nergens ter wereld beter smaakt, wist de populaire Bolognese dichter Giulio Cesare Croce al: ‘Wat kan ik zeggen over mortadella? Dat is voedsel voor koningen en heren. De stad Bologna kan zich erop beroemen deze te maken met alle uitmuntendheid die daarbij gepast is.’ Voor wie zelf mortadella wil maken, in Delizia! – De geschiedenis van de Italianen en hun keuken staat het authentieke recept!

*een vijzel voor het vlees van het varken

Crescentine
De Bolognesi doen meer met deeg dan alleen pasta maken. Wie eens wat anders wil dan de genoemde versgemaakte pasta kan zich te goed doen aan de traditionele crescentine, een soort gefrituurde deegflapjes, die niet alleen prima passen bij vlees, maar ook goed smaken bij de plaatselijke kazen. Ook eten de Bolognesi deze broodjes als tussendoortje, zonder iets erop of erbij. Aan het deeg voor de crescentine wordt gezouten varkensvlees toegevoegd, dus de verstokte vegetariërs kiezen beter een ander soort brood om de honger te stillen! Of een taartje, want ook op het gebied van zoetigheid scoort Bologna zeer goed. Cakes, zoete broodjes, taartjes in alle soorten en maten, sfrappole (een soort kleine beignets) en rijstgebakjes worden nog steeds gemaakt volgens grootmoeders receptuur. Bij pasticceria Zanarini in de Via Farini is taartjes eten een heel bijzondere ervaring.

Lambrusco
Bij het horen van de naam Lambrusco denk ik terug aan de glazen wijn die ik tijdens mijn middelbareschoolperiode dronk – en aan de hoofdpijn die daar gegarandeerd op volgde. Toch is deze slechte reputatie niet geheel terecht. Van origine is de Lambrusco een droge wijn met een geurig bouquet. De grote coöperaties hebben de wijn tot een massaproduct omgevormd. Gelukkig zijn er steeds meer kleine, onafhankelijke wijnboeren die de Lambrusco in ere willen herstellen. Van de heuvels ten westen en ten zuiden van Bologna komt een aantal zeer goede witte wijnen, de zogenaamde ‘witte wijnen van de heuvels van Bologna’. De wijnboeren in Emilia-Romagna hebben ook Cabernet Sauvignon, Trebbiano en Pignoletto op voorraad. De grootste keuze biedt de wijnkelder van het indrukwekkende Rocca Sforzesca, een burcht vlak bij het dorpje Dozza. Op een oppervlakte van zo’n 1000 m² liggen wel 800 verschillende wijnen! Dozza bevindt zich op ongeveer 25 kilometer van Bologna, maar de wijnen zijn zeker het omrijden waard!

Ragù alla bolognese
Morgen wijd ik een apart blogstukje aan de ragù alla bolognese, met het échte recept voor deze Bolognese specialiteit!

© foto: Cultura Gastronomica Italiana

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • • •
feb 26

Cappuccino van ricotta

Ricetta - Recepten Geen reacties »

Dinsdag vertelde ik over de heerlijke doch lelijke koekjes, brutti ma buoni geheten. In een vlaag van heimwee naar Rome bakte ik afgelopen week een hele lading van deze koekjes, zodat collega’s en vrienden ook van deze lekkernijen konden proeven. Hoe lekker ze ook waren, er bleef een klein trommeltje met koekjes over. Wat zou ik daar eens mee doen? Op zoek naar een lekker recept met koekjes stuitte ik in Heerlijk Rome op deze cappuccino’s van ricotta. Een mooie combinatie van koekjes, koffie en Rome!

Ingrediënten
(voor 6 cappuccino’s)

4 brutti ma buoni*
300 g verse ricotta
1 theelepel gemalen koffiebonen
1 dl vers gezette koffie (ongeveer een half kopje)
1 dl stijfgeklopte slagroom
100 g poedersuiker, plus 2 eetlepels extra voor de garnering

Verkruimel de koekjes tot grove stukken. Meng alle ingrediënten, behalve de poedersuiker, in een kom. Verdeel het mengsel over 6 cappuccinokopjes en zet de kopjes een paar uur in de koelkast, zodat het ricottamengsel kan opstijven.

Om de karameldecoratie te maken moet je de poedersuiker al roerend met een klein beetje water verwarmen tot zich een dikke, donkere karamel vormt. Giet vervolgens heel snel een paar streepjes van de hete karamel op een stuk bakpapier. Wanneer de karamel gestold is, trek je het papier voorzichtig los. Breek de reepjes in stukjes en garneer hiermee de kopjes met ricotta.

*in plaats van de brutti ma buoni kun je natuurlijk ook andere koekjes gebruiken

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • •
feb 23

Brutti ma buoni – lelijk maar lekker!

Curiosita - Weetjes Geen reacties »

Tijdens een wandeling door Trastevere kon ik geen weerstand bieden aan de heerlijke geuren die me de Via della Luce inlokten. Op nummer 21 huist Biscottificio Innocenti, een kleine koekjesfabriek. Overal waar je kijkt zie je koekjes, taarten en andere zoetigheden in alle soorten en maten. Overweldigd door de enorme keuze wees ik naar de eerste de beste bakplaat die uit de oven kwam. De eigenaresse knikte goedkeurend, en zo proefde ik voor het eerst brutti ma buoni, hetgeen letterlijk ‘lelijk maar lekker’ betekent. De koekjes danken hun naam aan de vaak onooglijke vorm waarin ze op de bakplaat belanden. Hoewel de koekjes inderdaad geen schoonheidsprijs verdienen, smaken ze overheerlijk.

Ik ben vorige week elke dag even terug geweest om deze lelijke koekjes te keuren, en ze werden steeds lekkerder. Uiteraard moest ik ook de andere koekjes proeven. Na een paar amandelkoekjes, een handje cantuccini, een stuk crostata en een plat stuk pijnboompittenkoek kon ik met moeite afscheid nemen van de heerlijk geurende bakplaten. Gelukkig kreeg ik van de eigenaresse het recept mee als verjaardagscadeau, zodat ik iedereen in Nederland zou kunnen trakteren op de enige echte brutti ma buoni. Dus voor iedereen die geen tijd heeft om de Biscottificio met een bezoekje te vereren, volgt hier het recept. Verslaving gegarandeerd!

Ingrediënten
(voor 4 personen)

100 g geroosterde amandelen (of amandelmeel)
80 g poedersuiker
1 eiwit
20 g basterdsuiker
een snufje zout
een handje gekonfijte vruchtjes of gekonfijte sinaasappel/citroenschilletjes

Verwarm de oven voor tot 130 °C. Hak de amandelen heel fijn. Meng de stukjes amandel (of het amandelmeel) met de poedersuiker. Voeg een snufje zout toe aan het kommetje met eiwit. Klop het eiwit stijf. Spatel er vervolgens voorzichtig de basterdsuiker en het amandelmengsel doorheen. Meng ten slotte met de gekonfijte vruchtjes (of schilletjes).

Bekleed een bakplaat met bakpapier. Verdeel het mengsel met behulp van een lepeltje in kleine hoopjes. Als je de koekjes hun naam eer aan wil laten doen, hoeven dit zeker geen nette vormpjes te worden! Bak de koekjes ongeveer 40 minuten in de voorverwarmde oven. Laat de koekjes afkoelen en bestrooi ze eventueel nog met een beetje poedersuiker.

  • Share/Bookmark
Getagd met: • • •
Oudere berichten
preload preload preload