mei 17

Lady Manonna

Italianita - Italiaans nieuws Geen reacties »

Na alle feestelijkheden rondom de presentatie van mijn boek gaan we vandaag op Ciao tutti weer over tot de orde van de dag. Maar niet voordat ik jullie heb bedankt voor alle leuke reacties op de berichtjes van de afgelopen drie dagen. Ik glunder nog even lekker na!

Hemelvaart – Giotto
(te zien in de Cappella Scrovegni in Padua)

Hemelvaartsdag wordt lang niet overal in Italië even groot gevierd. Veel mensen die ik dit vertel, vinden dat vreemd. Vooral omdat Maria Hemelvaart, op 15 augustus, in elk Italiaans dorp, hoe klein ook, wordt gevierd. Ik wil vandaag niet ingaan op de verschillen tussen de Italiaanse tradities op beide dagen, maar – in weerwil van de betekenis van Hemelvaart – Maria in het zonnetje zetten.

Maar dan wel anders, zoals de titel van vandaag al aangeeft. Lady Manonna is de naam van een portrettenreeks van fotograaf Peete van Spankeren die vanaf morgen in de Onze Lieve Vrouwe Toren in Amersfoort te zien is. Voor wie de woordspeling niet direct door heeft, de titel van de expositie is een samentrekking van Madonna en nonna (grootmoeder).

Voor deze serie portretten heeft Peete van Spankeren zich laten inspireren door de zeventiende-eeuwse Russische iconen. Deze iconen dienden vooral als voorbeeld voor de vorm waarin hij samen met styliste Monneke Peters een beeld neer wilde zetten: de Madonna als brengster van nieuw leven, met daarin besloten het verdriet en de vreugde die daar onlosmakelijk mee verbonden zijn.

De nadruk ligt op de tegenstelling jong-oud, het beeld van een oudere, wijze vrouw met de onbevangenheid van een jong kind. Om die tegenstelling zo groot mogelijk te maken, hebben beide kunstenaars gekozen voor grootmoeders (en in sommige gevallen zelfs een overgrootmoeder), in plaats van moeders,samen hun kleinkind. De zo goed als naakte kinderen met hun roze, ongeschonden huidje, steken schitterend af tegen de bedekte en doorleefde huid van de (over)grootmoeders.

Lady Manonna is te zien van 18 mei tot en met 13 juli 2012 in de Onze Lieve Vrouwe Toren in Amersfoort. De expositie maakt deel uit van de fotobiënnale Fotostad033. Op de website www.033fotostad.com vind je niet alleen praktische informatie over de expositie, maar eveneens een overzicht van alle andere exposities die in Amersfoort worden georganiseerd. Al is Lady Manonna alleen al echt een bezoek aan Amersfoort waard!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • •
mei 16

Fare bella figura

Italianita - Italiaans nieuws 1 reactie »

De uitdrukking fare bella figura klinkt de meeste Italiëliefhebbers niet vreemd in de oren. Het is immers een kunst waar de Italianen meer dan bedreven in zijn. Voor hen betekent het dan ook veel meer dan een goed figuur slaan. Het is eigenlijk een mooie uitdrukking voor ‘goed voor de dag komen’, in alle opzichten. Daarmee gaat het verder dan alleen je kleding; je hele uitstraling werkt mee aan la bella figura.

Tijdens mijn boekpresentatie van afgelopen donderdag, waarvan ik gisteren uitgebreid verslag deed, moest ik natuurlijk ook voldoen aan het fenomeen van fare bella figura. Nu is fare bella figura meestal niet de beste eigenschap van schrijvers. Niet dat ik op afgetrapte gympen door Rome of Florence wandel, maar toch ook niet hooggehakt en met perfect gestifte lippen.

Gelukkig kwam ik tijdens een van mijn wandelingen in Rome, ondanks het gebrek aan hoge hakken, een stijlvol duo tegen dat bepakt en bezakt een schuilplaats zocht voor de plots losgebarsten hoosbui. Ook mijn reisgenootje en ik probeerden de grootste druppels te ontwijken. Zo belandden we samen met de twee shopping ladies in een gezellige wijnbar, waar we meteen maar besloten samen te lunchen.

Juliette en Renée in Rome

Tijdens deze onverwachte ontmoeting ontdekten mijn reisgenootje en ik al snel dat Juliette en Renée, zoals deze stijlvolle dames bleken te heten, alles maar dan ook alles weten van kledingstijlen, kleurgebruik, trends en maatkleding. Onder de naam Su Misura (Italiaans voor ‘op maat’) geven ze, samen met nog drie andere coaches, on- en offline stijladvies. Ze leren je hoe je kunt zijn en uitstralen wie je bent. Mijn reisgenootje en ik hingen aan hun lippen, en het even schuilen voor de regen werd een verrassend inspirerende middag.

