jul 16

Tijdens onze eerste avond in Siena stuitten we, toen we terugwandelden naar ons hotel, dat zoals ik gisteren al vertelde in het hart van de Contrada della Chiocciola ligt, op een grote stoet zingende contradaioli. Nu had Serena me vorig jaar een aantal van deze inni (volksliederen) gegeven om te bestuderen, dus ik neuriede een beetje mee. De contradaioli bekeken me met nieuwsgierige, ietwat verbaasde blik. Bij het refrein aangekomen nodigden ze ons uit een stukje mee te wandelen en te zingen, hetgeen we natuurlijk graag deden.

Na een aantal rondes door de stad voelden we ons bijna echte Chiocciolini. We werden meegetroond naar de kerk en het museum van de contrade, die normaal gesproken alleen tijdens de nacht volgend op de Palio geopend zijn voor buitenstaanders. Vol trots toonde de capitano ons het ene na het andere aandenken, van eerder gewonnen cenci (vaandels) tot oude kostuums, vlaggen en trommels.

In de kerk zagen we het altaar waar het paard voorafgaand aan de Palio wordt gezegend. Het was bedekt met de kleurige Chiocciola-vlag en er werd vol ontzag naar gestaard, alsof het heilige krachten zou bevatten die een winst op het Piazza del Campo een handje zouden kunnen helpen. Helaas behoorde Chiocciola niet tot de deelnemers aan de Palio van 2 juli en is deelname in augustus afhankelijk van de trekking die op 11 juli zal plaatsvinden. Er wordt nu dus in de kerk vooral gebeden om een gunstige loting, die Chiocciola 16 augustus op het Piazza del Campo moet brengen.

Aan de contradaioli zal het zeker niet liggen, al geloof ik eerder in de kracht van het lied. Om het ook voor iedereen van buiten de contrada begrijpelijk te maken, vind je hieronder niet alleen de tekst maar ook een korte verklarende woordenlijst. Cantiamo!

L’inno della Chiocciola
Luister naar Chiocciola

Viva, viva! Le nostre bandiere
alla gloria del sole innalziamo.
Sciogli al vento, o baldo alfiere
il vessillo dei nostri color.

Gloria a te, nostra Chiocciola bella:
di te parla, di Siena, la storia:
Sia benigna, a te sempre, la stella
e ti guidi a nuova vittoria!

Cinquantaquattreesimo palio che abbiamo,
caro teniamo, caro teniamo
ed ai sessanta or s’avvicina,
o Chiocciolina, o Chiocciolina!

Suoni ovunque, di canti e di festa,
di San Marco il rione esultante;
dal tuo guscio solleva la testa
e gioisci del nostro gioir.

Rosso, giallo e celeste, i colori
del vessillo, a te dedicato,
son, per sempre, segnati nei cuori
di coloro che il cuore t’hanno dato.

Cinquantaquattreesimo Palio che abbiamo,
caro teniamo, caro teniamo
ed ai sessanta or s’avvicina,
o Chiocciolina, o Chiocciolina!

A te, Chiocciola, noi solo pensiamo
quando in Piazza del Campo tu sei:
sol per te, sol per te trepidiamo
invocando vittoria per te.

Sulla pista vediamo un cavallo:
primo giungere, al traguardo, veloce.
E’ guarnito di rosso e di giallo:
il tuo nome gridiamo a gran voce!

Cinquantaquattreesimo Palio che abbiamo,
caro teniamo, caro teniamo
ed ai sessanta or s’avvicina,
o Chiocciolina, o Chiocciolina!

innalzare (ver)heffen
il vento de wind
baldo overmoedig / driest
alfiere vaandrig
il vessillo vaandel / vlag
la storia de geschiedenis / het verhaal
benigna welwillend / gunstig
sempre altijd
la stella de ster
la vittoria de overwinning
abbiamo wij hebben
caro lief, geliefd
teniamo wij houden (vast)
avvicinarsi dichterbij komen
sessanta zestig
ovunque overal
il rione esultante de juichende / jubelende wijk
il guscio het huisje (van de slak)
la testa het hoofd
gioire zich verheugen / blij zijn
celeste hemelsblauw
dedicato opgedragen aan
il cuore het hart
coloro degenen
i colori de kleuren
pensiamo wij denken
quando wanneer
sol per te alleen voor jou
trepidiamo bezorgd zijn / inzitten (over)
invocare aanroepen
un cavallo een paard
giungere bereiken
veloce snel
guarnito versierd
la voce de stem