Toen we buiten kwamen, waren de straten alweer helemaal opgedroogd en gingen de winkels weer open. De ogen van Juliette en Renée schitterden bij het zien van al dat moois. Alsof er nog niet genoeg tassen aan hun armen bungelden… Hun enthousiasme werkte zo aanstekelijk, dat we beloofden snel een keer mee op pad te gaan. Als er een goede reden was om ons eens helemaal in het nieuw te steken.

Jullie raden het al, mijn boekpresentatie was een meer dan goede reden voor een bijzondere aanvulling van mijn garderobe. Na een uitgebreide analyse van mijn persoon (aan de hand van kenmerken als de kleur van huid, haar, ogen etc.), werden we mee op sleeptouw genomen. Wie denkt dat er nu een ellenlange winkelsessie volgde, die heeft het mis!

Het is ongelooflijk maar waar: de geoefende ogen van Juliette en Renée toverden de schrijfster in mij, in een simpel zwart jurkje en laarzen, bij de eerste de beste winkel die we bezochten om tot een ware ster, in een roze jurkje, een goudkleurig vestje en bijpassende pumps. Terwijl ik nog een beetje beduusd naar mijn spiegelbeeld keek, speldde Renée de laatste zoompjes vast, om aan te geven waar een en ander nog ietsiepietsie aangepast moest worden.

het resultaat van onze shopsessie

Binnen de kortste keren zaten we met z’n vieren aan de pasta en wijn om de succesvolle missie te vieren. Het enige wat nog op mijn wensenlijstje stond, was een nieuwe coupe. Ook daarmee wisten Juliette en Renée wel raad. Als ik toch in Amsterdam was voor het voorbereiden van de boekpresentatie, dan moest ik echt even langs bij hun Su Misura-collega Jeanine. Als imagokapper zou zij als geen ander weten wat het best bij mij – en bij mijn nieuwe outfit – zou passen.

Het resultaat van beide sessies hebben jullie tijdens mijn boekpresentatie of gisteren in het verslag daarvan kunnen zien. Het grote voordeel van vooral de krullen is dat ik als auteur nog lekker onherkenbaar over straat kan – in het boek ben ik namelijk alleen maar met steil haar te zien ;-)

Maar het allerfijnst is het toch wel dat fare bella figura meer is dan een nieuw jurkje aantrekken. Ik voelde me dankzij Juliette, Renée en Jeanine tijdens mijn boekpresentatie echt even Italiaans, van top tot teen Italiaans. Grazie ragazze!

Fare bella figura in Rome…
Ook op pad met Juliette en Renée? Van 31 mei tot en met 4 juni kun je met hen het beste van Rome ontdekken en tegelijkertijd meer te weten komen over je eigen bella figura. Klik hier voor meer informatie over deze reis.

… en in Nederland
Eerst meer lezen over Juliette, Renée, Jeanine en de mannen van het Su Misura Team? Neem dan een kijkje op de website van Su Misura, of lees alle bijzonderheden over het Su Misura team.

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • •
mei 14

Amsterdam kleurde even rood-wit-groen

Italianita - Italiaans nieuws 20 reacties »

Ciao tutti,

Afgelopen donderdag, tijdens de boekpresentatie van Ciao tutti – ontdekkingsblog door Italië, kleurde Amsterdam even rood-wit-groen. Wat was het een feest en wat heb ik genoten van alles! Iedereen die aanwezig was of van op een afstand heeft bijgedragen aan de feestvreugde, wil ik dan ook hartelijk bedanken. Grazie mille voor alle enthousiaste woorden, lieve kaartjes, vrolijke bloemen, flessen wijn en andere inspirerende cadeaus!

Vandaag op mijn weblog een fotoverslag van dit feestelijke gebeuren; morgen een digitale weergave van mijn speech tijdens de presentatie, met een terugblik op het ontstaan van Ciao tutti.

De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam wordt even Italiaans grondgebied.

Eugenie (links) en Jeannette zorgen voor de culinaire voorbereiding,
terwijl ik het eerste bloemetje in ontvangst neem (van mijn beide broers).


Ondertussen stapelt Monique van De Nieuwe Boekhandel Ciao tutti’s op de toonbank:

Broer Paul is vandaag de eerste koper (een goed begin, met maar liefst vier exemplaren!):

Dat betekent voor mij alvast aan de slag: de eerste exemplaren van vandaag signeren:

Dan volgt het eerste officiële moment: op de foto met (v.l.n.r.) David van Iersel (uitgever De Boekenmakers), Marcel Molenbeek (hoofdredacteur De Smaak van Italië) en Esther Sikkink (art director De Smaak van Italië):

Ondertussen stroomt het vol met mensen, en met cadeaus!

Even demonstreren dat ik door de zenuwen echt niet kan signeren;
pas als mijn speech achter de rug is kan ik weer zonder trillen iets moois schrijven…

Het sterrenteam van Studio Denk, de vormgevers van Ciao tutti,
met van links naar rechts Niek, Roy en Bart:

Daar gaan we dan! Monique van De Nieuwe Boekhandel neemt als eerste de microfoon en heet iedereen welkom.