Getagd met:
jul 15

Op de een of andere manier voel ik me in Italië altijd erg aangetrokken tot oude kloosters, en dan met name tot de mooie, verstilde kloostertuinen die in het hart van een kloostercomplex liggen. Begrijp me niet verkeerd, het is niet het leven binnen die muren dat me aantrekt – er is buiten die muren zo veel moois te zien en te beleven – maar de sfeer die in zo’n tuin heerst. Zelfs in de kloostertuinen in de centra van de meest drukke steden als Napels en Rome heerst een absolute rust, alleen verstoord door kwetterende vogeltjes en het geklater van een fontein.

Toen ik in Florence studeerde, bezocht ik ’s middags vaak met een paar medestudenten de kloostertuin van het San Marco-klooster. We zaten er, met onze rug tegen een eeuwenoude pilaar, te praten, Italiaanse werkwoorden te oefenen, huiswerk te maken of plannen voor het weekend te smeden. Af en toe schuifelde een monnik voorbij of stak een verdwaalde toerist zijn hoofd om de hoek. Opmerkelijk genoeg wisten de vele drommen toeristen die de fresco’s van Fra Angelico in het klooster kwamen bewonderen, de weg naar de kloostertuin vaak niet te vinden.

Sinds mijn studietijd in Florence heb ik in de tuinen van Italiaanse kloosters heel wat boeken gelezen en artikelen geschreven. In de tuin van het Santa Chiara klooster in Napels, op een steenworp afstand van de drukke Spaccanapoli, vergeet je dat je even daarvoor moest zigzaggen tussen drommen winkelende mensen en motorino’s. In het Chiostro di Bramante in Rome kun je in alle rust van een kopje koffie genieten, zoals ik op 3 februari al schreef.

Toen we gisteren in Siena aankwamen was het dan ook niet zo moeilijk te bedenken waar we zouden gaan slapen: in een klooster natuurlijk!

Op een paar honderd meter van het Piazza del Campo en de Duomo ligt het Chiostro del Carmine, dat reeds in de veertiende eeuw in gebruik was als klooster van de orde der karmelieten. Het klooster is na eeuwen intensief gebruik helemaal opgeknapt en omgebouwd tot een vakantieverblijf waar de sfeer van weleer nog tastbaar is. Zo is de ontbijtzaal gevestigd in de oude eetzaal van de monniken, is de oude kapel nog helemaal intact en heeft de oude kloostertuin niets aan sfeer ingeboet. Als je daar ’s ochtends met een kopje koffie zit wakker te worden en de klokken van de naastgelegen San Niccolò zich laten horen, kan de dag al niet meer stuk.

   

De kamers hebben overigens niets meer gemeen met de vroegere kloostercellen. Ze zijn heerlijk ruim, met een groot tweepersoonsbed (vaak met hemel) in het midden en een luxe badkamer. Bovendien beschikt elke kamer over een LCD televisie, een koelkast, een koffiehoekje, een kluisje, telefoon en internetverbinding. Het Chiostro del Carmine heeft trouwens ook een privéparkeerplaats, zeker geen overbodige luxe in het autowerende centrum van Siena.

Het Chiostro del Carmine ligt overigens in de Contrada della Chiocciola, de wijk van de slak. Zo net na de Palio zien we overal om ons heen dan ook nog de roodgele vlaggen wapperen, maar daarover morgen meer!

Ook logeren in het Chiostro del Carmine? Meer informatie vind je op www.chiostrodelcarmine.com

Il Chiostro del Carmine
Via della Diana, 4
53100 Siena
Tel +39 0577 223476
+39 0577 223885
Fax +39 0577 222556
info@chiostrodelcarmine.com

preload preload preload