Dan volgt David van Iersel, met een speech en een schitterend cadeau
(ondertussen gaat mijn hart steeds sneller kloppen…):

En dan mag ik eindelijk zelf de microfoon pakken en vertellen
(morgen zet ik een weergave van de speech, met de geschiedenis van Ciao tutti, online):

Het Italiaans versierde exemplaar is voor Rosita Steenbeek,
wier columns en verhalen nog altijd een heerlijke inspiratiebron zijn:

Na dit officiële moment is het tijd voor prosecco, hapjes en het verwelkomen van gasten,
die uit alle windstreken zijn gekomen:

Let vooral ook op de Ciao tutti-vlaggetjes, die gemaakt zijn door Ton, een van mijn grootste fans:

Dan is het tijd voor het echte werk: in de rij staan voor een gesigneerd exemplaar…

Ik was echter niet de enige die mijn boek mocht signeren; vriendin Anne ging rond met een origineel gastenboek. Zo zaten Hellen en ik in alle drukte geconcentreerd synchroon te signeren…

Een met inmiddels weer vaste hand geschreven boodschap
voor Smaak-collega’s Diana en Willemijn:

En voor Smaak-columnist en Ciao tutti-fan Mark Betrand ed i suoi amici:

Stiekem al even lezen wat ik geschreven heb ;-)

Ook Rosita’s exemplaar wordt van een boodschap voorzien:

Maar Rosita mag zelf ook signeren; haar nieuwe boek is een dag eerder verschenen:

Het wachten duurt wel erg lang… Gelukkig vindt Eviek een heerlijk plekje:

Eindelijk aan de beurt! Voor Juliette, Renée en Eviek signeer ik maar liefst vier exemplaren!

Na het signeren van zo’n honderd boeken wacht ‘the wall of fame’:

Nu is een deel van Ciao tutti dus niet alleen vereeuwigd in boekvorm, maar ook op de muur vol beroemde schrijvers van De Nieuwe Boekhandel, waar het hopelijk tot in lengte van dagen te bewonderen is…

P.S. Wil je een digitaal aandenken aan jouw aanwezigheid tijdens deze memorabele Italiaanse middag in Amsterdam, laat het me dan even weten. Dan stuur ik je een of meer verzoekfoto’s toe – met speciale dank aan Ton van het Hof, die al deze prachtige plaatjes schoot. Grazie tutti!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • •
mei 10

De leukste Italiaanse cadeaus voor Moederdag

Italianita - Italiaans nieuws 4 reacties »

Aanstaande zondag zetten we, zowel in Italië als in Nederland, la mamma in het zonnetje. Het spiksplinternieuwe Ciao tutti-boek is daarvoor natuurlijk een perfect cadeau. Zo kan la mamma mee op ontdekkingstocht door la bella Italia. Wil je een speciaal gesigneerd exemplaar bemachtigen, kom dan aanstaande zaterdag naar het Italië Evenement bij Kasteel de Haar te Haarzuilens. Daar zal ik tussen 13.00 en 14.00 uur in de stand van Il Sogno mijn nieuwe boek signeren.

Voor wie la mamma meer wil geven dan een enkele reis Italië, geef ik hieronder vijf  andere cadeau-ideeën, die allemaal ’iets’ met Italië hebben en waarmee je haar komende zondag vast en zeker blij zult maken!

Altijd lente!
Met de vrolijke vogelhuisjes van Miho Unexpected Things is het altijd lente in huis! Elk huisje is gemaakt van gerecycled hout, naar Italiaans ontwerp. De huisjes zijn onder andere verkrijgbaar via Sjieke Boel.

Je eigen kookboek!
Hoe leuk is het om een eigen kookboek samen te stellen van al je favoriete recepten? Ook leuk: geef la mamma nu het lege schrift, en verzamel allerlei leuke recepten om samen uit te proberen. De succesgerechten krijgen een mooi plekje in dit receptenboek.

Is je moeder geen keukenprinses? De Moleskine Passion Journals zijn er ook voor moeders met katten, moeders met groene vingers, moeders die graag lezen of muziek luisteren, de hele wereld over reizen of niet genoeg krijgen van mode, accessoires en andere stylish things. Verkrijgbaar via moleskine.nl.

Mikado van spaghetti
Nee, dit is geen kunstig gegroepeerde spaghetti maar een tijdschriftenrek, van niemand minder dan Alessi. De verschillende staafjes waar de lectuurhouder uit is opgebouwd lijken in een ogenschijnlijk willekeurig patroon te zijn geplaatst, maar niets is minder waar. Meer verklappen we niet, maar ook als je het geheim niet ontrafelt blijft het een mooie eyecatcher, zeker als ‘ie gevuld is met de laatste nummers van De Smaak van Italië… Onder andere verkrijgbaar via Fonq.nl.

Koffie in Rome
Met de NewWave Caffè-collectie van Villeroy & Boch waant la mamma zich voortaan elke ochtend even in Rome. Genietend van een cappuccino of espresso doemen ook het Pantheon, het Colosseum, het Forum en natuurlijk een Vespa op. Als dat geen goed begin van de dag is…

NewWave Caffè Rome bestaat uit een espresso- en een cappuccinokopje en twee grotere koppen (van 0,25 en 0,35 liter), alle met bijpassende schotel. Ze zijn o.a. te koop via de online shop van Villeroy & Boch.

Zelfgemaakt – maar dan anders
Weet je nog, die zelfgemaakte moederdagcadeautjes die je meenam van de kleuterschool? Fotolijstjes van klei, kettingen van macaroni… Dat kan nu gelukkig een stuk leuker en een stuk professioneler. Op de website van Etsy vind je namelijk allerlei zelfgemaakt cadeaus. Het idee: alle creatievelingen kunnen hier hun (uiteraard mooie) creaties op aanbieden en jij kunt heerlijk rondneuzen. Ik vond bijvoorbeeld deze liefdevolle hanger, maar er is veel en veel meer!

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •
apr 25

Slagroom en sensatie

Italianita - Italiaans nieuws 9 reacties »

Precies een week geleden mocht ik het allereerste exemplaar van mijn boek vasthouden. De dag ervoor had ik het al wel even op foto mogen bewonderen, maar daardoor duurden de 24 uur die me nog scheidden van het gedrukte boek alleen maar langer… Onderweg naar Eindhoven, waar uitgeverij De Boekenmakers is gevestigd, bedwong ik mijn ongeduld door nog een keer het stukje dat ik 10 maart schreef te lezen, met een fragment uit het boek De Pitch (Harry Kramp):

‘Er is maar één week echt leuk in het jaar als je een boek hebt geschreven. Dat is de week dat het boek net klaar is, dat het gedrukt en al op tafel voor je ligt te blinken, helemaal vers, en dat het zelfs nog ruikt naar de drukinkt en de Heidelberger pers. Een jaar lang ben je bezig geweest voor dit moment. Eerst een halfjaar achterelkaar doorgeschreven, in je dooie eentje terwijl je gewend was, zoals veel van jullie, om slechts in teamverband te werken. Dan herschrijven, redigeren, corrigeren. Voortdurend twijfelen of het wel goed genoeg is. Je las het en herlas het, maar altijd met een derde oog of het niet beter kon. Beter moest. […]

Dan begint die korte maar verrukkelijke week. Dan ga je in het geval van een boek eigenlijk voor het eerst genieten van een jaar werk. Ongestoord. Het ligt zelfs nog niet in de boekhandel. Ook nog niet bij een recensent. Dan is het alleen van jou. De maker. Dan lees je het zelf pas echt voor de eerste keer.’

Een paar uur later was het zover, en lag het boek ‘gedrukt en al op tafel voor me te blinken’. Veel tijd om daarvan te genieten was er echter niet, want er moest gesigneerd worden. Maar liefst 175 keer opende ik het boek en schreef ik een korte boodschap aan iedereen die mijn boek al bestelde. De eerste exemplaren waren uiteraard voor de vormgevers van Studio Denk, daarna volgden familie, vrienden en trouwe Ciao tutti-fans. Leuk om te zien wie er allemaal een of meerdere boeken had besteld!

Tussendoor was er alleen even tijd voor een snelle foto met de uitgever, David van Iersel, en een kopje thee met chocolade om de trillende handjes bij het signeren van de laatste exemplaren te voorkomen. Maar het resultaat mocht er zijn: stapels gesigneerde boeken, en nog een mooi rijtje gesigneerde exemplaren in de boekenkast. Wie nog een gesigneerd exemplaar wil, moet dus niet te lang wachten!

De terugreis was een beetje vreemd. Ik wilde niet uitgebreid mijn nieuwe boek gaan lezen in een drukke trein vol chagrijnige forensen. Die eerste lezing verdiende een feestelijker setting, vond ik. Pas afgelopen zaterdag was het zover. Door de grootste Ciao tutti-fans werd ik verrast met heuse Ciao tutti-taartjes! Ieniemienie-gebakjes met als bovenlaag de cover van mijn boek. Mijn boek!

Met elke hap werd het gevoel waar Kramp over schreef aangewakkerd en verheugde ik me meer en meer op die verrukkelijke sensatie van voor het eerst je eigen boek doorbladeren. Ik likte zorgvuldig de slagroom van mijn vingers en keek de kamer rond, op zoek naar het boek dat net nog op tafel lag. Jullie raden het waarschijnlijk al: het was in handen van de taartjesbakker, die het boek van voor naar achteren doorbladerde, stukjes las en foto’s bekeek.

De rest van de dag kreeg ik het boek niet meer terug. Die verrukkelijke sensatie van het voor het eerst lezen van mijn eigen boek moest dus wachten. En het wacht nog steeds, want allerlei werk vroeg om voorrang afgelopen dagen. Misschien dat het vanavond lukt, als ik ongestoord thuis ben. Dan is het alleen van mij. De maker. Dan lees ik het zelf pas echt voor de eerste keer.

Al geloof ik dat ik, in tegenstelling tot Kramp, veel meer geniet van alle eerste reacties van lezers. Het is zo leuk om te horen en lezen dat jullie genieten van de verhalen, tips en foto’s. Dát is pas een verrukkelijke sensatie!!!

PS Wie nog geen exemplaar van Ciao tutti heeft besteld, kan dat doen via www.koopeenleukboek.nl Er is nog een aantal gesigneerde exemplaren op voorraad. Je boek persoonlijk door mij laten signeren kan ook, en wel op donderdag 10 mei in De Nieuwe Boekhandel te Amsterdam. Hier heffen we tussen 17 en 19 uur het glas op Ciao tutti. Hieronder vind je de uitnodiging. Wil je meetoosten, laat het dan even weten via blog {at] ciaotutti [punt] nl.

Getagd met: • • • • • • • • • • • •
apr 18

I love Italy – Io amo l’Italia

Italianita - Italiaans nieuws 1 reactie »

Hoewel ik deze woorden zomaar zelf opgetekend zou kunnen hebben, vormen ze een beroemde uitspraak van de Amerikaanse fotograaf Leonard Freed, die na zijn eerste bezoek aan Italië zijn hart aan het land verloor. I love Italy – Io amo l’Italia is tevens de titel van een tentoonstelling die nog tot en met 27 mei te zien is in het Museo di Roma in Trastevere. Gisteren liep ik er toevallig binnen, vandaag een klein inkijkje in het leven van Freed en de tentoonstelling.

Leonard Freed kwam ter wereld in New York, in 1929, in een familie van joodse arbeiders die oorspronkelijk afkomstig waren uit het Russische Minsk. In 1952 trok hij voor het eerst naar Europa, waar hij onder andere langere tijd in Amsterdam verbleef. Hier werd zijn passie voor kunt, en dan met name de schilderkunst en de fotografie, aangewakkerd.

Dat vuur laaide nog eens extra op toen Freed voet op Italiaanse bodem zette. Hij maakte zijn eerste professionele foto’s en ontdekte waar zijn hart lag: bij de fotografie, en in Italië. Eenmaal terug in New York, in 1954, verhuisde hij dan ook naar Little Italy. Zo was Italië toch dichtbij…

Freed genoot volop van het Italiaanse leven om hem heen; de warmte van de mensen en de aandacht voor familie en vrienden konden op zijn warme belangstelling rekenen. Dat is dan ook wat we terugzien in zijn foto’s: een liefde voor Italië, die veel dieper gaat dan een liefde voor wat je aan de oppervlakte ziet. Freed hield van de Italianen – en van die liefde laat hij ons via zijn foto’s meegenieten.

De expositie omvat honderd foto’s, die een soort dagboek vormen van Freeds carrière. Freed heeft de beelden geschoten tijdens meer dan 45 reizen naar Italië, in Milaan, Rome, Napels, Siena, op Sicilië – en altijd met de liefde voor Italië en de Italiaan als basis.

Een klein voorproefje:

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • • •
apr 16

Week van de Klassieken – Wat deden Romeinse goden in Friesland?

Italianita - Italiaans nieuws Geen reacties »

Griekse en Romeinse goden, godinnen en mythen staan centraal tijdens de vijfde Week van de Klassieken, die plaats vindt van dinsdag 17 tot en met donderdag 26 april. Lezingen, een pubquiz, rondleidingen, theaterworkshops en lezingen voor kinderen, toneel, de Grote Ken-je-Klassieken-Quiz en twee tentoonstellingen staan op het programma om jong en oud kennis te laten maken met de klassieke oudheid.

Tijdens de Week organiseren het Allard Pierson Museum, Museum het Valkhof, het Rijksmuseum van Oudheden en Tresoar tientallen activiteiten. In het weekend (21-22 april) is er op al deze plekken een speciaal kindercollege over de goden van de Grieken en de Romeinen.

Zo is er op 22 april in Tresoar het kindercollege ‘Wat deden Romeinse goden in Friesland?’ Hans Laagland nam alvast een voorproefje, waarover hij een blog schreef:

‘Het Fries Museum en Tresoar organiseren samen het kindercollege ‘Wat deden Romeinse goden in Friesland?’ in de Week van de Klassieken, op 22 april. Evert Kramer, conservator Terpencultuur en Middeleeuwen van het Fries Museum, ontving mij en nam mij mee in de lift. Naar boven, naar het kantoor, dacht ik. Maar nee, de lift ging naar beneden. ‘Kom, ik wil je even wat laten zien’.

De lift stopte. Evert wenkte mij, en daar, om de hoek, stond ik oog in oog met een goudglanzende god Mars. Met zijn helm iets achterover op zijn hoofd en met kleine trekjes van Alexander de Grote in zijn gelaat. Het betrof een replica van een bronzen godenbeeld van de god Mars dat tijdens afgravingen van de terp bij Tolsum was gevonden. Het originele beeldje meet een kleine 20 centimeter, zijn glimmende replica wel drie keer zo veel.

bronzen beeldje van de god Mars uit de collectie van het Fries Museum

In Friesland is een opvallend groot aantal van dit soort bronzen beeldjes gevonden uit de Romeinse oudheid. Het zijn beeldjes van dierfiguren, een deel van een bronzen hand, en (voor het grootste deel) beeldjes van goden uit de Griekse en Romeinse godenwereld. Zij zijn tussen 5 en 24 centimeter groot en de meeste zijn gewijd aan Mars (oorlogsgod) en Mercurius (beschermgod van handel, verkeer, ambachten en rijkdom) en komen uit de eerste drie eeuwen na Christus. Vermoedelijk zijn ze door Friese legioensoldaten meegenomen naar huis om in huisaltaren te plaatsen als verbeelding of personificatie van inheemse goden.

We stappen de lift weer in en ditmaal gaan wij wel naar het kantoor, voor een voorbespreking van het kindercollege. De indrukwekkende replica blijft achter. Maar niet voor lang. Want op 22 april tijdens het kindercollege van Fries Museum en Tresoar mag deze Mars in volle glorie stralen.’

Kindercollege: Wat deden Romeinse goden in Friesland?
Het Fries Museum heeft een grote verzameling bronzen beeldjes. Veel beeldjes stellen Romeinse goden voor. Wie waren deze goden? Hoe kwamen deze beeldjes in Friesland terecht? Vereerden de Friezen in de Romeinse tijd ook Romeinse goden?

De Friezen hadden in de Romeinse oudheid al kennis gemaakt met de Romeinse godenwereld, ook nu is mythologie overal om ons heen aanwezig. Ook op plekken waar je het niet zo snel zou verwachten, zoals de naam van een voetbalclub of het merk van een fles schoonmaakmiddel. Hoe zit dat precies met de Griekse en Romeinse mythologie?

Het kindercollege van Fries Museum en Tresoar probeert antwoord te geven op deze vragen. Aan de hand van enkele objecten uit de collectie van het Fries Museum vertelt het kindercollege over de overlevering van de verzameling verhalen over de Griekse en Romeinse goden en helden die we samen mythologie noemen, vanuit de oudheid tot en met nu.

Tijd: 14.00 – 15.00 uur
Locatie: Fries Museum, Turfmarkt 11, Leeuwarden
Toegang is gratis; aanmelden kan tot en met 19 april via info [at] tresoar [punt] nl of via 058-7890789

Week van de Klassieken
De Week van de Klassieken wordt georganiseerd door het Allard Pierson Museum, Museum Het Valkhof, het Rijksmuseum van Oudheden en Tresoar. Het volledige programma vind je op www.weekvandeklassieken.nl.

Getagd met: • • • • • • • • •
apr 15

Venus zonder bol buikje en ronde heupen

Italianita - Italiaans nieuws 3 reacties »

Hoe zouden bekende kunstwerken uit de renaissance eruit zien als ze moeten voldoen aan de schoonheidsidealen van nu? Met die vraag is de Italiaanse kunstenares Anna Utopia Giordano aan de slag gegaan. Het resultaat is nu te zien in Museum Het Valkhof in Nijmegen. Een dubbele dosis Italiaanse kunst daar dus, want zoals ik gisteren schreef is in hetzelfde museum de tentoonstelling Waarom godinnen zo mooi zijn – liefde en schoonheid in de oudheid te bewonderen.

Anna Utopia Giordano heeft zich laten inspireren door niemand minder dan de godin van de schoonheid, Venus. Ze is op zoek gegaan naar bekende kunstwerken met Venus in de hoofdrol en heeft deze naar de huidige standaard – dat wil zeggen bewerkt door Photoshop – aangepast zodat ze voldoen aan de huidige schoonheidsidealen.

Waar lang geleden nog sprake was van wulpse vrouwen met rondingen op de heupen en (ietwat) bolle buikjes, zijn alle vetrollen en stevige bovenbenen in de door Anna bewerkte versies als sneeuw voor de zon verdwenen. Soms zijn de verschillen overduidelijk, soms moet je echt even goed kijken. De bedoeling van Anna Utopia Giordano mag duidelijk zijn; ze wil iedereen laten nadenken over de invloed van Photoshop op het vrouwbeeld en het huidige slankheidsideaal. De werken zijn voor het eerst te zien in Nederland.

De tentoonstelling omvat replica’s van de originele doeken met Venus in de hoofdrol, met daarnaast de bewerkte versie van Anna. Op Ciao tutti vandaag een digitale weergave van een deel van de expositie:

Wie echter in de gelegenheid is, moet echt naar Nijmegen reizen en er met zijn neus bovenop gaan staan. De tentoonstelling Venus vs Venus is nog tot en met 12 augustus in Museum Het Valkhof te Nijmegen te zien. Klik hier voor het artikel van gisteren over de tentoonstelling Waarom godinnen zo mooi zijn – liefde en schoonheid in de oudheid die eveneens tot en met 12 augustus te bezoeken is.

Getagd met: • • • • • • • • • • • • • • • •
apr 14

Museumweekend tussen de godinnen

Italianita - Italiaans nieuws 2 reacties »

Het is weer Museumweekend! Aan dit feestelijke weekend doen bijna 500 musea mee die vaak verrassende activiteiten organiseren. Thema dit jaar is Laat je verrijken door het museum. Ciao tutti tipt voor een bezoek dit weekend de tentoonstelling Waarom godinnen zo mooi zijn – Liefde en schoonheid in de oudheid in Het Valkhof in Nijmegen.

Parfum en cosmetica, spiegels en kapsels en met edelstenen ingelegde sieraden van goud en zilver. Jezelf mooi maken is niet alleen van deze tijd maar deed men ook al in de oudheid. Veel schoonheidsrituelen zijn zelfs onveranderd gebleven. Tijdens de tentoonstelling opent daar de godin van de liefde en schoonheid, Aphrodite (ook wel bekend als Venus), haar beautycase. Maak kennis met de schoonheidsidealen van de oudheid, ontdek de middelen die vrouwen toen hadden om zichzelf mooi en aantrekkelijk te maken en ervaar waarom godinnen zo mooi zijn.

Venus / Aphrodite

Antieke gezichtscrème
Uit archeologische vondsten en antieke teksten blijkt dat zalven, crèmes, make-up en parfums in alle antieke culturen op grote schaal werden toegepast. Met oogschaduw, rouge en lippoeder werden ogen, wangen en lippen verfraaid en werd indruk gemaakt op potentiële huwelijkspartners. Olie en parfum spelen een belangrijke rol bij de huwelijksrituelen: het verhoogde de verleidingskracht van de jonggehuwden en droeg bij tot de feestsfeer.

Cosmetische producten waren in de oudheid overigens niet alleen bestemd voor de levenden. Wanneer iemand stierf, werd het lichaam verzorgd met olie of zalf en met reukmiddelen, die ook tijdens de begrafenisplechtigheid een belangrijke rol speelden. In Egypte probeerde men zelfs het lichaam door mummificatie voor verval te behoeden. De Grieken gaven de doden vaak parfumvazen mee in het graf.

Romeinse gezichtshelm
Ga je samen met je man op pad en heeft hij Venus’ schoonheidsrituelen snel gezien? Geen nood, hij kan in hetzelfde museum een bijzondere replica van een ijzeren gezichtshelm uit het midden eerste eeuw bewonderen. De nieuwe reconstructie van deze helm geeft een goede indruk van het oorspronkelijke uiterlijk, dat bijzonder fraai en indrukwekkend was. Het is nog niet helemaal duidelijk of de gezichtshelm alleen een kostbaar statussymbool was of dat het ook in de strijd gebruikt werd. Misschien wel beide.

Het ijzeren masker van de helm was met een dunne laag zilver bedekt. De drie gaatjes op elke wang stellen waarschijnlijk tatoeages voor. zijn De knoppen van de klinknagels onder de oren zijn ingelegd met niëllo, een mengsel van zilver, lood en zwavel. Uit het onderzoek is gebleken dat het ijzer van het masker uit meerdere lagen bestond. Het gebruikte ijzer is nagemaakt en is o.a. beproefd door middel van schietproeven met een replica van een ballista, een Romeinse kruisboog. Het bleek bijzonder sterk te zijn.

 

© foto Carl Koppeschaar

Op de buitenzijde van de originele helm waren, geconserveerd in de corrosie van het ijzer, restanten van een kunstig vlechtwerk bewaard gebleven. Het bleek om paardenhaar te gaan dat met een soort lijm op het ijzer bevestigd moet zijn geweest. Welke kleur het gebruikte paardenhaar had, was helaas niet meer vast te stellen. In de reconstructie is ervoor gekozen om meer kleuren te gebruiken. Bij het maken van de replica bleek duidelijk hoeveel werk er in de bekleding van de helm ging zitten; waarschijnlijk kostte dit meer dan 150 uur! En dan is het maken van helm en masker zelf nog niet eens meegerekend…

De gezichtshelm van een Romeins soldaat en de gezichtscrème van Romeinse godinnen zijn te bewonderen in Het Valkhof in Nijmegen. De tentoonstelling Waarom godinnen zo mooi zijn – Liefde en schoonheid in de oudheid duurt tot en met 12 augustus. Tijdens het Museumweekend (14 en 15 april 2012) betaalt elke bezoeker slechts het symbolische bedrag van € 1. Daarna gelden de normale tarieven.

Getagd met: • • • • • • • • • • • • •
mrt 31

Brand Expedition – een reis langs inspirerende merken

Italianita - Italiaans nieuws Geen reacties »

Waar we ook gaan en staan, we worden altijd omringd door merken. Toch vragen we ons zelden af hoe ze zijn ontstaan. Welke filosofie hield de oprichter van een merk er op na? Welke factoren droegen bij aan het succes? Wat ging er goed? Wat niet? En hoe zorgt een merk ervoor dat het ook in de toekomst succesvol blijft?

Marketingprofessional Martijn Arets ging op zoek naar antwoorden op deze vragen en bezocht twintig Europese merken tijdens een unieke reis: de Brand Expedition. Hij zegde zijn baan op, verzamelde sponsors en mediapartners en trok in een authentiek Volkswagen T2 busje vijf maanden door Europa.

Martijn Arets tijdens de Brand Expedition
© foto Ramon van Jaarsveld

Zijn avonturen en bundelde hij in een boek, waarin de verhalen van twintig aansprekende Europese merken als LEGO, Mini en Alessi worden verteld, afgewisseld met foto’s, citaten en Martijns belevenissen onderweg. Ciao tutti geeft vandaag een klein voorproefje uit het boek, met de bedoeling dat jullie dat allemaal hardop gaan voorlezen. Nu vragen jullie je waarschijnlijk af waarom dat de bedoeling is. Stel je voor: minstens duizend mensen uit 15 landen lezen hardop een boek voor op YouTube. Dat wordt een wereldrecord! Dat is precies wat Martijn Arets voor ogen heeft!

Martijn heeft zich namelijk een nieuwe uitdaging opgelegd: het eerste video voorleesboek op YouTube creëren. Naast de geregistreerde online fans van alle merken wereldwijd – ruim 100 miljoen – daagt hij iedereen uit om mee te doen aan zijn project. Deelnemen is eenvoudig en staat goed uitgelegd op www.brand-expedition.com. Het doel is om in 8 weken tijd (voor 14 mei) minstens 1.000 video’s te verzamelen van mensen in 15 landen. Daarna zal een definitieve bewerking worden gemaakt zodat het eerste voorleesboek op YouTube te zien en te beluisteren is.

Alle details voor deelname vind je op http://www.brand-expedition.com/video-book/ Nu eerst naar Italië voor een deel van Martijns verslag van zijn bezoek aan Alessi:

‘Na een rondleiding door de indrukwekkende fabriek, waarbij met de nieuwste technieken metaal wordt bewerkt, komen we aan in het aansprekende en door Alessandro Mendini ontworpen hoofdkantoor in Crusinallo. Hier ontmoet ik Matteo Alessi, telg uit de vierde generatie Alessi’s en Trade Marketing and International Development Director; volgens velen het toekomstige gezicht van Alessi.

In 1921 begint Giovanni Alessi in Crusinallo een metaalwerkplaats, waarmee hij toeleverancier van andere bedrijven wordt. Zoon Carlo, die industrieel ontwerper is, komt eind jaren dertig bij het bedrijf werken. Zijn komst markeert het begin van de productie van zelf ontworpen keuken- en huishoudproducten. Een keerpunt in de geschiedenis van Alessi is de komst van kleinzoon Alberto in de top van het bedrijf in 1970, een positie die hij overigens nog steeds bekleedt. […]

Alessi werkt bewust niet met een eigen designteam. “We zijn ervan overtuigd dat designers denkers zijn die door verschillende projecten in verschillende omgevingen inspiratie opdoen. Door hen in vaste dienst te nemen, ontneem je hen die vrijheid. Momenteel werken we samen met ongeveer tweehonderd externe designers.

Onze rol in het designproces vergelijk ik met die van een kweker van planten: tijdens de briefing planten wij de zaden en gedurende het proces creëren wij voor de designers een omgeving waarin zij kunnen groeien. Als een nieuw ontwerp gereed is, is het aan de productieafdeling om ervoor te zorgen dat dit tegen een redelijke prijs geproduceerd kan worden. Dit levert soms de nodige discussie op.”

Overigens zijn het niet alleen externe designers die ontwerpen bedenken. Het design van ongeveer de helft van alle producten staat op het conto van Alberto of een van zijn collega’s.’

Het uitgebreide interview met Matteo Alessi lees je in Brand Expedition. In het boek vind je ook twee QR-codes waarmee je een kijkje achter de schermen van Alessi kunt nemen (in de Nederlandse editie althans; in de Engelse uitgave is gebruik gemaakt van Layar Augmented Reality ). Koop dit boek, lees het, kies het hoofdstuk uit dat je het meest fascineert (naast Alessi kun je bijvoorbeeld ook lezen over Lego, Adidas, Duvel of Skype) en doe mee aan het wereldrecord door het hoofdstuk voor te lezen en het filmpje daarvan in te zenden.

Wie overigens wel wil deelnemen, maar niet het hele boek wil lezen: wanneer je meedoet aan deze recordpoging, komt de tekst van een deel van het hoofdstuk vanzelf in je scherm te staan. Alle details over de deelname aan dit allereerste videoboek ter wereld vind je op www.brand-expedition.com.

Brand Expedition
Martijn Arets
ISBN 9789059724358
€ 19,95
uitgeverij Eburon

Getagd met: • • • • • • • • • •
Oudere berichten
preload preload preload